Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

30/04/2010

Serratia S. Marcescens, 12. A poem for me

Filed under: Θραύσματα — kyokokishida @ 10:59 πμ

And

My mood swings back and forth
I am the chameleon girl
my palet is infinite
my black is black
my white is white
but in between colours fight which will get me for a while
And
In my head I keep a terrible power
I am the elephant girl
I can step on you easily
squeeze and kick
when I am furious I am invicible
but when I wish to die my graveyard is in the back of my mind
And
Undisturbed I lie in my sea bed
I am the octopus girl
see me now you can’t
decorated with junk
up for betrayal
but when I count to eight my tentacles grab whatever is there for me to assemble
And
City dressed I wear my urban make-up
I am a highway
a supermarket
a dead end and an open space
I am architecture
but if you rest here with me I promise I’ll put an end to all this poetry.
[eleven poems for extraordinary girls and one for an incredibly ordinary one, 2009, pic: Serratia S.M.]

29/04/2010

Μάριος Μαγιολαδίτης, Μπροστά σε έναν πίνακα του Χορστ Γιάνσεν

Filed under: Τεφλονοποιήματα — kyokokishida @ 6:52 μμ

Θάνατε, γεννήθηκες μες στα πνευμόνια μου
Εσύ, κομμάτι του εαυτού μου,
Η ύπαρξη σου βασίζεται στην μίζερη ζωή μου,
Τα φλέματά μου τα αμνιακά υγρά που μέσα τους ωρίμασες κι ο βήχας μου κοιλοπονήματα της γέννας σου.
Τα μωρουδίστικα κλάματά σου θα είναι η αιώνια σιωπή μου.

Θήλασε από την ενέργεια μου μέχρις ότου να μη  μπορώ να σταθώ από τον πόνο.
Παράλυσε με και κατάπιε με ολόκληρο, διάχυσε μες στο σώμα μου το δηλητήριο σου.
Σε ονόμασα καρκίνο.

Βερολίνο, 19.11.2009

Νίκος Βιολάρης, Αχτίδες Νυχτόβιες

Filed under: Θραύσματα — pavlinamarvin @ 12:48 πμ
ΝΥΧΤΑ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟΥ

Μισός ύπνος
μισός θάνατος.
Με τα χέρια στην άνοιξη
την καρδιά μες στη λάσπη.

Έτσι μεταλάσσομαι.
Μεταξύ ανοίξεως και μη
όπου το δέντρο βαθύ
και ριζώνουν τα κύματα.

Έτσι μεταλάσσομαι.
Μισός Νίκος
μισός θάνατος.

(more…)

26/04/2010

Κυόκο Κισίντα, Ανδραγαθήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα — kyokokishida @ 8:37 μμ
Ήταν γενναίος και τον λέγαν στρατηγό Προ.πο.
με λάδι πασαλειμμένος αντιτρομοκρατικό
το Εξάρχειo ήθελε να καλλωπίσει
στρατό στις γωνίες είχε στολίσει
τρικλογκλομπιές να μοιράζουν με χάρη στο λαό

Παρασημοφορημένος και πυγμαίος ο Προ.πο.
θέαμα υποσχέθηκε να προσφέρει μοναδικό
παρήγγειλε μακρύ σωλήνα,
λιπαντικό και μια τουρμπίνα (!)
Τί να καρφώθηκε στο τρομολάγνο του μυαλό;

Το παρασημοφορημένο παλεκάρε το λοιπό
των Εξαρχείων ήθελε να κάμψει το ηθικό
στη σούφρα βυζμάτωσε σιφόνι
και ψέκαζε κατά το Ναυαρόνι
να παρφουμάρει τα αρχίδια των στασιαστών


[επρόκειτο για εκ νέου αντιπερισπασμό
την ώρα που ενεργοποιούσαν τον μηχανισμό
−τον ανεμιστήρα είχε χτυπήσει προ πολλού το σκατό]

25/04/2010

Παυλίνα Μάρβιν, Πώς διέψευσε ο Νέρων τον δυσφημιστή γελωτοποιό του λίγο πριν αποδημήσει

Filed under: Τεφλονοποιήματα — pavlinamarvin @ 8:09 μμ
————————————————————————————————————————————–————————————-——————Ρώμη, 68 μ.Χ.

Εμείς, οι Νέρωνες Κλαύδιοι Καίσαρες Αύγουστοι Γερμανικοί
ναι, θα το πούμε, πως τις μητέρες μας Αγρυππίνες ευχαρίστως φονεύσαμε
και θεαματικώς εντροπιάσαμε την Ιουλο-Κλαυδιανή δυναστεία

Εμείς, οι Νέρωνες Κλαύδιοι Καίσαρες Αύγουστοι Γερμανικοί
ναι, θα ορκιστούμε, πως πυρκαγιά φοβερή εις την Ρώμη προσφέραμε, λες θυσία
και με δαπάνες ασύλληπτες, ωραιότατες, ημών των ιδίων, η κοσμοκρατορία μας πτώχευσε

Εμείς, οι Νέρωνες Κλαύδιοι Καίσαρες Αύγουστοι Γερμανικοί
ναι, θα δεχθούμε, πώς στους δασκάλους μας τους Σενέκες δεκάδες λύσεις αυτοκτονίας δωρίσαμε
μα για του Αινεία το όνομα, δεν ενδώσαμε ουδέποτε στη δίνη μιας φήμης φριχτής

Εγώ, ο Νέρωνας Κλαύδιος Καίσαρας Αύγουστος Γερμανικός
καλλιτέχνης υπέρτατος, ναι και κιθαρωδός, κατακραυγή κάθε είδους με χαρά θα υπομείνω
αλλά εσύ, δύσμορφε νάνε διασκεδαστή, όχι να με θες και ρεζίλι των γαλατικών μας των σκύλων

Αυτομαχαιρωθείς, τώρα σαν την πνοή μου αφήνω
εγώ, ο Νέρωνας Κλαύδιος Καίσαρας Αύγουστος Γερμανικός
Ρωμαίοι σας μιλώ καθαρά, για τελευταία φορά, ακούστε, αποχωρώ ευπρεπής
μα τον Θεό που αν υπάρχει ειμ’εγώ, μου επικύπτω βαθέως κι ευθαρσώς αντιτείνω

δεν έχω παραγγείλει
γιγάντιο τραμπολίνο—————

24/04/2010

FF.C, Ραποφώνηση

Filed under: Τέντωσε τ' αυτιά — kyokokishida @ 5:41 μμ
[..]Γυρνάω πίσω στην τρομοκρατία και στα πολλά της προσωπεία,
η οποία πολλές φορές ασκείται από ειδησεογραφικά πρακτορεία
τα οποία, σε συνεργασία πάντοτε με την εκάστοτε εξουσία,
στρέφουν την προσοχή μας εκεί που επιθυμούν.
Και, αν όλα αυτά που σας λέω σας φαίνονται υπερβολικά κι αστεία,
θυμηθείτε ότι κι ο Μεγάλος Αδελφός ήταν κάποτε απλώς μια τολμηρή θεωρία
και τώρα παντού κάμερες για την ασφάλειά μας·
είπαμε: υπάρχει παντού τρομοκρατία
κι ο ψυχολογικός πόλεμος που υφιστάμεθα είναι ένα από τα πολλά της προσωπεία. [..]

23/04/2010

Ursula Rucker, Χώσιμο (Κάνει ζέστη εδώ μέσα)

Πύργος στον πάτο του σύμπαντος όπου
Τα πάντα είναι προς πώληση

Πού μπορώ να αγοράσω ένα από αυτά τα μικρά μπλε δισκία
Για να γιατρέψω τη δικιά μου δυστυχία
Που προκαλούν οι πεφωτισμένοι με τα σχέδιά τους
Εδώ! Εδώ! Πιάσε αυτό το όπλο
Πήγαινε να πυροβολήσεις (more…)

21/04/2010

Σαμσών Ρακάς, Η ουρά και η αχλάδα

Filed under: Αφορμές — kyokokishida @ 11:06 μμ


για κάνε σούμα: πόσες επισκέψεις έχεις σήμερα; 72; εντάξει, θα μπορούσες και καλύτερα αλλά σίγουρα, πρέπει να γίνεις πιο κοινωνικός, πρέπει να μιλάς περισσότερο, να αφήνεις σχόλια εδώ και κει αν θέλεις κι άλλους επισκέπτες. παράτησέ τα όλα, πάψε να σπαταλιέσαι και πήγαινε να γράψεις αμέσως. είναι καιρός να κάνεις μια καινούρια ανάρτηση, οι αναγνώστες είναι ανυπόμονοι κι αμείλικτοι. εντυπωσίασέ τους. το ηλεκτρονικό μηχανάκι της agb μετράει την επιτυχία σου κάθε στιγμή. κάτσε να δω, τόση ώρα που μιλάω μπορεί να έχουν μπει κανα δυο ακόμη. δε χορταίνεις τη πελατεία. θες να ξεπουλήσεις, εναλλακτικά πάντα, και βγάζεις την αναρχία σε πίξελ για αρχάριους, για μελαγχολικούς, για μηδενιστές, για γκαζάκηδες, για τραβεστί και για κουλτουριάρηδες. μαλάκα μου, είσαι ένας νάρκισσος, ένας θεατρώνης για μαμόθρεφτα με adsl. γλείφεις λίγο εσύ – γλείφουν λίγο αυτοί κι η μέρα περνάει, βγαίνει η μαστούρα της αποθέωσης. μαλάκα μου γράφεις και ποιηματάκια μού είπανε. ποιός φαντάζεσαι πως είσαι; κάτσε να δω, μπηκε κανείς στο blog τόση ώρα που γράφω; κανείς, κακιά στιγμή. σε λίγο θα σκάσουνε ορδές, θα αρχίσουνε να πέφτουνε βροχή τα σχόλια κι εσύ θα πέσεις στο κρεβάτι ξανά σα νικητής στο βατερλώ των ιστολογίων. λοιπόν γαμημένε blogger, να ξέρεις πως είσαι ένας υπαλληλάκος καταδικασμένος να μετράει τις μονάδες του μετρητή του, άχρηστος και ξοδεμένος σαν τα ρολόγια της ΔΕΗ, κι αν σταματήσουν να γυρνάνε θα τρέμεις από το black out. τι κιλοβάτ τι κιλομπάιτ, γι’ αυτό πέθανε μετά χαράς, εσύ και το μαγαζάκι σου μα κυρίως το ειδικό και μορφωμένο target group σου.

[αναδημοσιευμένο απεδώθε. το θυμάμαι κάθε φορά που ακούω για αναγνωσιμότητες ιστολογίων.]

Λίγα ακόμα λόγια για τον Γ.Σ.

Filed under: Αφορμές,Τεύχος Δύο — kyokokishida @ 10:40 μμ

Ισόπαλο τραύμα ή γιατί φωλιάζουν στον ύπνο μου τα ποιήματα του Γιάννη Στίγκα

[του Χρήστου Αγγελάκου, αναδημοσίευση από τη Νέα Εστία του Μάρτη 2010]

Εκείνος που είναι αποφασισμένος να εργαστεί
γεννά τον ίδιο του τον πατέρα.

Σέρεν Κίρκεργκωρ

Eν αρχή ην ο γρίφος: Ισόπαλο τραύμα –τυπογραφία φθαρμένη με τη βοήθεια του photoshop και βυθισμένη στο πλακάτο κόκκινο του εξωφύλλου: Τραύμα ισόπαλο με ποιον; Με τι; Ποιος διαιτητεύει; Και το κυριότερο: Σε ποια στιγμή του αγώνα καταγράφεται η ισοπαλία;

Προφανώς ο Στίγκας έχει τις απαντήσεις του. Προφανώς έχω κι εγώ τις δικές μου. Όμως, στο ρινγκ της γραμμένης σελίδας, ο αγώνας ποιητή και αναγνώστη δεν είναι ποτέ ισόπαλος.

Στον “Άγνωστο του εξπρές”, ο Χίτσκοκ μάς αποκάλυψε νωρίς το δολοφόνο: Το μόνο κεφάλι στην κερκίδα των θεατών που έμενε ακίνητο, αδιαφορώντας σε ποια μεριά του τεραίν έπεφτε το μπαλάκι του τένις.

Αυτός που προικίστηκε με την τέχνη του φόνου κοίταζε-μπροστά-κοιτώντας-προς-τα-πίσω. Το ίδιο βλέμμα ανακαλύπτω στα ποιήματα του Στίγκα, σε όλα τα ποιήματα που με κάνουν να ανησυχώ. Αποκλείοντας ό,τι κινείται στην περιφέρεια, το βλέμμα προσηλώνεται στο κέντρο: Πεισματικό. Ελλειπτικό. Ακαριαίο. (more…)

20/04/2010

Θανάσης Αθανάσιος, Θραύσματα από τον Υαλοκαμβά

Filed under: Θραύσματα — kyokokishida @ 11:59 μμ

3
Ο θάνατος είναι η εμμηνόπαυση των
εθνικών μας θερμοκηπίων
δώστε ρύζι
παντόφλα
κάκτους
κόπρανα
καπέλα
κιλότες που οδηγούν λιμουζίνες
ρεβίθια
κατάρτια οπλισμένα με ερημίτες
που απολαμβάνουν το
εσπευσμένο κάλλος των τελμάτων
τυφώνες
μετεωρίτες με προοπτική προσήλωσης
δίκαννα
κόκκους σμηνιτών
ψευδάργυρο
παγωτό
και
καθολική κατάργηση
του στηθόδεσμου

(more…)

Αντώνης Αντωνάκος, Στριπ-τιζ

Filed under: Θραύσματα — kyokokishida @ 3:22 μμ

Βρέχει
Στους τοίχους των ερημωμένων σπιτιών
Μια απέραντη πληγή
Στέλνουν απ’ τις φυλακές του κόσμου
Τα όνειρά τους
Μερικά κομμάτια ουρανού
Τα ηλεκτρικά κενά
Στα κόκκαλα της αθανασίας.
Μια επιγραφή σκεπάζει τον ουρανό
Οι εύκολες επιτυχίες
Πάντα διαφημίζονται.

Βρέχει
Καθώς τα χέρια της
Σαν δυο βαριά άχρηστα κοντάρια
Ανεβοκατεβάζουν
Μια φτωχή σημαία
Μπροστά σε μικρόψυχους θεατές.

[Το φθινόπωρο του στρατιώτη, 1996]
pic: Marlene Dumas

19/04/2010

Σεφέρης-Sigmatropic

Filed under: Τέντωσε τ' αυτιά — kyokokishida @ 7:28 μμ

[Άκου και θυμήσου πώς στοιχειώνει ο Ρόμπερτ Γουάιατ -όλο το Πάσχα ξετρυπωμένος στο ρηπήτ- μετά ξετρύπωσε κι άκου και τα υπόλοιπα του 16 Haiku & other stories ]

2

Bells were heard
and messengers arrived;
I wasn’t expecting them,
even the way they spoke was forgotten;
rested their clothes freshly changed
carrying their fruit in baskets.
I was amazed and whispered:
‘I love these amphitheatres.’
The concave shell filled immediately
and on the stage the lights dimmed
as though for some celebrated murder.

[«On Stage», Three secret poems, μτφρ. Άκης Μπογιατζής] (more…)

Αιμόφιλος Ινφλουέντζας, Θερινή προετοιμασία του ρο στα τρία-πέντε πηγάδια

Filed under: Θραύσματα — kyokokishida @ 5:34 μμ

κραδαίνω καδρόνι
στην έδρα της κρίσης
αρδεύω τα κέδρα
με δάκρυα της βρύσης

για όλα φταίει το σύστημα

έπρεπε να τους παίζαμε τρεις-δύο

[Είκοσι τέσσερα σονέτα για την πολιτική διαχείριση της ερωτικής απελπισίας, 2006]

Αγγελική Σιγούρου, Χιόνι-χιόνι

Filed under: Θραύσματα — pavlinamarvin @ 1:40 μμ

Πεινάς;
εγώ ποτέ δεν πείνασα

Διψάς;
Εγώ ποτέ δεν δίψασα

Νυστάζεις και δεν έχεις πού να κοιμηθείς;
Εγώ είχα σπίτι πάντοτε

Μα εσύ, εσύ
ετούτη την αρρώστια
δεν την έχεις

(more…)

15/04/2010

Εμμανουήλ Λαμπρίδης, Ανέστη(ς Βλάχος)

Filed under: Αφορμές — kyokokishida @ 12:59 μμ

Ήτανε Μεγάλη Πέμπτη, καλή μου. Απόγευμα προς μεσημέρι. Ο Ανέστης μας έκανε φιγούρα το νέο του ποδήλατο και στη μεγάλη στροφή μετα τον Αι Γιώργη έφαγε τα μούτρα του. Τα γόνατά του σκίστηκαν και το αίμα άρχισε να τρέχει. Ποτάμι και ύστερα λίμνη. Έβραζε το αίμα του.

Τρεις γριές με πανέρια γεμάτα αυγά έτρεξαν να επωφεληθούν. Γλυτώσαν τις χημικές βαφές. Η κυρα Τούλα είχε τα χέρια της βουτηγμένα στο αίμα. Μια νεοφερμένη Αλβανίδα που δεν ήξερε ακόμη ελληνικά της είπε, All you need is glove.
Ναι, αλλά τι θα γίνει με τα bloody suede shoes? απάντησε η κυρα Τούλα δείχνοντας τα πόδια της.

H μάνα του Ανέστη βγήκε ωρυόμενη στη δημοσιά φωνάζοντας, Χριστέ μου! το παιδί!

Ο Χριστός ούτε που γύρισε να κοιτάξει, ανέβαινε προς το Γολγοθά με το σταυρό στους ώμους του. Είπε μόνο, Εγώ ειμί ο αμνός του Θεού, ο αίρων τις αμαρτίες του κόσμου.

Είσαι τυχερός γιατί φέτος θα ψήσουμε κατσικάκι, του απάντησε αυτή.

Ο Χριστός είχε έρθει την Κυριακή των Βαϊων στο χωριό. Ήταν ισπανός και τον λέγανε Jesus. (more…)

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.