γ., φως που κολλάει

εκπέμπει ορατό
φάρος
οριζόντιο πλάνο
μου είπαν ότι με
τύφλωσε
άκουσα ένα χτύπημα
φώναξα ποιος
είναι
απάντησε
πολύφημος
δεν άνοιξα
δεν είμαι εγώ για τέτοια
πάλι ήχος
ρωτάω ξανά
μου λέει
-δημία
ανοίγω
εγώ είμαι για τέτοια.

αποκλεισμός.

ΜΚΧ, Σκέψεις για την αντιμετώπιση του SARS-CoV-2

η πόλη σε ιατρική απομόνωση
και γω
κάθε απόγευμα
γυρνώντας από τη δουλειά
βλέπω
γωνία μεθώνης και μαυρομιχάλη
δυο κυρίες να ταΐζουν
τις αδέσποτες γάτες
και στη χαριλάου
έναν άστεγο χρήστη
να πουλάει
ζευγάρια ιατρικά γάντια
από ένα βρώμικο κουτί

δεν καταλαβαίνω τον ξαφνικό φόβο για τον θάνατο
ούτως ή άλλως
ήμουν πάντα φθαρτή

μπορούν να με πυροβολήσουν
να με βιάσουν
μπορούν ακόμα και να με κάψουν ζωντανή
μπορούν να με λιντσάρουν
και να με πετροβολήσουν
μπορούν να με σπάσουν στο ξύλο
στη μέση του δρόμου
χωρίς κανένας να ασχοληθεί
με τη φθαρτότητα
του σώματός μου

Συνέχεια ανάγνωσης «ΜΚΧ, Σκέψεις για την αντιμετώπιση του SARS-CoV-2»

Λεύκιος, Ραντεβού

Πανδημία.
Οι αρχές μάς είπαν
να κλειστούμε σπίτια μας.
Μα εμένα
σπίτι μου η Αθήνα.
Όλη η ζωή μου
ραντεβού.
Φιλικά, ερωτικά, επαγγελματικά.
Δεν έχω κανέναν
να κλειστούμε.
Να ’ναι καλά ο γείτονας.
Μου χτύπησε την πόρτα
του άνοιξα το σπίτι
ήπιαμε μια μπύρα
αλλάξαμε δυο λόγια
και ξανάρθε
και ξανάρθε
και ξανάρθε
χωρίς ραντεβού
έτσι απροειδοποίητα
κι είναι τόσο ωραίος – Θε μου
που κολλήσαμε.

Χριστίνα Κουτσολιούτσου, Σκοπέλου 76

To προσδόκιμο ζωής ενός νεκρού ατόμου ισούται με το υπόκωφο ξέσπασμα μιας καλοκαιρινής και πλέον καταιγίδας επί το φτερούγισμα 23 μαύρων κοκόρων μαζί.

Δεν έμαθα μαθηματικά.

Αλλά δεν μου ζητήθηκε ποτέ κατά την είσοδό μου στην μετέπειτα απόλαυση μιας μετα-ζωής αλλόκοτης, μακρινής μα και απέραντα διπλανής.

Αφύπνιση 08:59.

Έβλεπα τον εαυτό μου παιδί, στα καθημερινά one way ticket ταξίδια που έκανα στο 2 ελπίζοντας να με αγγίξει κατά λάθος το χέρι του διπλανού μου και από το σάστισμα να ορμήξω με λέξεις ηχηρές, σε γλώσσα που δεν μιλάει κανείς, διεκδικώντας δικαιώματα για τα οποία δεν μιλάει κανείς.

Κανείς δεν διεκδικούσε τίποτε, ούτε καν την προσοχή μου.

Μόνο η ηλεκτρονική κοπέλα τόλμησε και μου θύμισε την επόμενη στάση.

Δρόμοι παλιοί που μίσησα.

Μα και αγάπησα.

Άλλη μια φορά.

Η Πατησίων.

Η κεντρική φλέβα στο κορμί μου.

Η Κυψέλη.

Συνέχεια ανάγνωσης «Χριστίνα Κουτσολιούτσου, Σκοπέλου 76»

Εκδήλωση-Βιβλιοπαρουσίαση: Μάγισσες, μαίες, νοσοκόμες

AFISA_MAIES_GINI_2

Tο βιβλίο Μάγισσες, μαίες, νοσοκόμες: Η αποσιωπημένη ιστορία των θεραπευτριών των Barbara Ehrenreich και Deirdre English κυκλοφορεί από το Αρχείο 71 και τη Μιγάδα. Διαβάστε εδώ ένα απόσπασμα από το βιβλίο. Συνέχεια ανάγνωσης «Εκδήλωση-Βιβλιοπαρουσίαση: Μάγισσες, μαίες, νοσοκόμες»

Χάρης Γαρουνιάτης, Τεχνίτης της νιφάδας

Unknowable, as I am unknown to my guinea pigs:
how can I ‘love’ you?

Ο πατέρας του πατέρα μου αγαπούσε το ποτό.
Ο πατέρας μου όχι.
Εγώ ναι.

Σ’ αυτή τη γενεαλογία χρησιμοποιούμε την τέρτσα ρίμα
για να εξερευνήσουμε τους πάγους της κολάσεως
που καίνε.

Όταν μπαίνω στη μπανιέρα
το καυτό νερό στο δέρμα μου
μυρίζει παγωμένο, & τανάπαλιν.

Όταν χιονίζει
οι νιφάδες δε συμπεριφέρονται στο δέρμα
σαν να ’ταν ένα εμπόδιο.

Συνέχεια ανάγνωσης «Χάρης Γαρουνιάτης, Τεχνίτης της νιφάδας»

Angélica Freitas, Ιθάκη

αν θες να ταξιδέψεις για την ιθάκη
κάνε ένα τηλέφωνο πρώτα
γιατί φαίνεται πως τα πάντα στην ιθάκη
είναι κλεισμένα
τα μπαρ τα εστιατόρια
τα φτηνά ξενοδοχεία
τα ακριβά ξενοδοχεία
στην εποχή μας δεν γίνεται να ταξιδεύεις χωρίς κράτηση
στο ιόνιο πέλαγος
άσε που το ταξίδι των δέκα ωρών φαίνεται σαν δέκα χρόνια
στάση στην αίγυπτο;
ούτε να το σκέφτεσαι
και τα ντιούτι φρι σε περιμένουνε γεμάτα
αρώματα που μπορείς ν’ αγοράσεις
με την πιστωτική σου κάρτα.
μια ζωή ήθελες
να επισκεφτείς την ελλάδα
ήταν ένα παιδικό όνειρο
που συνειδητοποίησες ενήλικας Συνέχεια ανάγνωσης «Angélica Freitas, Ιθάκη»