Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

26/06/2009

Ιστορικο-ποίηση

Filed under: Αφορμές — pavlinamarvin @ 11:00 πμ

eyck_wedding Ακχμ..

Να με συγχωρείτε που αλλάζω για λίγο θέμα, αλλά αποφάσισα, δεδομένης της εξεταστικής μου, να σας καταστήσω για λίγο μέτοχους στο πολύ ενδιαφέρον-το εννοώ-και διασκεδαστικό, ομολογουμένως, αντικείμενο της μεσαιωνικής ιστορίας. Ας διαβάσουμε λοιπόν από κοινού λίγα λόγια για την περίπτωση της Πολωνίας, από βιβλίο του Jacques Le Goff:

«Στην Πολωνία δεν υπάρχει πλέον βασιλιάς, μετά το Βολεσλάο τον Ανδρείο, ο οποίος είχε στεφθεί στο Γκνίεζνο τη μέρα των Χριστουγέννων του 1076. Η δυναστεία των Πιάστ συνεχίζεται ωστόσο με δούκες, όπως ο Βολέσλαος ο Στραβόστομος(1102-1138) και ο Γηραιός Μιέσκο, μετά το 1173. Το 1295 ο Πρζεμύσλ της Μεγάλης Πολωνίας αποκαθιστά την πολωνική βασιλεία προς όφελός του, αλλά δύο βασιλείς της Βοημίας πάιρνουν τον τίτλο του βασιλιά της Πολωνίας μετά απο αυτόν, και θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι τη στέψη ενός μικρού άρχοντα της Κουζαβίας, του Βλαδίσλαου του Βραχύ, στην Κρακοβία τούτη τη φορά, για να διακηρυχθεί η Corona rei Poloniae. Ο Γιός του θα είναι ο Καζιμίρ ο Μέγας. Αλλά εν τω μεταξύ, ο Κονράδος της Μαζοβίας ζήτησε βοήθεια απο τους τεύτονες ιππότες εναντίον των Πρώσων, και οι τεύτονες στηριζόμενοι στα νέα αββαεία του Θορν του Κουλμ και του Μαρίενβέρντερ, ιδρύουν ένα γερμανικό κράτος, και μετά την κατάκτηση της Πρωσίας, εισβάλλουν το 1309 απο το Γκτανσκ στην Πομερανία, και καθιστούν τον πύργο τους στο Μαρίενμπουργκ(Μάλμποργκ) αληθινή πρωτεύουσα.» (more…)

Advertisements

24/06/2009

Ποιητική Α-partya

Filed under: veni vidi scripsi — raniatef @ 4:34 μμ

 

Ποιητές γλωσσοκεντρικοί, περφόρμερ, ρομαντικοί. Ποιήματα από στήθους, ηχογραφημένα, μελοποιημένα. Νέοι έλληνες και ελληνίδες δημιουργοί με το μικρόφωνο στο χέρι ή την επιλογή τους στα deck, ανεβασμένοι στο τραπέζι ή βυθισμένοι στον καναπέ ζωντανεύουν στίχους αγαπημένων τους ποιητών (του εαυτού τους, ομοίως)  σε μία βραδιά που η ποίηση θα βγει… εκτός εαυτού.

Μετά την αλλοπρόσαλλη συμμετοχή μας στο Επιστημονικό Συνέδριο με θέμα «Ο Κωστής Παλαμάς σήμερα 150 χρόνια από τη γέννησή του» στο Μεσολόγγι, όπου ο μέσος όρος ηλικίας του κοινού κυμαινόταν μεταξύ -ήντα και βάλε μπόλικα, η εκδήλωση με τον παιχνιδιάρικο τίτλο «Ποιητική A-party-Α» το βράδυ της Κυριακής φάνταζε άκρως ελκυστική και πολλά υποσχόμενη. Έτσι, παραμέρισα επιμελώς την αϋπνία, έβαλα την κούραση στην αναμονή και έφτασα στο Dasein κατά τις 9 παρά (μαζί μου ήταν ο Τεφλόνιος Αλέξανδρος, ο Δημήτρης από το α’ έτος του Εργαστηρίου, ενώ αργότερα κατέφθασε και ο Τεφλόνιος Παναγιώτης). Η ώρα είχε προσπεράσει την ενάτη της νυκτός και τα πράγματα ήταν ακόμη υποτονικά, αλλά, να μου πεις, ποια εκδήλωση ξεκινά στον χρόνο που έχει προγραμματιστεί…κι εμείς τόσο συνεπείς πια!

(more…)

23/06/2009

Jazra Khaleed, Αριθμητική

Filed under: Τεφλονοποιήματα — kyokokishida @ 8:14 πμ

 

Ο καιρός μου προκαλεί πλήξη
Αφιερώνω τις βροχές σε πεζοδρομημένες γυναίκες
Την ώρα που αυτές μιλάνε σε ξένους
Εγώ βήχω πεταλούδες

Κάτι πιτσιρικάδες σκότωσαν τις καλύτερες μέρες
στο playstation. Ευτυχώς. Ποτέ δεν τις θέλησα
Τώρα μετράω τσακισμένα ουράνια τόξα
Η αριθμητική των πρωινών ανθρώπων

Μη θρηνήσετε για το 1
Μέχρι να πέσει το άπειρο
και χτυπήσει το κούτελό του στο τσιμέντο
Το 0 θα ανοίξει τις ωοθήκες του

21/06/2009

Saul!

Filed under: Αφορμές,Τέντωσε τ' αυτιά,Τεύχος Ένα — kyokokishida @ 8:53 μμ

[Ακολουθούν τα λεγόμενα του, για όσους δεν τον προλαβαίνουν, καθώς και ακόμα ένα βίντεο με την υποχθόνια στούντιο εκδοχή] (more…)

17/06/2009

Ντύλαν Τόμας…

 

 

Τα δάκρυα μου κυλούν σαν σιωπηλό τίναγμα
Πετάλων ενός ρόδου μαγικού˙
Και όλη μου η θλίψη ρέει απ’ τις οπές
Των λησμονημένων οριζόντων και του νιφετού.

[…]

«Κλόουν στο σεληνόφως», μτφρ. Π. Μηλιώτης

[Παρόλο που ο αγαπημένος μου στίχος από το μεταφραστικό αφιέρωμα στον Τόμας στο Τεφλόν αρ.1 είναι το Οργίσου, οργίσου ενάντια στου φωτός το μακελειό της Ράνιας, ο άνωθεν νιφετός του Παναγίωτη δεν πάει πίσω σε μουσικότητα και έμπνευση]


15/06/2009

Ζάφοντ Ρέπλικαντ, Κλείστε την πόρτα!

Filed under: Θραύσματα — pavlinamarvin @ 10:02 μμ

Ήταν μια εφημερίδα στο Μόναχο που από τη στιγμή που εμφανίστηκε ο Χίτλερ στην πολιτική τον έβριζε και τον εξέθετε με κάθε τρόπο γιατί τον έβρισκε πολύ γελοίο, πολύ απλοϊκό, πολύ βίαιο και πολύ εγκληματικό για τα γούστα της. Είχε αρχίσει να τον βρίζει από τις αρχές τις δεκαετίας του 1920 και τον έβριζε ακόμα όταν το 1933 έγινε πρόεδρος της κυβέρνησης, και μάλιστα με μεγαλύτερη θέρμη τότε. Αλλά όταν έγινε πρόεδρος ο Χίτλερ πρώτη του δουλειά ήταν να στείλει μια ομάδα ειδικών στην εφημερίδα για να τους δείξει πώς ερμηνεύονται στην περίπτωσή τους η βία και η εγκληματικότητα που του απέδιδαν. Οι δημοσιογράφοι της MunichPost ωρύονταν κατακόκκινοι και καταιδρωμένοι προς τους γερμανούς δείχνοντας τον Χίτλερ, «Κλείστε του την πόρτα, μην τον αφήνετε να πάρει την εξουσία, γιατί είναι πολύ επικίνδυνος! Τόσα χρόνια σας δείχνουμε με στοιχεία και αποδείξεις πόσο επικίνδυνος είναι!» (more…)

13/06/2009

Ράνια, Το βιολί

Filed under: Στιχοταφείο — raniatef @ 3:17 μμ

POLA_4269_12380867731_l

το δάκρυ δε θ’ αφήσω να κυλά

τη σιωπή με μια γροθιά θα σπάσω

μας έμαθαν να ζούμε σε κλουβιά

μα εγώ στον ουρανό θέλω να φτάσω


θα φορέσω τη λαθραία μου γκριμάτσα

ένα βιολί θα πάρω, θ’ ανέβω στην ταράτσα

να κουνήσω του κόσμου την κεραία


κι όταν νότες αγκαλιάσουν το φεγγάρι

αστέρια και πλανήτες θα βάλω στο δοξάρι

να ξυπνήσω του κόσμου τα ωραία


τον πόνο δε θ’ αφήσω να γελά

με γιορτές το μαύρο θα ξορκίσω

μας χάρισαν πιπίλες φίμωτρα

μα εγώ θέλω να βγω να τραγουδήσω

10/06/2009

Τάσος Καπερνάρος, Η ποίηση σκοτώνει

Filed under: Θραύσματα — pavlinamarvin @ 11:26 πμ

 

Χθές τη νύχτα
ενώ ποίημα να γράψω προσπαθούσα
για κατσαρίδες που με τη φτέρνα μου
είχα παλιά συντρίψει,
από το φως της λάμπας παραπλανημένο
ένα ιπτάμενο μυρμήγκι
ήλθε και στη μουτζουρωμένη κόλλα
προσγειώθηκε.
Δίχως καθόλου να σκεφτώ
αν και σε τί μου έφταιξε
τ’αριστερό μου χέρι μ’ένα βαρύ
ποιητικό βιβλίο το συνέθλιψε.
Κι ύστερα μ’έτρωγαν οι τύψεις. (more…)

09/06/2009

We real cool, Gwendolyn Brooks

Filed under: Αφορμές — kyokokishida @ 7:49 πμ

POLA_5888_12376771717_l

We real cool. We
Left School. We

Lurk late. We
Strike straight. We

Sing sin. We
Thin gin. We

Jazz June. We
Die soon.

07/06/2009

Συνομιλίες της τελευταίας στιγμής και άλλα τινά

Filed under: Αφορμές,Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Ένα — pavlinamarvin @ 1:44 μμ

 

Δανάη Σιώζιου, Η φαρμακαποθήκη

…………………………………………………………………………Στην Παυλίνα Μάρβιν
…………………………………………………………….«Στη ζωή, ή είμαστε δολοφόνοι
…………………………..
……………………………………..ή παίζουμε τις κουμπάρες»

Ο ποιητής
πότε γιατρός, πότε ταχυδρόμος
άλλοτε πλανόδιος αγοραπωλητής
τρέχει από πόρτα σε πόρτα
καμιά δεν του ανοίγει
κλειδιά δεν έχει για να μπει
τα φάρμακα λήγουν
τα γράμματα μένουν ανεπίδοτα
κι οι λιγοστές συναλλαγές
δεν παραγράφουνε καμία οφειλή
τα μαζεύει όλα σπίτι του
(τί τα θέλει και τα μαζεύει;)
ύπνος δεν τον πιάνει
κάποια μέρα όλα, λέει
γυαλιά καρφιά θε να τα κάνει
γυαλιά στα μάτια του
καρφιά στα χέρια του
(αυτή η άχαρη δουλειά, φοβάται,
θα τον επεθάνει)
μα ευθύς το ξανασκέφτεται
και μετανιώνει-
η αυτοχειρία αναβάλλεται
γι’αύριο πάλι
χαράζει
κι εκείνος καταπιάνεται
χαρτιά και γάζες να διπλώνει

(more…)

05/06/2009

Παυλίνα Μάρβιν, Η Συντριβίκη

Filed under: Τεφλονοποιήματα — pavlinamarvin @ 4:46 πμ

062508112539

Λες, είμαι η γκόμενα η γαμάτη, με τη γόβα και με τον πλάστη, όταν θυμώνω, καθαρίζω αχλάδια πάνω απο τη βρύση της κουζίνας, μουρμουράω, σιγοβρίζω-δεν σας κοιτάζω, με θαυμάζετε, σαν να πρόκειται για κάποια θεατρική παράσταση, αν και ζητώ επαφή, αν και κόβομαι με το χασαπομάχαιρο, σχολιάζετε απο μέσα σας
το ντύσιμο, τα βήματα μου, και το ξέρετε πως εγώ δεν είμαι απο αυτούς που ζουλάνε το σωληνάριο της οδοντόπαστας απο τα κάτω, και πως όταν είπα στον παππού, «παππού, ηθοποιός θα γίνω»
(απόπειρα πιρουέτας στην αυλή, χαριτωμένο κοριτσάκι χαμογελαστό, στραμπουληγμένο σπαγγάτο)
Παύλος ο παππούς, Μικρασιάτης, άκου να δεις, μου λέει, τα καλά κορίτσια δε σηκώνουν τα πόδια τους ψηλά, απο τότε πέρασε καιρός και δεν έγινα τελικά, μας τελείωσε κι ο παππούς,
αλλά θυμάμαι πάντα αυτό που μας έλεγε η Σάρα, οτι δηλαδή όποιον και να κοιτάξεις, κάποιος, κάπου, βαρέθηκε κάποια στιγμή να τον γαμάει, κι ενώ το θυμάσαι οτι το θυμάμαι, εσύ τα ίδια, το ίδιο τροπάρι, πως είμαι η γκόμενα η γαμάτη με τη γόβα και με τον πλάστη, δεν το εννοείς, απλά θα θελες να κοιμάμαι ίσως λίγο πιο ήσυχη τα βράδια, άμα στο επισημάνω, τίποτα εσύ, αυτό δεν είναι αλήθεια, μου λες, ούτε και το αντίθετό του είναι αλήθεια, πίστεψε με αλήθεια σου λέω, αλλά τίποτα και γω, όμως στ’αλήθεια κοιμήθηκα πιο ήσυχα αυτή τη βδομάδα, έτυχε μάλιστα να γίνει σεισμός, δεν με ξύπνησες, ήταν ασήμαντο, με κοίταξες που ανασήκωσα το δείκτη, τον ακούμπησα στα χείλη και έκανα «σσσσσσσσ» ενώ δονούμασταν, ηθελα να κοιμηθώ ήσυχα που να πάρει, αυτό ήταν όλο (more…)

02/06/2009

Langston Hughes, Christ in Alabama

Filed under: Αφορμές,Τεύχος Ένα — kyokokishida @ 2:02 πμ

Christ is a Nigger,Hughes
Beaten and black –
O, bare you back.

Mary is His Mother –
Mammy of the South
Silence your mouth.

God’s His Father
White Master above,
Grant us your love.

Most holy bastard
of the bleeding mouth:
Nigger Christ
On the cross of the South.

Τον Δεκέμβρη του 1931 ο Langston Hughes δημοσιεύει στην επιθεώρηση Contempo το παραπάνω ποίημα με αφορμή την ιστορική δίκη εννέα Αφροαμερικάνων νεαρών στην Αλαμπάμα, γνωστών ως Scottsboro Boys. Η υπόθεση, που έφτασε μέχρι το Ανώτερο Δικαστήριο, υπήρξε κομβική για την περαιτέρω θεσμοθέτηση της συμετοχής των Αφροαμερικανών πολιτών στα σώματα ενόρκων, από τα οποία μέχρι τότε εξαιρούνταν, και του δικαιώματος σε κατάλληλο συνήγορο υπεράσπισης (οι εν λόγω κατηγορούμενοι δικάστηκαν από αμιγώς λευκά σώματα ενόρκων, οι δικηγόροι τους δεν είχαν πείρα σε υποθέσεις ποινικού δικαίου και ο δικαστής ξεκινούσε την επόμενη δίκη πριν καν οι ένορκοι αποφανθούν για την προηγούμενη, για να αναφέρουμε ενδεικτικά μερικά χαρακτηριστικά του πρώτου γύρου από δίκες, που σκιαγραφούν γλαφυρά τις φυλετικές προκαταλήψεις της εποχής). Πολλοί θεώρούν την υπόθεση αυτή προάγγελο του Κινήματος για τα Πολιτικά Δικαιώματα (Civil Rights Movement). (more…)

01/06/2009

Il court, il court le monde ή Όταν οι αδελφοί Νταρντέν συνάντησαν τον Φ.Τ.Μαρινέττι

Filed under: Αφορμές — kyokokishida @ 3:56 μμ

POLA_5888_12032302482_lΣτην μικρού μήκους ταινία των Βέλγων-θαύμα, με τίτλο «Ο κόσμος τρέχει, τρέχει…» του 1987, βρισκόμαστε σε έναν θάλαμο μοντάζ όπου ο Tζον, τηλεοπτικός σκηνοθέτης, ετοιμάζει ένα ντοκυμαντέρ με θέμα την ταχύτητα. Τον παρακολουθούμε να δουλεύει πυρετωδώς˙ κρατά φωνητικές σημειώσεις σε δημοσιογραφικό κασετοφωνάκι οργώνοντας πάνω κάτω το δωμάτιο και παράλληλα δίνει οδηγίες στον μοντέρ, που μαζί με τον βοηθό του και τη σπαρταριστή γραμματέα συμπληρώνουν την ανθρωπογεωγραφία του χώρου εργασίας. Η τελευταία, σε αντίθεση με τη δημιουργική φόρτιση των υπολοίπων, μασάει νωχελικά και με κάποια πόζα την τσίχλα της, χώρις να πολυσκοτίζεται για τεκταινόμενα που δεν άπτονται των καθηκόντων της.
Η εκπομπή που μοντάρουν συνίσταται απ’ όλα όσα στο μυαλό του Τζον περιγράφουν και σχολιάζουν την ταχύτητα: από το παράδειγμα των σχολικών μας χρόνων με τον ακίνητο παρατηρητη ενός κινούμενου τρένου μέχρι απογειώσεις πυραύλων, σκηνές σεξ και αναφορές στον Ιταλό ποιητή Φίλιπο Τομάζο Μαρινέττι, πατέρα του Φουτουρισμού και ένθερμο οπαδό της ταχύτητας. Την εργασία τους διακόπτει  τηλεφώνημα από τη φίλη του Τζον Σοφί, άρτι αφιχθείσα από το εξωτερικό. Ο Τζον ζωσμένος από τα χειρότερα των φιδιών (σίγουρα η Σοφί γνώρισε κάποιον άλλο στα ξένα και θέλει να του πει να χωρίσουν) μπουκάρει στο αυτοκίνητο και σπεύδει σπίτι τους να τη συναντήσει. Στον δρόμο παραλίγο να συγκρούστει με άλλο αυτοκίνητο, με του οποίου τον οδηγό διαπληκτίζεται φουρκισμένος.
Εν τω μεταξύ, στο θάλαμο του μοντάζ εισβάλει ο παραγωγός της εκπομπής. Αδυνατώντας να ακολουθήσει τον ειρμό του Τζον (μα καλά, αυτός ο Μαρινέτι δεν ήταν φασίστας και τι στο καλό γυρεύει η σκηνή με το ζευγάρι που κάνει σεξ πριν το πλάνο με την απογείωση του πυραύλου;) και φοβούμενος επικείμενη σταύρωση από τους ιθύνοντες του καναλιού παρεμβαίνει στο μοντάζ αλλάζοντάς το. Ο βοηθός τηλεφωνεί στο ζηλόφθονο σκηνοθέτη μας με σκοπό να τον ενημερώσει, όμως εκείνος το κλείνει βιαστικά καθώς από τον δρόμο ακούγεται ήχος ατυχήματος. Ένας πεζός κείτεται στο οδόστρωμα χτυπημένος από το αμάξι της Σοφί και η ίδια αναίσθητη στο τιμόνι, χωρίς να προλάβει να πει στον Τζον τον λόγο της εσπευσμένης επιστροφής της, τον λόγο που οδηγούσε με αυτή την ταχύτητα. Οι θεατές γνωρίζουν από τον πρότερο εσωτερικό μονόλογό της καθώς οδηγά, αλλά ο πρωταγωνιστής δε μαθαίνει ποτέ, τουλάχιστον όχι στα δέκα λεπτά που διαρκεί η ταινία, πως η Σοφί είναι έγκυος.
Πίσω στο θάλαμο του μοντάζ, ο Φίλιπο Τομάζο Μαρινέττι επιβιβάζει στα καπούλια της μηχανής του τη θελκτική γραμματέα και μαζι μαρσάρουν προς την έξοδο της ταινίας…

Το γεγονός ότι δε βρήκα ούτε μία γραμμή με πληροφορίες για το εν λόγω ταινιάκι στο διαδίκτυο,  η συμπλήρωση εκατό χρόνων από το Μανιφέστο του Φουτουρισμού,  το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ και εδώ, και το masterclass των Dardenne στο φετινό φεστιβάλ Θεσσαλονίκης αποτέλεσαν τις αφορμές για ετούτη εδώ την ανάρτηση που αφιερώνεται στους απανταχού νταρντενολόγους και νταρντενοτραφείς.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.