Linton Kwesi Johnson: κρατώντας το χωνί στο στόμα σε έναν δρόμο του Μπρίξτον

-

Του Θοδωρή Ρακόπουλου

μια νέα γενιά σπορά από μαύρα παιδιά
αναδυέται τώρα
οδηγεί στην σκληρή σκηνή
και ξεφεύγει
δράττει την μέρα,
λέει στο κεφάλαιο ποτέ ξανά
και πάντα της τραβάει μπροστά

μονάχα νέοι σε
ηλικία μπορούν να είναι
αλλ’ όχι και σε μένος
και δεν χρειάζονται
την απαλή
ρηχή τη συμβουλή
των ψυχροκέφαλων
σοφών που ζουν στις αλυσίδες.
τις λέξεις με τα ισχνά κελύφη σπάνε
τραβάν μπροστά τους πάντοτε και πάνε.

νέο αίμα
νέοι ρέμπελοι:
καινούριες φιγούρες
ορίζουν
καινούριες μορφές
φτιάχνουν νέες επαφές
συνδέουν
το αίμα που ανεβαίνει σίγουρο
που φτιάνει ένα νέο μονοπάτι
μπροστά τραβώντας προς την ελευθερία.

Ο Λίντον Κούεζι Τζόνσον, μια ευθυτενής φυσιογνωμία με σοβαρό ύφος κρυμμένο πίσω από υπογένειο και ματογυάλια, θυμίζει μια καραϊβικανή βερσιόν του Τρότσκυ ή απλά έναν συνηθισμένο μάυρο εργάτη (η ακόμη καλύτερα: άνεργο) μεσόκοπο που γυρνά –χέρια στις τσέπες, ραχοκοκαλιά ίσια– στα στέκια του νοτιοανατολικού Λονδίνου. Είχα την τύχη να δουλεύω σερβιτόρος σε ένα τέτοιο μέρος, όπου ανήξερος για το μέγεθος του πελάτη, σέρβιρα το ποτό του χέρι-χέρι (ρούμι σκέτο, όπως το πίνουν στην πατρίδα του, όπου το μνημειώδες αυτό ποτό πρωτογεννήθηκε). Το ρούμι λοιπόν είχε μιαν ιδιαίτερη ιστορία, δεμένη με την ευρωπαϊκή εξάπλωση (διάβαζε: ιμπεριαλισμό) και τον καταστατικό ρατσισμό των βικτωριανών απέναντι στους λαούς της Αφρικής –αυτόν που έφερε είκοσι εκατομμύρια ανθρώπους, από τις δυτικές ακτές της μαύρης ηπείρου μέχρι τις Νότιες Αμερικάνικες πολιτείες και το τρίγωνο των  νησιών της Καραϊβικής, όπου οι άμοιροι σκλάβοι ανταλλάσσονταν με ρούμι παραγμένο απο τα ζαχαροκάλαμα και τον ιδρώτα των ντόπιων…

Sunni Patterson, We made it

So I’m from a stock
that pitch cocktail bombs and hand grenades.
We pour cayenne pepper around the perimeter of the building
to keep the police dogs at bay.
I’m like the Panther Party
in the Desire Housing Projects in New Orleans.
I’m about to turn the gun on the National Guards.

Patricia Smith, Σκίνχεντ

-

Με αποκαλούνε σκίνχεντ κι έχω τη δική μου ομορφιά.
Την έχω στην πλάτη σκαλισμένη με μαχαίρι και γράμματα οδοντωτά,
την έχω στον τρόπο που τα μάτια μου από το προφανές στρέφονται μακριά.
Μες στο μικρό σπιρτόκουτό μου κάθομαι αραχτός,
σ’ ένα κρεβάτι ανάστατο από τη μυρωδιά μου την τραχιά,
πάνω στις τρίχες μου σέρνω ξυράφια,
μετρώ με πόσους τρόπους είμαι ικανός
να κάνω το αίμα μου να βγει στην επιφάνεια.
Αυτό είναι το καθήκον των φρόνιμων,
αυτός είναι ο τρόπος,
όσων έχουνε λάβει το βάπτισμα.

Το πρόσωπο που στον καθρέφτη απέναντι μου
είναι τεράστιο και βλογιοκομμένο, αστραφτερά ροδαλό και πανέξυπνο,
με ζυγωματικά σαν μήλα,
γεμάτος με το ίδιο μου το φτύμα.
Πριν από δυο χρόνια μια μηχανή που κόβει δέρμα,
ρούφηξε το ένα μου χέρι και το κράτησε για τα καλά,
κόβοντας τρία δάχτυλα από τη ρίζα στη σειρά.
Δεν κατάλαβα τίποτα, ώσπου γύρισα και είδα ένα από αυτά
πεσμένο στη μπότα μου δίπλα στο τακούνι,
κι από τότε δεν δούλεψα ποτέ ξανά.

Κάθομαι και παρακολουθώ από δω όλους αυτούς τους μαύρους
να κάνουν κατάληψη στην τηλεοπτική μου συσκευή,
να περπατάνε πάνω-κάτω στο κρανίο μου σαν βασιλιάδες,
να περπατάνε λες και η μάνα τους η χοντρή, τους ονομάτισε ελευθερία.

Beau Sia, Asian Invasion

Λέει αυτά περίπου –σε κάποια σημεία παραλλαγμένα κατά τι:

Look, asshole, Crouching tiger, hidden dragon
wasn’t our one shot at love.
It’s the precursor of what’s to come.

“Oh, hey, it’s cool to like these Asian people,
as long as they’re being Asian on the big screen,
and they’re in Asia, and it’s a long time ago,
and they’re speaking Asian (thank god for subtitles),
and they’re fighting and I love fighting,
but some of it seems a bit far-fetched
–thank goodness I saw Keanu Reeves do that shit first in the Matrix,
and who cares if they’re kissing,
as long as they’re kissing other Asians, I have nothing to worry about.”

Def Poetry Slam

Όπως προαναγγέλλουμε στην έντυπη έκδοση του Τεφλόν, τις επόμενες εβδομάδες θα αναρτήσουμε σε τούτο εδώ το μπλογκ βίντεο, ποιήματα, κείμενα και μεταφράσεις που αφορούν το σλαμ. Οι αναρτήσεις αυτές έχουν ως κύριο σκοπό την καλύτερη κατανόηση της επιτελεστικής πλευράς του σλαμ, της ποίησης ως performance, και έρχονται ως συνέχεια του σχετικού κειμένου που υπογράφει ο Gutted στο τέταρτο τεύχος του περιοδικού με τίτλο «Σλαμ: Στίχοι από ατσάλι ή από βιτάμ;».

Η προσεκτική αναγνώστρια θα παρατηρήσει ότι αρκετά από τα βίντεο που θα αναρτηθούν προέρχονται από την τηλεοπτική εκπομπή Russell Simmons Presents Def Poetry, κυρίως λόγω της καλής ηχητικής τους ποιότητας. Θεωρούμε λοιπόν σκόπιμο να πούμε λίγα λόγια για την συγκεκριμένη εκπομπή, η οποία για έξι συνεχόμενες σεζόν παρουσίαζε στο αμερικανικό, και όχι μόνο, κοινό σλαμ ποιητές και ποιήτριες, λιγότερο ή περισσότερο γνωστές, να απαγγέλουν τα ποιήματά τους από τη σκηνή του τηλεοπτικού στούντιο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι παραγωγός της εκπομπής, η οποία μεταδιδόταν από το καλωδιακό κανάλι HBO από τον Νοέμβριο του 2002 έως τον Φεβρουάριο του 2007, ήταν ο Russell Simmons, μεγιστάνας των μήντια και της δισκογραφίας, γνωστός και ως «CEO of Hip Hop» λόγω της επιχειρηματικής ενασχόλησής του με το χιπ χοπ.

Μέσω του Def Poetry, και της εμπορικής επιτυχίας που αυτό είχε, το σλαμ έγινε ευρύτερα γνωστό σε ένα μέινστριμ κοινό, και κυρίως στη λευκή νεολαία της αμερικανικής μεσοαστικής τάξης. Όπως παρατηρεί η Susan B.A. Somers-Willet στο βιβλίο της The Cultural Politics of Slam Poetry, η επιτυχία της εκπομπής οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στο πάντρεμα της ποίησης με το χιπ χοπ και τη μαύρη κουλτούρα των αμερικανικών μεγαλουπόλεων.

Jazra@lyrikline

[Ακούστε το εδώ]

ΜΗ ΛΥΠΗΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ

Μη λυπηθείτε την ειρήνη
Το αίμα δεν μπορεί
να γίνει μελάνι
Το χτύπημα των πλήκτρων δεν μπορεί
να σωπάσει την παρέλαση των αρβυλών
Ένα απείθαρχο ποίημα δεν μπορεί
να σώσει έναν υποταγμένο ποιητή
Μας λείπει η βία για να προχωρήσουμε στη νέα γλώσσα
Μας λείπει η σφαίρα που θα αλλάξει την εξουσία (γρήγορα)
Η γροθιά που θα αλλάξει την ημέρα (γρήγορα)
Ας γίνουμε ποίημα. Ας γίνουμε beat. Ας γίνουμε βενζίνη
Ποίηση σημαίνει επίθεση

Μη λυπηθείτε την ειρήνη
Σπάστε την στο ξύλο
Ποδοπατήστε την
Διαπομπεύστε την
Πάρτε της τα παιδιά
Γκρεμίστε τα κρεματόρια της
Ελευθερώστε τις δούλες της
Αφήστε άταφους τους νεκρούς της
Αφήστε την να πνιγεί στο αίμα των στρατιωτών της
Ξηλώστε της τα ρούχα
Κατεβάστε τα site της
Πετάξτε την έξω από την ιστορία

Χιπ χοπ ακουστικό υλικό

ο Μίλτος και το Kοντραμπάσο

Τη νύχτα της 4ης Αυγούστου βρέθηκα στο προαύλιο του δημοτικού σχολείου της Άνω Σύρου για να παρακολουθήσω το σχήμα με το ιδιόρρυθμα χαριτωμένο όνομα «ο Μιχάλης Σιγανίδης και οι φίλοι του Μίλτου Σαχτούρη» να δίνει μία μουσική παράσταση στηριγμένη σε «ποιήματα του Μίλτου Σαχτούρη αλλά και σε κείμενα των Ομάρ Καγιάμ, Ανδρέα Εμπειρίκου, Σάμιουελ Μπέκετ, Λέοντα Κουκουλά καθώς και σε στίχους του ίδιου του συνθέτη». Η βραδιά ήταν ενδιαφέρουσα και εξίσου ενδιαφέροντες υπήρξαν οι διάλογοι που την ακολούθησαν. Το μισό ακροατήριο είχε εξακριβωμένα προσέλθει για να ακούσει τον Αλκίνοο Ιωαννίδη να τραγουδά τον Βόσπορο και την αγορά του Αλ Χαλίλι (μη φανταστεί κανείς πως δεν μου αρέσουν αυτά) μα εκείνος συμμετείχε στην ιστορία εναλλάσσοντας οικεία και παράξενα πνευστά, απαγγέλλοντας, και τραγουδώντας –πλην όμως όχι τα γνωστά– χορωδιακά ή σόλο. Ο κοντραμπασίστας Σιγανίδης με το ταιριαστό παρουσιαστικό και το όργανο με τα πολλά πρόσωπα, ενίσχυε κατά καιρούς το παράδοξο της παράστασης, με φράσεις όπως «Μας συγχωρείτε, έχουμε έντεκα μήνες να παίξουμε» και «Θα το πάρουμε από την αρχή, είμαστε ξεκούρδιστοι». Παραταύτα, ελάχιστοι αποχώρησαν, εδώδιμα δεν προσγειώθηκαν επί σκηνής, ένα δίχρονο μωρό φώναξε δις ενθουσιασμένο «κι άλλο, κι άλλο!».

Ubu prescriptions #11 | Denise Levertov

–

–

–

–

Woman Alone / Homage to Pavese
(3:33, St. Marks Church, NYC, April, 20, 1977)

–

Life at War
(3:15, recorded NET-TV, Poetry” U.S.A. 1966)

FF.C, Ραποφώνηση

[..]Γυρνάω πίσω στην τρομοκρατία και στα πολλά της προσωπεία,
η οποία πολλές φορές ασκείται από ειδησεογραφικά πρακτορεία
τα οποία, σε συνεργασία πάντοτε με την εκάστοτε εξουσία,
στρέφουν την προσοχή μας εκεί που επιθυμούν.
Και, αν όλα αυτά που σας λέω σας φαίνονται υπερβολικά κι αστεία,
θυμηθείτε ότι κι ο Μεγάλος Αδελφός ήταν κάποτε απλώς μια τολμηρή θεωρία
και τώρα παντού κάμερες για την ασφάλειά μας·
είπαμε: υπάρχει παντού τρομοκρατία

κι ο ψυχολογικός πόλεμος που υφιστάμεθα είναι ένα από τα πολλά της προσωπεία. [..]

Ursula Rucker, Χώσιμο (Κάνει ζέστη εδώ μέσα)

Πύργος στον πάτο του σύμπαντος όπου
Τα πάντα είναι προς πώληση

Πού μπορώ να αγοράσω ένα από αυτά τα μικρά μπλε δισκία
Για να γιατρέψω τη δικιά μου δυστυχία
Που προκαλούν οι πεφωτισμένοι με τα σχέδιά τους
Εδώ! Εδώ! Πιάσε αυτό το όπλο
Πήγαινε να πυροβολήσεις

Σεφέρης-Sigmatropic

[Άκου και θυμήσου πώς στοιχειώνει ο Ρόμπερτ Γουάιατ -όλο το Πάσχα ξετρυπωμένος στο ρηπήτ- μετά ξετρύπωσε κι άκου και τα υπόλοιπα του 16 Haiku & other stories ]

2

Bells were heard
and messengers arrived;
I wasn’t expecting them,
even the way they spoke was forgotten;
rested their clothes freshly changed
carrying their fruit in baskets.
I was amazed and whispered:
‘I love these amphitheatres.’
The concave shell filled immediately
and on the stage the lights dimmed
as though for some celebrated murder.

["On Stage", Three secret poems, μτφρ. Άκης Μπογιατζής]

Ubu prescriptions #10 | Kenneth Koch

Spring
1:33, recorded NET-TV, Poetry: U.S.A., 1966

Γραφέως κάτοπτρον | Oλόκληρη η συνέντευξη με τον Γιάννη Πατίλη και πέντε μουσικά κομμάτια

«Ταξίδια στην ίδια πόλη» ονομάζεται η συγκεντρωτική έκδοση που περιέχει το, έως τώρα, σύνολο του ποιητικού σας έργου. Πόσο συχνά βρίσκεστε στην αναζήτηση νέων διαδρομών ή στην ανάγκη για μια μετάβαση «κάπου αλλού»; Δηλώσατε σε παλαιότερη συνέντευξη πως ψυχοπνευματικά δεν έχετε φύγει ποτέ από την Αθήνα, παραταύτα έχετε ζήσει για κάποιο διάστημα στην Αμερική. Πώς ήταν η εκεί εμπειρία σας;

Στην Αμερική πήγα τρεις φορές, κυρίως για να συναντήσω αγαπημένα πρόσωπα και μια φορά καλεσμένος από το Πανεπιστήμιο του Princeton. Δεν είχα καμιά πιεστική περιέργεια να γνωρίσω αυτή τη χώρα, που δεν μας είναι άγνωστη, από πολλές μεριές – για να μην πω ότι την κουβαλάμε κιόλας πάνω και μέσα μας οι περισσότεροι στον πλανήτη χωρίς να το καλοσυνειδητοποιούμε. Και δεν ήταν δυνατόν να τη γνωρίσω, αφού το περισσότερο που έμεινα εκεί ήταν μόλις δύο μήνες… Πάντα πίστευα πως εάν δεν ζήσει κανείς τουλάχιστον δύο χρόνια σε μια ξένη χώρα σε διαρκή ώσμωση με τους κατοίκους και τον πολιτισμό της, δεν μπορεί να την καταλάβει βαθύτερα… Πρόλαβα, όμως, να δω το όμορφο περπάτημα των μαύρων, ένα φεστιβάλ «περιθωριακού» κινηματογράφου όπου δεν υπήρχε ούτε ένας σκοτωμός και να ζήσω την ανεπανάληπτη για Ρωμιό εμπειρία να περπατάς στο πεζοδρόμιο οδεύοντας προς το οδόστρωμα και να σταματά η κυκλοφορία για να περάσεις! Και, φυσικά, μπόρεσα να αντιληφθώ το πόσο βλακώδης υπήρξε ο μεταχουντικός ολικός αντιαμερικανισμός των Νεοελλήνων, αν και κατανοώ και συμμερίζομαι τις πολιτικές αιτιάσεις… Η επαφή μου με λόγιους και καλλιτέχνες περιορίστηκε στην ελληνική παροικία και στους δυο Νίκους, τον Κάλας και τον Σπάνια. Η ουσιαστικότερη όμως ζωντανή πνευματική μου επαφή με τον Νέο Κόσμο υπήρξε ένας πολιτικά ανήσυχος διανοούμενος της ελληνικής διασποράς, ο Στάθης Γουργουρής, ο οποίος νέος ακόμη και άγνωστός μου αγάπησε τα ποιήματά μου και τα μετέφρασε, αργότερα, στα αγγλικά.
Δεν ήμουνα ποτέ των ταξιδιών και των γεωγραφικών περιπλανήσεων και ο τίτλος της δεύτερης συγκεντρωτικής μου συλλογής είναι ακριβής: «Ταξίδια στην ίδια πόλη», στην μοναδική που έζησα, γνώρισα, μίσησα και αγάπησα, χωρίς να ξενοκοιτάξω σχεδόν άλλη καμιά. Όλα τα άλλα ταξίδια μου, που δεν ήταν διόλου λίγα και ίσως όχι ασήμαντα, πολλά από τα οποία μοιράστηκα με πολύ αξιόλογους συνοδοιπόρους, υπήρξαν πνευματικά, δηλαδή συμβολικά και μεταφορικά, και συμπυκνώνονται άριστα στον τίτλο του περιοδικού που εκδίδω: Πλανόδιον, που με τη σειρά του παραπέμπει κάπως αταβιστικά σε ένα ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον πλανοδίων εμπόρων.

Ubu prescriptions #9 | Nuyorican cafe poets

——

———–

Miguel Pinero: New York City hard times blues

——–

Miguel Algarin: Setenta y cinco abriles

——-

Ubu prescriptions #8 | Allen Ginsberg

——————————–

Vajra Mantra

(2:00, Recorded at Western Illinois University, April 15, 1972)

—————–

I’m a Victim of Telephones

(1:30, Recorded GPS, December 1968)

———————————–

C.I.A. Dope Calypso

(4:00)

Ubu prescriptions #7 | Sylvia Plath

Daddy

(3:43, Recorded: British Council, Cambridge, England, Oct. 1962)

Ubu prescriptions #6 | John Cage

——————————————–

———————————–

————————

Mushroom Haiku, excerpt from Silence
(4:55, Recorded St. Marks Church, NYC, April 1972 / Carbondale, Indiana, March 1969)

—————————

———————————–

5 Stories in the style of Indeterminacy (1979) 6:00
– Alex & Gretchen Corazzo
– The 6th patriarch of Zen Buddhism
– Once I was visiting my Aunt Marge
– Dorothy invited me
– One of Suzuki’s books

Ννέκα

εκ Νιγηρίας ορμώμενη στη Γερμανία εργαζόμενη

το όνομά της σημαίνει “η μητέρα είναι υπέρτατη, η μητέρα είναι η καλύτερη” στη διάλεκτο Igbo

εδώ ενδεικτικά τα καλύτερα από τους δύο της δίσκους

[του Βαγγέλη, της Κατερίνας, του Ζακ που δακτυλογράφησε τη Ρινοπλαστική και του Γιάζρα που θα ενθουσιαστεί με το μαλλί που δεν είναι ισιωμένο]

Ubu prescriptions #5 | Frank O’ Hara

Ode to Joy, To Hell With It

(4:52, Recorded NYC, Sept. 1963)

—————————————

Having a Coke with You from “The Love Poems”

(2:03, recorded NET-TV, Poetry: U.S.A., 1966)

———————————–

To the Film Industry in Crisis

(3:50, with Jane Freilicher and John Gruen on piano. Recorded by The Evergreen Review, NY, May 11, 1959)

Ubu prescriptions #4 | Charles Bukowski

 

—————————————————————————————-

———————————————————————————————

• Cloud Nine / I Live in a Neighborhood of Murderers / Two Horse Collars

(3:09, Recorded at MCCC-TV Studio, Detroit, Oct. 31, 1974)

————————————————————————————————-

————————————————————————————————–

• Christ, You’ll Never Know / The Closing of the Topless And Bottomless Bars

(4:45, Recorded at MCCC-TV Studio, Detroit, Oct. 31, 1974)

Ubu perscriptions #3 | John Ashbery

 

————————————————————————————————–  ———————————————————————————————-

—————————————————————————————————

• A Blessing in Disguise

(1:20, recorded NET-TV, Poetry: U.S.A., 1966)

___________________________________________________________

—————————————————————————————————-

• The Tennis Court Oath

(1:56, recorded GPS, February 26, 1969)

Ubu prescriptions #2 | Diana De Prima

——————————————————–

————-

——————————————————

• Revolutionary Letters Nos. 7, 13, 16, 49

(7:07, Recorded GPS, New York, March 21, 1969)

—————————————————–

• excerpt from Loba

(3:31, recorded St. Lawrence University, Canton, NY, March 9, 1973)

Χάριν Παιδιάς

Σταμάτης Δαγδελένης,Οι ιππόται πότε πότε

Οι ιππόται οι ιππόται
κουτσοπίναν πότε πότε
κι απ`το πότε πότε πότε
καταλήξαν όλοι πόται.

Οι ιππόται οι ιππόται
μα κανείς να μην το πει
γίναν πόται κι από τότε
όλοι ήτανε στουπί.

Αι ωραίαι δεσποσύναι
μπεκροπίναν και εκείναι
κι απ`το πίνε πίνε πίνε
δες πώς δες πώς δες πώς είναι.

Αι ωραίαι δεσποσύναι
μα κανείς να μην το πει
όλο πίνε πίνε πίνε
καταντούσανε στουπί.

Δεσποσύναι και ιππόται
μπεκροπίναν πότε πότε
κι απ`το πότε πότε πότε
καταντούσανε στουπί

Ubu prescriptions #1 | Imamu Amiri Baraka

———————————————————————————-

___________________________________________________

• from Hard Facts: Rockefeller’s Your Vice-President an Your Mama Don’t Wear No Draws, A New Reality is Better than a Movie

(3:37, Recorded at St. Marks Church, NYC, Nov. 12, 1975)

—————————————————————————————–

————————————————————————————-

• Our Nation is Like Ourselves

(4:42, recorded Buffalo State College, New York, April 24, 1970)

Hotter in Hawaii ?

Κι ενώ η Μάρβιν μπόστειες προτείνει Αζόρες,
Χονολουλού αντιτείνω ως μουσικό προορισμό,
το ιστολόγιο με κοιτά σκοτισμένο:
πάραυτα άδεια αιτείται κι αυτό.

Χαίρε, ω, χαίρε, λοιπόν, αναγνώστη
στα ποθητά του θέρους σου νερά!
[του Τεφλόν θα ξαναλάβεις δόση
προς Σεπτέμβριο μεριά]

 

[για όσους ψήθηκαν με τη Χονολουλού, όλη η συλλογή με τις χαβαγιάνες εδώ]

[ρίξτε ματιά και στις τίγρειες αναρτήσεις που ολοένα συμπληρώνονται..]

Τρελοί unedited

Προδιαλογιστικός

Παραμεταμοντερνισμός

#2

Ένα ποίημα του Samuel Beckett

από τους : Ζακ Ρ., Γιάννη Π., Isidor, Γιώργο Δ.

Saul!

[Ακολουθούν τα λεγόμενα του, για όσους δεν τον προλαβαίνουν, καθώς και ακόμα ένα βίντεο με την υποχθόνια στούντιο εκδοχή]

Ο τυφλός και ο κυνηγός

Ένα παραμύθι από τη Νότιο Αφρική αφιερωμένο στον Πήτερ, την Πωλίνα (και όσους κακολόγησαν την Πασπαλά ότι κόμισε εντεχνίλα στη συναυλία  της Πλάτωνος στο Ηρώδειο πέρυσι).

Την περηφάνια στον πάνθηρα δες

Ακούστε

και διαβάστε ακούγοντας :

Οι τελευταίοι των ποιητών

Πήραν το όνομά τους από ένα ποίημα του δαφνοστεφή νοτιαφρικάνου ποιητή Keorapetse Kgositsile που είχε την πεποίθηση το ’60 που το έγραφε πώς ανήκει στην τελευταία γενιά ποιητών πριν βγούνε στους δρόμους με όπλα οι εξοργισμένοι. Στην πορεία μεσολάβησαν διάφορα που μετέτρεψαν βεβαιότητες όπως την παραπάνω σε αμφιβολίες. Στις μέρες μας βρίσκουμε το Kgositsile να γράφει στο “Κύρηγμα του Μαντέλα” :

Ευλογημένοι οι αποκτηνωμένοι
καθώς δεν έχουν τίποτα να χάσουν
εξόν της υπομονής τους

Κάλπικοι θεοί σκότωσαν τον ποιητή εντός μου. Πλέον
σκάβω τάφους
με καλλιτεχνική ακρίβεια

Για να σας προετοιμάσω για τις μαύρες μεταφράσεις που έρχονται στο τεύχος 1 το Μάη, ορίστε αυτός κι αυτός ο δίσκος των Last Poets καθώς και το παρακάτω, από τον αμέσως επόμενο δίσκο “Chastisment” του ’73, το οποίο βρίσκω τρομακτικά επίκαιρο :

Nikki Giovanni, Ego Tripping (there may be a reason why)

I was born in the Congo
I walked to the fertile crescent and built
the sphinx
I designed a pyramid so tough that a star
that only glows every one hundred years falls
into the center giving divine perfect light
I am bad

I sat on the throne
drinking nectar with Allah
I got hot and sent an ice age to Europe
to cool my thirst
My oldest daughter is Nefertiti
the tears from my birth pains
created the Nile
I am a beautiful woman

I gazed on the forest and burned
out the Sahara desert
with a packet of goat’s meat
and a change of clothes
I crossed it in two hours
I am a gazelle so swift
so swift you can’t catch me

Μερικές ακόμα απαγγελίες…

Ο Τάσος Δενελάβας διαβάζει:

♣  Βασίλη Στεριάδη – Ο κ. Ίβο

♦  Μίλτου Σαχτούρη – Κίτρινα Σημάδια

( Κιθάρα: Τ. Δενελάβας, Πλήκτρα/ Ενορχήστρωση/ Μίξη: Κωνσταντίνος Δημητρίου )

πατήστε-κατεβάστε-ακούστε

Προδιαλογιστικός Παραμεταμοντερνισμός 1

 

Ο Αθάν εγκαινιάζει μία από τις υποκατηγορίες με απαγγελίες που θα φιλοξενούνται στο μπλογκ.

Πατήστε-κατεβάστε-ακούστε:

Νίκος Καρούζος – Για την  αθλιότητα της φιλοσοφίας

Ηλίας Λάγιος - Βοημός

Ezra Pound, Commission

Go, my songs, to the lonely and the unsatisfied,
Go also to the nerve wracked, go to the enslaved by convention,
Bear to them my contempt for their oppressors.
Go as a great wave of cool water,
Bear my contempt of oppressors.

Speak against unconscious oppression,
Speak against the tyranny of the unimaginative,
Speak against bonds.
Go to the bourgeoise who is dying of her ennuis,
Go to the women in suburbs.
Go to the hideously wedded,
Go to them whose failure is concealed,
Go to the unluckily mated,
Go to the bought wife,
Go to the woman entailed.

Go to those who have delicate lust,
Go to those whose delicate desires are thwarted,
Go like a blight upon the dullness of the world,
Go with your edge against this,
Strengthen the subtle cords,
Bring confidence upon the algae and the tentacles of the soul.

Go in a friendly manner,
Go with an open speech.
Be eager to find new evils and new good,
Be against all forms of oppression.
Go to those who are thickened with middle age,
To those who have lost their interest.
Go to the adolescent who are smothered in family-
Oh how hideous it is
To see three generations of one house gathered together!
It is like an old tree with shoots,
And with some branches rotted and falling.

Go out and defy opinion,
Go against this vegetable bondage of the blood.
Be against all sorts of mortmain.

Κι εδώ το ακούτε στα ελληνικά από το Θάνο Σαμαρά (απόσπασμα από ντοκυμαντέρ του Σύλλα Τζουμέρκα για τον Πάουντ)

Ursula Rucker & Sonia Sanchez

(ursula)White cloud rivers ran through me
I felt them pass through my bones
Through liver and lung
And stomach
Washed me into the big white cloud lake
And I floated
No knowledge of swimming
But I floated
Right between fear and mountains
Just beneath blues and birds
Right next to the sun
And God
Even in the middle of wind
Even in the middle of wind
Humbled

(sonia)I am reciting the rain caught in my spleen
These lips can not swim
Only my breast wild as black waves
I met the collector of rain once who went to sleep in my sleeve
Is his alibi still under my arm?
I keep coughing up butterflies
My entrails trail albinos’ tunes
his voice cums in my hair

Is the flesh tender where the knees weep?
Is the flesh tender where the knees weep?
Is the flesh tender where the knees weeeep?

Beneath blues and birds

Caught in my scream

Right between fear and mountains

Only my breast wild as black waves

Washed me into the big white cloud lake

I keep coughing up butterflies

Right next to the sun

I met a collector of rain once

humbled
humbled
humbled
humbled
humbled
humbled

Κατέβασε κι άκου το από εδώ

άγριες γιορτές 2

“  And I ain’t dealin  with no minimum wage

I’d rather construct rhymes on a minimum page “

Cannibal Ox- A b-boys alpha

Απ’ το να μου προσφέρονται ελάχιστοι μισθοί

κάλλιο μια ρίμα με στιλό στο ελάχιστο χαρτί

Απ’ το να σαλαγίζομαι μπροστά απ’ την TV

κάλλιο μια ρίμα με στιλό να χτίζω αιχμηρή

Κι απ’ το να βαυκαλίζομαι γύρω απ’ τη ρίμα αυτή

καλύτερα στην πόλη ν’ ανάψω μια κραυγή