Ορέστης Φω, Μαυραγκάνα

α! δώσκαισεμένα τον φτωχό
……………………………..καλέ κυρά
……………………………..λίγη δύναμη
ν’ απλώσω τις σταφίδες μου
……………………………..στην πλατεία
……………………………..μέρα μεσημέρι
δώσκαισεμέ τον βασιλιά
……………………………..ένα μαξιλάρι
……………………………..για να κοιμηθώ.
όλ’ οι βαγκαμπόντες ξάπλωσαν
……………………………..πάνω απ’ τους
……………………………..καφέδες τους
ψάχνοντας αιώνια
……………………………..ν’ αδράξουν
……………………………..την αλήθεια τους
κι η τελευταία μάνα
……………………………..εντέλει ληστεμένη
……………………………..στα κουρελιασμένα
……………………………..της φουστάνια
……………………………..γεμάτα λεκέδες
το αιώνιο παιδί
……………………………..απλώνει τα χέρια
……………………………..του στον ουρανό
το τελευταίο δάκρυ της.
……………………………..χαρά. στο
……………………………..φρεσκοπλυμένο
……………………………..πουκάμισο έτοιμο
……………………………..να λερωθεί ξανά.
δώσκαισεμέ μωρέ
……………………………..λίγη αγάπη
……………………………..τώρα στο
……………………………..τέλος της μέρας
συνήχηση μιας παύσης
……………………………..πάνω στην
……………………………..απογευματινή αποτυχία
θαρρείς πως όλη η απογοήτευση
……………………………..πλανιέται
……………………………..στον αέρα˙
δώσκαισεμέ όλα τα ερείπια
……………………………..τοιχογραφίες
……………………………..κάτω απ’ το νερό
κιόλα τα μικρά λάθη
……………………………..να πάρουν
……………………………..την απόφασή τους
δώσκαισεμένα το αίνιγμα
……………………………..και σόλη την
……………………………..περιέργεια
……………………………..να πάρω μορφή.

Βαγγέλης Μπριάνας, Τρία ποιήματα

ΤΟ ΝΕΡΟ ΞΕΡΕΙ

Το νερό ξέρει
από μικρές χαραμάδες
από φθηνά κανάτια
από ετοιμόρροπες γέφυρες
από στερημένες πηγές
από πνιγμένα βατράχια
το νερό ξέρει.

ΚΑΤΑΚΡΙΤΕΟ

Σε τόπο δροσερό
σηκώνεις την πέτρα να την πετάξεις
Και να σου από κάτω
κουλουριασμένο το φίδι
–κατακρίνει τις πράξεις σου.

Συνέχεια ανάγνωσης «Βαγγέλης Μπριάνας, Τρία ποιήματα»

Μαρλένο, Τσίχλα

Έχω πατήσει με το παπούτσι μου μια τσίχλα
και εχεικολλησει
το έχω
……….τρίψει
σε πλακάκια, στο γρασίδι, στο άλλο μου καθαρό παπούτσι
αλλά χωρίς αποτέλεσμα,
ητσιχλαδενλεειναξεκολλησει
(ακαδημαϊκό γέλιο)

Και στον δρόμο
ένας κύριος με γαμψή μύτη
με είπε σοδομίτη
(γέλια)

Μύτη, σπίτι, Κρήτη,
ο κύριος με είπε σοδομίτη!

Κι έχω πατήσει με το παπούτσι μου (το άλλο)
μια ομοιοκαταληξία
κι ούτε αυτή λέει να ξ-εκολλήσει
(ταχυδακτυλουργικά)

Και μόλις δεις τον
ρατσισμό
ως
υλικό
συμφέρον
πίσω από τον ρατσισμό που κρύβεται στη μύτη
ή και μέσα στη μύτη
(ιγμορίτιδα ρατσισμού)

Συνέχεια ανάγνωσης «Μαρλένο, Τσίχλα»

Στέλλα Μπαρακλιανού, Άγνωστες λέξεις

Και ήρθαν κάπως έτσι, όλο και πιο πολλές
Σκοντάφτοντας
Δεν ήταν πολύ ευλύγιστες
Αλλά ούτε έγχρωμες
Μάλλον κάτι σε ασπρόμαυρες μπαλαρίνες
Αιωρούνταν
Με τα κουπέ τους τεντωμένα προς τα κάτω
Οι καμπύλες τους
Λίγο αδέξιες οι κινήσεις τους στην μπάρα

Πάντως ήρθαν

Σημείωσε:

………Πλούσιος, νοστιμότατος
………Πλούσια, νοστιμότατη

Υπογράμμισε:

………Ανακαλύπτω, ξαναβλέπω

Διάβασε τώρα δυνατά:

………Εξερευνώ

Ό,τι δεν καταλαβαίνεις, ψάξε στο λεξικό
Μόνο μη χαθείς

Συνέχεια ανάγνωσης «Στέλλα Μπαρακλιανού, Άγνωστες λέξεις»

ένα έτσι, τέσσερα ποιήματα

Ο χρόνος είναι ο πόλεμος, λέει ο σοφός.
Ο χρόνος είναι η ευλογία, λέει ο πιστός.
Ο χρόνος είναι η προσευχή, λέει ο κανένας.
Ο χρόνος είναι το φως, λέει μια όμορφη, νεαρή κοπέλα.
Ο χρόνος είναι ο επόμενος στίχος, λέει ο ποιητής.
Ο χρόνος είναι ένας ξένος, λέει ο άντρας πριν γίνει παιδί.
Ο χρόνος είναι η χρήση του, λέει ένα ζώο πριν αποκοιμηθεί.
Ο χρόνος είναι το οξυγόνο, λέει ο φυλακισμένος.
Ο χρόνος είναι η σιωπή, λέει ο ερωτευμένος.
Ο χρόνος είναι μια ευχή, λέει ο πεθαμένος.
Ο χρόνος είναι ο Θεός, λέει ο διάολος.
Ο χρόνος είναι μια βλακεία, λέει ο χώρος.
Ο χρόνος είμαι γω, λέω εγώ.
Ο χρόνος είσαι εσύ, λες εσύ όταν είσαι εγώ.
Ο χρόνος, ο χρόνος, ο χρόνος, επαναλαμβάνει ο χρόνος.


Ήταν ένας άνθρωπος
που πλέον ήταν ένας άνθρωπος που πλέον ήταν δεν ήταν
άνθρωπος που πλέον δεν ήταν κι ούτε θα γινόταν ποτέ
ξανά ένας άνθρωπος που πλέον ούτε άνθρωπος
ούτε κανένας πλέον κανείς άνθρωπος πλέον
κανείς ένας άνθρωπος που δεν ήταν κανείς
πλέον άνθρωπος ήταν δεν ήταν
κανένας ούτε πλέον ούτε πλέον
που άνθρωπος ένας ήταν
δεν ήταν κανείς ούτε
άνθρωπος
ούτε κανένας πλέον
δεν ήταν κι ούτε θα γινόταν
ποτέ ξανά πλέον άνθρωπος ένας
πλέον κανείς ούτε πλέον ούτε κανένας
ούτε ένας ποτέ ξανά δεν ήταν ένας άνθρωπος
ούτε κανένας πλέον ούτε πλέον ούτε άνθρωπος
πλέον κανείς ήταν δεν ήταν ούτε πλέον ποτέ πλέον
κανείς ούτε ένας ούτε κανένας κανείς κι ούτε θα γινόταν
ξανά άνθρωπος πλέον κανείς κι ούτε πλέον ούτε ένας ήταν
δεν ήταν κανείς άνθρωπος.

Διαβστε περισσότερα