Jazra Khaleed, Ρέκβιεμ για τη Χομς

Requiem for Homs_Cover2

Κεφάλαιο 1

Ω κόσμε, δες αυτή την πόλη!
Πιο απονήρευτη απ’ την Γκερνίκα,
πιο γενναία απ’ τη Φαλούτζα,
πιο σοφή απ’ την Αλεξάνδρεια,
πιο ισοπεδωμένη απ’ τη Δρέσδη˙
πόλη ορφανή από μάνα και πατέρα,
από ανατολή και δύση,
πόλη χωρίς φούρνο,
χωρίς μελάνι,
χωρίς ρούχο λευκό˙
εδώ το ρύζι πωλείται με το γραμμάριο,
εδώ οι μανάδες ταΐζουν τα μωρά τους αλατόνερο,
εδώ η ζωή έχει χάσει τη μυϊκή της δύναμη.

Ω κόσμε, δες αυτή την πόλη!
Κλαίει, υποφέρει, μάχεται,
μοναχή απέναντι στον κόσμο αριστερά της
και μοναχή απέναντι στον κόσμο δεξιά της˙
μια μέρα άναψε την μπαρούτη της,
καθάρισε τον λάρυγγά της,
όπλισε τα παιδιά της με τον αραβικό της πόνο
και τα έστειλε στη μάχη˙
δεν είχαν πιάσει ποτέ στα χέρια τους τουφέκι.

Συνέχεια ανάγνωσης «Jazra Khaleed, Ρέκβιεμ για τη Χομς»

Advertisements

Νίκος Χαραλαμπόπουλος, Δύο ποιήματα

ΜΠΑΜΠΟΥΣΚΑ

Τα μόνα ελληνικά που μου έμαθαν στο σχολείο

περιγράφουν

μια τέλεια θηλιά που
διατρέχουν εκατομμύρια μυρμήγκια εργάτες

περασμένη γύρω από ένα φωτιστικό αποτελούμενο
από μια παραδοσιακή λάμπα πυρακτώσεως

στερεωμένη σε ένα στιλβωμένο μεταλλικό κουτί
κονσέρβας

………………ένα άδειο δωμάτιο

………………που περιβάλλει

………………την αυτοεκπληρούμενη ολότητα της κίνησης

………………που περιβάλλει

………………τα εγχειρήματα ενός DIY κόσμου

Συνέχεια ανάγνωσης «Νίκος Χαραλαμπόπουλος, Δύο ποιήματα»

Πανδώρα, Τρία ποιήματα

χαίρομαι πολύ

χαίρομαι πολύ
για την αλβανική μου
καταγωγή
τόσο πολύ
που βρίσκω διαρκώς
τρόπους να την αναφέρω
σε κουβέντες
με αγνώστους

.
σύγχρονο

πεταμένα ξύλινα παντζούρια
δίπλα σε κάδο στην πλατεία
βαμμένα κίτρινο απαλό
για να βάλουμε άλλα
καινούρια
αλουμινένια

Συνέχεια ανάγνωσης «Πανδώρα, Τρία ποιήματα»

Λεύκιος, Δύο ποιήματα

Ο ΤΑΓΜΑΤΑΣΦΑΛΙΤΗΣ

«Έλα να σου δείξω τον παππού!»
μου λέει ο πατέρας μου
κρατώντας μια φωτογραφία.
Την κοιτάζω και μένω ξερός.
Το ’ξερα
ο σχωρεμένος
στον εμφύλιο ήταν με τους άλλους.
Μα έτσι του ’λαχε,
δικαιολογιόμουν.
Φαντάρος ήταν, δεν το διάλεξε.
Το ’ξερα
πως στο χωριό
έκανε και πρόεδρος
βαλμένος απ’ τη χούντα.
Μα δεν ακούστηκε ποτέ
και τίποτα εναντίον του.
Μπορεί και να ’κανε καλή διοίκηση,
δικαιολογιόμουν.
Μα τώρα πώς να δικαιολογηθώ;
Παρέλαση σε τάγμα ασφαλείας;
Αντί να ντρέπομαι εγώ για σας
πατέρα
ντρέπεστε εσείς για μένα;
Δε ντρέπεστε;

Συνέχεια ανάγνωσης «Λεύκιος, Δύο ποιήματα»

Δόκτωρ Βόλαντ, Το μηχάνημα της θλίψης

Θέλω να φτιάξω ένα μηχάνημα που να ρουφάει τον πόνο και τη θλίψη
Μ’ ένα σωλήνα που να εφάπτεται και να βγάζει όλο το σκατό σε μια σακούλα
Θέλω να φτιάξω αυτό το μηχάνημα να ξαλαφρώσω
Να μη σκέφτομαι αυτά που στράβωσαν
Θέλω ένα τέτοιο μηχάνημα για τον καθένα
Να υπάρχει σε κάθε σπίτι όπως η ασπιρίνη
Η ασπιρίνη της ψυχής
Θέλω ν’ αδειάσω ό,τι έχω μέσα μου και να ξεσπάσω
Μα αν ξεσπάσω φοβάμαι ότι θα καταστρέψω ό,τι πλησιάσω
Θέλω πολύ ένα τέτοιο μηχάνημα
Θα το ονόμαζα απολυπητή
Θα το διαφήμιζα στην τιβί στις τρεις τα ξημερώματα
Θα ’παιζε στα διαλείμματα του καφέ της χαράς με ελληνικούς υπότιτλους
Σηκωθείτε όλοι απ’ τα κρεβάτια σας
Κύριοι και κυρίες
Σας έχω μια μοναδική προσφορά
Με μερικές δεκάδες ευρώ μπορείτε να πάρετε τον απολυπητή
Τέρμα ο πόνος
Τέρμα τα δάκρυα
Τέρμα η θλίψη

Εγγυημένο αποτέλεσμα
Αγοράστε
Αγοράστε
Αγοράστε

Συνέχεια ανάγνωσης «Δόκτωρ Βόλαντ, Το μηχάνημα της θλίψης»

Πέμπτη 21 Μαρτίου | Εκδήλωση για το χιπ χοπ

Bring the Noise

Με αφορμή την έκδοση του βιβλίου Bring the Noise: Δεκαπέντε κείμενα για το χιπ χοπ το περιοδικό Τεφλόν και το Αρχείο*71 διοργανώνουν την Πέμπτη 21 Μαρτίου στην ΑΣΟΕΕ (Αμφιθέατρο Αντωνιάδου) εκδήλωση για το χιπ χοπ, την ιστορία του και τους ανθρώπους του. Ώρα έναρξης: 7.30μμ.

Συνέχεια ανάγνωσης «Πέμπτη 21 Μαρτίου | Εκδήλωση για το χιπ χοπ»

Joshua Jennifer Espinoza, Αφιερωμένο στην κουίρ γυναίκα που με ρώτησε αν έχω πούτσο

Έχεις ψυχή;
Μπορείς να της εμπιστευτείς τις επιθυμίες σου;

Γιατί χρειάζεσαι
να σου το κάνω λιανά για να αισθανθείς άνετα;

Μεγάλωσα κάτω απ’ την ίδια μπότα με σένα
μόνο που είχα σφηνώσει στις σχισμές της

κι εσύ νόμισες πως ήμουν κομμάτι της.
Δεν ήμουν ποτέ καουτσούκ, ποτέ δεν πίεσα τίποτα,

ήμουν απλά γυναικεία σάρκα μασημένη και γεμάτη πεζοδρόμιο.
Δεν θέλω να μιλήσω άλλο για τη βία.

Δεν σου χρωστάω καμιά εξήγηση.
Κανένα δεν οφείλει σε κανένα το σώμα του.

Όταν συναντώ ένα άλλο ανθρώπινο ον, ρωτώ
Σε τι δίνεσαι ολόψυχα και γιατί;

Συνέχεια ανάγνωσης «Joshua Jennifer Espinoza, Αφιερωμένο στην κουίρ γυναίκα που με ρώτησε αν έχω πούτσο»