Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

20/04/2010

Θανάσης Αθανάσιος, Θραύσματα από τον Υαλοκαμβά

Filed under: Θραύσματα — kyokokishida @ 11:59 μμ

3
Ο θάνατος είναι η εμμηνόπαυση των
εθνικών μας θερμοκηπίων
δώστε ρύζι
παντόφλα
κάκτους
κόπρανα
καπέλα
κιλότες που οδηγούν λιμουζίνες
ρεβίθια
κατάρτια οπλισμένα με ερημίτες
που απολαμβάνουν το
εσπευσμένο κάλλος των τελμάτων
τυφώνες
μετεωρίτες με προοπτική προσήλωσης
δίκαννα
κόκκους σμηνιτών
ψευδάργυρο
παγωτό
και
καθολική κατάργηση
του στηθόδεσμου

(«Εικόνες»)

[..]Φανταστείτε τώρα ένα υγρό βράδυ χωρίς παράθυρα,δίχως σκιές. Εγώ κι εκείνη ρεμβάζαμε τους ήχους των αρθρώσεών μας. Ξαφνικά ακούμε τον φόβο μας. Εγώ τον άκουσα περισσότερο (με μια 12άδα σε κάθε αυτί, στην γνωστή κλίμακα Χ) μιας και είμαι περισσότερο θαρραλέος όταν φοράω τις πιτζάμες μου, κι εκείνη την νύχτα, δόξα τω θεό, φορουσα 2 πιτζάμες, την μία πάνω στην άλλη.[..]

[..]Αχ αγαπημένες μου μασχάλες, γοερές κραυγές των μυώνων, ζωώδεις εκπυρσοκροτήσεις, βάναυσες σταυροφορίες, ερωτικά ζαρκάδια μου![..]

[..]
τα πανιά μην τα βάζετε στους κώλους σας
κάντε τα ινδικά παιχνίδια ή παιδιά
κάντε τα ό,τι θέλετε -μεταξύ μας δε με νοιάζει κι όλας-
μην προσποιείστε
τα λάθη μοιάζουν με βέλγικες σουίτες
και κόκκινα σανίδια περιπλέκονται στις χούφτες μου
και κόκκινα σανίδια περιπλέκονται στ’ αρχίδια μου
και κόκκινες σημαίες περιπλέκονται
και αποσπώνται διαμαρτυρόμενες
και προσποιούμενες τις αδιάφορες κυρίες που αποδίδουν
τα μέγιστα υλικά σφυριά στην καταπολέμηση των αδηφάγων μελετητών του Ιεχωβά
και του μπατζανάκη του Ιεχωβά
[..]

ΣΚΗΝΗ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ

(Μια γυμνή γυναίκα βγαίνει από τη θάλασσα, αναδύεται άτακτα μέσα από τις εκστατικές ιαχές των αφρισμένων κυμάτων. Φοράει Μάσκα και στο χέρι της κρατά ένα ξύλινο δοκάρι που στην κορυφή του βρίσκουμε καρφωμένο ένα λευκό ορθογώνιο χαρτόνι που γράφει: ΚΑΠΝΟΠΑΡΑΓΩΓΟΣ!)

Ποιητής: Κλειτορίδα!

Κλειτορίδα:
Η ποίηση είναι πλυντήριο
Η ποίηση είναι μεντεσές
Η ποίηση είναι εθνική αργία
[..]

(«Η κλειτορίδα»)

[..]
Ο ΥΑΛΟΚΑΜΒΑΣ μεγαλώνει σαν τα λουλούδια που βρίσκουμε γύρω απ’ την απούσα παρρησία των βοστρύχων μας. Ξαναλέω: αρκεί ένα μονολιθικό άσμα, όπως είχε πει ο Μπακούνιν καi ο Φίχτε, ο Λένιν και ο Ναπολέοντας, ο Χίτλερ και ο Πόε, για να αντλήσουμε την πιο ευχάριστη ηδονή.
Ο ΥΑΛΟΚΑΜΒΑΣ είναι μια έκπληξη και μια υπερβολή, είναι η ίδια η ροή του τεχνικού φωστήρα.
Ο ΥΑΛΟΚΑΜΒΑΣ είναι η Τέχνη.
Ο ΥΑΛΟΚΑΜΒΑΣ επιτρέπεται να ‘ναι η τέχνη του ΥΑΛΟΚΑΜΒΑ. Σαν θελήσουμε να απαριθμήσουμε τις γεωμετρικές παραμέτρους του ΥΑΛΟΚΑΜΒΑ θα δυσκολευτούμε διότι ο ΥΑΛΟΚΑΜΒΑΣ είναι αυταίτιο κατηγόρημα του ΥΑΛΟΚΑΜΒΑ και σαν τέτοιο είναι εξόχως σουρεαλιστικός και μοναδικός.
Μοναδικός ο ΥΑΛΟΚΑΜΒΑΣ, μοναδικός όπως οι σοφίτες των ευρωπαϊκών υπουργείων.
[..]

(«Υαλοκαμβάς»)
[Υαλοκαμβάς, 2009]

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: