Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

23/12/2009

Wisława Szymborska, Δύο (ακόμα) μεταφράσεις

Filed under: Αφορμές,Τεύχος Δύο — raniatef @ 1:21 πμ

Η αναγνώστρια του Τεφλόν Ευαγγελία Καριοφυλλίδου μας έστειλε τις παρακάτω μεταφραστικές απόπειρες δύο ποιημάτων της Σιμπόρσκα –και πολύ το χαιρόμαστε που οι σιμπορσκόπληκτοι φανερώνονται σιγά-σιγά.

ΑΥΤΟΤΟΜΗΣΗ

Στον κίνδυνο, το ολοθούριο χωρίζεται στα δύο.
Εγκαταλείπει τον έναν του εαυτό σε έναν παμφάγο κόσμο
και με τον άλλο του εαυτό φεύγει τρέχοντας.

Βίαια μοιράζεται σε καταδίκη και σωτηρία,
τιμωρία και επιβράβευση, τι ήταν και τι θα ‘ναι.

Μια άβυσσος πετάγεται στη μέση του κορμιού του
μεταξύ αυτών που αμέσως γίνονται δυο ξένες όχθες.

Ζωή στη μια όχθη, θάνατος στην άλλη.
Ελπίδα εδώ κι εκεί απελπισία.

Αν υπάρχει πλάστιγγα, οι δίσκοι δεν κινούνται.
Αν υπάρχει δικαιοσύνη, τότε είναι αυτό.

Να πεθαίνεις όσο ακριβώς επιβάλεται, χωρίς υπερβολή.
Να ξαναβγαίνει όσο ακριβώς χρειάζεται απ’ ότι έχει μείνει.

Κι εμείς, επίσης, μπορούμε να διχάζουμε τους εαυτούς μας, είναι αλήθεια.
Μα μόνο μεταξύ σάρκας και σιγοψίθυρου.
Σε σάρκα και ποίηση.

Λαρυγγισμός από τη μια μεριά, γέλιο από την άλλη,
ήσυχα, γρήγορα ξεψυχάνε.

Εδώ η βαριά καρδιά, εκεί non omnis moriar-
τρεις λεξούλες μόνο, σαν τρία φτερά στον άνεμο.

Εμάς η άβυσσος δε μας διχάζει.
Εμάς η άβυσσος μας περιβάλλει.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Χρωστάω τόσα πολλά
σ΄αυτούς που δεν αγαπώ.

Την ανακούφιση σαν αποδέχομαι
πως είναι κάποιων άλλων προσφιλείς.

Τη χαρά, που δεν είμαι
ο λύκος για τα πρόβατά τους.

Τη γαλήνη μου, σαν είμαι πλάι τους
γιατί μαζί τους είμαι ελεύθερη
κι αυτό, η αγάπη ούτε δίνει,
ούτε ξέρει πως να δέχεται.

Δεν τους περιμένω
από πόρτα σε παράθυρο.
Καρτερική σχεδόν όσο
ένα ηλιακό ρολόι,
κατανοώ
αυτά που η αγάπη δεν κατανοεί.
Συγχωρώ
αυτά που η αγάπη δε θα συγχωρούσε ποτέ.

Από συνάντηση σε γράμμα
δεν περνά μια αιωνιότητα,
μόνο μερικές μέρες ή βδομάδες.

Οι εκδρομές μαζί τους καταλήγουν πάντα μια χαρά.
Οι συναυλίες ακούγονται
Οι καθεδρικοί γυρίζονται
Τα τοπία ξεκαθαρίζουν

Κι όταν επτά ποτάμια και βουνά
μπουν ανάμεσά μας
είναι ποτάμια και βουνά
εύκολα αναγνωρίσιμα σε κάθε χάρτη.

Χάρη σ΄ αυτούς
ζω στις τρεις διαστάσεις,
σ΄ένα μη λυρικό και μη ρητορικό διάστημα
μ΄έναν εναλλασόμενο, παρόλα αυτά πραγματικό, ορίζοντα.

Ούτε οι ίδιοι δεν ξέρουν
πόσα μεταφέρουν στα άδεια τους χέρια.

«Δεν τους χρωστάω τίποτα,»
θα έλεγε η αγάπη
για αυτό το ανοιχτό ζήτημα.

Advertisements

2 Σχόλια »

  1. Aρκετά καλή μετάφραση . Το ποίημα ,Ευχαριστήριο Σημείωμα, είναι από την ποιητική συλλόγή

    Wielka Liczba , Varsavia , 1976 .

    Σχόλιο από galini27 — 28/12/2009 @ 9:15 πμ | Απάντηση

  2. η μεταφράστρια πέτυχε, νομίζω, να αποδώσει την ειρωνεία, τον σαρκασμό και τον αυτοσαρκασμό της ποιήτριας…

    Σχόλιο από triton — 06/01/2010 @ 5:31 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: