Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

21/07/2009

Ανθολογία νεοελληνικής σατιρικής ποίησης Σπύρου Κοκκίνη

Filed under: Θραύσματα — pavlinamarvin @ 9:44 μμ

Οι εκπλήξεις που με περιμένουν πάντοτε στη δημοτική βιβλιοθήκη της Ερμούπολης-και σε ποικίλες άλλες υποθέτω, όμως αυτή έχουμε συνήθως εύκαιρη-είναι πολλές και ευχάριστες. Η, μάλλον υποτιμημένη σε μεγάλο βαθμό, σατιρική ποίηση-ελληνική και μη, σύγχρονη ή όχι-μου προξενούσε ανέκαθεν το ενδιαφέρον και σήμερα είχα την τύχη να συναντήσω την εν λόγω ανθολογία. Παρ’οτι η συντριπτική πλειοψηφία των επιλογών με αφήνει πιθανότατα αδιάφορη, αγαπώ ιδιαίτερα τις ανθολογίες, διότι μέσω αυτών έχω την δυνατότητα να προσεγγίσω ποιήματα και ποιητές που ίσως ποτέ άλλοτε δεν θα μου δινόταν η δυνατότητα να πλησιάσω. Θεωρώντας πως το παλιομοδίτικο στυλ έχει ξεχωριστή γοητεία όταν πλάθεται μαστόρικα, μοιράζομαι μαζί σας μερικά, ενδιαφέροντα κατά τη γνώμη μου, μικρά θραύσματα της σύνθεσης των διακοσίων πενήντα σελίδων που διάβασα μονορούφι το καταμεσήμερο.

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΜΑΡΚΟΡΑΣ, Ο καυχησιάρης

Και μες το ξυλοκρέβατο να καυχηθεί προσμένω.
Θα λέει, ποιός είδε λείψανο να ειν’έτσι κορδωμένο;

ΜΙΚΕΛΗΣ ΑΒΛΙΧΟΣ, Στίχοι πειρασμού

Απ’όλες τις εφεύρεσεις του νου
εκείνη για τη «μέλλουσα ζωή»
-Κουκί να σε φυτεύουνε στη γη
Κουκιά να ξεφυτρώνεις τ’ουρανού-,
και τέχνες κι επιστήμες βάζει κάτου
αυτή η γεωπονία του θανάτου(…)

————————————————————

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ, (Από τα σατιρικά γυμνάσματα, 19)

Ιδεολόγοι και νιτερεσολόγοι,
κι όσους μεθάνε της ζωής οι χάρες,
κ’ εσείς με του ασκητή το κομπολόγι,

κ’ εσείς, τραγουδιστές με τις κιθάρες,
κ’ εσείς που τη ζωή κατάρα κλαίτε,
κ’ εσείς με των παθών τις λιγωμάρες,

κ’ εσείς που σε νερά γαλήνης πλέτε,
των «όλα αλλάζουν» οι διαλαλητάδες,
κι όσοι στο γυρισμό των ίδιων καίτε

λιβάνι, κι όσοι καταφρονητάδες
των όχλων, κ’ εσείς οι άθεοι κι όσοι θρήσκοι,
κ’ εσείς, των προλετάριων οι λαμπάδες,

κι όλοι, υπεράνθρωπου, άνθρωποι, ανθρωπίσκοι!

——————————————————————-

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΟΛΦΕΤΑΣ, Επίγραμμα

Ενταύθα ετελεύτησε
υπομονετικό γαϊδούρι.
Διότι επροτίμησε
γαϊδούρι ν’απομείνει,
ενώ μπορούσε Επίσκοπος
και Δήμαρχος να γίνει.

——————————————————————–

ΚΩΣΤΑΣ ΜΩΡΟΣ, Αι αυτοκτονίαι

Φευ! Είναι κρύος ο καιρός κι η θάλασσα μας κρύα
και το κουμπούρι ζόρικο γιατ’ έχει φασαρία
το δε σχοινί ειν’ακριβό..κι όσο για τη στρυχνίνη
κανείς νομίζω, πωλητής ελεύθερα δεν δίνει…

Κι έτσι καθείς μονολογεί όταν του φύγει η…γνώση:
«-Να ζει κανείς η να μη ζει και πως να τα…κορδώσεi;-»

Μα τώρα κάθε κύριος που θέλει ν’αποθάνει
καθώς και κάθε δεσποινίς που την αγάπη χάνει
ως μέσον προχειρότερο εβρήκε το…κινίνον
κι αφήνει χαιρετίσματα σ’ Εκείνην ή σ’ Εκείνον!

Μα σαν πολλοί είναι αυτοί που τρων κινίνο φέτο
και σας ρωτώ μην το μαθαν πως ειν’αλεύρι σκέτο;

——————————————————————

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΚΑΡΙΜΠΑΣ, Εαυτούληδες

Ως ωραία ήταν μου απόψε η λύπη,
ήρθαν όλα σιωπηλά χωρίς πάθη
και με ήβραν —χωρίς κανέν’ να μου λείπει—
τα λάθη.

Κι ως τα γνώρισα όλα-μου γύρω — μπραμ-πάφες
όλα κράταγαν, τρουμπέτες και βιόλες
—ΕΑΥΤΟΥΛΗΔΕΣ που με βλέπαν, oι γκάφες-
μου όλες.

A!… τι θίασος λίγον τι από αλήτες
μουζικάντες μεθυσμένους και φάλτσους,
έτσι ως έμοιαζαν — με πρισμένες τις μύτες—
παλιάτσους.

Και τι έμπνευση να μου δώσουν τη βέργα
μπρος σε τρίποδα με κάντα μυστήρια,
όπου γράφονταν τ’ αποτυχημένα-μου έργα
—εμβατήρια!

Α… τι έμπνευση!… Μαιτρ του φάλτσου ‘γώ πάντα,
με τη βέργα-μου τώρα ψηλά —λέω— με τρόμους
νά, με δαύτη-μου να παρελάσω τη μπάντα
στούς δρόμους.

Kι ως πισώκωλα θα παγαίνω πατώντας,
μες σε κόρνα θα τα βροντούν και σαντούρια
οι παλιάτσοί-μου — στον αέρα πηδώντας —
τα θούρια…

————————————————————–

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΚΟΚΟΣ

Εις αδέξιαν πιανίστριαν

Τόσον πολύ χριστιανικά
κινείς τα δάκτυλά σου
που δεν γνωρίζει η αριστερά
τί κάνει η δεξιά σου!…

Εις υποψήφιον ακαδημαϊκόν

Βήχας, συνάχια, αρθριτισμοί
ποδάγρα, κήλη, δυσουρία
κι αντί να μπεις σε κλινική
σε μπάζουν στην…Ακαδημία.

———————————————————

ΠΩΛ ΝΟΡ, Σημεία και Κέρατα

Άνηκε σε κείνα τα τέρατα,
τα γνωστά ως του κόσμου τα πέρατα,
που παίζουν τους άντρες,
σαν να τανε χάντρες
καμωμένες απο τί;
Από κέρατα.

Advertisements

1 σχόλιο »

  1. Κι επειδή το ένα φέρνει το άλλο, να και κάτι για τους μακάβριους σατιρικούς αγγλομαθείς:

    http://homepage.eircom.net/~sebulbac/burton/home.html

    Σχόλιο από pavlinamarvin — 21/07/2009 @ 9:46 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: