Αντώνης Αντωνάκος, Άτιτλο

——

——

Γυναίκα
που μ’ αγκάλιασες γυμνή
και με ξεφλούδισες
με τα υγρά σου
κόκκινες σημαίες
ν’ ανεμίζουνε
τα βογκητά σου εμβατήρια
στους δρόμους μου.
Ας μείνω έτσι βρόμικος
για πάντα
όπως το Λένινγκραντ
μετά την επανάσταση.

[Η μυθολογία των ανώνυμων κοριτσιών, 2003]