Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

28/01/2009

Παυλίνα Μάρβιν, Κοινομνημοσύνη

Filed under: Τεφλονοποιήματα — pavlinamarvin @ 11:41 μμ

 


-του χρυσόψαρου, του μωρού μας, και του Ηλία Πετρόπουλου-

Αύγουστο σ’ονόμασα χρυσόψαρο,
καθ’ότι δώρο γενεθλίων θλιπτικών, τέλη καλοκαιριού.
Κι αν γυάλα στολισμένη δε σου πήρα,
μάλλον καλά την έβγαλες στο βάζο του μελιού.
Σύμπτωση πές το, μα μήνα Αύγουστο σε βρήκα στη βεράντα ημιθανές
δυο χρόνια αργότερα, να κουτουλάς τα τείχη του κελιού σου με ορμή.
Φαίνεται, εκείνο το απογεύμα,
σου έδωσε η έκλειψη ηλίου αφορμή
να φύγεις.
Βράδυ πρωί, κανένας δε μου πιπιλάει πια τα δάχτυλα.
_ _ _ _ _
Το μωρό μας, νιώθωντας ανεπιθύμητο τελείως, προσεβλήθη
και, λίγο πριν την έκτρωση, άγνωστο πως, απεβλήθη.
Ξεκάθαρη αυτοκτονία.Τί ειρωνεία!
Το μοναδικό δικό μας πλασματάκι,
ιδιάζον τώρα σκουληκάκι
στα νοσοκομειακά απόβλητα.
Δε λυπάμαι.
Μωρό μου, εσύ;
Έλα τώρα, και πάραυτα παράτα αυτές τις κλάψες.
Αν στην παλάμη μου το έβαζα και στο δειχνα
το βλέμμα θα στρεφες αλλου, απο αηδία.
Τί τάχατες ενόμισες πως ήτανε;
Ένας ακόμη θανατούλης, όχι αναξιοπρεπής, αφού, χωρίς κηδεία.
_ _ _ _ _
Ο Πετρόπουλος, χρόνια νεκρός,
πάει καιρός
που επιμένει να κοιμάται κάθε βράδυ στο κρεβάτι μου.
Δε μου φταναν, του λέω, τα βιβλία σου;
Εδώ δεν έφτασαν σε μένα, μ’απαντάει.
Παραπατάει στο παρκέ απ’το κρασί
και μου μιλάει.
Ο σοσιαλισμός, δεν είναι να ρθει.
Έλα, μου λέει, τουλάχιστον εσύ.

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: