Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

16/02/2009

Ασιμάρβιν (Παρ’όλ’αυτά αρέσει, η βιδωμένη σχέση…)

Filed under: Αφορμές — pavlinamarvin @ 9:56 πμ

mailgooglecom

Παυλίνα Μάρβιν-Το σκίσμα

Να σχετιστούμε είπαμε
κι αλληλοσφαχτήκαμε.
Τέτοιο διεστραμμένο χάσμα,
δεν ξανάζησα με πλάσμα.
Εγώ χτυπιέμαι-ωχ κι αμάν-
το βράδυ πνίγομαι στα «αν»
κι εσύ κοιμάσαι πια στο βαν.
Μ’έχεις βράσει, σ’έχω σκάσει
κι έγινε η σχέση σχάση.
(Όμως, παρά το ζόρι το πολύ
τόσο που συλλογίστηκα τον τελειωμό
παρ’ότι μπήκα κουρεμένη στο δεσμό
βγήκα μ’ολόμαυρο μακρύ μαλλί.)


Νικόλας Άσιμος-Πουτσομουνοσονάτα, Αμανές μουνακόπουτσα

Θλιβερής μνημoκληρονομιάς των ερώτων μας ο μαμωνάς.
Αναπαραγωγής της ψευτιάς.  Ξεχασμένη η αλήθεια για μας.
Το ξέρω σας αρέσει η βιδωμένη σχέση
Ο εαυτός σου φρίκη στον άλλον να ανήκει.

1.  Φαλλοκράτης δεν ήμουνα ‘γω.
κι ας μου μίλαγες πάντα γι’ αυτό.
Φεμινίστρια ήσουνα συ
επαναστατημένη γυνή.

Ενοχές μου φορτώνεις συχνά
για των αρσενικών τα σκατά
Δεν ανέχτηκες μια φορά
να σου θίξουνε τα θηλυκά.

Θα φύγω και με χάνεις
Να ιδούμε τι θα κάνεις
θα φύγεις θα με χέσεις
Αυτά γεννούν οι σχέσεις.

Όχι δε θα μαλώσω πια
το προτιμώ χωρίς δεσμό.

2.    Θλιβερό  και τομάρι με λες
και τα πάντα δικά σου τα θες
κι όλο ξύνω και ξύνεις πληγές
κι όσο φταίω κι εσύ τόσο φταις.

Ανασφάλεια νοιώθεις εσύ
Παρομοίως κυρά μου κι εγώ
κι αν εσένα σε βλέπουν μουνί
και εμένα με βλέπουν φρικιό.

Πανάθεμά σε φύση
γεννήσαμε κορίτσι
κι εσύ σαν τη μαμά σου
το θες ομοίωμά σου.

Γιατί σώνει και καλά τη φαλλοκρατία
Να την αντιστρέψουμε σε αιδοιοκρατία.
Δε χρειάζεται τόσο πια το μένος
Καταργείστε τα τους ρόλους και το γένος.

3. Όταν μ’ έσερναν για το στρατό
μου ‘πες πρόβλημα είν’ ανδρικό
Κι επιτέλους κατάλαβα ‘γώ
το μοντέρνο σας φεμινισμό.

Μου ζητάς σιγουριά στ’ αγαθά
συ και ‘γώ κι αισθημάτων σκλαβιά
και Κατίνα σε είπα μαθές
κι απ’ το σπίτι με πέταξες δές.

Και συ με είχες είπει
βρωμιάρη και αλήτη
Σαν πιάνεις τη μουρμούρα
βουτάω τη κουμπούρα.

Όχι δε θα μαλώσω πια
το προτιμώ χωρίς δεσμό.

4.   Κι αν μ’ έχουν κόψει φέτες
δε φταίνε οι γυναίκες
πολλά τους δίνω δίκια
κι ας κάνουν καριολίκια
Οι άντρες τις πηδάνε
και δούλες τις κρατάνε.
Μα όχι να πλερώνω
την πούτσα μου και μόνο.

Γιατί σώνει και καλά την πουτσοκρατία
Να την αντιστρέψουνε σε μουνοκρατορία
Δε χρειάζεται τόσο πια το μένος
Καταργείστε τα τους ρόλους και το γένος
Κι αν ο έρωτας ελεύθερα κυλάει
δε χρειάζεται κανείς να κυβερνάει.

Παρ’ όλα αυτά αρέσει η βιδωμένη σχέση.

* Αφιερωμένο στη μάνα του παιδιού μου Λίλλιαν που ονομάτισε την κόρη της Λίλλιαν όπως ο Κωνσταντίνος Α’ Παλαιολόγος, ονομάτισε τον υιόν αυτού Κωνσταντίνον Β’ Παλαιολόγον.

«Και την Πυθεία να ‘χες θεία/δε θα μάθεις την αιτία που σε χώρισα..»
Μανώλης Ρασούλης


Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: