Ε.Χ. Γονατάς, Η τίγρις

—-Η Νύχτα, με το μουσούδι υγρό, περνάει ανάμεσα στα δέντρα και μέσα απ’ τα χωράφια με τα νερά και τα καλάμια.

—-Στη σοφίτα του παλιού σπιτιού φέγγει ένα πορτοκαλένιο φως. Είναι μια άδεια κάμαρη με σπασμένα τζάμια.

—-Τρεις ωραίες φωτιές ανάβουν πάνω στο φαρδύ κρεβάτι που αιωρείται μ’ αλυσίδες στη μέση της κάμαρης.

—-Ένα εξασκημένο χέρι με μαύρο γάντι και δαχτυλίδι τις πιάνει απαλά και τις φυτεύει σε μιαν αραχνιασμένη γλάστρα.

—-Μια μικρή τίγρις με μαύρες ραβδώσεις, που ήταν κρυμμένη πίσω απ’ το κουμάρι, βγαίνει απ΄τη μισάνοιχτη πόρτα· κοιτάζει για λίγο το φεγγάρι και με μουδιασμένες βηματισιές χάνεται μες στο ψηλό χορτάρι του κήπου. Στα πόδια της φοράει μεγάλους κίτρινους μενεξέδες.

—-Θα ξανάρθει όμως αύριο το βράδυ. Όλη τη μέρα στο βαγόνι του τραίνου που θα την οδηγεί στο κλουβί της και ύστερα στον απέραντο παγωμένο στίβο, την ώρα της παράστασης, θα νοσταλγεί το χάδι του χεριού με το μαύρο γάντι.

—-Θα ΄ρθει ξανά αύριο το βράδυ, νοσταλγική και υπάκουη στη διαταγή του γαντοφορεμένου χεριού, ν’ ανάψει φωτιές απάνω στο φαρδύ κρεβάτι.

 Οι υπόλοιπες εδώ
Advertisements

Ελφρίντε Γέλινεκ, Τρία ποιήματα

μακρύ καλοκαίρι

πεζούλια από νέον
στα μάτια
αιμορραγούν
τα χέρια σηκώνει
μακρά αναμονή
ρολόγια
χαντάκι
άπληστα ουρλιάζουν..
χρόνος
προζυμωμένος στάζει
άδεια χείλη
γλιστρούν
ονειροπολώντας την αιωνιότητα
στην άμμο
την κόκκινη άσφαλτο
ζωοφλογερά
πάνω από
γεφυροανάσες…
Continue reading «Ελφρίντε Γέλινεκ, Τρία ποιήματα»

Ελφρίντε Γέλινεκ, Με τη γλώσσα του άντρα

Κατρίν Λεσέρ: Η γυναίκα, δηλώνετε, δεν είναι μόνο δούλα στο κοινωνικό και σεξουαλικό επίπεδο, αλλά επίσης είναι «προλετάρια της γλώσσας».

Ελφρίντε Γέλινεκ: Ναι, σ’ αυτήν τη διαπίστωση έφθασα κυρίως όταν έγραψα τη Λαγνεία. Αρχικά ήθελα να γράψω ένα είδος αντι-ιστορίας της Ιστορίας του ματιού του Georges Bataille. Φρονούσα ότι μια γυναίκα μπορούσε να σχεδιάσει να γράψει για το άσεμνο. Δυστυχώς οφείλω να παραδεχτώ ότι προφανώς αυτό είναι αδύνατον. Η «γλώσσα» του άσεμνου είναι ανδρική, πρόκειται για μια γλώσσα που την έχει επενδύσει εξολοκλήρου ο άντρας, και όπου η γυναίκα είναι αυτή που αποκαλύπτεται, αυτή που προσφέρεται, όπου ο άνδρας είναι αυτός που καταναλώνει το σώμα της γυναίκας. Το σχέδιό μου δεν ήταν να γράψω ένα απλό πορνογράφημα, αλλά να παράγω μια κοινωνική κριτική, σαν αυτήν του Georges Bataille ή, πριν απ’ αυτόν, του μαρκήσιου de Sade. O Sade επιδόθηκε σε μια καυστική κριτική της γαλλικής προεπαναστατικής κοινωνίας. Κατ’ εμέ, η καλή πορνογραφία είναι η πορνογραφία της κοινωνίας. Διότι η ίδια η κοινωνία είναι πορνογραφική. Διότι πάντοτε είχε κάτι να κρύψει. Continue reading «Ελφρίντε Γέλινεκ, Με τη γλώσσα του άντρα»

Άγγελος κυρίου Γκιολής, Δύο ποιήματα

χείρα

Σπρώξιμο με παλάμη δίχως γραμμές και έξω φυσάει, να δούμε που θα σε πάει όταν σπάσει η πόρτα. 2,1 τελικά ανοίγει ευγενικά και τα οικονομικά κίνητρα περιορίζονται σε λάσπη κάτω απ΄τις σόλες. Λες μωρό μου δεν το ‘θελα, ίσως το θέλω άλλα πριν δεν το ‘θελα και σε θέλω. Η δύναμη προκαλεί και το φύλλο κουνιέται, κατεύθυνση βορειοδυτική σε σάπιο κλαδί κολλάει. Μμμ που που α ο, σ΄ ένα λεπτό το χάδι ας γίνει στύση, μη μετρήσεις αντίστροφα ξανά. Έρχεται περιπλέκεται, ξεδίνει απλοποιείται. Στα σύνορα πια και κάθε κομματάκι λέξης απο τρίτη γλώσσα περιφέρεται και διευρύνει το ανάγνωσμα: ζύμωση παύλα χυμός. Αντιδρά όλη η πλάση και το χειρογόνο ανατέλλει ως νέο στοιχείο ανάπλασης μιας πραγματικότητας βίτσιο free. Continue reading «Άγγελος κυρίου Γκιολής, Δύο ποιήματα»

Έμμηνο παρανάρτημα

Όσες/οι περιμένουν πως και πως να κλείσει το θέμα με τα έμμηνα ας αναστενάξουν με ανακούφιση, καθώς από αυτή την εβδομάδα το ιστολόγιο θ’ αλλάξει βιολί. Το θέμα ωστόσο δεν κλείνει…

Baby, better come back, maybe next week.
The Rolling Stones, «I can’t get no satisfaction»


She aches just like a woman
[..]
your long time curse hurts
Bob Dylan, «Just like a woman»

Continue reading «Έμμηνο παρανάρτημα»

Alta, Άτιτλο

η τύπισσα είναι ΤΟΣΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΡΙΑ
ντύνεται φτωχά επίτηδες.
αποφεύγει τις μπουρζουά ανέσεις όπως
τα πλυντήρια, τους αρσενικούς εραστές, &
τους μπιντέδες. είναι σας λέω
επαναστατημένη ΜΕ ΚΑΘΕ ΔΥΝΑΤΟ ΤΡΟΠΟ!
δανείζεται από φίλους μέχρι να πιάσει δουλειά
σε μια αντεπαναστατική θέση στην κυβέρνηση!
(μα πώς αντέχει να είναι τόσο επαναστάτρια;)
σας λέω, η τύπισσα είναι ΤΟΣΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΡΙΑ,
γελά με τις νοικοκυρές, συμφωνεί πως
είμαστε κατώτερη ράτσα.
ποτέ δε θα διάλεγε να κάνει παιδί αν μπορούσε να κάνει
έκτρωση αντ’ αυτού. το πιάσατε; η κοπέλα
ΑΥΤΟΕΚΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ!
υπεργκόμενα πα ρααμ!
ακόμα κι η περίοδος της λάμπει στο σκοτάδι.

Continue reading «Alta, Άτιτλο»