Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

03/07/2009

Κι εγώ στην Ποιητική Κατοικία Αρκαδία

Filed under: veni vidi scripsi — raniatef @ 3:53 μμ

et_in_arcadia_ego1

Το εργαστήρι λέξεων «Ποιητική Κατοικία Αρκαδία» που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 26 Ιουνίου στο πλαίσιο της Biennale ήταν μια καλή ευκαιρία ν’ αποδράσουμε για λίγο από τα τσιμεντένια τοπία του κέντρου. Όλα θύμιζαν εκδρομή· η αναμονή του Ε22, η κατάληψη της γαλαρίας, τα πηγαδάκια, η θάλασσα στο βλέμμα… Ομολογουμένως, βοήθησε και το ότι ήμαστε αρκετοί νοματαίοι (Κυόκο, Τζαζρά, Παναγιώτης, Γιώργος Π., Γιώργος Γ., Αλέξανδρος, Δανάη, Παυλίνα κι εγώ). Θαλασσινό αεράκι, παφλασμοί κυμάτων, ηλιοβασίλεμα που έγινε φεγγάρι ενός τετάρτου, ποίηση και καλή παρέα, τι άλλο να θες από ένα Παρασκευόβραδο; 

Το εργαστήρι λάμβανε χώρα στο εικαστικό περιβάλλον-εγκατάσταση «Κι εγώ στην Αρκαδία», έργο με το οποίο συμμετείχε η Ομάδα Φιλοπάππου στη 2η Biennale από τις 13 έως τις 28 Ιουνίου. Ο εν λόγω χώρος διαμορφώθηκε με τέτοιον τρόπο ώστε να προς-καλεί τους επισκέπτες να γίνουν κομμάτι του. Η Ομάδα Φιλοπάππου, εμπνευσμένη από το έργο του Poussin «Et in Arcadia Ego», αντιλαμβάνεται την Αρκαδία ως το φαντασιακό εκείνο τόπο της ματαίωσης, που, μεταξύ άλλων, παραπέμπει στον -επίγειο και ταυτόχρονα μυθικό- παράδεισο, στον κήπο των ηδονών, στο στοχασμό πάνω στον θάνατο και την αιωνιότητα αλλά και σε ένα απροσδιόριστο αίσθημα φυγής.

Και για του λόγου το αληθές, μόλις πλησίαζες, ο χώρος σε καλωσόριζε με ανοιχτές αγκάλες. Σκόρπιες καρέκλες, κόσμος όρθιος, καταγής ή καθιστός σε πολυθρόνες και καναπέδες ποικίλων ειδών και τύπων, σε αναπηρικά καροτσάκια ή και στα βράχια, τραπέζια και τραπεζάκια συνέθεταν ένα ιδιόμορφο σκηνικό διαλείμματος και χαλάρωσης.

Σε κάθε σημείο συνέβαινε κι ένα διαφορετικό ποιητικό πρότζεκτ, ενώ, παράλληλα, ακούγονταν ηχογραφημένα ποιήματα, μουσικές, κουβέντες, γέλια, ψίθυροι. Όπως θα καταλάβετε, δεν καταφέραμε να πειραματιστούμε με όλες τις «εστίες» ποίησης, οπότε καλοδεχούμενοι, όσοι θέλουν να μοιραστούν το δικό τους βίωμα!

Πρώτος μας σταθμός ήταν η ερωτική «γωνιά» της Πατρίτσιας Κολαΐτη. Αρχικά, η Πατρίτσια «έλεγχε» αν οι συμμετέχοντες πληρούν τις κατάλληλες προϋποθέσεις για να υποστούν τη δοκιμασία, θέτοντας ερωτήσεις περί έρωτος (π.χ. τι είναι ο έρωτας, αν υπάρχουν μαγικά πράγματα στη ζωή μας κλπ.).  Στο δεύτερο σκέλος, η Πατρίτσια διάβαζε 12 ολιγόστιχα ερωτικά ποιήματά της −ή, στην πορεία, όσα είχαν απομείνει− και ζητούσε από τον καθένα να επιλέξει αυτό που του άρεσε περισσότερο. Ύστερα, το έγραφε σ’ ένα κομμάτι χαρτί, το έβαζε ευλαβικά σ’ ένα μπουκάλι και το εμπιστευόταν στον «κοινωνό» του να το ταξιδέψει από χέρι σε χέρι μέχρι να φτάσει στον κατάλληλο προορισμό… bottles

 

 

 

 

 

 

Λίγο πιο πέρα, η Γιάννα Μπούκοβα προσκαλούσε τους περαστικούς να συμπληρώσουν ένα ποίημα, μυώντας τους με αυτόν τον ιδιόμορφο τρόπο στο μυστήριο της ποιητικής γραφής. Οι επισκέπτες ανταποκρίνονταν πρόθυμα, απομονώνονταν ή συνεργάζονταν μέχρι να επιτύχουν το ποθητό αποτέλεσμα. Στίχοι της Σαπφούς στη νέα ελληνική συμπλέκονταν με εμπνεύσεις της στιγμής και δημιουργούσαν μια απρόσμενα πρωτεϊκή ποιητική σύνθεση.

kyoko

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Παναγιώτης Ιωαννίδης διηύθυνε το περιπλανώμενο «Αρκαδικόν Ποιηματοπωλείον». Συμβουλευόμενος την Πυθία Έμιλυ Ντίκινσον, πουλούσε στους «πελάτες» ανάλογα με τις προτιμήσεις τους φυλαχτά, ευχές, χρησμούς, χαϊκού, καρτ ποστάλ με αντίτιμο φόβους, επιθυμίες, αριθμούς, εικόνες, πρόσωπα, στεναχώριες.

 Ο Δούκας Καπάνταης είχε αναλάβει το ρόλο του bad guy-ψυχαναλυτή, καθώς προσέφερε απλόχερα «δωρεάν συνομιλίες μ’ έναν κακό άνθρωπο», όπως είχε τιτλοφορήσει το project του. Μάλιστα, ο υποψήφιος συνομιλητής περίμενε στην αναμονή αρκετή ώρα για να έχει την τιμή να του μιλήσει.

 Αντίθετο προς το κλίμα χαλαρότητας που επικρατούσε ήταν το εγχείρημα του Γιάννη Στίγκα, μέσα από το οποίο αναδύθηκε η «χειρωνακτική» διάσταση της γραφής και αισθητοποιήθηκε ο μόχθος του δημιουργού. Ο ποιητής επέλεξε να εκφραστεί μέσα από μια ιδιαίτερα επίπονη διαδικασία καθώς έγραφε γονατιστός στο πεζοδρόμιο το εκτενές ανέκδοτο ποίημά του «Με τον τρόπο του Γ.Σ.» −γεύση του οποίου πήραμε στο poema στην ενότητα «Με όπλο τους στίχους» για τα γεγονότα του Δεκεμβρίου. Η γραφή κυλούσε πάνω στο μπετόν με κιμωλίες, στίχοι ζωντάνευαν, άλλοι επιβίωναν, άλλοι ανασταίνονταν κι άλλοι χάνονταν για πάντα καθώς πολλοί περαστικοί πατούσαν αδιάφοροι το ποίημα, κάμποσοι έκαναν στην άκρη και λίγοι κοντοστέκονταν και διάβαζαν. Η εικόνα αυτή μου γέννησε ένα σωρό συναισθήματα και συνειρμούς. Κάθε φορά που βήματα βιαστικά έσβηναν τη γραφή, ένιωθα να διαπράττεται μια μορφή «ύβρης», το παράδοξο ήταν ότι ορισμένες φορές συνωμοτούσαν και τα κύματα στον αφανισμό του ποιήματος −μισή ήθελα να φωνάξω για την αδικία και μισή έλεγα σιωπή, έτσι πρέπει να γίνει. Ο ποιητής άγρυπνος έσκυβε ξανά και θεράπευε τους πληγιασμένους στίχους με φροντίδα. Μοιράζομαι μαζί σας έναν στίχο που δε σβήστηκε από πάνω μου «…Μονίμως ονειρεύομαι μιαν ανηφόρα που θα βγάζει ολόισια στα σπλάγχνα σου…»

stiggas

Κλείνοντας, θέλω να πω ότι το πείραμα της ποιητικής Αρκαδίας πέτυχε καθώς, όντως, ήταν για μας μια ανάλαφρη, αυτοσχέδια απόλαυση λέξεων και εικόνων. Τα πρότζεκτ των  Κολαΐτη και Ιωαννίδη χάριζαν μια ευχάριστη νότα στη βραδιά, της Μπούκοβα μας ώθησε να εμπνευστούμε και να γράψουμε, του Στίγκα να διαβάσουμε καλή ποίηση και να στοχαστούμε. Η μόνη ατυχής επιλογή, κατ’ εμέ, ήταν αυτή του Δούκα Καπάνταη καθώς η συζήτηση, τουλάχιστον η μεταξύ μας,  δεν σχετιζόταν με ποίηση αλλά με αμπελοφιλοσοφία. Δε λέω,  οι αυτοαποκαλούμενοι κακοί άνθρωποι έχουν κάθε δικαίωμα διαμονής στην Ποιητική Κατοικία Αρκαδία αλλά ας διοχετεύουν την κακία τους στους ποιητές, στα ποιήματα, κάπου…όχι στο κενό.

Advertisements

1 σχόλιο »

  1. Υπάρχει ένα πόστ σχετικό με το τεύχος ένα σας.

    Καλησπέρα.

    Σχόλιο από Χρήστος Μιχαήλ — 04/07/2009 @ 4:02 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: