Τεφλόν #20 | Νέο ποιητικό σκεύος

Cover20-dt

ΤΕΦΛόΝ #20
Χειμώνας-Άνοιξη 2019

ΑΘΗΝΑ
Αρχείο 71, Καλλιδρομίου & Ζωσιμαδών [με κουτί ενίσχυσης]
Bibliotheque, πλατεία Εξαρχείων [με κουτί ενίσχυσης]
Φαρφουλάς, Μαυρομιχάλη 18 [με κουτί ενίσχυσης]
Αλφειός, Χαριλάου Τρικούπη 22 [με κουτί ενίσχυσης]
Βιβλιοπωλείο Ναυτίλος, Χαριλάου Τρικούπη 28 [με κουτί ενίσχυσης]
Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων, Καλλιδρομίου 30 [με κουτί ενίσχυσης]
Μικρό Καφέ, Αραχώβης 38 [με κουτί ενίσχυσης]
Βιβλιοκαφέ Vertigo, Σολωμού 23 και Μπόταση 8 [με κουτί ενίσχυσης]
Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, Ζωοδόχου Πηγής 95 [με κουτί ενίσχυσης]
Βιβλιοπωλείο Πολιτεία, Ασκληπιού 1-3 & Ακαδημίας
Βιβλιοπωλείο Λεμόνι, Ηρακλειδών 22
Βιβλιοπωλείο Πλειάδες, Σπύρου Μερκούρη 62

Περισσότερα σημεία διανομής θα ανακοινωθούν σύντομα.

Πατήστε εδώ για να δείτε τα θέματα του τεύχους.

Γίνετε συνδρομητές/τριες στο Τεφλόν και… αποκτήστε αντικολλητική προστασία!
Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Advertisements

Φωτεινή Κορρέ, Δύο ποιήματα

καλύπτω τα μάτια μου με το δεξί μου χέρι
και μου γράφω επιστολές με τον
γραφικό σου χαρακτήρα
χωρίς να τις κοιτάξω
τις στριμώχνω σε μικρούς
τετράγωνους φακέλους
γλείφω ένα ένα τα γραμματόσημα
και την επομένη έχω νέα σου

η σκέψη της αχανούς ερήμου, λες,
δεν σε ενθουσιάζει,
έχεις δουλειές

Continue reading «Φωτεινή Κορρέ, Δύο ποιήματα»

Μαρία Πασχαλίδου, Δύο άτιτλα

Όσο δεν υπάρχει θεός
Λέω τα φύλλα να μην πέφτουν τον χειμώνα
Και τα κύματα καμιά φορά να σταματούν
Τα βράδια
Για να ακουστούν πιο καθαρά όσοι ασύστολα ερωτοτροπούν στην παραλία

Όσο δεν υπάρχει θεός
Λέω εγώ να γίνω κύριος Κυρία
Και κάθε μέρα να συμβαίνει
Όπως το δικό μου θέλημα ορίζει
Στον κήπο μου να φυτρώνουν πνευματικά λουλούδια ελευθερίας
Χωρίς τακτικά ποτίσματα και συμβουλές κηπουρικής
Όπου θέλουν θα φυτρώνουν τα λουλούδια μου

Όσο δεν υπάρχει θεός μέσα στο μυαλό μου και πουθενά
Στον βρόντο το ου κλέψεις και το αγάπα τον πλησίον σου
Θα ψειρίζω μπίρες για την πλάκα μου και θα κερνάω τους φίλους μου και όποιον μου κάνει κέφι
Και για τους άλλους στάλα μπίρα δεν θα περισσεύει
Για την πλάκα μου κι όχι για λόγο σοβαρό
Όπως γράφτηκε και τούτο δω.

Continue reading «Μαρία Πασχαλίδου, Δύο άτιτλα»

Γεωργία Διάκου, Γιατί η Βιρτζίνια Γουλφ δεν ήταν μαγείρισσα

Δεν ήξερε να βράσει μακαρόνια καν
ούτε να κόψει φιλετάκια το κοτόπουλο.
Τα αυγά τα έβγαζε με τον πυρήνα να ισορροπεί
σαν μια κοιλιά ανοιχτή, ζεστή και υγραμένη.

Θα ’λεγε κανείς πως ήταν ανοικοκύρευτη
να προτιμάει τα μελάνια και τα στριφτά τσιγάρα
απ’ το να υπηρετεί με πάθος τους κυρίους ή τον κύριο σύζυγό της.

Θα ’λεγε κανείς πως ήταν θέμα ταξικό
η Βανέσσα ζωγράφος, οι γονείς μορφωμένοι
αριστοκρατικής καταγωγής
κάπως γι’ αυτούς ακατάληπτη κι αλλόφρων
η μικρούλα Νία.

Δεν ήξερε να παίζει γάμους και γεννητούρια
να αντικρίζει τον νεροχύτη με αίσθημα δέους
και εικόνα παραδείσιας πύλης.

Θα ’λεγε κανείς πως την είχαν για λεσβία
γυναίκα πράμα να μην ψήνει σολωμό;
Ωωω, τι θα πει η κοινωνία κι όλη η Αγγλία;

Continue reading «Γεωργία Διάκου, Γιατί η Βιρτζίνια Γουλφ δεν ήταν μαγείρισσα»

Anna Mendelssohn, Δύο ποιήματα

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ.

Μου μίλησε κάποιος σήμερα; Ένα προϊόν φόβων και φοβιών.
Κάποια που υπερβαίνει την αθανασία σκοτώνοντας την εαυτή της πριν θυμηθεί
πόσο αγάπησε τη γη αυτή τη ζωή. Να παίρνω απόσταση
Από το μίσος δεν έχω τίποτα να πω στους ιεροεξεταστές,
κι έτσι με λένε τρελή και τους κοιτάζω να βγάζουν καπνούς και να ποδοβολάνε.
Μπορεί να είναι ο θεαματικός πυρετός του ποδοσφαίρου συνδυασμένος με απέχθεια
για τη μοναδικότητα της θηλυκής συγγραφέως η οποία κατέχει μια Μούσα
Αόρατη πέρα από το κατά προσέγγιση ομοίωμα που τσακίζει τα κύματα

αυτό το μέρος αυτοανακηρύσσεται ανίκητο, υψώνεται όλο και ψηλότερα
μέσα σ’ έναν φούρνο ικανών διαστάσεων για το τελειότερο ψήσιμο της πόλης, που ψήνει ομοιόμορφα κέικ
στο μέγεθος ενός μέσου βιβλίου, με επικάλυψη ροζ, ροδάκινο, σοκολάτα, καραμέλα
Και πού και πού πράσινο της μέντας, αλήθεια ο νόμος δεν θα ’πρεπε να επεμβαίνει
Στην ποίηση. Είναι μια διαφορετική φωνή που σκαλίζει τις στάχτες για στοιχεία.
Η ποίηση μπορεί να ξεγυμνωθεί. Οι απατεώνες συμβιβάζονται επωφελούμενοι
Αβασάνιστοι από τα αντικείμενα της διαταραγμένης τους προσοχής
Η δουλειά είναι μεγάλος κόπος αν δεν αγαπάς το αντικείμενό σου

Continue reading «Anna Mendelssohn, Δύο ποιήματα»

Solmaz Sharif, Δύο ποιήματα

ΕΞΟΡΙΣΤΗ

Ακτινογραφίες θώρακος στην κλινική. Οι μαλακές ακίδες στο ξυλάκι
γρανίτας του γιατρού. Μέχρι τα πέντε μου, γνώριζα πως ήμουν

ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ. Οι ολοήμερες αναμονές, οι ουρές απ’ τα χαράματα.
Η ταγκή γεύση της οδοντόκρεμας και το πρωινό που παρέλειψα.

Ο μετρονόμος των Όχι και των Επόμενος της Υπηρεσίας Πολιτογράφησης και
Μετανάστευσης. Αριθμημένα παράθυρα, παίρνεις μία απ’ τις αριθμημένες

γλώσσες που κρέμονται απ’ τα κόκκινα αυτόματα μηχανήματα στο χασάπικο. Ο
κιμάς που άφησαν έξω για τ’ αδέσποτα, οι βελόνες που φύτεψαν μέσα του.

Continue reading «Solmaz Sharif, Δύο ποιήματα»

Το Τεφλόν στην Πάτρα

Cover19_blog

Το Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου και ώρα 7.30μμ το περιοδικό Τεφλόν θα παρουσιάσει στο βιβλιοπωλείο Nouveau στην Πάτρα (Παντανάσσης 78) δύο αντικολλητικές μηπερφορμάνς:

> Με τη γροθιά στην τσέπη: Η σύγχρονη αντεργκράουντ ποιητική σκηνή του Βερολίνου

Ποιήματα των Clemens Schittko, Jannis Poptrandov, Kai Pohl και Urs Böke, οι οποίοι με χιούμορ και (αυτο)σαρκασμό σατιρίζουν τον συντηρητισμό και την υποκρισία της γερμανικής κοινωνίας και μιλάνε για την ασφυξία που νιώθουν όλο και μεγαλύτερα κομμάτια της εργατικής τάξης σήμερα. Από τα «χαρακώματα της καταγάλανης θάλασσας από μπετόν» οι τέσσερις ποιητές μάς συμβουλεύουν να μην αγοράσουμε «εισιτήριο για την επανάσταση», μας περιγράφουν έναν κόσμο όπου «η ζωή έχει χαρτογραφηθεί» και «τα σύνορα έχουν ναρκοθετηθεί».

> Η ελπίδα έχει πάντοτε πλαν μπι
Ένα ποιητικό παραλήρημα για την ελπίδα ως επιχειρηματικό σχέδιο με εγγυημένη απόδοση επένδυσης.

Θα ακολουθήσει συζήτηση με τη συντακτική ομάδα του περιοδικού.
Στην εκδήλωση θα υπάρχει πάγκος με παλιότερα τεύχη του περιοδικού και τις εκδόσεις του.