Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

04/04/2009

Παυλίνα Μάρβιν, Petit Prince

Filed under: Αφορμές,Θραύσματα — pavlinamarvin @ 4:26 μμ

 

Του είπα, τώρα που σε βρήκα, σιγά μή ρωτήσω για το παρελθόν. Σιγά που θ’αναρρωτηθώ, πώς ήλθες-ποιός καλός άνεμος σ’εναπόθεσε στο πλάι μου. Οι ερωτήσεις παραφωνούν. Τις ξέρω καλά τις παραφωνίες των ερωτήσεων, παρευρέθηκα σε πολλά δείπνα με εκλεκτά εδέσματα, εκεί όπου δειπνούν  άνθρωποι δύσμορφοι, σαν αυτούς που επιβιβάζονται αέναα στα τουριστικά λεωφορεία, δεν ξέρω πώς βρέθηκα σε  ’κείνα τα τραπέζια, πάντως όλοι αδιαφόρουσαν για την ποικιλία και την ποιότητα των εδεσμάτων, αγνόησαν όλα τα φαγώσιμα, και με χιλιάδες μαχαιροπήρουνα ανταγωνίζονταν, ανακατεύοντας βίαια τα ταψιά, ποιός θα βρει πρώτος, ποιός θα φάει τελικά, την καρδιά της κακόμοιρης ψημένης κότας, που τελικά ποτέ, ποτέ δεν βρέθηκε, αφού οι ίδιοι αυτοί δύσμορφοι την διάλυσαν καρφώνοντας ακατάπαυστα στα τυφλά. Τώρα όμως, μην το φοβάσαι το σκοτάδι. Είμαι δίπλα σου-πασάλειψα τα ρούχα μου με λουκουμόσκονη. Είμαι διατεθειμένη να χορέψω στο ρυθμό που θα σε κάνει να γελάσεις. Η σκόνη θα τινάζεται, και το μικρό δωμάτιο θα μυρίσει τριαντάφυλλο και περγαμόντο.Μη νομίζεις, το ξέρω, πως δε θ’αργήσουμε, καινούργιες ασθένειες να επινοήσουμε. Μα κάτω απο τις ζωγραφιές μου, πάντα θα σου γράφω «ούκ κακόν το πεσείν, αλλά το κείσθαι»-για να θυμάσαι, ούκ κακόν το πεσείν. Όταν πέφτεις μόνος σου, πέφτεις με κάποιο στυλ. Είναι αλλιώς όταν σε ρίχνουν. Ποτέ δεν θα σε ρίξω. Θυμήσου το σκηνικό με τη μπαλκονόπορτα. Είχες χτυπήσει άσχημα. Όμως για μένα, ήταν κάτι μαγικό. Σε κράτησα γερά. Δεν είχε ξαναμπεί ποτέ κανείς απο αυτή τη μπαλκονόπορτα. Σου ζητώ να μείνεις. Κανείς δεν έγινε καλύτερος επειδή απλά αποφάσισε να πάρει τον υπερσιβηρικό. Αν δε βλέπεις με μάτια που διστάζουν, έχει κι η πόλη χίλιους πάγους για να συναντιόμαστε. Θα φοράς στον ύπνο μου λουλουδιαστά πουκάμισα με παιδικές τιράντες. Θα σε βάζω μέσα στο καροτσάκι του σούπερ μάρκετ και θα σε πηγαίνω βόλτες τα απογεύματα στο πάρκο. Θα κρυβόμαστε πίσω απο βιβλία για να αποφεύγουμε τα βλέμματα. Το βράδυ, θα σπάμε τους καθρέφτες που σε τσαλακώνουν. Το πρωί, θα αγοράζουμε καινούργιους απ’τη λαϊκή. Ήρθες σήμερα, και σου ζητώ να μείνεις.
«Ηρθα σήμερα, γιατί μου ήρθε σήμερα» σκέφτηκα πως θα λέει όποιος έρχεται για πάντα.

Ο μικρός μου, ως τότε απόλυτα σιωπηλός, έβγαλε απο την τσέπη του ένα απόλυτα τσαλακωμένο χαρτί και μου είπε πολύ χαμηλόφωνα: «J’ai besoin d’un mouton. Dessines-moi un mouton.»*

Τότε κατάλαβα. Αργά κατάλαβα: δεν είχα πει ούτε μια λέξη που να χρειαζόσουν.

46

*Έχω ανάγκη από ένα αρνί. Σχεδίασε μου από ένα αρνί.
Advertisements

6 Σχόλια »

  1. μην το λες
    δεν υπαρχουν
    Άχρηστες λέξεις
    μοναχα
    άχρηστες ευχές

    ΥΓ «Κανείς δεν έγινε καλύτερος επειδή απλά αποφάσισε να πάρει τον υπερσιβηρικό»
    ναι, σιγουρα, αλλα τι συμβαινει οταν ο υπερσιβηρικος σε επιβιβαζει- αθελα σου- αγαπητη μου?

    ΠΑΝ

    Σχόλιο από Παν — 06/04/2009 @ 12:35 πμ | Απάντηση

  2. Απαντώ παραθέτωντας την εκτενή σου παιγνιώδη απάντηση στο εν λόγω κείμενο-και πάει λέγοντας:

    Παναγιώτης Παπαφράγκος(αλλιώς «το παν)
    L e m o u t o n

    Dessines-moi un mouton, Dessines-moi un mouton !
    Συνέχιζα να τσιρίζω εγώ χοροπηδώντας άτσαλα σαν παιδάκι σε λούνα Παρκ που ερωτεύτηκε πολύχρωμο μπαλόνι.
    Αυτή δεν άκουγε τίποτα.
    Μάτια επτά
    Και επτά κέρατα
    Η φωνή μου, σκέφτηκα, ψίθυρος ακούγεται στα αυτιά του θηλυκού γίγαντα
    Αν προσπαθούσε να με χαϊδέψει, θα έσπαζα σε χίλια κομμάτια,
    θα γινόμουν με μιας λουκουμοσκονη, να με χορεύει
    να πασαλείβεται με μένα, κι ύστερα να γελά
    Μάτια επτά
    Και επτά κέρατα
    Μικρό πρίγκιπα με αποκαλεί, μα εγώ μήτε πριγκιψ είμαι, μήτε μικρός
    Είμαι απειροελάχιστος και ταπεινός
    ολόλευκος και ελάχιστος
    ένα αθώο petit mouton ίσως
    Γιατί άραγε δεν με ρωτά πως έφτασα ως εδω? Φοβάμαι.
    Και πιο πολύ φοβάμαι τους ανθρώπους, που ζουν δίχως να έχουν απορίες.
    Δεν έχω χαρτιά τσαλακωμένα μες τις τσέπες
    Οι τσέπες μου δεν χωρούν ούτε σπυρί σουσάμι
    αντίθετα, ένα απόλυτα τσαλακωμένο χαρτί, έβγαλε από την τσέπη του εμένα
    από πτυχή λευκού χαρτιού γεννήθηκα.
    Μάτια επτά
    Και επτά κέρατα
    «Δεν γίνεται να έρχομαι πάντα, δεν γίνεται ούτε σήμερα να έρθω» της είπα με ύφος έντονο και δυνατή φωνή
    Μα αυτή αγνόησε τους ψιθύρους μου
    «γιατί ήμουν από πάντα εδώ, δίπλα σου» συνέχισα χαμηλόφωνα,
    Μα αυτή δεν άκουσε απολύτως τίποτε αυτή τη φορά
    Τόσο αδύναμη ήταν η φωνή μου.
    Τέλος ψέλισα «Δεν είμαι σιωπηλός βρε χαζούλα»
    «Αδύναμος είμαι»
    «ελάχιστος»
    Μα εκείνη συνέχισε να σκέπτεται ανέμελα, που θα βρει να μου χαρίσει ένα γλυκό petit mouton κι ούτε στιγμή δεν της πέρασε από το μυαλό πως το μόνο που ήθελα εγώ, ήταν αυτή να γίνει το «mouton» μου
    Να γίνει μικρή
    Ελάχιστη
    Κορίτσι πια, κι όχι γυναίκα γίγαντας
    Μάτια επτά
    Και επτά κέρατα
    Με πήρε στα χέρια της
    «Δεν χρειάζονται λέξεις για να μου μιλήσεις» έγραψα σε κάποια από τις γραμμές που διέσχιζαν την πελώρια φούχτα της
    Κι έπειτα αναρωτήθηκα, τι σοι πρίγκιπας είμαι του λόγου μου και δέχομαι για θρόνο μου μια γυναικεία φούχτα
    «Δεν χρειάζονται λέξεις για να μου μιλήσεις» επανέλαβα νωχελικά από μέσα μου, λες και προσευχόμουν στο θεόρατο αυτό πλάσμα
    Που κάπως το έλεγαν
    Πώς να το έλεγαν
    Σκέφτηκα πως κάπως έπρεπε να τη φωνάζω
    θα αρχίσω απο σήμερα, σκέφτηκα
    κι ίσως κάποια στιγμή ν’αρχίσει να ακούει
    αρχίζω λοιπόν
    le mouton
    mou -ton
    un mouton
    και μάτια εφτά
    κι εφτά κέρατα

    Σχόλιο από pavlinamarvin — 06/04/2009 @ 12:48 πμ | Απάντηση

  3. […] το ωραίο Ναυάγιο της Ήριννας, αλλά και τον παλαιότερο Μικρό Πρίγκιπα της Κόριννας, που επίσης μ’ άρεσε, προκηρύσσω τον […]

    Πίνγκμπακ από ΕΚΤΑΚΤΟΝ. Προκήρυξη Διαγωνισμού « ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΧΙΟΝΙ — 28/04/2009 @ 10:32 πμ | Απάντηση

  4. […] το ωραίο Ναυάγιο της Ήριννας, αλλά και τον παλαιότερο Μικρό Πρίγκιπα της Κόριννας, που επίσης μ’ άρεσε, προκηρύσσω τον […]

    Πίνγκμπακ από ΕΚΤΑΚΤΟΝ! Προκήρυξη Διαγωνισμού « ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΧΙΟΝΙ — 28/04/2009 @ 10:44 πμ | Απάντηση

  5. Δρομολόγιο: κάθε Δευτέρα πρωί
    Εισιτήριο: Ασυλοποίηση της τρεχάλας
    Τρέχουμε γιατί μας κυνηγά κανείς ή στριφογυρνάμε γύρω απ’ την ουρά μας;
    ‘τις ξέρω τις παραφωνίες των ερωτήσεων’
    Δε βρήκα εισιτήριο οι αποσκευές μου λένε-
    η τύχη ευνοεί τους δυνατούς.

    Να χαίρεσαι τις ιδέες σου, γιατί
    μας καταλαβαίνεις γρήγορα.

    nicky, salut!

    Σχόλιο από nicky — 23/05/2009 @ 8:55 μμ | Απάντηση

  6. […] το ωραίο Ναυάγιο της Ήριννας, αλλά και τον παλαιότερο Μικρό Πρίγκιπα της Κόριννας, που επίσης μ’ άρεσε, προκηρύσσω τον […]

    Πίνγκμπακ από ΑΝΑΝΕΩΣΗ! Προκήρυξη Διαγωνισμού « ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΧΙΟΝΙ — 26/05/2009 @ 9:30 πμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: