Simone Kornappel, hall of ποιου (λούπα)

να υπομένεις. βάλσαμο για τα πάντα. στους εφιάλτες η κοινωνιόλεκτος επιθυμητή, η θολότητα κάποιων, όταν υπάρχει. κοινωνική επίσης. χαλαρώνει. memento mori. σαν ντόμινο σώματα διασκορπισμένα. ωστόσο η πλειοψηφία επιθυμούσε να συμπεριφέρομαι σαν άνθρωπος. στη βιογραφία. έτοιμη για συζήτηση. και όσον αφορά εμένα εδώ: η ανάμνηση των μηχανών. πόσο φρανσίν η εναλλαγή εξειδίκευσης και αργομισθίας. ένας άλλος κόσμος. ατυχής κόπωση του υλικού και κάποιες φορές αυτό το υλικό είμαι εγώ. το τραπέζι, το αδιάλειπτο χλαπάκιασμα, τα πρόσωπα. μια αιώνια ανοησία όπως μπροστά στις βιτρίνες, στις τεφροδόχους. hall of ποιου; άκουσα ότι αν τα κακαρώσεις στον ύπνο σου, το όνειρο μένει να αιωρείται εκεί ανάμεσα στους κροτάφους σαν κρύσταλλος. θ’ αφήσω πίσω μου μήνυμα. μια φωτογραφία που θα με δείχνει να τραβώ το βύσμα, χαμογελαστή. το βουητό των φαναριών. early bird. νυσταγμένη σε μια γωνίτσα. αυτός ο άβακας από παραγραφοποιημένα περιστέρια. pigeon pigeoff. παντού αντιπρόσωποι άδειων ακινήτων. δράμα στο τέλος της παραγράφου. the german word for dream. το τραύμα ενός σκρίνιου. μητέρα. δευτερεύουσα πλοκή. απ’ τα δέντρα της λεωφόρου. πόσο όμορφα κατοικεί μέσα σε όλους ο θυμός, η κωμικότητα δουλεύει πάνω στην κωμικότητα. πώς ξύνονται μαζί και πότε.

Συνέχεια ανάγνωσης «Simone Kornappel, hall of ποιου (λούπα)»

Advertisements

Βαγγέλης Αθανασόπουλος, Τεσσαράκοντα

Μ’ ακράδαντο κλυδωνισμό, πλεόνασμα χασούρας
σκοτάδι εκτυφλωτικό, ακίνητο, της σβούρας
επήγαινε και ’ρχότανε απ’ τo ’να άκρο στ’ άλλο
μη ξέροντας αν ήθελε, μη θέλοντας να ξέρει,
καταμεσής του πουθενά και στου παντού τη ράδα
γέμιζε τρύπες το κενό μ’ αξίνα τo ’να χέρι,
με φτυάρι τ’ άλλο τ’ άδειαζε, Σίσυφος στον Καιάδα.

Τυφλός το καταχείμωνο, μουγγός το καλοκαίρι,
άνοιξη και φθινόπωρο κουφός, κουτσός, σακάτης,
στα πιάνα και στα γαλλικά, στις τέχνες, στις κουλτούρες
ειρήνη ζήταγε καιρό, πάντα σε θέση μάχης.

Σταθμούς, αεροδρόμια, πανσιόν, ξενοδοχεία,
επισκεπτόταν τακτικά, κει γύρω στα σαράντα
το μέλλον του ήταν πίσω του, το παρελθόν μπροστά του
το εδώ του ήτανε ποτέ, τ’ αλλού του ήταν πάντα. Συνέχεια ανάγνωσης «Βαγγέλης Αθανασόπουλος, Τεσσαράκοντα»

Δάφνη Ξανθοπούλου, Άνα

«Η φίλη μου είναι μήλο κι εγώ είμαι μήλο.
Κι είχαμε έναν τσακωμό σχετικά με το ότι εγώ ήμουν…
Εεε…
Πιο εκτεθειμένος στο κενό από ό,τι εκείνη.
Και πήγε στην κρεβατοκάμαρα, κι εγώ την ακολούθησα.
Και έπεσε από το παράθυρο, κι εγώ δεν τη σταμάτησα.
Δεν έκανα καμία κίνηση για να την αποτρέψω.
Nα πέσει.
Να βυθιστεί.
Δεν την κράτησα πίσω.»

Από τα Πώς έχουν επηρεάσει οι κοινωνικές συμπεριφορές των ανδρών καλλιτεχνών τις γυναικείες καλλιτεχνικές πρακτικές; Καρλ Αντρέ, 1982 και Σώσε το πορτοκάλι, Ελέν Σιξού 1977.

άνα

Η εκδοχή του πειράματος που εκτέλεσε η Άνα προϋποθέτει πως ένας
παρατηρητής βρίσκεται μέσα στο σώμα της καθώς εκείνη διανύει την
απόσταση μεταξύ του 34ου ορόφου και του σημείου της πρόσκρουσης, ενώ
ένας άλλος στέκεται στην κορυφή του κτιρίου από το οποίο πέφτει και
καταγράφει τις διακυμάνσεις στην ταχύτητα της πτώσης. Συνέχεια ανάγνωσης «Δάφνη Ξανθοπούλου, Άνα»

20 & 21 Ιουνίου: Εορταστικό διήμερο για τα δέκα χρόνια Τεφλόν

ΤΕΦΛΟΝΙΑ_ΑΦΙΣΑ_ΚΩΤΣΙΝΗΣ_Final_web

Πέμπτη 20 Ιουνίου
«Δέκα χρόνια φουρνάρισσες»
Αντικολλητικά μυστικά, συνταγές και ξόρκια.
Μαραθώνιος ανάγνωσης τεφλόνιων επιτυχιών, λοταρία με πλούσια δώρα και γκεστ σταρ έκπληξη.

Παρασκευή 21 Ιουνίου
«Με τη γροθιά στην τσέπη»
Μια μηπερφορμάνς για τη σύχρονη αντεργκράουντ ποιητική σκηνή του Βερολίνου με καλεσμένους τους ποιητές Kai Pohl και Jannis Poptrandov.

Γιατί η επανάσταση δεν θα συμβεί ποτέ στην εύκρατη ζώνη; Πόσα γουρούνια σφάζονται στη Γερμανία κάθε χρόνο; Τι συμβαίνει στα χαρακώματα της καταγάλανης θάλασσας από μπετόν; Δύο από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της βερολινέζικης έντυπης αντικουλτούρας έρχονται στην Αθήνα για να παρουσιάσουν το έργο τους και να μιλήσουν για τα σύνορα που έχουν ναρκοθετηθεί και την Ευρώπη που μυρίζει τελειότητα.

Κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων θα βρείτε στον πάγκο του Τεφλόν όλα τα τεύχη του περιοδικού (συμπεριλαμβανομένων των πρώτων δέκα εξαντλημένων), καθώς και όλες τις εκδόσεις του.

Ώρα έναρξης: 8μμ
Αρχείο*71, Ζωσιμάδων & Καλλιδρομίου, Εξάρχεια

Σχεδιασμός επετειακής τεφλοναφίσας: Χρήστος Κωτσίνης

Jazra Khaleed, Ρέκβιεμ για τη Χομς

Requiem for Homs_Cover2

Κεφάλαιο 1

Ω κόσμε, δες αυτή την πόλη!
Πιο απονήρευτη απ’ την Γκερνίκα,
πιο γενναία απ’ τη Φαλούτζα,
πιο σοφή απ’ την Αλεξάνδρεια,
πιο ισοπεδωμένη απ’ τη Δρέσδη˙
πόλη ορφανή από μάνα και πατέρα,
από ανατολή και δύση,
πόλη χωρίς φούρνο,
χωρίς μελάνι,
χωρίς ρούχο λευκό˙
εδώ το ρύζι πωλείται με το γραμμάριο,
εδώ οι μανάδες ταΐζουν τα μωρά τους αλατόνερο,
εδώ η ζωή έχει χάσει τη μυϊκή της δύναμη.

Ω κόσμε, δες αυτή την πόλη!
Κλαίει, υποφέρει, μάχεται,
μοναχή απέναντι στον κόσμο αριστερά της
και μοναχή απέναντι στον κόσμο δεξιά της˙
μια μέρα άναψε την μπαρούτη της,
καθάρισε τον λάρυγγά της,
όπλισε τα παιδιά της με τον αραβικό της πόνο
και τα έστειλε στη μάχη˙
δεν είχαν πιάσει ποτέ στα χέρια τους τουφέκι.

Συνέχεια ανάγνωσης «Jazra Khaleed, Ρέκβιεμ για τη Χομς»

Νίκος Χαραλαμπόπουλος, Δύο ποιήματα

ΜΠΑΜΠΟΥΣΚΑ

Τα μόνα ελληνικά που μου έμαθαν στο σχολείο

περιγράφουν

μια τέλεια θηλιά που
διατρέχουν εκατομμύρια μυρμήγκια εργάτες

περασμένη γύρω από ένα φωτιστικό αποτελούμενο
από μια παραδοσιακή λάμπα πυρακτώσεως

στερεωμένη σε ένα στιλβωμένο μεταλλικό κουτί
κονσέρβας

………………ένα άδειο δωμάτιο

………………που περιβάλλει

………………την αυτοεκπληρούμενη ολότητα της κίνησης

………………που περιβάλλει

………………τα εγχειρήματα ενός DIY κόσμου

Συνέχεια ανάγνωσης «Νίκος Χαραλαμπόπουλος, Δύο ποιήματα»