Η Νανά Ησαΐα για τη Σύλβια Πλαθ

[εισαγωγή των μεταφράσεων της Πλαθ από την Ησαΐα, εκδόσεις Μπουκουμάνη, 1974] Untitled-1

Κατ’ αρχήν θα ήθελα να πω λίγα πράματα για τη ζωή της Σύλβια Πλαθ. Αναγκαστικά  λίγα,  μια και δεν υπάρχουν αρκετές πληροφορίες. Ο χρόνος από το θάνατό της δεν είναι πολύς. Ακόμα δεν έχει γραφεί καμιά βιογραφία της. Και ό,τι πληροφορίες υπάρχουν, εκτός από αυτές στα εξώφυλλα των βιβλίων της, είναι σκόρπιες στα διάφορα άρθρα που έχουν γραφεί γι’ αυτήν.

Αναγκαστικά λοιπόν θα πρέπει να χρησιμοποιήσω τα λίγα που πήρα από τα βιβλία της και τα όσα γενικά έχω διαβάσει για τη ζωή της.

Η Σύλβια Πλαθ γεννήθηκε το 1932 στο Μπόστον της Μασαχουσέτης από γονείς γερμανικής καταγωγής. Σπούδασε στο Γουέλσλεϋ Χάι Σκουλ και στο Σμιθ Κόλετζ. Κερδίζοντας την υποτροφία Φουλμπράιτ συνέχισε  τις σπουδές της στο Καίμπριτζ. Εκεί γνώρισε τον Τεντ Χιούζ – ένα νέο και πολύ γνωστό ήδη Άγγλο ποιητή, με τον οποίο και παντρεύτηκε το 1956. Ύστερα από ένα διάστημα που έζησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες επέστρεψαν στην Αγγλία όπου γεννήθηκαν και τα δύο παιδιά τους. Το γεγονός ότι παντρεύτηκε Άγγλο κι έζησε αρκετά χρόνια στην Αγγλία όπως και το γεγονός ότι η πρώτη της συλλογή ποιημάτων δημοσιεύτηκε στην Αγγλία – όλα αυτά δίνουν στην Πλαθ μια θέση επίσης στα αγγλικά γράμματα. Ένας από τους πιο σημαντικούς Άγγλους κριτικούς, ο Αλβαρέζ, στην ανθολογία του των νέων Άγγλων ποιητών της δίνει σχεδόν, θα έλεγε κανείς, την καλύτερη θέση. Continue reading «Η Νανά Ησαΐα για τη Σύλβια Πλαθ»

Ubu prescriptions #6 | John Cage

john_cage_mushroom ——————————————–

———————————–

————————

Mushroom Haiku, excerpt from Silence
(4:55, Recorded St. Marks Church, NYC, April 1972 / Carbondale, Indiana, March 1969)

—————————

———————————–

5 Stories in the style of Indeterminacy (1979) 6:00
— Alex & Gretchen Corazzo
— The 6th patriarch of Zen Buddhism
— Once I was visiting my Aunt Marge
— Dorothy invited me
— One of Suzuki’s books

Λούις Κάρολ, Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων (κεφάλαιο 5, συμβουλές από μια κάμπια)

«Ποιά είσαι του λόγου σου;» είπε η Κάμπια.
Να μια δυσοίωνη αρχή για συζήτηση. Η Αλίκη αποκρίθηκε, κάπως ντροπαλά, «Ούτε και εγώ ξέρω αυτή τη στιγμή κυρία… Έχοντας αλλάξει τόσα μεγέθη μέσα σε μια μέρα, φυσικό είναι να τα έχω χαμένα».
«Καθόλου», είπε η Κάμπια.
«Ίσως η ίδια να μην το έχετε συνειδητοποιήσει ακόμα», είπε η Αλίκη, «αλλά όταν θα υποχρεωθείτε να μεταμορφωθείτε σε χρυσαλλίδα κι ύστερα από αυτό σε πεταλούδα, θαρρώ τότε πως θα νιώσετε αφύσικα λιγάκι, δε νομίζετε κι εσείς;»
«Ούτε κατ’ ιδέαν», είπε η Κάμπια.
«Ίσως ο τρόπος που εσείς βλέπετε τα πράγματα να είναι διαφορετικός», είπε η Αλίκη, «το μόνο που ξέρω είναι ότι εμένα θα μ’ έκανε να αισθάνομαι εντελώς αφύσικα».
«Εσένα!» είπε η Κάμπια με άκρα περιφρόνηση. «Ποιά είσαι εσύ;» πράγμα που ξανάφερε τη συζήτηση από εκεί που είχε ξεκινήσει.

Continue reading «Λούις Κάρολ, Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων (κεφάλαιο 5, συμβουλές από μια κάμπια)»

Έχεις σκεφτεί τη ρινοπλαστική; (Πύνσωνας #2)

nose Μην ακούσω κανένα να γκρινιάζει πως ο Πύνσων δεν είναι ποιητής, τι γυρεύει εδώ πέρα κλπ. -κάτι τέτοιο πρωτίστως καταμαρτυρά πως ο ενιστάμενος δεν τον έχει διαβάσει. Επιφυλάσσομαι να ανεβάσω τις αποδείξεις στο μέλλον, σήμερα επέλαξα εν τούτοις να παραθέσω ένα απόσπασμα που δείχνει γλαφυρά την άνεση και το στυλ με τα οποία καλύπτει ένα ευρύ πεδίο θεμάτων, τα οποία προσαρμόζει στην πλοκή προς μεγάλη τέρψη και, ενίοτε, όπως εδώ, ανατριχίλες του αναγνώστη…

[τον Ιούλη στην Αλόννησο, φτάνοντας στην τελευταία λέξη του V και κλείνοντάς το, σκέφτηκα για μια στιγμή να σταματήσω το περαιτέρω διάβασμα, να αρχίσω να καταφεύγω στον Πύνσωνα για ό,τι χρειαστώ και να ερμηνεύω τα πάντα κατ’ αυτόν. Διάβασα βεβαίως έκτοτε αρκετά, ο ενθουσιασμός παραμένει παραταύτα.]

Διαβάστε μέχρι τέλους:

[…]Ήταν μια επέμβαση ρουτίνας˙ ο Σενμέικερ δούλευε με ταχύτητα, χωρίς ούτε αυτός ούτε η νοσοκόμα του να κάνουν την παραμικρή άσκοπη κίνηση. Τα απαλά περάσματα του σφουγγαριού έκαναν την όλη διαδικασία σχεδόν αναίμακτη. Πού και πού του ξέφευγε καμιά σταγόνα αίμα, αλλά την προλάβαινε λίγο πριν φτάσει στις πετσέτες.

Αρχικά πραγματοποίησε δύο τομές, μία σε κάθε πλευρά, διαπερνώντας την εσωτερική επένδυση της μύτης, κοντά στο διάφραγμα, δίπλα στο κάτω άκρο του πλευρικού χόνδρου. Έσπρωξε ύστερα μέσα στο ένα ρουθούνι ένα ψαλίδι με μακριά λαβή και μυτερές, κυρτές λεπίδες. Προσπέρασε το χόνδρο με κατεύθυνση το ρινικό οστό. Το ψαλίδι ήταν σχεδιασμένο ώστε να κόβει όταν έκλειναν, αλλά και όταν άνοιγαν οι λεπίδες του. Με γρήγορες κινήσεις, σαν κουρέας που βιάζεται να τελειώσει μ’ έναν πελάτη που αφήνει συνήθως γενναίο φιλοδώρημα, χώρισε το κόκαλο από τη μεμβράνη και το δέρμα που την κάλυπτε. Continue reading «Έχεις σκεφτεί τη ρινοπλαστική; (Πύνσωνας #2)»

Ννέκα

1727330164_small

εκ Νιγηρίας ορμώμενη στη Γερμανία εργαζόμενη
το όνομά της σημαίνει «η μητέρα είναι υπέρτατη, η μητέρα είναι η καλύτερη» στη διάλεκτο Igbo
εδώ ενδεικτικά τα καλύτερα από τους δύο της δίσκους
[του Βαγγέλη, της Κατερίνας, του Ζακ που δακτυλογράφησε τη Ρινοπλαστική και του Γιάζρα που θα ενθουσιαστεί με το μαλλί που δεν είναι ισιωμένο]


Audre Lorde, Ο μαύρος μονόκερως

fastwurmsΟ μαύρος μονόκερως είναι αχόρταγος.
Ο μαύρος μονόκερως είναι ανυπόμονος.
Ο μαύρος μονόκερως παρερμηνεύτηκε
ως σκιά ή ως σύμβολο
και οδηγήθηκε
σε μια χώρα κρύα
όπου το πούσι ζωγράφισε παρωδίες
του μένους μου.
Στον κόρφο της δεν αναπαύεται το κέρας
αλλά βαθιά στο φεγγαρόλακκό της
μεγαλώνει.
Ο μαύρος μονόκερως είναι αεικίνητος
ο μαύρος μονόκερως είναι αδυσώπητος
ο μαύρος μονόκερως δεν είναι
ελεύθερος.

[μτφρ. Jazra, pic fastwurms]