Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

01/12/2016

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ: Max Ritvo | Αιώνες

Filed under: Μαντάτα — kyokokishida @ 4:29 μμ

aeons_cover

Max Ritvo
Αιώνες
Εκδόσεις Σαιξπηρικόν

Κυκλοφόρησε η βραβευμένη από την Poetry Society of America ποιητική συλλογή Αιώνες (Aeons) του Max Ritvo, σε μετάφραση και επιμέλεια της συντακτικής ομάδας του Τεφλόν.

Ο Μαξ Ρίτβο, τον οποίον παρουσιάσαμε στο τχ. 12 του περιοδικού, γεννήθηκε το 1990 στο Λος Άντζελες. Από μικρή ηλικία έπασχε από το σάρκωμα του Ewing, μια σπάνια μορφή καρκίνου των οστών. Ποιήματα, συνεντεύξεις και δοκίμιά του έχουν δημοσιευτεί σε διακεκριμένα περιοδικά όπως τα The Los Angeles Review of Books, New Yorker, Poetry, Boston Review και Yale Literary Magazine. Σπούδασε ποίηση στο Πανεπιστήμιο Γέιλ και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Έφυγε από τη ζωή στις 23 Αυγούστου 2016.

[ Λίγα λόγια για το βιβλίο ]

Στους Αιώνες ο Μαξ Ρίτβο περιστοιχίζεται από πρόσωπα σε ένα σύμπαν μέδουσα. Το όνομά του βρίσκεται στο στομάχι μιας χήνας. Η γλώσσα είναι ένα φύλλο που σκίζεται, ένα βουλωμένο υδραγωγείο. Οι επιθυμίες δεν φωτίζουν στιγμιαία την οθόνη του μυαλού αλλά χρωματίζονται αργά καθώς περνούν μέσα από το σώμα. Το σώμα που είναι άλλοτε ουρανός, άλλοτε καβούκι, άλλοτε ύφασμα. Η βελόνα του πικάπ εισχωρεί στο κεφάλι. Στην καρδιά φυτρώνουν νύχια. Το δέρμα βρίσκεται σε ανοιχτό διάλογο με τον φλοιό και τον οπό των δέντρων. Το μυαλό είναι ένα μαύρο γάντι. Ο βολβός της τρίχας κάτι που μασιέται μέχρι να βγάλει χυμό. Το αίμα χαρούμενο κι εξουθενωμένο. Ο θάνατος καρδιοκατακτητής.

(more…)

26/11/2016

Παθήσεις & διαταραχές: Φύλο, ιατρική και ασθένεια

Filed under: Μαντάτα — kyokokishida @ 7:29 μμ

complaintdisorders-covernew-gia-web

Barbara Ehrenreich, Deirdre English
Παθήσεις & διαταραχές: Φύλο, ιατρική και ασθένεια

Το Παθήσεις και διαταραχές: Φύλο, ιατρική και ασθένεια των φεμινιστριών Barbara Ehrenreich και Deirdre English πρωτοεκδόθηκε το 1974, στην ακμή του γυναικείου κινήματος στις ΗΠΑ. Πρόκειται για ένα ξεχασμένο αλλά εξαιρετικά σημαντικό βιβλίο, το οποίο ασχολείται με την ιστορία του ιατρικού κατεστημένου και του εγγενούς σεξισμού του και αποτελεί πολύτιμο εργαλείο για να κατανοήσουμε την ιστορία και τη φύση της ιατρικής επιστήμης και τεχνολογίας μέσα από μια φεμινιστική ματιά.

Ακολουθώντας μια κατά κύριο λόγο ιστορική προσέγγιση, οι δύο συγγραφείς περιγράφουν από ταξική σκοπιά τη συμβολή της ιατρικής στη σεξιστική ιδεολογία και τη σεξουαλική καταπίεση στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν και εκδηλώνεται η έντονη μετατόπιση από τις θρησκευτικές στις βιοϊατρικές αιτιολογήσεις του σεξισμού και μορφοποιείται το ιατρικό επάγγελμα όπως το ξέρουμε σήμερα. Με μαχητικό πνεύμα, αναδεικνύουν τον ιατρικό σεξισμό ως μια κοινωνική δύναμη η οποία συμβάλλει στον καθορισμό των διαθέσιμων επιλογών και των κοινωνικών ρόλων όλων των γυναικών.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις του Αρχείου 71 σε συνεργασία με το περιοδικό Τεφλόν

Με πρόλογο από τη γυναικεία ομάδα miγaδa

20/11/2016

Εκδήλωση-Βιβλιοπαρουσίαση | Παθήσεις & Διαταραχές

Filed under: Μαντάτα — kyokokishida @ 11:58 πμ

complaints-poster2-blog

04/11/2016

Urs Böke, Δύο ποιήματα

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Δεκαπέντε — kyokokishida @ 12:47 μμ

untitled

ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΘΕΟΙ

Λιανίζουν ανθρώπους
τους κόβουν τα χέρια
πριονίζουν μέλη
στήθη γυναικών
γεννητικά όργανα

Καίνε τους άπιστους
άντρες και ηλικιωμένοι
δολοφονούνται πισώπλατα
νεαρές γυναίκες βιάζονται
ή γίνονται σκλάβες
ντύνουν τα παιδιά στα χακί
τους δίνουν ναρκωτικά
τα εκμεταλλεύονται σαν στρατιώτες

Λιανίζουν ανθρώπους
είναι θρήσκοι
σπέρνουν τον τρόμο
με τη βίβλο και το σπαθί

Όλοι αυτοί οι θεοί
εικονίσματα και ηλίθιοι
σίγουρα είναι κυνικοί
και μισάνθρωποι (more…)

24/10/2016

Αθυρολόγιο, Δύο πεζά

Filed under: Τεφλονοποιήματα — kyokokishida @ 10:12 μμ
.

Ο Ζαλούρης

Ήταν πριν χρόνια που ανακαλύψαμε στην αυλή ένα βρώμικο περιστέρι που δεν μπορούσε να πετάξει κι όλο γυρνούσε σβούρα γύρω απ’ τον εαυτό του, σκόνταφτε, σωριαζόταν και πάλι σηκωνόταν κι άρχιζε απ’ την αρχή την ίδια ιστορία. Και τ’ ονομάσαμε Ζαλούρη. Κάθε πρωί και βράδυ πριν φύγω για δουλειά του πετούσα ψίχουλα, σπόρια, κόρες ψωμί και το ’βλεπα καθώς γυρνούσε γύρω γύρω προσπαθώντας να ραμφίσει την τροφή και πάλι έπεφτε και βογκούσε. Από την πείνα θα πέθανε, όταν φύγαμε για διακοπές. Το έθαψε είπε ο γείτονας στον λόφο, μα είμαι σίγουρος ότι μου είπε ψέματα γιατί έβλεπε πόσο αγαπούσα τον Ζαλούρη και σκέφτηκε να μη με στεναχωρήσει.

Λοιπόν, προχθές εγώ και ο Ζαλούρης γίναμε ένα. Γύρναγα γύρω γύρω κι έπεφτα, μία στον τοίχο, μία στα σταθμευμένα αυτοκίνητα, σε μια κολόνα της ΔΕΗ, στις πινακίδες της τροχαίας. Με κοίταζαν που λες τα περιστέρια απ’ τα καλώδια απορημένα και με ονόμασαν Ζαλούρη. Έτσι, γινήκαμε φίλοι εγώ και τα περιστέρια. Από αλληλεγγύη. Μας βρίζουν οι περαστικοί, μας κλωτσάνε τα παλιόπαιδα, τρώμε τα ψίχουλα των γέρων και των κουλουρτζήδων, τιτιβίζουμε στις μορφονιές απ’ τα σύρματα και τα περβάζια, κουτσουλάμε πού και πού κάνα διαβάτη έτσι για την πλάκα μας. Άλλοτε πάλι, βουτάμε σαν τους καμικάζι στις αυλές μπας και μας λυπηθεί κάνας χριστιανός και μας ταΐσει. Και μήπως φεύγοντας για τη δουλειά φωνάζει στη δικιά του «Ρίξε και κάνα ψίχουλο πριν φύγεις στον Ζαλούρη».

(more…)

21/10/2016

Νόπη Φουντουκίδου, Υπότιτλοι

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Δεκαπέντε — kyokokishida @ 10:10 πμ

Αυτή η πόλη
δολοφόνησε τα παπούτσια μου.
Με περπάτησαν πολλά χρόνια.
Ανόμοια μεταξύ τους
διαφορετικά απ’ όλα τα άλλα.
Μ’ άρπαζαν απ’ το κρεβάτι
να με πάνε εκεί που ονειρευόμουν
μα πάντα με φτάναν εκεί που έπρεπε να είμαι.
Αυτή η πόλη τιμώρησε
τα παπούτσια μου.
Ανεπαίσθητη απώλεια
μες τη βοή
χωρίς θρήνους.
Ακούμπησε για πρώτη φορά
το πέλμα άσφαλτο.
Βαφτίστηκε μ’ αποτσίγαρα
γυαλιά και κάτουρα.

Ολισθαίνω στις ενοχές της μάζας.
Διαβάζω τον κόσμο δια της αφής
δίχως υπότιτλους.
–Αλήθεια
χρειάστηκες ποτέ υπότιτλους για να καταλάβεις
την απελπισία;
το γέλιο;
το γαμήσι;
το νερό;

16/10/2016

Mohja Kahf, Αγαπώ τον άντρα που μου πλένει τα πιάτα

Filed under: Τέντωσε τ' αυτιά,Τεύχος Εννέα — kyokokishida @ 9:14 μμ

11/10/2016

Γυναίκες και ιατρική στις αρχές του 20ού αιώνα

Filed under: Αφορμές — kyokokishida @ 11:24 πμ

Οι γυναίκες δεν αποτελούν «τάξη»˙ δεν καταπιέζονται όλες το ίδιο˙ δεν βιώνουν όλες τον σεξισμό με τον ίδιο τρόπο. Την περίοδο μεταξύ 1865 και 1920 οι ταξικές διαφορές μεταξύ των γυναικών στην Αμερική ήταν ιδιαίτερα έντονες: η καθημερινότητα, οι συνήθειες και οι προσδοκίες των γυναικών της ανώτερης τάξης είχαν ελάχιστα κοινά με τις αντίστοιχες των γυναικών της εργατικής τάξης. Ήταν μια περίοδος ταχείας βιομηχανοποίησης, αστικοποίησης και ταξικής πόλωσης, η οποία επηρέασε όλους τους Αμερικανούς. Στις πόλεις –εδώ καταπιανόμαστε μόνο με το αστικό περιβάλλον, απ’ όπου ξεκινούσαν οι ιατρικές τάσεις– δύο τάξεις, ουσιαστικά καινούργιες για την αμερικανική κοινωνία, είχαν αρχίσει να επικρατούν: η μεγαλοαστική τάξη, η οποία βάσιζε τον πλούτο της στις επιχειρήσεις και τη βιομηχανία, και η βιομηχανική εργατική τάξη, η οποία με την εργασία της παρήγαγε αυτόν τον πλούτο.

Οι κοινωνικοί ρόλοι των γυναικών σε αυτές τις δύο τάξεις ήταν σχεδόν εκ διαμέτρου αντίθετοι. Για τις εύπορες γυναίκες μια κοινωνικά συνταγογραφημένη ζωή αναπαυτικής οκνηρίας˙ για τις γυναίκες της εργατικής τάξης εξαντλητικός μόχθος. Καμία ενιαία ιδεολογία του σεξισμού δεν θα μπορούσε να αγκαλιάσει και τις δύο αυτές πραγματικότητες ή να εξηγήσει και τους δύο κοινωνικούς ρόλους. Συνεπώς η βιοϊατρική έπρεπε να παρέχει δύο διαφορετικές θεωρίες για τις γυναίκες: μία κατάλληλη για τη μεγαλοαστική τάξη (και τη μεσαία τάξη που εποφθαλμιούσε τον τρόπο ζωής της ανώτερης μεσαίας τάξης) και μία κατάλληλη για τις φτωχές γυναίκες της εργατικής τάξης.

Ήταν σαν να υπήρχαν δύο διαφορετικά θηλυκά ανθρώπινα είδη. Οι εύπορες γυναίκες θεωρούνταν εγγενώς άρρωστες, πολύ αδύναμες και εύθραυστες για οτιδήποτε πέραν των πιο ήπιων ασχολιών, ενώ οι γυναίκες της εργατικής τάξης θεωρούνταν εγγενώς υγιείς και εύρωστες. Η πραγματικότητα ήταν πολύ διαφορετική. Οι γυναίκες της εργατικής τάξης, που εργάζονταν πολλές ώρες και δεν ξεκουράζονταν ούτε τρέφονταν αρκετά, υπέφεραν πολύ περισσότερο από μεταδοτικές ασθένειες και επιπλοκές στη γέννα απ’ ό,τι οι πλούσιες γυναίκες.

Όμως οι γιατροί αντέστρεψαν την αιτιότητα και βρήκαν ότι η ήπια, «πολιτισμένη» ζωή των ανώτερων τάξεων ήταν πιο απειλητική για την υγεία και ενδιαφέρουσα από ιατρικής άποψης απ’ ό,τι η σκληρή εργασία και η στέρηση.

Απόσπασμα από το βιβλίο: Barbara Ehrenreich και Deirdre English,
Παθήσεις & διαταραχές: Φύλο, ιατρική και ασθένεια, εκδ. Αρχείο 71

07/09/2016

R.I.P. Max Ritvo (1990-2016)

Filed under: Αφορμές,Τεύχος Δώδεκα — kyokokishida @ 1:35 μμ

ΤΟΣΗ ΠΟΛΛΗ ΑΝΑΣΑ

Άνοιξε διάπλατα το κορίτσι,
γέμισέ την με αέρα:
ορίστε η πρώτη βάρκα.

Στην αρχή είναι μόνο ένας, πάνω στη βάρκα για έναν,
ροζ ώμοι χαστουκίζουν τον άνεμο.
Άλλη βάρκα είναι αυτή;

Για κουπιά χρησιμοποιήσαμε τα χέρια μας, που χτυπάγανε το ένα πάνω στο άλλο.

Η θάλασσα στέγνωσε και ο ήλιος έδυσε.
Μείναμε να κρατάει ο ένας τα χέρια της άλλης˙
η βάρκα αναστέναξε και πήρε να βυθίζεται στη λάσπη.

Ένας λόφος εμφανίστηκε, κι ένα σπίτι,
και μπήκαμε και πέσαμε για ύπνο.

Τα μάτια σου κλείνουν, θηλαστικό μου.
Το χαμόγελο στο πρόσωπό μου
είναι ο θρίαμβος της ιδέας και της γαλήνης σου.

(more…)

05/09/2016

Μαρουσώ Αθανασίου, Δύο ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα — kyokokishida @ 11:16 πμ

ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΓΙΑΝΝΗ

καμιά φορά βλέπω ακόμα
τη μάνα σου τρελή
τρέχει στους δρόμους
σε φωνάζει
να πας να πάρεις ψωμί
να φας την άκρη του στο δρόμο της επιστροφής
να επιστρέψεις
καμιά φορά βλέπω ακόμα
σκοινιά κρεμασμένα
μπάλες στους δρόμους
και δωδεκάχρονα παιδιά
πρώτη φορά στα μαύρα
καμιά φορά
δεν τα ‘δα να γελάνε

(more…)

13/08/2016

Brian Sneeden, Δύο ποιήματα

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις — kyokokishida @ 2:35 μμ

Φλαμένκο

Το μελαψό του χέρι πάνω στην κιθάρα. Ένα μελαψό δερμάτινο χέρι
που ανοίγει και κλείνει. Τ’ όνομά του είναι φλαμένκο. Γνωρίζω τον φλαμένκο,

τον συνάντησα σε μια σπηλιά έξω απ’ τη Γρανάδα. Ο φλαμένκο
δεν έχει τρεχούμενο νερό. Το λάπτοπ του λειτουργεί με γεννήτρια. Όπως ο Γκίνσμπεργκ,

ο φλαμένκο λαμβάνει κατά μέσο όρο δεκαπέντε γράμματα τη μέρα. Τα διαβάζει όλα.
Για να γράψεις γράμμα στον φλαμένκο πρέπει να βρεις έναν κάκτο μ’ ένα νεκρό πουλί

πάνω. Πρέπει να κάψεις τον κάκτο και να φας το πουλί έτσι ώστε μετά, ξαπλωμένος
ανάσκελα στον αμμόλοφο, παρέα με κροταλίες και συλφίδες,

να μην πεινάσεις και τρομάξεις την επιθυμία σου.
Ο φλαμένκο δεν πιστεύει στο νοικοκυριό. Ο φλαμένκο

θα σου επιτρέψει να ξεπλύνεις τη βρώμα απ’ τα πόδια σου με νερό και λεμόνι.
Αν ζητήσεις να δεις τις θυγατέρες, ο φλαμένκο θα βγάλει τη συλλογή του από δηλητηριώδη σκαθάρια.

Ο φλαμένκο δεν θα σου δώσει πράγματα να πεις στον ταχυδρόμο.
Θα πρέπει να σκεφτείς δικά σου πράγματα να πεις στον ταχυδρόμο.

Όταν πεθάνεις, ο φλαμένκο θα βρίσκεται εκεί να σε μεταφέρει με βάρκα στην άλλη
πλευρά του μεγάλου ποταμού, αλλά μόνο αν του φέρεις μια τσάντα σοκοφρέτες. (more…)

25/06/2016

Τεφλόν #15 | Νέο ποιητικό σκεύος

Filed under: Τεύχος Δεκαπέντε — kyokokishida @ 7:52 πμ

Teflon15_cover

ΤΕΦΛόΝ #15
Καλοκαίρι-Φθινόπωρο 2016

Πατήστε εδώ για να δείτε τα σημεία διανομής.

Γίνετε συνδρομητές στο Τεφλόν και… αποκτήστε αντικολλητική προστασία!

24/06/2016

Δύο νέες εκδόσεις από το Τεφλόν!

Filed under: Μαντάτα — kyokokishida @ 7:26 μμ

covers-site

Το Τεφλόν παρουσιάζει δύο πολύπτυχα αφιερωμένα σε δύο από τους σημαντικότερους ποιητές του βερολινέζικου αντεργκράουντ.

Σπεύσατε στα:

Αθήνα
Φαρφουλάς, Μαυρομιχάλη 18
Αρχείο 71, Καλλιδρομίου & Ζωσιμαδών
Κατάληψη κτήματος Πραπόπουλου, Προφήτη Ηλία 49
Κ*ΒΟΞ, Αραχώβης & Θεμιστοκλέους
Βιβλιοπωλείο Ναυτίλος, Χαριλάου Τρικούπη 28
Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο, Θεμιστοκλέους 37
Βιβλιοπωλείο Πολιτεία, Ασκληπιού 1-3 & Ακαδημίας
Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων, Καλλιδρομίου 30
Αλφειός, Χαριλάου Τρικούπη 22
Αυτόνομο Στέκι, Ζωοδόχου Πηγής 95-97
Βιβλιοπωλείο Σπόρος, Δροσίνη 7

Θεσσαλονίκη
Φάμπρικα Υφανέτ, Ομήρου & Περδίκα
Βιβλιοπωλείο Κεντρί, Δημ. Γούναρη 22
Βιβλιοπωλείο Σαιξπηρικόν, Εθν. Αμύνης 14

Πάτρα
Βιβλιοπωλείο Το Δόντι, Φιλοποίμενος 36-42
Βιβλιοπωλείο Χαραμάδα, Τσαμαδού 39

Γιάννενα
Ελευθεριακό εργαστήρι Fahrenheit 451, Τσακάλωφ 20

Ηράκλειο
Da, Ντεντιδάκιδων 15
Βιβλιοπωλείο Αναλόγιο, Ρούσου Χούρδου 8
Βιβλιοπωλείο Κίχλη, Ευγενικού & Χάνδακος-Βουρβάχων 1
Βιβλιοπωλείο Φωτόδεντρο, Κοραή 21

Μυτιλήνη
Κατάληψη στο Μπίνειο, Φάωνος & Χ. Τρικούπη

Jannis Poptrandov: Η Ευρώπη μυρίζει τελειότητα

Ο Γιάννης δεν έχει χρήματα να πληρώσει τον λογαριασμό του ρεύματος. Σιχτιρίζει το αφεντικό του. Αναρωτιέται πότε επιτέλους οι εργάτες θα πάρουν την εξουσία. Κλέβει χαρτί τουαλέτας απ’ τη βιβλιοθήκη. Παραγγέλνει μπιζελόσουπα αλλά δεν τον σερβίρουν επειδή έχει φάτσα μετανάστη. Βλέπει το αίμα της Άνγκελας Μέρκελ να στάζει στο κέντρο του αιώνιου σκότους. (more…)

20/06/2016

Γιάζρα Χαλίντ, Ένας άνεργος κάθεται σε μια πέτρα

Filed under: Αφορμές — kyokokishida @ 9:44 πμ

Grozny_Cover

Ένας άνεργος κάθεται σε μια πέτρα,
σφυρήλατος και σιωπηλός,
βλέπει τις Δευτέρες ν’ απομακρύνονται χωλαίνοντας,
νιώθει τις ψείρες να πληθαίνουν στις μασχάλες του,
γεμίζει αίμα σιγά σιγά ο πόνος του˙
θλίβεται, ιδρώνει, κουμπώνεται,
μετρά τα ένσημά του και βρίσκει τη ζωή του λειψή,
τόσα χρόνια δουλειάς και δεν κέρδισε ούτε ώρα,
τι έχει να περιμένει τώρα;

Ένας άνεργος κάθεται σε μια πέτρα,
στην άκρη της ζωής του κάθεται,
με τους λυγμούς του και τις ζωικές του λειτουργίες,
με την οργή του που ’ναι τόσο κοντή σε ίντσες,
τις λέξεις του που λιγοθυμούν λιπόσαρκες.
Κάθεται και βλέπει να περνάνε από μπροστά του
το σταθερό κεφάλαιο,
το προτσές εργασίας,
η εξαγωγή της υπεραξίας,
οι καημοί του με κατεβασμένο το κεφάλι˙
κοιτάζει τ’ άδεια χέρια του, οστέινα κι ερειπωμένα,
στις παλάμες του λιγοστεύουν οι μπουκιές,
στο ψωμί του λιγοστεύουνε τα κόκαλα. (more…)

19/06/2016

Αραβίδες Ντίβες | 24 Ιουνίου 2016 | Αρχείο 71

Filed under: Μαντάτα — kyokokishida @ 12:17 πμ

Το περιοδικό Τεφλόν παρουσιάζει μια εκδήλωση αφιερωμένη στη σύγχρονη γυναικεία αραβο-αμερικανική ποίηση:

ΑΡΑΒΙΔΕΣ ΝΤΙΒΕΣ
Παρασκευή 24 Ιουνίου 2016 και ώρα 8μμ
στο Αρχείο 71, Ζωσιμάδων & Καλλιδρομίου, Εξάρχεια

Κατάγονται από την ελιά, την πικροδάφνη, το αμύγδαλο και το σύκο. Κουβαλούν τη σκόνη του ταξιδιώτη στα μαντίλια τους. Μιλάνε τη γλώσσα των βασιλισσών. Αρνούνται να χορέψουν στους ρυθμούς των πολεμικών τυμπάνων. Αγαπάνε σαν να δένουν σκοινί, μετρώντας το πάτωμα από το ταβάνι. Διηγούνται ιστορίες για τους νεκρούς που γυρίζουν σπίτι με τα πόδια. Ξέρουν καλά πως ο Απρίλης φτιάχτηκε για μάχη, ο Μάης για ταφή. Γίνονται μάρτυρες των πληγωμένων φωνών που αλλιώς θα έμεναν ατραγούδιστες. Επιτίθενται με λέξεις στον σεξισμό, τον ρατσισμό και τον μιλιταρισμό. Είναι Αραβίδες Ντίβες.

troikans attack1

02/06/2016

Siwar Masannat, Τραγούδι για τα μάτια

1.
Τι ήταν αυτό που απέστρεψε
τα μάτια μου απ’ τα δικά σου, Φάντια –
ή είναι η λέξη αραβικός μια λέξη για την απόκριση;

Τα μάτια μου –βλέφαρα βαριά– είναι άραγε
ύπνος; Ανάμεσα στα μάτια σου & στα δικά μου
ένα τουφέκι.

2.
Γαμήσι –είναι οργή αυτό στο μελί
των ματιών σου; Ίσως είναι
το ατελείωτο πράσινο της γης σου.
Θα φυσήξω τα ελαιόδεντρα
μέχρι να εξαφανιστούν

τα ψεύτικα κλαδιά, ή θα μαδήσω μαύρες
ίριδες για ένα γαμήλιο στεφάνι.

3.
Φάντια, έλα σε παρακαλώ πετώντας
πάνω από στύλους, και τους εφτά
& και η σοφία θα με τρίψει μέχρι
να έρθω κι εγώ πετώντας –σε προειδοποιώ: μπορεί να τρώω
τις λέξεις μου πίσω απ’ το στρίφωμα
της φούστας σου. Στον λόφο,

όχι στην αυλή σου,
ο Ίσμαελ έχτισε μια κατοικία για τον εαυτό του. (more…)

15/04/2016

Jannis Poptrandov, Στα χαρακώματα της καταγάλανης θάλασσας από μπετόν

Filed under: Μαντάτα,Τεφλονομεταφράσεις — kyokokishida @ 7:30 μμ

Cover_Poptrandov

Ο διοργανωτής της πρόσφατης
λογοτεχνικής βραδιάς μού έδωσε
τριάντα ευρώ, μπήκα λοιπόν στο μετρό
και για να ξοδέψω τα χρήματα άρχισα
να πηγαίνω πέρα δώθε και ύστερα ένιωσα
το στομάχι μου να γουργουρίζει
και κατέβηκα κάπου στο ενδιάμεσο
και τέσσερις ή πέντε γωνίες αργότερα
είδα την εξής πινακίδα:

Φαγητό σαν της μαμάς

Μπήκα στο μαγαζί και είδα μια
γκριζομάλλα με καταγάλανη ποδιά
να στέκεται μόνη της πίσω απ’ τον πάγκο
και παρήγγειλα μπιζελόσουπα.

«Σερβίρεται με χοιρινό κρέας», είπε αυτή.
Εγώ δεν είπα τίποτα και κείνη με κοίταξε
απ’ την κορυφή ως τα νύχια.
«Είστε Μωαμεθανός, έτσι δεν είναι;»
«Όχι», είπα εγώ.
«Θέλετε μεγάλη ή μικρή μερίδα;»
«Σήμερα έκανα αίτηση για τη γερμανική υπηκοότητα», είπα.
Κι αυτή είπε:
«Η μπιζελόσουπα μάς έχει τελειώσει.»

[Aπό την έκδοση Jannis Poptrandov, Η Ευρώπη μυρίζει τελειότητα,
που κυκλοφορεί από το Τεφλόν. Πατήστε εδώ για να δείτε τα σημεία διανομής.]

12/04/2016

Kai Pohl, Εgoshooting

Filed under: Μαντάτα,Τεφλονομεταφράσεις — kyokokishida @ 7:33 μμ

Cover_Pohl

Το μουρμουρητό των χρήσιμων
ηλιθίων στην τράπεζα, στο δωμάτιο του
ξενοδοχείου˙ οι αστικές νευρώσεις τους,
ο ισόβιος δονζουανισμός τους,
η πίστη τους στο τίποτα ως μέσο
αυτοβελτιστοποίησης. Ο φόνος είναι
για τους ανθρώπους ένα υπεράθλημα,
τους αρέσει να ξεκοιλιάζουν τους
ανταγωνιστές. Δημοσιονομική
εξυγίανση ονομάζεται η πιο φτηνή
μορφή κυριαρχίας, το κυνηγητό που
παίζουν τα παιδιά λέγεται ανταγωνισμός,
η αειφορία είναι ένα κράμα του χρόνου που
απομένει και της επίθεσης των eurofighters.
Βάλτε τη βαλβίδα εξάτμισης στον κώλο σας,
αφήστε την ψωλή σας να επιμηκυνθεί
μέχρι το φεγγάρι, ανατινάξτε το μυαλό σας
με το Know Your Enemy. Δεν χρειάζομαι
τις διαφημίσεις ούτε τις ειδήσεις, ζωντανά
από το κυβερνητικό μέγαρο. Δεν χρειάζομαι
κανένα κυβερνητικό μέγαρο. Δεν χρειάζεται
να δω το αίμα μου να χύνεται, για να βεβαιωθώ
ότι είμαι ζωντανός.

[από την έκδοση Kai Pohl, σφηνάκια πανικού, λεκέδες από πίσσα,
που κυκλοφορεί από το Τεφλόν. Πατήστε εδώ για να δείτε τα σημεία διανομής.]

04/04/2016

Το Τεφλόν στο Αthens Ζinefest

Filed under: Μαντάτα — kyokokishida @ 10:58 μμ

azf_2016-poster-jnegri

Το Σάββατο 14 Μαΐου μετά τις 14.00
το Τεφλόν θα βρίσκεται στο Athens Zinefest
στο κηπάκι της Τσαμαδού στα Εξάρχεια
με παλιά και νέα τεύχη, φρεσκοτυπωμένες νέες εκδόσεις,
κεράσματα κι εκπλήξεις!

29/03/2016

Το Τεφλόν στο Ηράκλειο

Filed under: Μαντάτα — kyokokishida @ 8:56 μμ

da

Την Παρασκευή 1 Απριλίου, μέλη της συντακτικής ομάδας του Τεφλόν θα παρουσιάσουν το περιοδικό στον χώρο του DA (Nτεντιδακιδών 15, Ηράκλειο)

Παράλληλα, από την 1 Απριλίου έως τις 10 Απριλίου, στον ίδιο χώρο θα εκτίθενται εικονογραφήσεις που έχουν φιλοξενηθεί στις σελίδες του Τεφλόν μαζί με επιλεγμένα ποιήματα, βίντεο και ηχογραφήσεις.

Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ.

08/03/2016

Batania / Neorrabioso, Ο θάνατος

Επομένως,
η τρέλα γνωρίζει τ’ όνομά μου
και τα φέρετρα είχαν συκοφαντηθεί:
ο θάνατος είναι συνταξιοδότηση,
ο θάνατος είναι γκάργκοϊλ,
ο θάνατος είναι το χαλί και η απαραίτητη τύρβη,
αλλά εγώ
τότε
ρωτώ
γιατί με τον πρώτο πυροβολισμό μού πετάχτηκαν τα δόντια
τα νεογιλά,
γιατί ο πατέρας μου είναι νεκρός
και σώος
και νιώθω δικά μου τα σκουλήκια του,
γιατί εξακολουθούν να με τρώνε,
μέρα με τη μέρα,
κάθε λεπτό, (more…)

16/02/2016

Zeina Hashem Beck, Νυκτωδία

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Δεκατέσσερα — kyokokishida @ 11:45 μμ

1.
Ο ουρανός είναι πορτρέτο της σιωπής –
Σχεδόν θα μπορούσα να τον αναποδογυρίσω,
να δω τ’ αστέρια να σκορπίζουν
απ’ το κάδρο του σαν σκόνη.

Το αεράκι ρυτιδώνει το λευκό χαρτί
καθώς αυτό πέφτει απ’ το σχοινί της μπουγάδας
σαν μια μέρα πλυμένη, άγραφη.

Το ψυχρό έδαφος
περιμένει, περιμένει, περιμένει,
σαν νερό,
περιμένει μια φωνή που δεν έρχεται.

Τα φώτα στον δρόμο τρεμοπαίζουν,
τώρα κίτρινο, τώρα μπλε,
οι νυχτοπεταλούδες χορεύουν όπως χορεύουν,
το κόκκινο αλάρμ του αυτοκινήτου
μετράει ένα δύο, ένα δύο,
κι η άδεια πλαστική καρέκλα
μοιάζει ατάραχη και επιβλητική. (more…)

26/01/2016

Zeina Hashem Beck, Οι παλιές σκάλες της Βηρυτού

.
Είναι αναμφίβολα θηλυκές.
Τις φαντάζομαι σαν μια γριά
με χοντρά γόνατα, ξεθωριασμένα τατουάζ,
και μυρωδιά κάτουρου.
Τις φαντάζομαι
σαν μια γριά που δεν φοβάται

τις ερωτικές επιστολές που είναι γραμμένες
στο δέρμα της,
ούτε να γυμνώσει τα στήθη της
μπροστά στον νυχτερινό ουρανό.

Δεν περιγελούν τον κόσμο
επειδή δεν γνωρίζει ότι είναι στρογγυλός,
επειδή δεν γνωρίζει ότι περιστρέφεται
γύρω απ’ τον εαυτό του,
επειδή είναι άστατος και τόσο νέος,

αν και είναι μεγάλης ηλικίας,
αν και γνωρίζουν
ότι είναι το αντίθετο των τοίχων,
συγχωρούν.
(more…)

14/01/2016

Daniel Simon, Πέντε ποιήματα

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις — kyokokishida @ 10:06 μμ

Υποθήκη

…διαφθορείς της ανθρωπότητας, υποθήκες επί της ψυχής
– Γουίλιαμ Τζέιμς

Ένας μετρητής της θνητότητας:
να κατοικούμε στα σπίτια μας
αλλά να μην αναλωνόμαστε από αυτά.
Τα υπάρχοντά μας σαν εμμονές
περιπολούν την περίμετρο της ύπαρξης,
μας παραφυλάνε σαν να ήμασταν το δέρμα του Μαρσύα.
Η κυριότητα σαν αντιστάθμιση κινδύνου προσδοκά ρευστοποίηση
στον καθορισμένο χρόνο,
σαν μια σταλαγματιά σταλαγματιά απόσβεσης της ενδοφλέβιας ζωής.

(more…)

11/01/2016

Qooonn, Οι κανόνες του παιχνιδιού

παυσίπονος εθισμός
οι προσπαθούντες την επιμέλεια
με διαδικασίες αργές
τριχόπτωση
λοίμωξη
έμφραξη
κύρτωση
μετάσταση
ρήξη

αρχή
μέση
και τέλος

Περισσότερα ποιήματα του Qooonn μπορείτε να διαβάσετε
στο δέκατο τέταρτο τεύχος του Τεφλόν.

28/12/2015

Kerry Carnahan, Τρία ποιήματα

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις — kyokokishida @ 11:57 μμ

Αγαλματίδιο από τον θησαυρό της Μπεγκράμ, 1-22 μ.Χ.

Να έρχεται ο Έρως με το σπασμένο τόξο του
και τον σβησμένο δαυλό του,
σακούλες κάτω απ’ τα μάτια του,
γυμνά στήθη που αναπηδούν
καθώς τρεκλίζει μέχρι να βγει η αυγή
μηροί που τρίβονται, επιστρωμένοι
μ’ ένα γανιασμένο εξάνθημα.
Παράξενο ανθρωπάκι.
Με την κάψα της μέρας θα καταρρεύσει,
ροχαλητά τραντάζουν την κάσα της πόρτας,
αλλά για την ώρα ανοίγει τον ξυπόλητο δρόμο του
προσπερνώντας αναζωογονημένος την κούραση,
ψάχνει στην κόκκινη λάσπη
για βέλη, μάτια
πρησμένα, με σημάδια αϋπνίας,
όλη τη νύχτα
να σημαδεύουν.

(more…)

23/12/2015

Fuck all lines (ηχητικό ντοκιμαντέρ)

Filed under: Τέντωσε τ' αυτιά — kyokokishida @ 12:38 μμ

1b

Fuck all lines
Ένα ηχητικό ντοκιμαντέρ των Jason Bakey και Jazra Khaleed

Ακούστε το εδώ

Το βράδυ της 24ης Σεπτεμβρίου 2015 εκατοντάδες μετανάστες, κυρίως από τη Συρία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν,
περιμένουν στο λιμάνι της Μυτιλήνης το πλοίο που θα τους μεταφέρει στον Πειραιά.

15/12/2015

Τεφλόν #14 | Νέο ποιητικό σκεύος

Filed under: Τεύχος Δεκατέσσερα — kyokokishida @ 3:38 μμ

Teflon14

ΤΕΦΛόΝ #14
Χειμώνας-Άνοιξη 2016

Πατήστε εδώ για να δείτε τα σημεία διανομής.

13/12/2015

Γίνε συνδρομητής/τρια στο Τεφλόν και… απόκτησε αντικολλητική προστασία!

Filed under: Μαντάτα,Τέντωσε τ' αυτιά — kyokokishida @ 6:21 μμ

Φοβάσαι ότι μια μέρα θα σου ‘ρθει ο ουρανός σφοντύλι;
Σου κολλάνε τα μακαρόνια στην κατσαρόλα;
Έχεις συχνά προβλήματα με τα υδραυλικά του σπιτιού;
Έχεις απηυδήσει με τη σιλικόνη;

Γίνε συνδρομητής/τρια στο περιοδικό Τεφλόν και ξέχασε φόβους και βάσανα!

Διάβασε περισσότερα εδώ.

[Ευχαριστούμε θερμά τον λΑΜΠΕΡΟύΚ και τον Jason Bakey για το βίντεο.]

10/12/2015

Flung me, Δύο άτιτλα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Δεκατρία — kyokokishida @ 11:16 πμ
.
περπατούσα την ομόνοια με μπαχ στ’ ακουστικά και τσιγάρο στο χέρι. πετάχτηκε μπροστά μου ένας τύπος σαν το μπαμ απ’ το μπαλόνι που κατά λάθος την καύτρα μου βρήκε. άρχισε να φωνάζει «σου είπα να κρατάς το τσιγάρο σαν γυναίκα». με αυτιά κατειλημμένα, έπρεπε ν’ αλλάξω το συντομότερο ντροπή, έδειχνα ιδιαίτερα κόκκινη μ’ αυτή. κοίταξα την αθηνάς κι ερχόταν. ερχόταν τόσο ωραία με μπαχ που νόμιζες θ’ αρχίσουν να πέφτουν μπαλόνια από παντού, την ίδια στιγμή, διάβαζα στα χείλια ενός μαλάκα το «σαν γυναίκα». έβλεπα τη γλώσσα του ν’ αγγίζει τον ουρανίσκο για να σχηματίσει το «ναι» και αμέσως μετά να φράζει το λάρυγγα για το «κα». ανάθεμα αν αυτός ο μυς δούλεψε ποτέ με τέτοιο πείσμα πάνω σε σώμα για να βγάλει ήχους κάποιας γυναίκας στόμα, που κάπνιζε τσιγάρα με τρόπο ουδέτερο, που άλλαζε ντροπές στη μέση του δρόμου.

06/12/2015

πανκ ελύτης

Filed under: Αφορμές — kyokokishida @ 4:25 μμ

elitis

Από τη 12η αντιφασιστική έκδοση δρόμου των antifa kallithea

01/12/2015

Ρένος Μάρτης, Ελλειπτικό

Filed under: Τεφλονοποιήματα — kyokokishida @ 11:19 μμ

Γονέων-κηδεμόνων
σύλλογος
φιλάθλων Πειραιώς
σύλλογος
θεσμός, Α.Ε., τροπολογία, κλαδική
διμοιρία, συνομοσπονδία
Ε.Δ.Ε., μαφία
Δ.Σ., Ε.Κ.Κ., Μ.Μ.Ε.
ιερατείο
Π.Α.Ε.
η φράξια
το ποίμνιο
μια κάστα
ένα Κράτος, εσμός
Εθνική
ληστοσυμμορία
διαβούλευση, επιτροπεία
Π.Ν.Π.
λαϊκή ή εθνική
(δημοκρατικός συγκεντρωτισμός
κοινωνικό συμβόλαιο)
κυριαρχία
χαρτοφυλάκιο
σεχταρισμός
Ε.Υ.Π.
ενορίες
κορπορατισμός…
κι εν γένει, συνάφεια.
Και σινάφια, σινάφια, σινάφια, σινάφια
ΣΙΝΑΦΙΑ.
Σαν σφήκες, όλοι τους
πάνω
μου.

20/11/2015

Παύλος Κοστάνιο, Λειψεία (μια συμβολή)

Filed under: Τεφλονοποιήματα — kyokokishida @ 7:48 μμ

Όντως, δεν υπάρχει
παρθενογένεση

μονάχα γέννηση παρθένων
και μονάχα δίαιτα

μύθος η μοναξιά του μοναχού
μύθος κι η μοναξιά του νόμου
–δε λέω του μόνου–
άπειρη καταιγίδα πυρομανών
όλων αυτών που ποτέ δεν
έγραψαν
οι βλάκες, είπαν πόσα πια να πει ο άνθρωπος;

Όμως πονηρεμένος ο κόμης του
Λωτρεαμόν
για την εκφραστικότητα του
λεπτοδείκτη

κατάδυση ραθυμία θα πει;
δε νομίζω πως θα συμφωνούσε σε κάτι τέτοιο ο Πρεβέρ
όμως κι εγώ εικασίες κάνω (more…)

08/11/2015

Στέλιος Γιαννίκης, Δύο ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Δεκατρία — kyokokishida @ 2:03 μμ

Ανταπάντηση προς τις θετικά πολωμένες κλίκες του Άδη

Τριβή ολίσθησης
η κοινή σκέψη
το λάδι
μεταξύ μας
στη σαλάτα
του πληθυσμού

Η Πηγή γεννά:ήδη,
στο έδαφος
η ουρά
μιας
γουλιάς

Δυστυχώς για εσάς
μαζί με τις πρόκες της ψυχής μου
θα πέσουνε και τα κάδρα σας.

(more…)

15/10/2015

Κώστας Πλησιώτης, Παρατηρητήριο

Filed under: Τεφλονοποιήματα — kyokokishida @ 4:44 μμ
.
παρατήρηση α
ασφυκτιώντας σε τάπερ
στεγανός προστατευμένος παρατηρώ
/παρά το γεγονός ότι δεν πληρώ/
τον νυχοκόπτη να διαγράφεται και
να αναγράφεται
τόσο έντονα στην άκρη περιγράφοντας
ένα γραναζιασμένο δάχτυλο πιάνου

παρατήρηση β
I
χέρια ριγμένα σε μάτσο
σημειώσεις
και δοσμένα στη γοητεία
της γραφής μηνυμάτων
και μάτια αφημένα
σκιασμένα, περιγραμμένα
στεγασμένα από τριχών σειρές
ακατάστατες

II
περιποιημένα και νωχελικά
αδιαφόρως αινιγματικά
και διαστροφικά
ελκυστικά φρύδια –
ο ζήλος της βλεφαρίδας
πάντα εμφανής

ΙΙΙ
σηκωμένα αντρικά
συνοδεία σα κοριτσάκια
σε πόλεμο αιματοβαμμένο
να σπάζουν τη σειρά τους
από στρατιωτική
σε σύγχρονη ψυχαγωγία

(more…)

29/09/2015

Andie-Andie, Βαλπούργκα

Filed under: Τεφλονοποιήματα — kyokokishida @ 10:04 μμ

Το σκαρφάλωμα στην οροσειρά Χαρτζ
οφείλεται στον Φάουστ
Προτίμησα, όπως κι εκείνος,
να περπατήσω αντί να πετάξω
Νιώθω στην κοιλιά μου
τα μαδημένα απ’ τον χειμώνα
φύλλα των αμυγδαλιών
να υποδέχονται την άνοιξη
αυξάνοντας το σφυγμό μου
Στις δώδεκα και είκοσι
το βουνό έρχεται ξανά στη ζωή
Διακόσια επτά χρόνια μετά
αναβλύζει νέο αίμα
Απ’ την κορυφή ενός βράχου
βλέπω τη Λίλιθ
να τυλίγει στα μαλλιά της τον Αδάμ
ρουφώντας του το δηλητήριο
πριν η μέδουσα
πετρώσει την έκσταση στο βλέμμα του
Οι μάγισσες ραγίζουν τον πυθμένα της στρατόσφαιρας
χαράζοντας τον ουράνιο θόλο
με παγοκρυστάλλους του 1718
απ’ τα δάκρυα της τελευταίας δαιμόνισσας του Μπορντώ
Ο καπνός απ’ τις εστίες της φωτιάς
μυρίζει μοσχοκάρυδο
σπρώχνοντας τα βήματά μου
να τραυλίσουν τον ξέφρενο χορό των γυναικών
Διένυσα έντεκα ξέφωτα νεράιδων
και τότε αντιλήφθηκα
πώς γεννήθηκε το μπλουζ
Κάθε τέτοια νύχτα
αιώνες τώρα
ξωτικά εξυφαίνουν τα σώματά τους
από μαγικά φίλτρα
και σκισμένες ομολογίες
Κάθε τέτοια νύχτα αιθριάζουν τη σκληρότητα του Απρίλη

17/09/2015

Νίκος Δασκαλόπουλος, Πραγματική χρησιμότητα

Filed under: Τεφλονοποιήματα — kyokokishida @ 7:33 μμ

η ιδιοκτησία στην
πραγματικότητα
δεν είναι το
«μου ανήκει»
αλλά το «ανήκω».
όσο πιο κοντά στον θάνατο
φτάνει ο άνθρωπος
τόσο πιο πολύ έχει την
ανάγκη
να κρατηθεί από την ύλη,
που είναι ο εαυτός του.
για αυτό οι γέροι δεν
πετούν
τίποτα,
μαζεύουν άχρηστα
πράγματα
και γεμίζουν το σπίτι.

04/09/2015

Μαρία Πασχαλίδου, Οικογενειακό τραπέζι

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Δεκατρία — kyokokishida @ 8:40 μμ

ο πατέρας στη κεφαλή
όλοι σιωπηλοί
ηρεμία και αγάπη
αγάπη πολλή
να φας αγάπη
μέχρι η κοιλιά σου να χορτάσει
για το καλό σου
παιδί μου
σπλάχνο μου
ζωή μου

ο σκύλος παρακολουθεί
τι ευτυχισμένη στιγμή
πόσο θα ήθελα το πιάτο μου
να εκσφενδονιστεί
στον απέναντι τοίχο
με τις φωτογραφίες από τις διακοπές
το 1994
θυμάμαι λίγα
σα να μην ήμουν εκεί
και όμως ήμουν
μητέρα

(more…)

27/08/2015

Ο ειδωλολάτρης, Δύο ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα — kyokokishida @ 2:47 μμ

Το πολύ

Το πρόβλημα με
την πολλή δουλειά
το πολύ σεξ
και γενικότερα
με οτιδήποτε πολύ

είναι ότι αφήνει
λίγο χρόνο
λίγο μυαλό
λίγον έρωτα
λίγους στίχους

για εκείνο το λίγο
που δεν λέει
να μεγαλώσει.

.

Μυαλό παχύ

Χωρίς να θέλω
να σε αγχώσω

ξεκίνα
έλξεις
κάμψεις
καθίσματα
και προπάντων
cardio.

Στην εποχή των παχιών μυαλών
τα σώματά μας πρέπει να στάζουν.

04/08/2015

λΑΜΠΕΡΟύΚ, 2 ποιήματα + 1 βίντεο

Filed under: Τέντωσε τ' αυτιά — kyokokishida @ 6:17 μμ

 

ΠΑΝΑΦΟΥΡΚΑ

χα τα σθένη είναι λειψά
την κωλάρα μας να ράνουν
αχ τα βράχια εκεί ψηλά
όσο πέφτουν μας λανσάρουν

χα τα φρούριά μας τσόφλι
κράνα μάνα μαύρη μπούρκα
αχ ρυθμός κάτω κατώφλι
φτιάχνει χείλη παναφούρκα

(more…)

Επόμενη σελίδα: »

Blog στο WordPress.com.