Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

13/11/2009

Ζάφοντ Ρέπλικαντ, Το σαρδόνιο χαμόγελο της γάτας και του Φορντ

Filed under: Αφορμές,Θραύσματα — pavlinamarvin @ 10:21 μμ

Το χαμόγελο της γάτας του Τσέσαϊρ, θα το έλεγα μάλλον σαρδόνιο. Άλλωστε η Αλίκη περιδιαβαίνοντας την  θαυμαστή χώρα στο μυθιστόρημα του Λιούις Κάρολ, διέκρινε μεγάλα, κοφτερώς απειλητικά δόντια μέσα από την στενή χαραμάδα, που αναβάθμιζαν κάποια κοινότοπη ερμηνεία περί του χαμόγελου. Και επιπλέον το χαμόγελο ήταν η συναισθηματική ανταπόκριση της γάτας στα όσα συνέβαιναν γύρω της, τουτέστιν, ένα φριχτό μωρό που ούρλιαζε ανταποκρινόμενο στο πιπέρι που το μπούκωναν, στις ξυλιές που έτρωγε απ’ την εξίσου φριχτή μαμά του, και στο απειλητικό και εχθρικό τραγουδάκι της που συνόδευε όλα αυτά. Ένα μωρουδίστικο νανούρισμα που περιέγραφε την αποστροφή της μαμάς για το βρέφος και την αιτιολόγηση προς αυτό και προς όποιον ενδιαφερόμενο, περί του πώς φροντίζει να του βγάλει τον χειρότερο εαυτό του για να ταιριάζει με το συνοδευτικό ξυλοφόρτωμα, το οποίο μάλλον έτσι κι αλλιώς θα του έδινε, αλλά φρόντιζε και να μην λείψει η αφορμή, ούτε η κατάλληλη ατμόσφαιρα. Η γάτα χαμογελούσε λοιπόν, για να δείξει πόσο ενέκρινε την μερακλίδικη επαλήθευση της γνώμης της για τους ανθρώπους. Δεν της άρεσαν, ούτε τα μωρά της άρεσαν, ούτε και στον συγγραφέα, και με το ίδιο χαμόγελο, στον συναισθηματικό αντίποδα του συνήθους, λέει στην Αλίκη πόσο ταιριαστό έβρισκε το ότι το δυσάρεστο μωρό έκανε το μικρό εξελικτικό βήμα που χρειαζόταν για να γίνει ένα ολοκληρωμένα σιχαμερό γουρούνι. Και η μαμά έτσι το αποκαλούσε άλλωστε, και το ευτυχές γεγονός θύμισε στην Αλίκη πολλούς συνομηλίκους της που έβρισκε ότι θα τους ταίριαζε γάντι κάποια παρόμοια ευτυχής γουρουνοειδής μετεξέλιξη.
Το χαμόγελο της υπαινικτικά μισάνθρωπης γάτας είναι από το ένα αυτί στο άλλο, και βρίσκω πως ο συμπαθής Λιούις Κάρολ εννοεί το ίδιο με τον συμπαθή Ντάγκλας Άνταμς, που βάζει κι αυτός τον δικό του αποστασιοποιημένο παρατηρητή, τον Φορντ Έσκορτ από τον πλανήτη Μπετελγέζ, να έχει ένα παρόμοιο απαντητικώς αντιδραστικό χαμόγελο προς τους ανθρώπους. Οι άλλοι έβλεπαν το χαμόγελο-σπασμό του Φορντ, και αισθάνονταν αναποδείκτως πλην βασίμως, ότι σε λίγο θα τους έπιανε από τον λαιμό, και έτσι έσπευδαν να απομακρυνθούν αμήχανα, εφευρίσκοντας κάποιο σημαντικό ραντεβού.

Advertisements

1 σχόλιο »

  1. για μια πιο εκτενή εκδοχή του κειμένου, στο http://argumentumadhominem.wordpress.com/about/

    Σχόλιο από pavlinamarvin — 16/11/2009 @ 10:22 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: