Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

29/09/2009

Philip Larkin, Aubade

Filed under: Αφορμές,Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Ένα — pavlinamarvin @ 5:10 μμ

larkin460

Κατόπιν επικοινωνίας του με την τεφλόνια (όπως δαιμόνια) Δανάη, ο φιλόλογος, ποιητής και πεζογράφος Παναγιώτης Κουσαθανάς, μας έδωσε τη χαρά να συνεισφέρει στον ανοικτό διάλογο με θέμα τη μετάφραση του Λάρκιν. Το παρακάτω ποίημα θα συμπεριληφθεί σε μία συγκεντρωτική έκδοση με κείμενα του συγγραφέα που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Ίνδικτος.

….

Φίλιπ Λάρκιν, Εωθινό

…………………………………(Ανάπλαση*: Παναγιώτης Κουσαθανάς)

Όλη μέρα δουλειά, το βράδυ σουρωμένος.
Ξυπνώ στις τέσσερεις· βουβό σκοτάδι, πίσσα.
Σε λίγο θ’ αρχίσει να φέγγει στις παρυφές της κουρτίνας.
Στο μεταξύ, ο πανταχού παρών μια μέρα πιο κοντά μου.
Μουδιασμένο μυαλό: πώς, πού, πότε; Άκαρπες ερωτήσεις.
Ωστόσο ο τρόμος της ώρας του θανάτου, ο φόβος πως θά ’μαι νεκρός
σαν αστραπή με αδράχνει και με γεμίζει φρίκη. (more…)

Advertisements

24/09/2009

Ζάφοντ Ρέπλικαντ, Σχετικά με τον Καβάφη

Filed under: Θραύσματα — pavlinamarvin @ 9:16 μμ

 

Γράφει ο Καβάφης σε ένα ποίημα, ότι η μαμά του Αχιλλέα πολύ χάρηκε όταν ο Απόλλων, ως αρμόδιος θεός της μαντικής, βλέποντας τον Αχιλλέα που μόλις γεννήθηκε, προανήγγειλε οτι το βρέφος απο μικρό φαίνεται πόσο ωραίο και θαυμαστό και πολύφερνο και αθάνατο θα γίνει, όταν μεγαλώσει. Το πράγμα εξελίχθηκε πράγματι τοιουτοτρόπως, και η μαμά ήταν αρκούντως περήφανη για τον κανακάρη, που γαμούσε και έδερνε, κατά την μεταφορική έκφραση, μόνο που αυτός κυριολεκτικώς κυριαρχούσε στο παιχνίδι, ήταν κι ο πρώτος. Και κάποια στιγμή έρχονται τα μαντάτα απο την Τροία, ότι πάει ο Αχιλλέας, και η μαμά έξαλλη αναρωτιέται θρηνώντας, -πού είναι ο Απόλλωνας να του θυμίσω τι μου έλεγε όταν τον γεννούσα-, και της απάντησε ο κήρυξ του κακού μαντάτου, -μα, ο Απόλλων είναι στην Τροία και πήγε ακριβώς για να δείξει στους ντόπιους πώς να σκοτώσουν τον Αχιλλέα-. Δύσκολη στο σχολιασμό η κατραπακιά, για την οδυρόμενη βαρυπενθούσα μαμά, και έμεινε ασχολίαστη. (more…)

22/09/2009

Ubu perscriptions #3 | John Ashbery

Filed under: Τέντωσε τ' αυτιά — kyokokishida @ 1:07 πμ

 

————————————————————————————————–  ———————————————————————————————-

—————————————————————————————————

(1:20, recorded NET-TV, Poetry: U.S.A., 1966)

___________________________________________________________

—————————————————————————————————-

(1:56, recorded GPS, February 26, 1969)

(more…)

18/09/2009

Αφιέρωμα στον Γιώργο Σαραντάρη

Filed under: veni vidi scripsi — raniatef @ 10:44 μμ

 

Ήξερα για τα Σεμινάρια Ποίησης ήδη από τον Α’ κύκλο οργάνωσής τους αλλά δεν είχε τύχει ποτέ να συμπέσουν με επίσκεψη μου στη μαμά πατρίδα. Τώρα, που είμαι μόνιμη κάτοικος Πατρών έσπευσα να πάρω την τζούρα μου γιατί στην Αθήνα είχα κακομάθει! Δεν κρύβω ότι προβληματίστηκα ιδιαίτερα όταν είδα τη λέξη σεμινάριο να καμαρώνει πλάι στην Ποίηση …εντάξει, για το σεμινάριο βρίσκεις επαρκή ορισμό, για την Ποίηση όμως;

Τα σεμινάρια έχουν τίτλο Μια σύγχρονη ματιά στην ποιητική μας παράδοση – Μια νέα μελέτη του δημοτικού τραγουδιού και δεκαπέντε σημαντικών ποιητών μας, ξεκίνησαν τον Μάρτιο και θα ολοκληρωθούν τον Δεκέμβριο του 2009. Όπως αναφέρεται στο δελτίο τύπου, οι εκδηλώσεις θα περιλαμβάνουν μία ημίωρη εισήγηση από ειδικούς κατά ποιητή μελετητές, με παρουσίαση και μικρής ανθολόγησης του ποιητή (που θα ετοιμάσει ο εισηγητής), και ημίωρη περίπου ουσιαστική συζήτηση. Η όλη εκδήλωση θα έχει το χαρακτήρα της υπεύθυνης έναρξης μιας νέας μελέτης του ποιητή υπό το φως και την ανάγκη των σύγχρονων πολιτισμικών πραγμάτων. Ομολογώ ότι η ενδιαφέρουσα αμφισημία της φράσης «ημίωρη περίπου ουσιαστική συζήτηση» μου προξένησε μια περίπου ευθυμία. (more…)

17/09/2009

Philip Larkin, This be the verse

Filed under: Αφορμές,Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Ένα — pavlinamarvin @ 10:44 πμ

Mεταφραστική αντιπολίτευση από τον συγγραφέα και μεταφραστή (αναγνώστη του πρώτου τεύχους του Τεφλόν) Γιώργο Λαμπράκο:

Ιδού το εδάφιο

Ο μπαμπάς σου κι η μαμά σου σε γαμούνε
Το κάνουν διαρκώς, κι ας μην το εννοούνε
Πρώτα σού φορτώνουν τα δικά τους τα στραβά
Κι άλλα τα προσθέτουνε για σένα ειδικά.

Μα κι αυτούς με τη σειρά τους τούς γαμούσαν
Αυτοί οι χαζοί που παλιακά ρούχα φορούσαν
Άλλοτε μεταξύ τους δήθεν ο σεβασμός
Κι άλλοτε μες στο σπίτι γινόταν ο χαμός.

Ο άνθρωπος στον άνθρωπο προσφέρει δυστυχία
Και τούτη, σαν τη θάλασσα, βαθαίνει με τη μία
Κοίτα το σπίτι όσο πιο γρήγορα ν’ αφήσεις
Και πρόσεχε καλά, παιδιά μην αποκτήσεις.

(more…)

16/09/2009

Ubu prescriptions #2 | Diana De Prima

Filed under: Τέντωσε τ' αυτιά — kyokokishida @ 6:42 μμ

_publish_worksimages_McDarrah_FM0105_JonesdiPrima_WEB_LG

——————————————————–

————-

——————————————————

(7:07, Recorded GPS, New York, March 21, 1969)

—————————————————–

(3:31, recorded St. Lawrence University, Canton, NY, March 9, 1973)

15/09/2009

Χάριν Παιδιάς

Filed under: Παραμυθιαστείτε,Τέντωσε τ' αυτιά — pavlinamarvin @ 9:47 πμ

POLA_3964_11663722111_l

Σταμάτης Δαγδελένης,Οι ιππόται πότε πότε

Οι ιππόται οι ιππόται
κουτσοπίναν πότε πότε
κι απ`το πότε πότε πότε
καταλήξαν όλοι πόται.

Οι ιππόται οι ιππόται
μα κανείς να μην το πει
γίναν πόται κι από τότε
όλοι ήτανε στουπί.

Αι ωραίαι δεσποσύναι
μπεκροπίναν και εκείναι
κι απ`το πίνε πίνε πίνε
δες πώς δες πώς δες πώς είναι.

Αι ωραίαι δεσποσύναι
μα κανείς να μην το πει
όλο πίνε πίνε πίνε
καταντούσανε στουπί.

Δεσποσύναι και ιππόται
μπεκροπίναν πότε πότε
κι απ`το πότε πότε πότε
καταντούσανε στουπί

(more…)

12/09/2009

Jazra Khaleed, Μεγατόνοι

Filed under: Τεφλονοποιήματα — kyokokishida @ 1:04 πμ

——————————————————-

—————–όλοι αυτοί οι άνθρωποι
—————–με τ’ ακουστικά στ’ αυτιά
—————–δεν ακούνε το γέλιο μου
—————–στα τρόλεϊ τα πρωινά
—————–οδεύουνε προς τη σκλαβιά
—————–ακούγοντας μουσική μεγατόνων

(more…)

11/09/2009

Ubu prescriptions #1 | Imamu Amiri Baraka

Filed under: Τέντωσε τ' αυτιά — kyokokishida @ 12:14 πμ

Amiri Baraka———————————————————————————-

___________________________________________________

(3:37, Recorded at St. Marks Church, NYC, Nov. 12, 1975)

—————————————————————————————–

————————————————————————————-

(4:42, recorded Buffalo State College, New York, April 24, 1970)

10/09/2009

Muriel Rukeyser, From a play: Publisher’s song

Filed under: Αφορμές — kyokokishida @ 1:02 πμ

__________________________________________POLA_13197_12269930417_l

————————I lie in the bath and I contemplate the toilet-paper:
————————Scottissue, 1000 sheets –
———————————What a lot of pissin and shittin,
———————————What a lot of pissin and shittin,
————————Enough for the poems of Shelley and Keats –
————————All the poems of Shelley and Keats.

02/09/2009

The man who

Filed under: Αφορμές,Θραύσματα — pavlinamarvin @ 2:15 πμ

Την παράσταση «The man who» ( των Peter Brook και Marie-Helene Estienne, βασισμένη στο πολύ ενδιαφέρον, κατά τη γνώμη μου, βιβλίο «Ο άνθρωπος που μπέρδεψε τη γυναίκα του με το καπέλο του και άλλες κλινικές ιστορίες» του Oliver Sacks) την παρακολούθησα πριν δυο χρόνια στο Θέατρο Πορεία, σε σκηνοθεσία Renate Jett. Πρόκειται για 17  σύντομες σκηνές  από την καθημερινότητα  ποικιλοτρόπως διαταραγμένων ατόμων στο χώρο του  ψυχιατρείου. Οι ηθοποιοί υποδύονταν εναλλάξ τους γιατρούς και τους ασθενείς προβληματίζοντας σκόπιμα σχετικά με το «ποιός  δ ε ν  είναι τελικά διαταραγμένος»-εντός και εκτός σκηνής. Διαβάζοντας σήμερα ξανά, για πολλοστή φορά, το πρόγραμμα και το κείμενο της παράστασης, αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας μερικά από τα κομμάτια-σε μετάφραση Δημήτρη Τάρλοου και Στρατή Πασχάλη- που έμειναν για καιρό πολύ στη μνήμη μου, ενθαρρύνοντάς με να επαναξιολογήσω τη σημασία της τελευταίας, προσεγγίζοντας για πρώτη φορά την ύπαρξη μου «μνημονοκεντρικά».

Ήμουν ευτυχής

που είχα τη δυνατότητα

να ελαχιστοποιούμαι

ήμουν εμπιστευμένος

μα διόλου σε θέση

να σας γίνω εμπιστευτός (more…)

Παυλίνα Μάρβιν, Το κτήνος που έφαγε κουκιά

Filed under: Τεφλονοποιήματα — pavlinamarvin @ 2:11 πμ

Το θηρίο μου φωνάζει απ’το ντουλάπι        σάρωση0005
αγόρασ’ μου στολή θηρίου, να παραστήσω
τον χασάπη των παθών σου και
κλίβανος κρεματορίου να χρηματίσω
που ’χες θηρίο και το ξέκανες στα πάθη
δεν θα θρηνήσω, μα θα ζητήσω
πριν με φουντάρεις απ’τη γέφυρα του Ρίου
να πεις τάχα πως εγίνει
του παλιού
,…………καλού
………………θηρίου
που λίγο, πολύ λίγο ακόμη και θα σέ τρωγε

Blog στο WordPress.com.