Παυλίνα Μάρβιν, Ο ερωτευμένος δύσ-τοιχος

megacollection-176

Είμαι ο, δυστυχώς, τοίχος-
εσύ όμως
το ντουβάρι,
και ίδιος πολικό ψύχος.
Όλο με προδίνεις, τρέχοντας στον έτσι
-που χάραξε, τάχα μου, ο τέτοιος-
κι ούτε το βλέπεις,
πως και τ’αυτιά έχουν τοίχους.
Δεν τους θέλεις
λες
τους παλιοήχους
απ’τα βρωμοκουνούπια,

σε μαστίζουν.

Continue reading «Παυλίνα Μάρβιν, Ο ερωτευμένος δύσ-τοιχος»

Advertisements

Το ποίημα των έντεκα ή Του Οινοχόου

Ειδεχθώς σου λέω
Όλη μέρα άκουγα Screamin Jay Hawkins
Και χόρευα στις μύτες μου σαν τη Mary Poppins
Και την ομπρέλα μου κρατούσα για των ματιών μου τη βροχή
Όμως τικ-τοκ μπιτ-χοπ σπαταλάς τη ζωή
Σκεπτόμενος τη φύσι των ονείρων,
Βουρλιάζεσαι στ’ ακάθαρτα των χοίρων

Και μασουλάς χαμένες ώρες συγχορδίες
Βρώμικα πρόσωπα δεσμών ακαθαρσίες

Με κεφάλια γαμψών φιλοδοξιών και ρυθμών
Τι ‘ναι τούτα εδώ που γράφουμε
Στο πλαίσιο των οινοπνευματωδών;
Άρχισα κι αισθάνομαι
Σαν τον Σαμψών στα τελευταία του
Έρχετ’ ο θάνατος των στιχουργών

Τι γράφετε παίδες εδώ;
Τι χτίζετε μέσ’ στον ορυμαγδό;
Κόρα ή ψίχα ποιό να εμπιστευτώ;
Άγριες γιορτές σχιζομητροπολιτάνοι!
Όρσα μια πέτρα στον εσμό

( Όπου αλλάζει το χρώμα αλλάζει και το ποίημα χέρι που το ‘γραψε. Συμμετείχαν στη σύνθεση, με αλφαβητική σειρά : Ανδροβιτσανέας Αθάν, Γωνιανάκης Γιώργος, Κορδάς Αλέξανδρος, Κορμοράνου Ήβη , Κουδουμογιαννάκη Βαλέρια, Κισίντα Κυόκο, Μάρβιν Παυλίνα, Μηλιώτης Παναγιώτης, Παπούλιας Νίκος, Πολίτης Γιάννης, Χατζάκος Δημήτρης. )
Continue reading «Το ποίημα των έντεκα ή Του Οινοχόου»

Ράνια, Η γέννα

είχε η μιλιά μου γκαστρωθεί

και κόντευε όπου να’ ναι να γεννήσει

-από νωρίς το σόι είχε μαζευτεί

και μασούλαγε μαστίχα να σας ζήσει –

 

μα σα ‘σπάσαν τα νερά

κι αρχίσαν τα σκουσμάδια

φαρμάκι ξέβραζε απ’ τα σπλάγχνα η μαμή

βρισιές και πυρωμένα αγκάθια

 

είχε η μιλιά μου γκαστρωθεί

και σα γέννησε μια μέρα

όλοι έψαχναν αμίλητοι να βρουν τον πατέρα

Λουξώριος, Επανατοποθέτηση εσωτερικής επικοινωνίας

 

Οι έκφυλες ήταν φίλες σου.
Μου τάζαν πράματα κι όλο με παρατούσαν,
με μήτρα στην κοιλιά τους με γεννούσαν
και με τη μίτρα στο κεφάλι τους με κρίναν·
μόνο δικές σου φίλες γίναν.

Continue reading «Λουξώριος, Επανατοποθέτηση εσωτερικής επικοινωνίας»

Ζάφοντ Ρέπλικαντ, Θησείο 1987

Η βροχή έπεφτε ραγδαία στον κήπο του Θησείου. Η μέρα ήταν ψυχρή και σκοτεινή, οι σταγόνες θρόϊζαν στα φύλλα και στην ομπρέλα του κι αυτός έκανε βόλτα στον έρημο μουσκεμένο κήπο, απολαμβάνοντας το σκοτεινό φως, το γκρίζο του αέρα, τη μουσική της βροχής, την υγρασία και τα φυτικά αιθέρια έλαια στα ρουθούνια, το απολύτως ατμοσφαιρικό περιβάλλον.

Προσπαθούσε να θυμηθεί τις καλύτερες βροχερές, επιτηδευμένα και ατμοσφαιρικά βροχερές σκηνές από ταινίες.

«Μια νύχτα γεμάτη βροχή» της Λίνα Βερτμίλερ, με τον Τζιανκάρλο Τζανίνι. Βρεμένοι γυαλιστεροί νυχτερινοί ιταλικοί δρόμοι, η αμερικανίδα μουσκεμένη στους άδειους δρόμους φευγάτη λόγω έρωτος από τον Τζιανκάρλο.

‘WithnailandI’ του BruceRobinson, η βροχερή τελευταία σκηνή στον ζωολογικό κήπο, τα ίδια χρώματα με τώρα, ο Ι έφευγε για να παίξει κάποιον αξιοπρεπή ρόλο με χρήματα και προοπτικές, ο Withnail έμενε με τη βροχή να κυλά στο πρόσωπο, χωρίς δουλειά, χωρίς προοπτική, με ταλέντο και επαγγελματική αυτοπεποίθηση και μπόλικη απελπισία και εγκατάλειψη, με μάτια φλογισμένα, μούσκεμα, χωρίς καμία προσπάθεια να αποφύγει τη βροχή.

‘Bladerunners’ του RidleyScot, η κορυφαία σκηνή με ραγδαία βροχή [σε όλη την ταινία έβρεχε, και στο ‘alien’και στο ‘blackrain’ έβρεχε] στη στέγη. Ο replicant πολεμιστής εγγίζει το κατασκευαστικό χρονικό όριο λήξης, ο συνθετικός Ρούντγκερ Χάουερ αδειάζει από ενέργεια με κατακλυσμιαίο ρυθμό, χωρίς να περάσει από ενδιάμεσα στάδια βαθμιαίας φθοράς, από το ζενίθ [των θαυμαστών σωματικών του ικανοτήτων], μέσα σε μερικά λεπτά στο ναδίρ. Continue reading «Ζάφοντ Ρέπλικαντ, Θησείο 1987»

Κυόκο, Οι Έκφυλες ήταν φίλες μου

00123h324

το σπάσιμο της γραμμικότητας
η τέχνη που ενέχει τις περισσότερες δυνατές αισθήσεις
οι ενδελεχείς διερωτήσεις για της πράσινης ανάπτυξης το ατημέλητο λουκ
όσοι περπατούν λοξά
της υπόφυσης οι εκκρίσεις

Τριγύρω χειραγώγηση των κλίσεων
Οδομαχίες, συνθήματα, κυνηγητά
Οι χειρότεροι εχθροί τρυπώνουν μουλωχτά
Στο βάθος του ορίζοντα το παραπέτασμα σκίζεται

οι έκφυλες δε θα σου
πουν ότι ήταν εκεί
έχουν σαλπάρει  σε μπάσους
ωκεανούς καιρό τώρα
τα μάτια τους
αλατισμένα εξαπολύουνε
στροβοσκοπικές βροντές
για κακοραμμένα κουστούμια