Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

31/05/2010

Γιώργος Αλισάνογλου, Ύπνος-Ιλουστρασιόν Θεά

Filed under: Θραύσματα — kyokokishida @ 6:53 μμ

Αυτά τα αιχμηρά φωνήεντα των ιδεών σου/ που έχουν το σχήμα μακρινών κορυφογραμμών/ τα φουσκώνω μ’ ένα μακρόπνοο (σαν μπαλόνι) φύσημα για να ξεθυμάνουν.
Ένα μόνο (ααα!) ή ένα ακόμη (ωωω!) κοντά στην ανάσα σου την ώρα που κοιμάσαι (εεε!) κάνει το όνειρο ν’ ανθίζει πατώντας το FWD στο τηλεκοντρόλ του ύπνου/ και μετά -REC- καταγράφοντας τη σιωπή/ σαν χείλια πάνω σε χείλια σκύβω στο πλάι και σε φιλώ [(χ1000) (επιχείλιος)] και μετά κινούνται μαζί με τον βολβό κάτω από τα λυπημένα βλέφαρα/ χείλη που κινούνται στον ύπνο- κινούνται μέσα σε σάλια και φλέματα/ ακινητοποιούνται- σπρώχνουν απαλά- μέσα σ’ αυτούς τους ασημένιους/ αδιαπέραστους καθρέφτες (χιλιάδες κόκκινα 3D φιλιά) – η μόνη απόδειξη ότι κι αυτή τη νύχτα υπήρξες.
Φύλακες της βάρδιας γυμνωμένοι και σοφοί- προστάτες της εικόνας φυλάττουν την διαφάνεια σου/ κρατώντας κεριά λιωμένα στα χέρια/ οι φωτιστές του ύπνου- φορώντας εκλεκτές γούνες από τρίχωμα αυγής-
Κι εγώ αγαπημένη μου Θεά- να προσμένω νύχτες αμέτρητες στο πλάι σου -αόρατος (ή σχεδόν) μόλις το στόμα σου ανοίξεις να κλέψω βιαστικά δυο φιλιά/ τις φωνές σου όπως αναβλύζουν κτηνώδεις/ μαγικές και ίσως μια κραυγή σου- ένα μάτσο λέξεις για να ντελαλήσω στο σύμπαν την αλχημεία σου- αύριο_

(REW)
Χάνομαι στον χρόνο
Μέσα σε ιλουστρασιόν πολιτείες
Παραμονεύω
Σαν χίμαιρα που σπαρταρά
Ξεκολλημένος απ’ τους μελλοντικούς χρησμούς
Σαν από θαύμα σωσμένος απ’ την απουσία
Σε θαλερά σεντόνια ζωσμένος από οπιούχο κισσό
Έρχεσαι να με γλείψεις επιδερμικά
Αθώος μέσα σε άγια σώματα νίκης
Στο δευτερόλεπτο μιας αλλεπάλληλης μεταμόρφωσης
Πέρα απ’ τις σκιές του θανάτου
Καμωμένος απ ‘τα καινούργια γράμματα αυτού του ποιήματος-
Θα μιλήσω για σένα μέσα από σένα
Ως τον αποτρόπαιο αφανισμό μιας γλώσσας
Που ολοένα βουβαίνεται
Για να γεννήσει τη νέα έκ(πληξη)
Οι διαθέσεις μου άγριες ανίκητες και ηρωικές
Αίμα μέσα στο αίμα/ οργασμός δακρίων
Σπερματοφόρος και ιδεοφόρος δαίμονας
Σε καταπίνω και με κατατρώς
Κουλουριασμένος σε στάση εμβρυακή
Ξεβρασμένος μέσα απ’ τον βολβό του ματιού σου-
Τα βήματά σου/ βήματα δικά μου
Ασελγής και περήφανος από νιότη
Ξεδιάντροπος από έρωτα
Κυκλωμένος από θάνατο
Σεβάσμιος πόρνος/ κοινωνός των μεγαλοπρεπών
Βίτσιων σου/ φυματικός ουρανός
Όλος ουρανός πίσω απ’ την βιτρίνα
Των δρόμων σου-
Περιπλανώμενος σε άδεια δωμάτια
Με τοίχους βαμμένους
Από φωσφορούχο αίμα και εύθραυστο έρωτα
Κανένας δεν συγχωρεί την ομορφιά μου
-Ούτε κι εγώ-
Σε φτιάχνω σαν είδωλο
Σε χαλάω ξανά
Μια μαύρη καμέλια ανθίζει κατά μήκος
Του οισοφάγου μου
Μην ξέροντας ποιά κατεύθυνση ν’ ακολουθήσει
Ποιά άλλη απ’ αυτή της καρδιάς
Χρόνια πλανιέμαι σαν δέντρο
Με κλαδιά να πετάγονται απ’ το στόμα μου
Κι ανθισμένα τα δόντια μου
Με πόδια γυμνά πάνω στα μουσκεμένα
Πεζοδρόμια- στις λεωφόρους και
Στα ιπποδρόμια με τουρλωμένο
Τον πλατινένιο μου κώλο
Θεά πόλης/ αριστούργημα σήψης
Σκεπασμένος με μανδύα από λέξεις
Και κανένας άνθρωπος να του
Εμπιστευθώ τις λέξεις/ τους χρησμούς
Μες στη σιωπή διασχίζοντας
Στρέμματα υπεροψίας με την όραση κενή
Αυτή τη μάζα του αδιόρατου λευκού πλήθους
Που ονομάζεται άνθρωπος-
Αναστάτωση χορού/ο χώρος/ χορός/ πανικός!
(STOP)

[το τηλεκοντρόλ-σαν μολότοφ βυθισμένο στη γυάλα με τα ναρκωμένα χρυσόψαρα-ΣΙΩΠΗ].
(από το ανέκδοτο βιβλίο: JESU CHRISTIANA- Μια μελλοντική προσευχή)
Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: