Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

21/04/2010

Σαμσών Ρακάς, Η ουρά και η αχλάδα

Filed under: Αφορμές — kyokokishida @ 11:06 μμ


για κάνε σούμα: πόσες επισκέψεις έχεις σήμερα; 72; εντάξει, θα μπορούσες και καλύτερα αλλά σίγουρα, πρέπει να γίνεις πιο κοινωνικός, πρέπει να μιλάς περισσότερο, να αφήνεις σχόλια εδώ και κει αν θέλεις κι άλλους επισκέπτες. παράτησέ τα όλα, πάψε να σπαταλιέσαι και πήγαινε να γράψεις αμέσως. είναι καιρός να κάνεις μια καινούρια ανάρτηση, οι αναγνώστες είναι ανυπόμονοι κι αμείλικτοι. εντυπωσίασέ τους. το ηλεκτρονικό μηχανάκι της agb μετράει την επιτυχία σου κάθε στιγμή. κάτσε να δω, τόση ώρα που μιλάω μπορεί να έχουν μπει κανα δυο ακόμη. δε χορταίνεις τη πελατεία. θες να ξεπουλήσεις, εναλλακτικά πάντα, και βγάζεις την αναρχία σε πίξελ για αρχάριους, για μελαγχολικούς, για μηδενιστές, για γκαζάκηδες, για τραβεστί και για κουλτουριάρηδες. μαλάκα μου, είσαι ένας νάρκισσος, ένας θεατρώνης για μαμόθρεφτα με adsl. γλείφεις λίγο εσύ – γλείφουν λίγο αυτοί κι η μέρα περνάει, βγαίνει η μαστούρα της αποθέωσης. μαλάκα μου γράφεις και ποιηματάκια μού είπανε. ποιός φαντάζεσαι πως είσαι; κάτσε να δω, μπηκε κανείς στο blog τόση ώρα που γράφω; κανείς, κακιά στιγμή. σε λίγο θα σκάσουνε ορδές, θα αρχίσουνε να πέφτουνε βροχή τα σχόλια κι εσύ θα πέσεις στο κρεβάτι ξανά σα νικητής στο βατερλώ των ιστολογίων. λοιπόν γαμημένε blogger, να ξέρεις πως είσαι ένας υπαλληλάκος καταδικασμένος να μετράει τις μονάδες του μετρητή του, άχρηστος και ξοδεμένος σαν τα ρολόγια της ΔΕΗ, κι αν σταματήσουν να γυρνάνε θα τρέμεις από το black out. τι κιλοβάτ τι κιλομπάιτ, γι’ αυτό πέθανε μετά χαράς, εσύ και το μαγαζάκι σου μα κυρίως το ειδικό και μορφωμένο target group σου.

[αναδημοσιευμένο απεδώθε. το θυμάμαι κάθε φορά που ακούω για αναγνωσιμότητες ιστολογίων.]
Advertisements

1 σχόλιο »

  1. O Allu Fun Marx… http://afmarx.wordpress.com/ το είπε και ποιητικά:

    Οι δανεικοί αυτόχειρες

    Πληκτρολογούν τον κωδικό τους. Μπαίνουν
    στο blog που τόσο έχουν αγαπήσει…
    Διαβάζουν post και το ποντίκι σέρνουν
    (Τά’παιξε μάλλον από την πολύ την χρήση.)

    Ήταν το blogging λένε ,τραγωδία.
    Θεέ μου, τα φριχτά comment των ανωνύμων…
    Πώς χάθηκε με μιάς τόση μαγεία;
    Κόσμε των blog, δεν είσαι ελεήμων…

    Ανοίγουν το free counter, κοιτάνε
    “πόσο ανέβηκαν απόψε οι επισκέψεις;”
    Την περασμένη δόξα αναμετράνε
    και στο μυαλό χορεύουν χίλιες σκέψεις.

    Όλα τελείωσαν. Το τελευταίο post νάτο,
    σύντομο, απλό, βαθύ, καθώς ταιριάζει:
    “Φεύγω. Κλείνω το blog μου το γαμάτο.
    Δε θα χαθούμε, μη σας φάει το μαράζι.”

    Βλέπουν την οθόνη, βλέπουν την ώρα.
    “Δένει η φωτογραφία ή είναι λάθος;”
    “Όλα τελείωσαν” ψιθυρίζουν “τώρα”,
    Βέβαιοι πως θα επιστρέψουν κατά βάθος.

    Σχόλιο από Σοφία Κολοτούρου — 23/04/2010 @ 1:52 πμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: