Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

26/05/2009

Στρατόπληκτα και θανατερά

Filed under: Αφορμές — pavlinamarvin @ 2:27 πμ

Μπέρτολτ Μπρεχτ,
Η μπαλάντα του νεκρού στρατιώτη

Για πέμπτο Μάη πολεμάει
για ειρήνη κουβέντα καμιά
και ο φανταράκος τα βροντάει
πεθαίνει ηρωικά

Και ο Αυτοκράτωρ οργίζεται
και βγάζει διαταγή
ο θάνατος αναβάλλεται
η νίκη όσο αργεί

μα ο φαντάρος κείτεται
στον τάφο του δίχως ντροπή
και ξάφνου τον επισκέπτεται
μια επιτροπή

Με φτυάρι και με αγιασμό
ξεθάβουν το νεκρό
του λένε γύρνα στο μέτωπο
και βγάλε το σκασμό

Τον εξετάζει ένας γιατρός
τον βρίσκει λίαν καλώς
κοπάνα μονάχα την κάνει ο νεκρός
γιατί είναι πολύ δειλός

Τον σήκωσαν και φεύγουνε
στην νύχτα την μαγευτική
ενώ αρμοδίως τους φώτιζε
σελήνη ρομαντική

Το στόμα το σάπιο του βουτούν
σε μαύρο κρασί γλυκό
και δυο νοσοκόμες
του κρατούν μπροστά του
γυμνό θηλυκό
με τύμπανα και ταρατατζούμ
η μπάντα πάει εμπρός
για της πατρίδος το αλαλούμ
παρέλαση κάνει ο νεκρός

Μπροστά του πάει ένας κύριος
με φράκο παχουλός
πολύ του καθήκοντος κύριος
σαν κάθε πολίτη καλός

σκυλιά ποντίκια και ασβοί
δακρύζουν με πατριωτισμό
στο ύψος των περιστάσεων
στου έθνους τον παλμό

Στο άλλο χωριό τους δέχεται
ο κόσμος με ουρλιαχτά
χλωμό το φεγγάρι κατέρχεται
και το νεκρό χαιρετά

Με ζήτω και με τσουμπαπά
σημαίες και παπά
χορεύει ο νεκρός του σκοτωμού
σαν μεθυσμένη μαϊμού

Μες το μεγάλο τραλαλά
εχάθηκε ο νεκρός
τον βλέπουν μόνο από ψιλά
αστέρι και σταυραϊτός
ξημέρωσε ο ουρανός
τ’ άστρα έχουν χαθεί

στην μάχη πάλι πάει ο νεκρός
να ξανασκοτωθεί.

Μανώλης Αναγνωστάκης, Ο νεκρός

Ήρθαν τα πρώτα τηλεγραφήματα
Σταμάτησαν τα πιεστήρια και περίμεναν
Έγιναν οι παραγγελίες στις αρμόδιες αρχές.

Μα ο νεκρός δεν πέθανε την ορισμένη ώρα.
Όλοι φόρεσαν τις μαύρες γραβάτες
Δοκίμασαν στον καθρέφτη τις συντριμμένες πόζες
Ακούστηκαν οι πρώτοι λυγμοί τα θλιβερά εγκώμια.

Μα ο νεκρός δεν πέθανε την ορισμένη ώρα.
Στο τέλος οι ώρες γινήκαν μέρες
Εκείνες οι φριχτές μέρες της αναμονής
Οι φίλοι άρχισαν να διαμαρτύρονται
Έκλεισαν τα γραφεία τους σταμάτησαν τις πληρωμές
Γυρνούσαν τα παιδιά τους αδέσποτα στους δρόμους.
Έβλεπαν τα λουλούδια να μαραίνονται.

Μα ο νεκρός δεν πέθανε την ορισμένη ώρα.
(Τόσα και τόσα πράγματα πού δεν προβλέπονται
Τόσες συνέπειες ανυπολόγιστες, τόσες θυσίες,
Σε ποιους υπεύθυνους να διαμαρτυρηθείς, που να φωνάξεις;)
Και ο νεκρός δεν πέθανε την ορισμένη ώρα.

deathInSickroom_litho_3

Μίλτος Σαχτούρης, Ο στρατιώτης ποιητής

Δεν έχω γράψει ποιήματα
μέσα σε κρότους
μέσα σε κρότους
κύλησε η ζωή μου.

Την μιαν ημέρα έτρεμα,
την άλλην ανατρίχιαζα
μέσα στο φόβο,
μέσα στο φόβο
πέρασε η ζωή μου.

Δεν έχω γράψει ποιήματα,
δεν έχω γράψει ποιήματα,
μόνο σταυρούς
σε μνήματα
καρφώνω.

Advertisements

12 Σχόλια »

  1. Η Μαρία Φαραντούρη τραγουδάει Μπρεχτ:
    http://rapidshare.com/files/182538680/Farantouri__Maria___Vail__Kurt___Aisler__Hans___Brecht.zip

    Σχόλιο από pavlinamarvin — 26/05/2009 @ 2:37 πμ | Απάντηση

  2. Σπανός, Τρίτη Ανθολογία:
    http://rapidshare.com/files/72775303/Spanos__Giannis_-_Triti_Anthologia.zip

    Σχόλιο από pavlinamarvin — 26/05/2009 @ 2:45 πμ | Απάντηση

  3. Μιας κι αναφέρεις το ποίημα του Μπρεχτ για το νεκρό στρατιώτη, «Η μπαλάντα για την έγκριση του κόσμου», είναι από τα κορυφαία του θαρρώ. Έχει μελοποιηθεί και από ένα συμπατριώτη μου.

    Σχόλιο από Μανώλης Κ. — 27/05/2009 @ 10:58 πμ | Απάντηση

  4. Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός
    και να που σήμερα μου δείξανε τον κόσμο τους
    μόνο το ματωμένο δάκτυλό τους είδα μπρος
    και είπα ευθύς: “μ’αρέσει ο νόμος τους”

    Τον κόσμο αντίκρυσα μέσ’απ’ τα ρόπαλά τους
    Στάθηκα κι είδα, ολημερίς με προσοχή.
    Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους.
    και σαν με ρώτησαν “σε διασκεδάζει;” είπα “πολύ”!

    Κι από την ώρα εκείνη, λέω “ναι” σε όλα,
    κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω.
    Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα,
    ό,τι κανένας δεν εγκρίνει το εγκρίνω

    Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα,
    μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια
    Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα:
    “καλά τους κάνουν -για του έθνους την ομόνοια!”

    Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές
    κι ήθελα να φωνάξω “σταματήστε!”
    Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές,
    μ’άκουσα να φωνάζω: “Ζήτω!Προχωρήστε!”

    Δε μου αρέσει η φτήνια και η κακομοιριά
    Γι’αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου.
    Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά
    ταιριάζει, βέβαια-το ξέρω-κι η έγκρισή μου

    Σχόλιο από pavlinamarvin — 27/05/2009 @ 11:40 πμ | Απάντηση

    • Ακριβώς αυτό! Το θεωρώ κορυφαίο. Αντιπολεμικό και κόντρα στην παθητικότητα των μικροαστών. Κάτι «αντίστοιχο» έγραψε ο Πάνος Τζαβέλας με το «κυρ Παντελής», αν και είναι κοινωνικο-πολιτικό και όχι τόσο αντιπολεμικό.

      Ξέφυγα απ’ το θέμα… :p

      Σχόλιο από Μανώλης Κ. — 28/05/2009 @ 8:22 πμ | Απάντηση

  5. Τί ντροπή να λησμονήσω τον Αρχίλοχο!!

    ἀσπίδι μὲν Σαΐων τις ἀγάλλεται, ἣν παρὰ θάμνωι,
    ἔντος ἀμώμητον, κάλλιπον οὐκ ἐθέλων·
    αὐτὸν δ’ ἐξεσάωσα, τί μοι μέλει ἀσπὶς ἐκείνη;
    ἐρρέτω· ἐξαῦτις κτήσομαι οὐ κακίω.

    Κάποιος βάρβαρος θα καμαρώνει τώρα με την ασπίδα
    που αθέλητά μου εγκατέλειψα στο θάμνο, όπλο αψεγάδιαστο.
    Το κεφάλι μου όμως το γλίτωσα. Τι με μέλει εκείνη η ασπίδα;
    ας πάει στα κομμάτια! Μιαν άλλη θ’ αποχτήσω γρήγορα
    ―πολύ καλύτερη απ’ αυτήν.

    Σχόλιο από pavlinamarvin — 27/05/2009 @ 12:17 μμ | Απάντηση

  6. Οι κ.κ. Μπρεχτ και Αρχίλοχος να έγραψαν τάχα απευθείας στα νέα ελληνικά;

    Σχόλιο από il Notario — 28/05/2009 @ 3:15 μμ | Απάντηση

  7. Νοτάριε, εννοείς την απουσία παράθεσης των μεταφραστών; Η αλήθεια είναι πως στην περίπτωση του Μπρεχτ δεν γνωρίζω(αντέγραψα απλά τους στίχους όπως υπάρχουν στο δίσκο). Όσο για το ποίημα του Αρχιλόχου, είναι μετάφραση που βρίσκεται σε τετράδιό μου από τα λυκειακά χρόνια-μάλλον του σχολικού βιβλίου οπότε, με κάποιες δικές μου προσθήκες ίσως. Απαράδεκτο :-)

    Σχόλιο από pavlinamarvin — 28/05/2009 @ 8:09 μμ | Απάντηση

  8. Αχ, Κόριννα…

    (Καλή είναι η αντιπολεμική ποιήση. Το πρόβλημα, για όλους μας, είναι ότι η πολεμική και φιλοπόλεμη ποίηση, από τον Όμηρο και δώθε, είναι πολύ πολύ ανώτερή της…)

    Σχόλιο από il Notario — 29/05/2009 @ 1:08 πμ | Απάντηση

  9. Νά θέμα ενδιαφέρον για ανθολογία ποιητική: σφαγές και αιμοτοχυσίες.

    Sehr exressionistisch!

    Σχόλιο από il Notario — 29/05/2009 @ 1:10 πμ | Απάντηση

  10. Δεν αντιλέγω καλέ μου Νοτάριε, αν και πρόκειται για πολύ διαφορετικά πράγματα. Άλλωστε, δεν είχα καμία πρόθεση για αντιπολεμική ποίηση, ήταν καθαρά συμπτωματική αυτή η κοινή ιδιότητα κάποιων ποιημάτων-εγώ στρατιώτες είχα στο μυαλό μου και την ιστορία της υποκειμενικότητας. Όσο για τις σφαγές, αναμένω να κάνεις το πάλης ξεκίνημα για τους παλιούς αγώνες.

    Σχόλιο από pavlinamarvin — 29/05/2009 @ 1:20 πμ | Απάντηση

  11. http://www.radix.net/~bbrown/sassoon.html

    Σχόλιο από pavlinamarvin — 02/02/2010 @ 5:43 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: