Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

30/03/2009

Παυλίνα Μάρβιν, Ο ερωτευμένος δύσ-τοιχος

Filed under: Τεφλονοποιήματα — pavlinamarvin @ 1:17 πμ

megacollection-176

Είμαι ο, δυστυχώς, τοίχος-
εσύ όμως
το ντουβάρι,
και ίδιος πολικό ψύχος.
Όλο με προδίνεις, τρέχοντας στον έτσι
-που χάραξε, τάχα μου, ο τέτοιος-
κι ούτε το βλέπεις,
πως και τ’αυτιά έχουν τοίχους.
Δεν τους θέλεις
λες
τους παλιοήχους
απ’τα βρωμοκουνούπια,

σε μαστίζουν.


Στο ζητώ:
μη σκοτώνεις άλλα κουνούπια,
δεν είν’αυτά που σου πίνουν το αίμα.1532007student29vd7
Είμ’εγώ που σε πίνω

είμ’εγώ που με μεθάς,
αίμα-χρώμα σου ποτίζομαι υποτακτικά,
αφού σε περιμένω
όλη μέρα
να με
χαράξεις,

να με χαράζεις,
για να φύγεις ξανά.
Πάντα ξαναφεύγεις,
φυγάς και φτιαγμένος
στην πόλη που σου ανήκει.
Θέλω και γω να σου ανήκω-
βοήθα με!cf83cf85cebdceb8ceaecebcceb1cf84ceb1cf83ceb5cf84cebfceafcf87cebfcf85cf82
Διέταξε

λευτεριά,
στον προμετωπιαίο λοβό μου.

Μάθε με να κρύβομαι
-τόση πια έκθεση, κουράζει-
δείξε μου πώς να φεύγω,
να σε προφταίνω.
Να λέω φτου,
και πάραυτα να βγαίνω.
Κι άμα δε θες,

ή προτιμάς ο ίδιος να κρυφτείς,
μέσα μου μπές
να προχωρήσουμε μαζί

ορθά-κοφτά
στο παρασύνθημα

.wall2


Advertisements

1 σχόλιο »

  1. Θαρρώ ότι σε κάποιο όνειρό μου είχα σχολιάσει σε κάποιο ποίημα πως οι τοίχοι έχουν αφτιά και τα αφτιά έχουν τοίχους. Αλλά είναι κάπως μπερδεμένα τα πράγματα στο κεφάλι μου.

    Σχόλιο από luxorios — 02/04/2009 @ 4:11 πμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: