Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

19/06/2015

Τεφλόν #13 | Κυκλοφορεί!

Filed under: Τεύχος Δεκατρία — kyokokishida @ 4:38 μμ

13teflonCOVER_siteΤΕΦΛόΝ #13
Καλοκαίρι-Φθινόπωρο 2015

Σημεία διανομής:
 .
ΑΘΗΝΑ
Αρχείο 71, Καλλιδρομίου & Ζωσιμαδών [με κουτί ενίσχυσης]
Φαρφουλάς, Μαυρομιχάλη 18 [με κουτί ενίσχυσης]
Vinyl Microstore, Διδότου 34 [με κουτί ενίσχυσης]
Βιβλιοπωλείο Ναυτίλος, Χαριλάου Τρικούπη 28 [με κουτί ενίσχυσης]
Κατάληψη Κτήματος Πραπόπουλου, Προφήτη Ηλία 49 [με κουτί ενίσχυσης]
Αυτόνομο Στέκι, Ζωοδόχου Πηγής 95-97 [με κουτί ενίσχυσης]
Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο, Θεμιστοκλέους 37
Βιβλιοπωλείο Πολιτεία, Ασκληπιού 1-3 & Ακαδημίας
Βιβλιοπωλείο Λεμόνι, Ηρακλειδών 22
Βιβλιοπωλείο Πλειάδες, Σπύρου Μερκούρη 62
Βιβλιοπωλείο Μωβ Σκίουρος, Πλατεία Καρύτση 3
Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων, Καλλιδρομίου 30
Αλφειός, Χαριλάου Τρικούπη 22
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Βιβλιοπωλείο Ακυβέρνητες Πολιτείες, Αλ. Σβώλου 28
Βιβλιοπωλείο Κεντρί, Δημ. Γούναρη 22
Βιβλιοπωλείο Σαιξπηρικόν, Εθν. Αμύνης 14
Μικρόπολις, Βενιζέλου & Βασ. Ηρακλείου 18
Φάμπρικα Υφανέτ, Ομήρου & Περδίκα, Κάτω Τούμπα [με κουτί ενίσχυσης]
.
Διανέμεται δωρεάν
.
Περισσότερα σημεία διανομής θα ανακοινωθούν σύντομα.

20/05/2015

Κώστας Παντιώρας, Χαμένα κορμιά

Filed under: Τεφλονοποιήματα — kyokokishida @ 3:23 μμ

«Είμαι ένα κορμί χαμένο, ένας άσωτος υιός
Απ’ το σπίτι μου φευγάτος, κι απ’ τον τόπο μου μακριά.»

Κ. Βίρβος

Υπάρχουν άνδρες που χάνουν τα υλικά τους. Πάνε μέρες τώρα που οι μπουλντόζες του δήμου γκρεμίζουν τα μέσα μου. Κοντά μια δεκαετία κατειλημμένος από ηδονές και καημούς αυτόνομους. Τώρα με γρονθοκοπούν τα κομπρεσέρ. Κρατούν ανέπαφο το κέλυφος, έτσι προστάζουν οι τάσεις της σύγχρονης αρχιτεκτονικής κι η χοντροκώλα πανομοιότυπη αισθητική. Κρατούν το παλιό, όμορφο, νεοκλασικό παρουσιαστικό μου. Δέρας ολόσωμο, γιομάτο ελιές και μελανώματα, αυτό είμαι όλος κι όλος, ένα τομάρι! Απαγορεύεται η ρίψις μπάζων. Βγάζουν τα κομμάτια μου φορτωμένα σ’ ασήκωτα οικοδομικά καροτσάκια. Με μεταφέρουν έξω απ’ την πόλη. Τα μέσα μου μπαζώνουν χείμαρρους με γάργαρα νερά, να σταματά η ταραχοποιός ροή, να εμποδίζεται η σεσημασμένη κίνηση.

Υπάρχουν άνδρες που χάνουν τη ζωή τους. Χθες το πρωί κηδέψαμε το γερο-σύντροφο. Ο ουρανός πάνω απ’ το Σχιστό σταχτής, καθώς αρμόζει σε τέτοιες περιστάσεις. Εμείς λιγοστοί. Τα ρούχα μας παρακατιανά. Άσπρο πουκάμισο δικό μας, παντελόνι μαύρο δανεικό, κοντό μπατζάκι να φαίνεται ο αστράγαλος με τη φθαρμένη κάλτσα, παπούτσι πολύχρωμο, αθλητικό. Ήταν όλα στην εντέλεια κι ετοιμασμένα αποβραδίς. Τα στεφάνια, τα γαρούφαλλα, τα τεθλιμμένα εγγόνια που ψηφίζουν σταθερότητα. Μια στελεχάρα της οργάνωσης, τραυλός, χοντρός, με πατομπούκαλα, εκφώνησε τον επικήδειο. Μετά από λίγο μια πρέζα χώμα, ράντισμα με λάδι και κρασί κι αμέσως πάπαλα. Αυτό ήταν! Στην αίθουσα δεξιώσεων οι νεότεροι χίμηξαν αμέσως στο κονιάκ.

(more…)

24/04/2015

Χρήστος Μαρτίνης, Κουβανοί στην Ιθάκη [μετάφραση Google από τα χίντι]

Filed under: Τεφλονοποιήματα — kyokokishida @ 1:36 μμ

Την Πέμπτη 19 Ιουνίου 2014 το ποίημα «Ιθάκη» του Καβάφη επικολλήθηκε στην Google Μετάφραση και μεταφράστηκε αυτόματα στα χίντι. Έπειτα ακολουθήθηκε η αντίστροφη διαδικασία και μεταφράστηκε από τα χίντι στα ελληνικά. Ο Χ.Μ. περιορίστηκε στο να διορθώσει μερικά κόμματα και να βάλει δύο εισαγωγικά.

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
ο δρόμος είναι μακρύς προσευχή,
δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι!
Ποτέ δεν θα αρέσει αυτό,
δηλαδή, αν «η σκέψις σου υψηλή, πρόστιμο»
Ο ενθουσιασμός αγγίζει την ψυχή σας και το σώμα σας διεγείρει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
το άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
Κουβανοί δεν είναι μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Να εύχεσαι να ’ναι μακρύς ο δρόμος.
Υπάρχουν πολλοί –πρωί– το καλοκαίρι
με τι χαρά, τι χαρά,
όταν θα μπαίνεις σε λιμένας, δει για πρώτη φορά.
Σταματήστε σ’ εμπορεία Φοινικικά,
για να πάρει τα πράγματα δεξιά,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κι εβένους, μητέρα,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε είδους,
Ως πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά, όπως μπορείτε να:
σε πολλές πόλεις Aigyptiakes, πηγαίνετε
μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους.

(more…)

07/04/2015

Λεύκιος, Πάσχα

Filed under: Τεφλονοποιήματα — kyokokishida @ 11:30 πμ

Για την οικογένεια,
της ανωμαλίας τη μάσκα,
η πιο λαμπρή γιορτή
είναι το Πάσχα!

Καύλα παν στην εκκλησιά
καύλα προσκυνάνε
καύλα παίρν’ αντίδωρο
απ’ του παπά το χέρι.

Κι αφού χορτάσουνε καυλί
κι αφού χορτάσουν χύσι
την Κυριακή ανήμερα
πηδάνε προβατάκια.

03/04/2015

stonedthinker, Η τρελή γραφή

Filed under: Τεφλονοποιήματα — kyokokishida @ 12:14 μμ

η τρελή γραφή καρποφορεί
αδιάβαστη πιάστηκε τη στιγμή
που ο ρομαντισμός με την παράνοια
πιασμένοι αλά μπρατσέτα
έστρωσαν σατέν σεντόνια κόκκινα
κι αράδιασαν επάνω τους
περιπαιχτικά
διάφανους δονητές

η τρελή γραφή καλπάζει
κανόνες χωρίς
ρυθμός αχρείαστος
αφού δε θωρεί στον ορίζοντα
στίγματα πατημένης γης

η τρελή γραφή κυκλοφορεί
με την αισθητική της γυναίκας
χταπόδι στο κεφάλι
και για μαλλιά πλοκάμια
αν ήταν άντρας
αξύριστο καβούρι για μουστάκι (more…)

24/03/2015

Π.Ε. Δημητριάδης, Σάκος του μποξ (…που έφυγε)

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Δώδεκα — kyokokishida @ 2:08 μμ

These rivers of suggestion are driving me away

Γερό ζευγάρι

Ήταν γερό το ζευγάρι μου απόψε. Η πιο στρέιτ ύπαρξη εκεί μέσα. Αγνή καρδιά ομοφυλόφιλη. Δεν της κάθεται η Ελένη, αυτή χάνει: άπερκατ, κλοτσιά, δεξί-αριστερό κροσέ κι αποτελείωμα με το γάντι ανάποδα. Είχες ακούσει στο νοσοκομείο πως έχω χάσει τον ένα όρχι μου; Απ’ όταν έχασα και σένα είμαι απολύτως ανίκανος.

Τα αντρικά αποδυτήρια

Βρωμάνε ιδρωτίλα, τρίχα σκληρή που στάζει, τα αντρικά αποδυτήρια. Μα τους αγαπάω αυτούς τους άντρες. Γιατί είναι καθαροί από μέσα τους. Για το ψωμί σέρνονται στα καρτόνια κάτω από τ’ αυτοκίνητα, χορεύουνε τα καλοκαίρια στις ταβέρνες τα φολκλόρ. Και με γυναίκες μαζί, και φοιτητές, κάνουν προπόνηση. Κι ο δάσκαλος με διαβεβαίωσε: «Χρυσαύγουλο εδώ δε μπαίνει».

(more…)

18/03/2015

Ωμέγα, Τρία ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Δώδεκα — kyokokishida @ 11:34 πμ

Δεύτε τελευταίες μαχαιριές

Εγώ
περπατάω καιρό τώρα
με την ψυχή στο στόμα
και το μαχαίρι στα δόντια
έτσι
που αν χρειαστεί
με μια δυνατή εκπνοή
όποιον καριόλη
θελήσει να με τιθασεύσει
θα τον πάρω μαζί μου (more…)

11/03/2015

Στράτος Φυντανίδης, Τέσσερα διηγήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Δώδεκα — kyokokishida @ 12:54 μμ

Ένα σκότωμα

Η αίθουσα αναμονής ήταν ευχάριστη. Μουσική έπαιζε σε χαμηλή ένταση. Η γραμματέας πατούσε πλήκτρα με το βλέμμα κολλημένο στην οθόνη. Πάνω απ’ το γραφείο της, μέσα σε μια σιδερένια κορνίζα στον τοίχο, ένα βάζο με λουλούδια, χοντρές στρώσεις μπογιάς, μεγάλες πινελιές και η υπογραφή κάτω δεξιά, η υπογραφή του γιατρού.

Παρακαλώ, περάστε. Πέρασε. Κάθισε. Περίμενε ώσπου ήρθε ο γιατρός, του έσφιξε το χέρι. Τον ρώτησε για το ατύχημα. Μιλούσαν κι ο γιατρός κρατούσε σημειώσεις. Έχουν περάσει χρόνια, πώς βλέπεις τώρα; Δεν έχει αλλάξει κάτι, απάντησε, άλλες φορές είναι σκοτάδι, μπορεί να βλέπω μόνο το μισό πρόσωπο, το άλλο μισό μαύρο, τίποτα. Πολύ συχνά όμως βλέπω άλλα, σχήματα, εικόνες. Ο γιατρός έξυσε το κεφάλι του. Η μαϊμού πήδηξε απ’ τον ώμο του στα γόνατά του και έπιασε το μολύβι. Άρχισε να μουντζουρώνει το χαρτί με τις σημειώσεις, το τσαλάκωσε μετά κι έφτιαξε μια μπάλα. Όταν ο γιατρός πήγε να μιλήσει, του βούλωσε μ’ αυτή το στόμα.

(more…)

04/03/2015

Max Ritvo, Ας μιλήσουμε για κοινοτοπίες

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Δώδεκα — kyokokishida @ 2:39 μμ

ritvoΑς μιλήσουμε για κοινοτοπίες.

Σήμερα έφτασα ψυχοδυναμικά σε συμπεράσματα γόνιμα για να ανταπεξέλθω σ’ αυτή την περίοδο πένθους και να προχωρήσω μπροστά. Είναι τα ίδια συμπεράσματα.

Υπάρχει ένα κρεβάτι.
Μερικές φορές το κρεβάτι είναι πολύ ζεστό.
Υπάρχει μια νεκρή φύση που στάζει στο κρεβάτι
κι εσύ πίνεις αργά το νερό
και τρως σταφύλια
και τα σταφύλια έχουν κουκούτσια.
Συζητάς για τον Σιωνισμό,
συζητάς τον ρόλο του καλλιτέχνη σε οτιδήποτε –
κάνει τόση ζέστη.
Κείτεσαι στο κρεβάτι.
Πονάει την κοιλιά σου.

Μερικές φορές το κρεβάτι δεν είναι ζεστό,
μερικές φορές είναι ένα κρεβάτι.

Είναι παρήγορο να βλέπεις στο μαγαζί
αντικείμενα που έχεις αγοράσει από άλλα μαγαζιά
που βρίσκονται χιλιόμετρα μακριά.
Έτσι κάποιος επιβεβαιώνει:
το ισχυρό γενεαλογικό δέντρο και την καταγωγή φορτηγών και αεροπλάνων,
το πλησιέστερο που θα φτάσουμε ποτέ στο πεπρωμένο
είναι η καταναλωτική έρευνα.

Δεν υπάρχει μοναξιά˙ η ειρήνη είναι ριψοκίνδυνη: συνοδεύομαι πάντα από αυτή τη λάμπα
που μου απαγορεύεται ρητά να κρίνω.

Όταν παρακολουθείς τον Μπάρνι, και περιμένει να μιλήσει
το πρόσωπό του είναι πάντα τέλειο γι’ αυτό που θέλει να πει,
και για ν’ ακούσει.
Μια τέτοια ζωή! Ευλογία.

Περισσότερα ποιήματα του Max Ritvo μπορείτε να διαβάσετε στο δωδέκατο τεύχος του Τεφλόν.

(more…)

25/02/2015

Γεωργία Διάκου, Δύο ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Δώδεκα — kyokokishida @ 4:33 μμ
 .
Σκέψη λέξη
.
όταν σκέφτομαι ότι
ο τοίχος γράφει
για ποντίκια
που πετάνε
γελάω κ΄
λέω δεν είμαστε
ρατσιστές μωρό μου
μπορούμε να φοράμε
φορέματα κ΄ να βγαίνουμε
για τσιγάρα
ο περιπτεράς δεν θα σε κοιτάει
μπορώ όμως να δείξω λίγο
από τα χλωριούχα μου σκέλια
κ΄ να πάρεις το πακέτο σου
Ύστερα να τριγυρνάμε με πλαγκτόν
στις μασχάλες
τρώγοντας κρακεράκια
με κατσαρίδες
συζητώντας δυνατά
για τους πολέμους
κ΄ τις μαύρες τρύπες
–Ο Αϊνστάιν θα ήταν περήφανος
που δύο θεωρητικοί
παίζουν το σύμπαν στα δάχτυλα– (more…)

16/02/2015

Ευάγγελος Παπαποστόλου, Δύο ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα — kyokokishida @ 5:13 μμ
.
evpap
ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΒΑΔΙΣΜΑ…
 .
απαλή μουσική στο βάθος
κι εγώ τυλιγμένος σε μυρωδιά γλυκιά
οσμίζομαι αστραπές στο φόντο
πρόστυχα πουλιά ραμφίζουν τα σύννεφα
το πέταγμά τους χαμηλώνει
κι ο ουρανός μαζί…
ο άνεμος νευρικός τα πετάει κάτω.
οι πρώτες ψιχάλες γαζώνουν το χώμα
οι στρατιώτες προσοχή αλληθωρίζουν
ο ένας μετά τον άλλο ξεκινάνε
χαρούμενο βάδισμα…
ο ουρανός μωσαϊκό
τα σύννεφα βαριανασαίνουν στο σβέρκο μου
σταθερή πορεία νοτιοδυτικά
τσέπες γεμάτες νερό
γαλέτα μουλιασμένη
χαρούμενο βάδισμα…
παιχνίδι ο ήχος της βροχής στα κράνη.
σκουριασμένες επιθυμίες
όλοι στη σειρά με το δάχτυλο στη σκανδάλη
χαρούμενο βάδισμα…
η ανάσα του νοτιά στεγνώνει στα πρόσωπα
όπλο αλεξικέραυνο κρατάω
πέσε χαμηλά πέσε κάτω…
λευκό πανί κρεμασμένο
χαρούμενο βάδισμα του γυρισμού…
(more…)

09/02/2015

Andie-Andie, Είκοσι χιλιάδες έτη κάτω απ’ τη θάλασσα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 10:03 πμ
.
Οι ανθρακωρύχοι κοραλλιών
πεθαίνουν νέοι
πιο νέοι απ’ τα κοράλλια
(μυστικά του βυθού)
Αγκαλιάζουν τις σκιές των αγαπημένων τους
που δημιουργούν οι πυγολαμπίδες
στα φύκια που ξεβράζονται στη Σουμάτρα
κι εκείνες
ανυπόμονα τα βράζουν
πίνουν το ζωμό τους
και συγκολλούν τις απουσίες
όλοι αναρωτιούνται γιατί εκείνες μένουν
κανείς δε ρωτά
γιατί εκείνοι φεύγουν
 .
Περισσότερα ποιήματα της Andie-Andie μπορείτε να διαβάσετε στο ενδέκατο τεύχος του Τεφλόν.

31/01/2015

King Missile, Πάρε πράγματα απ’ τη δουλειά

Filed under: Τέντωσε τ' αυτιά,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 7:37 μμ

Πάρε πράγματα απ’ τη δουλειά. Είναι ο καλύτερος τρόπος να νιώσεις καλά για την εργασία. Μην αγοράζεις ποτέ στιλό ή μολύβια ή χαρτί. Πάρ’ τα απ’ τη δουλειά. Λαστιχάκια, συνδετήρες, σημειωματάρια, φακέλους –πάρ’ τα απ’ τη δουλειά. Είναι ο καλύτερος τρόπος να νιώσεις καλύτερα για τον χαμηλό μισθό σου και τις φρικτές συνθήκες εργασίας.

Πάρε ένα τασάκι –έχουν κάμποσα. Πάρε κρεμάστρες. Πάρε –πάρε έναν κάδο σκουπιδιών. Γιατί ν’ αγοράσεις συρταροθήκη; Γιατί ν’ αγοράσεις τηλέφωνο; Γιατί ν’ αγοράσεις υπολογιστή ή επεξεργαστή κειμένου; Πάρ’ τα απ’ τη δουλειά.

Εγώ πήρα ένα ολόκληρο γραφείο απ’ το τελευταίο μέρος που δούλευα. Δεν το πήραν χαμπάρι ποτέ και ταιριάζει τέλεια στο διαμέρισμά μου. Πάρε μια ηλεκτρική ξύστρα. Πάρε ένα κουτί μπλάνκο˙ ίσως το χρειαστείς μια μέρα. Έχεις καθήκον ως καταπιεσμένος εργαζόμενος να κλέβεις απ’ τους εκμεταλλευτές σου. Πάρε πράγματα απ’ τη δουλειά. Και κωλοβάρα την ώρα εργασίας. Όλ’ αυτά τα ’γραψα στη δουλειά. Με πληρώνουν να γράφω για πράγματα που τους κλέβω. Η ζωή είναι ωραία.

Περισσότερα ποιήματα του John S. Hall, τραγουδιστή των King Missile, μπορείτε να διαβάσετε στο ενδέκατο τεύχος του Τεφλόν.

11/01/2015

Τεφλόν #12 | Κυκλοφορεί!

Filed under: Τεύχος Δώδεκα — kyokokishida @ 9:45 μμ

12teflonCOVER

Πατήστε εδώ για να δείτε τα σημεία διανομής.

 

07/01/2015

Γιάννης Ξούριας, Οι ουρανοκατέβατοι των φοράδων

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 12:58 μμ
.
Ψοφάνε
Για μαρμαρόμπαλες (κλασικές, εξολοκλήρου
Από λύσσα απόλυτη) για να κλωτσάνε πάνω σε λαρύγγι /
Λαρύγγι ξερό λαρύγγι φαλακρό με ψύχωση βραχώδη αστραγγάλιστο
Σκιστό
Γεμιστό με αφάνες
Σαλιωμένες με λιοπύρι /
.
   ΚΑΙ Ο ΜΕΛΑΝΩΜΕΝΟΣ (επεισόδιο)
Ο νούμερο Ένα απλώς
Καθισμένος σ’ ένα σωρό ιερές τσιμεντόπλιθες βαστά τσαμπί πολύ
Βαρύ από μιλιούνια μουρμουρητά
Μπλεγμένα και ψιθύρους, να μπήγεσ’ αγαλματένιος ακούγοντας με τους βουβώνες:
.
Νεκροταφεία φιλμαρισμένα σε 8mm με κέρατα άσπρα και λουλούδια
Με φούξια λουλούδια του πικάπ –μοναδικά– ανύπαρκτα σ’ όλο το ίντερνετ
Και με κέρατα άσπρα που λάμπουνε από πάστρα
.
Αγαλματένιος με τη βελόνα του πικάπ να γρατζουνά τα πλευρά
Να εξελίσσεται εν στάσει η πύκνωση
Της πεύκης με μια τζαζ τζιτζικιών ανισόρροπων ένα σισίρισμα
Υφασμένο σφιχτά
Αυθόρμητο
Και παχύρρευστο στα σπλάγχνα
Στα μαλλιά της και στα
Φανερά / Τελικά όλο κι όλο το περιβόητο κρυφό ήταν το μονοκόμματο μάρμαρο
.
Όπου αυτό που δε φαίνεται είναι αυτό που φαίνεται
 .
Περισσότερα ποιήματα του Γιάννη Ξούρια μπορείτε να διαβάσετε στο ενδέκατο τεύχος του Τεφλόν.

03/01/2015

Π. Ένιγουεϊ, Ανακουάτρος

Filed under: Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 2:14 μμ

Καμιά φορά ο Δημοσθένης αναπολούσε τα παιδικά χρόνια στο χωριό με τη μητέρα του και την αδερφή του. Πατέρα δεν γνώρισε. Είχε σκοτωθεί σε τροχαίο στις στροφές του Δομοκού δύο μήνες πριν έρθει στον κόσμο. Η μάνα του όλη μέρα στο καφενείο, μόνη, να τα φέρει βόλτα. Ήθελε να τον κάνει δικηγόρο ή γιατρό. Έγινε δημοσιογράφος. Τη θυμάται να γυρίζει αργά το βράδυ κουρασμένη, να τρώει μια σαλάτα και να κοιμάται.

Με την αδερφή του αταίριαστοι. Παιδικούς φίλους δεν είχε. Όλα τα παιδιά του χωριού τον περιέπαιζαν. Αυτός δεν τους έδινε σημασία. Το μόνο που ήθελε ήταν να φύγει απ’ το χωριό. Και γι’ αυτό διάβαζε. Όχι για να σπουδάσει, «να μορφωθεί», όπως του έλεγε η μάνα του, αλλά για να φύγει και να μην τους ξαναδεί.

Και τα κατάφερε. Έφυγε. Πέρασε σε μια σχολή δημοσιογραφίας και έπιασε αμέσως δουλειά, αρχικά σε μια μικρή δημοτική εφημερίδα και έπειτα στο Βήμα. Όχι όμως σε κάποιο δυνατό πόστο, αλλά στο δικαστικό-εγκληματολογικό. Το είχε επιλέξει επειδή γενικά δεν είχε τρέξιμο. Μοναδική εξαίρεση, όλα αυτά τα χρόνια, η υπόθεση Κοσκωτά.

Το χωριό σπάνια το επισκεπτόταν ως φοιτητής. Χριστούγεννα και Πάσχα. Και αυτό για χάρη της μάνας του. Μέχρι που η κακομοίρα πέθανε. Μετά δεν ξαναπήγε. Δεν τον ξανάδαν. Ούτε και ο ξάδερφός του, ο Κώστας, που τα λέγανε καμιά φορά στα πεταχτά στο Φλοράλ, στην πλατεία Εξαρχείων. Εξαφανίστηκε από προσώπου γης.

(more…)

21/12/2014

Ένθετο για την Πατ Πάρκερ στο περιοδικό Μιγάδα

Filed under: Μαντάτα,Τεύχος Δέκα — kyokokishida @ 5:49 μμ

Parker_Cover

Το περιοδικό Τεφλόν και η ομάδα γυναικών Μιγάδα επιμελήθηκαν μια ξεχωριστή έκδοση για την Πατ Πάρκερ, μια ποιήτρια που με λόγο θαρραλέο, άμεσο, αφοπλιστικό αποτυπώνει στο έργο της την εμπειρία του να είσαι αγωνιζόμενη μαύρη, εργάτρια, λεσβία, φεμινίστρια στην Αμερική του ’70-’80.

Η μικρή αυτή έκδοση συμπληρώνει την παρουσίαση του ποιητικού έργου της Πατ Πάρκερ που ξεκινήσαμε στο τεύχος 10 του Τεφλόν («Pat Parker: νταλίκα, ανώμαλη, περίεργη»). Περιλαμβάνει μακροσκελή και μικρότερα ποιήματα, κάποια εκ των οποίων αποτελούν σημαντικούς σταθμούς στο έργο της ποιήτριας, και συνοδεύει ως ένθετο το περιοδικό Μιγάδα.

Αναζητήστε το!

(more…)

Στάθης Ιντζές, Άτιτλο

Filed under: Τεφλονοποιήματα — kyokokishida @ 11:53 πμ
 .
κάθε φορά που κάποιος ερωτεύεται
ένα κομμάτι πάγου αποσπάται
κάπου στην Ανταρκτική
κ’ οι πιγκουίνοι γελαστοί
πάνω του χοροπηδούν
μέχρι να φτάσει σε θερμότερα κλίματα
.

15/12/2014

Δάφνη Μαθιουδάκη, Πέντε χαϊκού

Filed under: Τεφλονοποιήματα — kyokokishida @ 10:40 πμ

Χαϊκού ξανά
Μεταμυθοπλασία
Και δε χιονίζει

*

Βλέπω φιλμ νουάρ
Τρεις γλώσσες στο χαϊκού
Επιτρέπεται;

*

Πληκτρολόγιο
Μαζεύω φύλλα ξανά
Λέξεις και σιωπή

(more…)

12/12/2014

Μάριος Μαγιολαδίτης, Τρία ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα — kyokokishida @ 6:53 μμ

Οι τραυματιοφορείς της χαράς

Την κουβαλήσαμε τη χαρά όσο δεν πήγαινε
Τη σύραμε σε κοινωνικές εκδηλώσεις
Την επωμιστήκαμε σε ανόητα πάρτι
Την κολλήσαμε σε ψεύτικα χαμόγελα
Αλλά παρέμεινε άρρωστη, προσποιητή και πρόστυχη

Όλντενμπουργκ, 8.7.2009

Το μεγάλο Ναι

Με πιάνουν παραληρηματικές σκέψεις. Με φαντάζομαι στην καρέκλα του Νίο, να μου προσφέρουν το χάπι της αναισθησίας και να λέω το μεγάλο Ναι. Να πηγαίνω στην τιμή και την πεποίθηση εκείνου του Ναι. Να στέκομαι σε δυάδες και προσοχή και να αφήνω το αβάσταχτο βάρος του Όχι. Την ίδια ώρα το όνειρο έχει και soundtrack: Τα παίρνεις όλα πολύ στα σοβαρά, said the joker to the thief σε εκτέλεση από Battlestar Galactica. Πολύ κουλτούρα για Παρασκευή βράδυ αλλά κάτι θα πρέπει να έχεις κι εσύ να διαβάζεις.

Θεσσαλονίκη, 24.02.2012

(more…)

28/11/2014

Mahmoud Darwish, The Dice Player

Filed under: Τέντωσε τ' αυτιά — kyokokishida @ 10:00 πμ

Μια ταινία της Nissmah Roshdy

[και εδώ διαβάστε δύο μεταφρασμένα από την Αγγελική Σιγούρου ποιήματα του Νταρουίς]

25/11/2014

Ghayath Almadhoun, The Celebration

Filed under: Τέντωσε τ' αυτιά,Τεύχος Οκτώ — kyokokishida @ 4:23 μμ

Μια ταινία των Ghayath Almadhoun & Marie Silkeberg

Ποιήματα του Ghayath Almadhoun μπορείτε να διαβάσετε στο όγδοο τεύχος του Τεφλόν.

17/11/2014

λΑΜΠΕΡΟύΚ, Τρία ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 12:14 μμ

ΦΑΤΑ ΚΟΥΛΑΜΑΡΑ ΒΑΤΡΑΧΕ

χειλάκι κορδοστίφτη
καμπούρα με κιμάδα
μινιόν σοκοφρετούλα
second voice πίπα
τσίμπα μοιρολόι
δώσε κομπολόι
βλήτα σαγιονάρα
ασήμι μες στη λάσπη
κρίμα ρε τα νιάτα
κρίμα ρε τα νιάτα
νιάου κάνει η γάτα
ψιτ μου λέει φάτα
ξαναπάω να κάτω
ξαναπάω να πάνω
σμπαράλια στα υπόγεια
πόρτα δεν ανοίγει
παράθυρο ταβάνι
πρέπει να ξεφύγω (more…)

14/11/2014

Πάνος Χα!, Δύο ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 10:31 πμ

ΕΝΤΟΜΟ

είσαι ένα άτιμο άτομο!
μου ’πε
κι εσύ ένα έντιμο έντομο!
του ’πα εγώ
άτιμο έντομο θα σε πιάσω!
ακούστηκε η φωνή της κυρίας
και ξαφνικά
απ’ το τίποτα
μετατράπηκα σε έντιμο άτομο

 

ΑΠΟ ΣΥΝ ΔΕΘΗΚΑ

εγώ ψάχνω εσένα
εσύ ψάχνεις wi-fi

το attica με στοιχειώνει
τόσο διαφορετικό από τον δρόμο
μα ενωμένο
ενώ μένω
και είναι και η δια ρρύθμιση
μια συν θήκη στο κέντρο της πόλης

Περισσότερα ποιήματα του Πάνου Χα! μπορείτε να διαβάσετε στο ενδέκατο τεύχος του Τεφλόν.

10/11/2014

John Hall, Δύο ποιήματα

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 11:25 πμ

ΑΥΤΟΙ

Μπορούν να στείλουν έναν άνθρωπο στο φεγγάρι
Μπορούν να φτιάξουν σαπούνι από ανθρώπους και φαγητό από ξύλο
Μπορούν να κατασκευάσουν μηχανές που κάνουν τη δουλειά εκατομμυρίων ανθρώπινων όντων
Μπορούν να ταΐσουν τον κόσμο όλο
Μπορούν να πάνε απ’ το μηδέν στο πενήντα σε 3,9 δεύτερα
Μπορούν να καλλιεργήσουν πορτοκάλια στην έρημο και ντομάτες υποβρυχίως
Μπορούν να προβλέψουν ή να επηρεάσουν τον καιρό ενίοτε
Μπορούν να δημιουργήσουν μια νόσο και μετά να ισχυριστούν πως είναι η θεραπεία
Μπορούν να κατασκευάσουν υπεραγωγούς που θα αλλάξουν τον τρόπο ζωής τους μια για πάντα
Μπορούν να φτιάξουν καφέ που να μου αρέσει χωρίς καφεΐνη
Μπορούν να αυτοανατιναχτούν ή να περιμένουν ο ήλιος να εκραγεί

(more…)

01/11/2014

Pat Parker, Πού θα είσαι;

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Δέκα — kyokokishida @ 5:25 μμ

 

[…]

Θα έρθουν με τήβεννους
να σωφρονίσουν
και με λευκές ρόμπες
να υποτάξουν
κι εσύ πού θα είσαι
όταν έρθουν;

Πού θα είμαστε όλοι εμείς
όταν έρθουν;

[…]

 

 

30/10/2014

Η Πατ Πάρκερ και η Σέριλ Κλαρκ συναντούν την Άντζελα Ντέιβις

Filed under: Μαντάτα — kyokokishida @ 7:22 μμ

Davis-ekdilosiΑΦΙΣΑ-D

Την ερχόμενη Δευτέρα 3/11 στην εκδήλωση των Μιγάδων για την παρουσίαση του βιβλίου της Άντζελα Ντέιβις Γυναίκες Φυλή και Τάξη διαβάζουμε ποιήματα της Σέριλ Κλαρκ και της Πατ Πάρκερ, που σας συστήσαμε στα τελευταία τεύχη μας.

28/10/2014

Cheryl Clarke, Ελεύθερη σάρκα

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 8:05 μμ

Assata


εάν δεν είχες επιλέξει την επικίνδυνη ενασχόληση με την
ελευθερία ίσως περπατούσες ξυπόλυτη στους
κόκκινους λόφους της Βόρειας Καρολίνας χέρι χέρι με
την Κακούγια* αντί να αλλάζεις μεταμφιέσεις και ταυτότητες
διασχίζοντας τους σταθμούς του μετρό κατασκηνώνοντας σε
ιερά εδάφη ιθαγενών.
Ίσως να ήσουν αυστηρή δασκάλα
πτυχιούχος
ακτιβίστρια
αντί για οδηγός σκλάβων προς την ελευθερία**
εικόνα σε ταχυδρομείο
ή σε προχειροσχεδιασμένες αφίσες που λανσάρουν
ελευθερία.

ίσως είχες συνεχίσει να μαθαίνεις μόνη
κιθάρα
να γράφεις πολιτικά ποιήματα
ή να ’χες γίνει ρήτορας
αντί για πρώην πολιτική κρατούμενη
παράδοξο ειρωνείας φαινόμενο
σάρκα ελευθερίας.

~

* Kakuya Shakur: Κόρη της μαύρης ακτιβίστριας και μέλους των Μαύρων Πανθήρων Assata Shakur (1947- ), στην οποία απευθύνεται το ποίημα. Τη δεκαετία του ’70 η Assata Shakur κατηγορήθηκε για σειρά εγκλημάτων λόγω της πολιτικής της δράσης, κυνηγήθηκε ανηλεώς από το αμερικανικό κράτος και φυλακίστηκε. Το 1979 απέδρασε και το 1984 βρήκε πολιτικό άσυλο στην Κούβα. Το 2013 έγινε η πρώτη γυναίκα που βρέθηκε στην κορυφή της λίστας καταζητούμενων τρομοκρατών του FBI.
** Αναφορά στους ανθρώπους που βοηθούσαν σκλάβους να δραπετεύσουν οδηγώντας τους στις βόρειες πολιτείες ή στον Καναδά μέσω διαφόρων μυστικών περασμάτων (underground railroad).

(more…)

21/10/2014

Johannes Jansen, Μικρή λόχμη [απόσπασμα]

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 7:53 μμ

 

Μερικές φορές πηγαίνω στο καπηλειό που συχνάζει ο πατέρας μου, αλλά δεν μιλάω σε κανέναν. Δεν μου είναι καθόλου δύσκολο, γιατί απλά κάθομαι και ακούω. Ο πατέρας μου είναι διοικητικός υπάλληλος της εκκλησίας, της καθολικής. Παλιά ήταν ναυτικός. Μην σφάζετε την αγελάδα όταν χρειάζεστε το γάλα της.

***

Μια γυναίκα γύρω στα εξήντα, έμοιαζε όμως σαν να ήταν ενενήντα ή νεκρή. Σχεδόν κάθε βράδυ ο πορφυρός ήλιος έδυε στο Κάπρι, και ένα βράδυ με προσκάλεσε μέσα. Καθόμουν για πολύ ώρα στο κλιμακοστάσιο. Ήμουν στη μέση της εφηβείας. Η μοναξιά έμοιαζε ακατανίκητη και το διαμέρισμά της ήταν φθαρμένο με τέτοιο τρόπο που δεν μπορούσα να πάρω στα σοβαρά τη φθορά του. (more…)

16/10/2014

Johannes Jansen, Μισοκοιμισμένος [απόσπασμα]

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 9:44 πμ

Ina2

Προχωρώ κατά μήκος του δρόμου σαν να πήγαινα κατά μήκος ενός δρόμου χωρίς τίποτα στο μυαλό, εκτός απ’ το να σκέφτομαι τον εαυτό μου σ’ αυτόν τον δρόμο. Κι όμως υπάρχει ένα σταυροδρόμι που με απασχολεί. Αυτό το συναίσθημα της ίδιας μου της γύμνιας απέναντι σε όλους και πάνω απ’ όλα απέναντι στην ίδια μου την άβυσσο, μέχρι που μια δίνη καταπίνει την αναζήτησή μου για σχήματα. Ούτε βρίσκω ούτε ορίζω εγώ το σχήμα. Γεννιέται από τη φθορά της ύπαρξής μου. Ό,τι με συναντά είναι ικανό να με βυθίσει. Έτσι βρίσκομαι σε ανοιχτό πέλαγος. Το μόνο που με κρατάει είναι η ανάμνηση της πορείας που ακολούθησα ως εδώ: Το παιδί που χαίρεται για θλιβερές ιστορίες. Από τότε στέκομαι εγκλωβισμένος σ’ αυτό το παιχνίδι, σ’ αυτό το θλιβερό τσίρκο. Όταν δεν μένουν και πολλά να περιμένεις και ήταν σκληρό, με άλλα λόγια, όταν έχει προκαλέσει μεγάλη θλίψη, τότε είναι καλό. Δεν μεγαλώνετε μαζί, θα μπορούσε κάποιος να πει.

***

Όταν κάποιος σταματάει να τρέχει στον αγώνα δρόμου και δεν έχει πια κανέναν αντίπαλο, γιατί δεν πιστεύει πλέον στις τρέχουσες αξίες, πλην του καχύποπτα εντελή χρόνου… Ύστερα ο ατελής χρόνος. Ουσιαστικός χρόνος, όταν το περιεχόμενο ανεβαίνει στο κεφάλι σαν καπνός. Από απόσταση μπορεί κανείς να αναγνωρίσει τις συνεχείς εναλλαγές της μιμητικής. Πρόκειται για κωμωδία ή τραγωδία; Η οπτική ανάλογα με την ψυχική κατάσταση, που αλλάζει τη διάθεση, παρόλο που πρόκειται για το ίδιο και το αυτό. Η ευκαιρία μιας βιογραφίας… (more…)

13/10/2014

Johannes Jansen, Πορτρέτο

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 9:13 πμ
 
Ina4
…αυτός ο εν δυνάμει αυτόχειρας που επαναλαμβάνεται διαρκώς στις πράξεις του. οριστικά έτοιμος να πεθάνει ρίχνει το μαγεμένο σχοινί πάνω απ’ το κλαδί. όμως το σχοινί προσπερνά από μόνο του (όμοια μ’ ένα ιπτάμενο αντικείμενο) το κλαδί για να σταματήσει τελικά στον ουρανό λες και είναι γαντζωμένο σ’ ένα σύννεφο. ο αυτόχειρας συγκλονισμένος από τη βούληση του σχοινιού προσπαθεί να το τραβήξει προς τα κάτω καταβάλλοντας όλες του τις δυνάμεις και μ’ όλη αυτή την κούραση ξεχνάει την ψύχωσή του με τον θάνατο. όταν όμως αυτό βρεθεί και πάλι στα πόδια του σε όλο το μήκος του τον κυριεύει εκ νέου η παλιά γνώριμη απόγνωση και πρόθυμος να πεθάνει δοκιμάζει για ακόμα μια φορά να πετάξει το σχοινί πάνω απ’ το κλαδί. αυτός ο εν δυνάμει αυτόχειρας που επαναλαμβάνεται διαρκώς στις πράξεις του. οριστικά έτοιμος να πεθάνει ρίχνει το μαγεμένο σχοινί πάνω απ’ το κλαδί. όμως το σχοινί προσπερνά από μόνο του (όμοια μ’ ένα ιπτάμενο αντικείμενο) το κλαδί για να σταματήσει τελικά στον ουρανό λες και είναι γαντζωμένο σ’ ένα σύννεφο. ο αυτόχειρας συγκλονισμένος από τη βούληση του σχοινιού προσπαθεί να το τραβήξει προς τα κάτω καταβάλλοντας όλες του τις δυνάμεις και μ’ όλη αυτή την κούραση ξεχνάει την ψύχωσή του με τον θάνατο. όταν όμως αυτό βρεθεί και πάλι στα πόδια του σε όλο το μήκος του τον κυριεύει εκ νέου η παλιά γνώριμη απόγνωση και πρόθυμος να πεθάνει δοκιμάζει για ακόμα μια φορά να πετάξει το σχοινί πάνω απ’ το κλαδί. αυτός ο εν δυνάμει αυτόχειρας που επαναλαμβάνεται διαρκώς στις πράξεις του. οριστικά έτοιμος να πεθάνει ρίχνει το μαγεμένο σχοινί πάνω απ’ το κλαδί. όμως το σχοινί προσπερνά από μόνο του (όμοια μ’ ένα ιπτάμενο αντικείμενο) το κλαδί για να σταματήσει τελικά στον ουρανό λες και είναι γαντζωμένο σ’ ένα σύννεφο. ο αυτόχειρας συγκλονισμένος από τη βούληση του σχοινιού προσπαθεί να το τραβήξει προς τα κάτω καταβάλλοντας όλες του τις δυνάμεις και μ’ όλη αυτή την κούραση ξεχνάει την ψύχωσή του με τον θάνατο. όταν όμως αυτό βρεθεί και πάλι στα πόδια του σε όλο το μήκος του τον κυριεύει εκ νέου η παλιά γνώριμη απόγνωση και πρόθυμος να πεθάνει δοκιμάζει για ακόμα μια φορά να πετάξει το σχοινί πάνω απ’ το κλαδί…

(more…)

05/10/2014

Johannes Jansen, Στα μάτια της κυρίας

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 4:55 μμ
Ina5

ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΒΛΕΠΩ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΓΗ

ας μην πούμε τίποτα συγκεκριμένο για τη σύλληψη μαριάννε σιωπή στο πεζοδρόμιο με πιάσανε έναν κυνηγό καθ’ οδόν προς τα σένα μία απόδραση μακριά ένα εστιατόριο στον σιδηροδρομικό σταθμό στο χέρι μια μαύρη γερμανική μπύρα στα μάτια της κυρίας βρίσκεται η μορφή των αποστάσεων ο ρυθμός χελώνας των υπεραστικών τρένων

μπροστά μου εργάτες είχαν ξηλώσει τον δρόμο για να περάσουν τηλεφωνικές γραμμές

στον ήλιο του μεσημεριού ο δρόμος ήταν μια πλατιά λωρίδα χαρτί

ένα βήμα πριν απ’ την έξοδο μου έκοψαν τον δρόμο μαριάννε εσύ στέκεσαι στην αποβάθρα κοιτάς το ρολόι κοντοστέκεσαι και πηγαίνεις στο διαμέρισμά μου ν’ ανοίξεις το παράθυρο φοράς ένα μαύρο γάντι στο αριστερό το δεξί στην ποδιά σου κάτω απ’ το χορτάρι χαιρετούν τα παιδιά μαριάννε ο αρουραίος είμαι εγώ στη σκιά ενός σπιτιού από χάρτες κοντά στο νερό χτισμένο από μπετόν και κάν’ το με το μυαλό σου στην κυρία που ξέρει για σένα που σε αγαπά και ο ξηλωμένος δρόμος από χαρτί μπροστά απ’ το ανοιχτό παράθυρο είναι μια εικόνα απ’ ό,τι βρίσκεται μεταξύ σας το άλλο κομμάτι του λάθους είμαι εγώ στα μάτια της κυρίας βλέπω ένα κομμάτι γη (more…)

29/09/2014

Ευαγγελία Λεδάκη, Δύο ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 9:46 πμ

BLUE KARAOKE

Το μπλε καραόκε δεν είναι μέρος για φυσιολογικούς
Πριν μπεις σε ρωτούν τρεις λέξεις
Την πρώτη:
τη δεύτερη:
και την τρίτη:
Οι αινιγματικές ερωτήσεις παίρνουν αινιγματικές απαντήσεις
Και έτσι στην πόρτα του μπλε καραόκε
κρίνουν κατά περίπτωση και διαισθητικά
την πιθανότητα εισόδου
Όσοι δεν κατορθώνουν να μπουν
Κατευθύνονται στο διπλανό σινεμά
Το σινεμά είναι θερινό και έχει μεγάλο καμπαναριό
Στην κουζίνα του μαγειρεύουν οι μουσουλμάνοι μύδια
Και οι εβραίοι μάγειροι το χοιρινό
Αμφότεροι δεν τρώνε το φαγητό
Σεβόμενοι την απώθηση αλλήλων
Η επιλογή τους φαίνεται λογική και γίνεται αποδεκτή με συγκατάβαση
Το μπλε καραόκε δεν είναι άλλωστε μέρος για φυσιολογικούς
Έρχονται οι αντιπαθείς
Που πάσχουν από τη νόσο του αντί
Και μεταξύ τους συμπάσχουν
Και σχεδόν στο τέλος συμπαθιούνται
Με τον καιρό συμφωνούν
Και είναι τότε ανάγκη
το κλαμπ να κλείνει
Για να μην χάσει ολότελα την πελατεία του
Μένει κλειστό για τρεις ή τέσσερις βδομάδες
Οι αντιπαθείς ξεχνιούνται
Οι συμπάθειες ατονούν
Μέσα στα διαμερίσματα
χολερικά και γκρίζα συναισθήματα
φτύνουν στο πάτωμα σύμφωνα
καταπίνουν αμάσητα φωνήεντα
Κι όταν το κλαμπ ανοίγει πάλι
τι έβρισκαν ο ένας στον άλλο
απορούν (more…)

22/09/2014

Κορίτσι Οξύ, Ασύνδετο 4

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Δέκα — kyokokishida @ 9:00 πμ

Τα μικρά απογεύματα –κάπου εκεί στο αμήχανο ενδιάμεσο των εποχών– σύχναζε σε συναντήσεις υποστήριξης ατόμων με ατυχή κουρέματα και παρελθόντα. Παρατηρούσε τις στραβές ψαλιδιές και τις τσαλακωμένες εφηβείες και ενίοτε μετρούσε στο πάτωμα τα φαντεζί καπέλα και χαμόγελα με τα οποία τις έκρυβαν. Τολμούσε να αναπολήσει εκ του σύνεγγυς παλαιούς χρόνους αυτονόητης ομορφιάς και λεπτότητας αλλά και πυρομανούς πάθους. Φανταζόταν τα φιμέ τζάμια των γυαλιστερών λιμουζίνων και τα βέλα από στρογγυλεμένες βλεφαρίδες και άκουγε τις κομμένες, από ένα ενδεχόμενο τραχύ βλέμμα, ανάσες που μπορούσαν να πλημμυρίσουν ασκόπως μελάνι και ηδυπάθεια υποκίτρινες σελίδες, περιτέχνως υδατογραφημένες. Χαμογελούσε τότε με γαλαντομία απέναντι σε ντεμοντέ έρωτες και λοιπά στραφταλιζέ παραφερνάλια που κάλυπταν ολοσχερώς με τη βαριά τους χάρη μια επιμελώς παραμελημένη Ιστορία. Είχε εξάλλου προσφάτως ανακαλύψει ότι οι πιο πικρές διαπιστώσεις εμφανίζονται αθόρυβα –σαν ώριμες γάτες– μετά από στιγμές ελαφράς διανοητικής χαλάρωσης, όταν το μυαλό απλώνει ως θαλάσσιος αστερίας και εντελώς ανοιχτό, πλέον, κι ευάλωτο αφήνεται να παστωθεί ακόμα κι από την πιο αρμυρή αλήθεια. Ακουμπούσε μετά το αυτί της στο έδαφος για να ακούσει ηχηρές φιλίες που τελείωναν λόγω ευτραφών εγώ. Από αυτά που πρήζονται στο όνομα μιας κακοτροχισμένης ευθύτητας, χωρίς να έχουν ποτέ καταδυθεί τολμηρά στα βαθύτερά τους κελάρια και να έχουν αντικρίσει την απρεπή μούχλα που συχνότατα αναπτύσσεται εκεί, ακόμα και στα πιο καλά ανακαινισμένα μυαλά. Αντιλαμβανόταν φυσικά ότι όσο πλησίαζε το θερινό ηλιοστάσιο εκκρεμούσαν  αποκαλυπτήρια. Και ότι στο απόγειο του πανηγυρικού όφειλε να ξεκινήσει χαμηλά και με κάθε λιτανική βραδύτητα –κι ίσως κάποιες μακριές εμφατικές σιωπές στο ενδιάμεσο– έτσι ώστε να κρατήσει όσες υπεράνθρωπες δυνάμεις και όσα τρομερά ηχοχρώματα τυχόν χρειάζονταν για την ουράνια κραυγή του τέλους.

04/09/2014

Guy Hocquenghem, Οι αλλοπαρμένοι κώλοι

Filed under: Αφορμές — kyokokishida @ 10:34 πμ

Cover_Οι αλλοπαρμένοι κώλοιGuy Hocquenghem
Οι αλλοπαρμένοι κώλοι
Μετάφραση: Γιάγκος Κολιοπάνος
ΤΟΠΟΒΟΡΟΣ εκδόσεις εξαρχείων

Αν εξετάσουμε την οριακή περίπτωση του τραβεστί θα αντιληφθούμε ότι είναι περισσότερο γυναίκα από μια γυναίκα, εφόσον επιθυμεί να είναι γυναίκα πάση θυσία ενώ μια γυναίκα υπομένει το φύλο της. Και εφόσον η εικόνα της γυναίκας ορίζεται αποκλειστικά από το αντρικό φύλο, ο άντρας αυτός θα μπορέσει να τη μεταδώσει χίλιες φορές καλύτερα, χωρίς μεσάζοντες, χωρίς εντολές, μιας και έχει αποφασίσει να εφαρμόσει την εικόνα αυτή στο ίδιο του το σώμα και όχι σε αυτό της μητέρας του, της αδερφής του ή της συζύγου του. Ο τραβεστί είναι η πιο τέλεια εικόνα της γυναίκας όπως τη θέλει ο άντρας και η πιο απομακρυσμένη από τη γυναίκα της οποίας την ύπαρξη εμποδίζει ο άντρας. (more…)

17/07/2014

Εξαντλήθηκαν

και επανακυκλοφορούν σε ηλεκτρονική μορφή.

Μπορείτε να τα κατεβάσετε από τις αντίστοιχες σελίδες στα δεξιά του ιστολογίου

ή από εδώ: τεύχος #3, τεύχος #4, τεύχος #5.

covers3_4_5

03/07/2014

Π. Ε. Δημητριάδης, Δύο ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Δέκα — kyokokishida @ 10:01 πμ

ΕΙΜΑΙ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

Είμαι ερωτευμένος με τον έρωτα,
τα πράσινα μάτια του, τα ξανθά μαλλιά του,
το χέρι του πάνω στο κεφάλι μου
όταν κλαίω.
Είμαι ερωτευμένος με τον έρωτα,
το ’χω πει και πάντα θα το λέω.

23.01.11

(more…)

19/06/2014

Τεφλονοβραδιά για την αυτόνομη ποίηση της Αν. Γερμανίας

Filed under: Μαντάτα — kyokokishida @ 5:35 μμ

Οι γνώσεις σου για την ποίηση της Ανατολικής Γερμανίας εξαντλούνται στον Μπέρτολτ Μπρεχτ; Αναρωτιέσαι αν υπάρχει ποίηση μετά τον σοσιαλιστικό ρεαλισμό; Ο μόνος Μπάντερ που ξέρεις είναι αυτός της Μάινχοφ; Πιστεύεις ότι «Η μηχανή Άμλετ» είναι σίκουελ του «Άμλετ»; Αναρωτιέσαι πόσοι ποιητές χωράνε σ’ ένα αυτοκίνητο Trabant;

Αν τα καίρια αυτά ερωτήματα σε ταλανίζουν σφόδρα, τότε υπάρχει λύση!

Το περιοδικό Τεφλόν
και ο σύλλογος γραφέων και κηδεμόνων «Έριχ Χόνεκερ»
σε προσκαλούν στην εκδήλωση:

«Όποιος πίστευε σε κάτι εκτελούνταν»:
Η αυτόνομη ποίηση της Ανατολικής Γερμανίας (1979-1989)

την Παρασκευή 27 Ιουνίου, στις 8μμ,
στην αυλή του Αρχείου 71, Καλλιδρομίου και Ζωσιμαδών, Εξάρχεια

(more…)

14/06/2014

Τεφλόν #11 | Νέο ποιητικό σκεύος

Filed under: Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 10:49 μμ

teflon11_COVER_outline

Σημεία διανομής:

Αθήνα

Βιβλιοπωλείο Ναυτίλος, Χαριλάου Τρικούπη 28
Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο, Θεμιστοκλέους 37
Vinyl Microstore, Διδότου 34
Βιβλιοπωλείο Πολιτεία, Ασκληπιού 1-3 & Ακαδημίας
Φαρφουλάς, Μαυρομιχάλη 18
Μπερντές, Aράδου 55
Βιβλιοπωλείο Λεμόνι, Ηρακλειδών 22
Βιβλιοπωλείο Πλειάδες, Σπύρου Μερκούρη 62
Βιβλιοπωλείο Μωβ Σκίουρος, Πλατεία Καρύτση 3
Αρχείο 71, Καλλιδρομίου & Ζωσιμάδων
Αυτόνομο Στέκι, Ζωοδόχου Πηγής 95-97
Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων, Ερεσσού 35

Θεσσαλονίκη

Βιβλιοπωλείο Σαιξπηρικόν, Εθν. Αμύνης 14
Βιβλιοπωλείο Κεντρί, Δημ. Γούναρη 22

Διανέμεται δωρεάν

12/06/2014

Θεόδωρος Νταλούσης, Εκκίνηση ΙΙ

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Δέκα — kyokokishida @ 11:48 πμ
Ξέρω πως θα ’ρθεις μια μέρα για να μου χαρίσεις τα πάντα.
Και θα επουλώνεις τις πληγές μου, θα διασκεδάζεις την ανία μου, θα πετάς τα αποτσίγαρα, θα πλένεις τα σεντόνια, θα γελάς με τις παραξενιές μου, θα γοητεύεσαι από τα ευφυολογήματά μου.
Και η αγάπη θα ρεμβάζει στο κρεβάτι.Ξέρω πως θα ’ρθεις μια μέρα. Και έχοντας χαρίσει τα πάντα,
θα μετράς τις πληγές μου. Διασκεδάζοντας την ανία μου, θα πετάς τα αποτσίγαρα. Επίσης θα πλένεις τα σεντόνια, θα γελάς με τις παραξενιές μου, θα ζυγίζεις τα ευφυολογήματά μου.
Και η αγάπη θα ξεχνιέται στο σαλόνι.

Ξέρω πως θα ’ρθεις μια μέρα για να κάνεις τη σούμα.
Θα ζητάς το μερτικό σου. Θα περιπαίζεις την ανία μου. Πετώντας τα αποτσίγαρα (από συνήθεια και μόνο), θα πλένεις και τα σεντόνια. Θα γελάς με τις παραξενιές μου, μα τα ευφυολογήματά μου θα σε αφήνουν αδιάφορη.
Και η αγάπη θα λιμνάζει στην κουζίνα.

Ξέρω πως θα ’ρθεις μια μέρα για να πάρεις πίσω τα πάντα. Φεύγοντας (στο πλάι, σκόρπια αποτσίγαρα και σεντόνια με ύποπτους λεκέδες) θα παρατήσεις την πόρτα ανοιχτή.
Και η αγάπη θα το σκάσει βλαστημώντας.

Επόμενη σελίδα: »

The Rubric Theme. Blog στο WordPress.com.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 206 other followers