Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

18/08/2010

ο Μίλτος και το Kοντραμπάσο

Filed under: Αφορμές,Τέντωσε τ' αυτιά,veni vidi scripsi — pavlinamarvin @ 10:26 μμ
Τη νύχτα της 4ης Αυγούστου βρέθηκα στο προαύλιο του δημοτικού σχολείου της Άνω Σύρου για να παρακολουθήσω το σχήμα με το ιδιόρρυθμα χαριτωμένο όνομα «ο Μιχάλης Σιγανίδης και οι φίλοι του Μίλτου Σαχτούρη» να δίνει μία μουσική παράσταση στηριγμένη σε «ποιήματα του Μίλτου Σαχτούρη αλλά και σε κείμενα των Ομάρ Καγιάμ, Ανδρέα Εμπειρίκου, Σάμιουελ Μπέκετ, Λέοντα Κουκουλά καθώς και σε στίχους του ίδιου του συνθέτη». Η βραδιά ήταν ενδιαφέρουσα και εξίσου ενδιαφέροντες υπήρξαν οι διάλογοι που την ακολούθησαν. Το μισό ακροατήριο είχε εξακριβωμένα προσέλθει για να ακούσει τον Αλκίνοο Ιωαννίδη να τραγουδά τον Βόσπορο και την αγορά του Αλ Χαλίλι (μη φανταστεί κανείς πως δεν μου αρέσουν αυτά) μα εκείνος συμμετείχε στην ιστορία εναλλάσσοντας οικεία και παράξενα πνευστά, απαγγέλλοντας, και τραγουδώντας –πλην όμως όχι τα γνωστά– χορωδιακά ή σόλο. Ο κοντραμπασίστας Σιγανίδης με το ταιριαστό παρουσιαστικό και το όργανο με τα πολλά πρόσωπα, ενίσχυε κατά καιρούς το παράδοξο της παράστασης, με φράσεις όπως «Μας συγχωρείτε, έχουμε έντεκα μήνες να παίξουμε» και «Θα το πάρουμε από την αρχή, είμαστε ξεκούρδιστοι». Παραταύτα, ελάχιστοι αποχώρησαν, εδώδιμα δεν προσγειώθηκαν επί σκηνής, ένα δίχρονο μωρό φώναξε δις ενθουσιασμένο «κι άλλο, κι άλλο!». Πρώτη φορά συγκεντρώθηκα χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια στους ήχους του κοντραμπάσου και στα σχετικά χέρια. Για το, αυτοσχέδιο ίσως, ηλεκτρικό κοντραμπάσο που εμφανίστηκε, (μου θύμιζε γυμνό όργανο, ή σκελετό του κλασικού οργάνου) θα χρησιμοποιήσω το σχόλιο του Σωτήρη: «Βλέπεις, έχει εξαντλήσει ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατό, και τώρα ψάχνει από πού αλλού θα βγει ο ήχος.» Το αν η προσέγγιση θα ικανοποιούσε τον Σαχτούρη δεν το γνωρίζω, και ούτε υποθετικά επιθυμώ να απαντηθεί, διότι αυτό αδίκως θα καθιστούσε τον ποιητή προβλέψιμο. Περί «υπερβολικού πειραματισμού» και «ασυγχρονίας» θα παρατηρήσω τα εξής δύο, ξεκινώντας επιδεικτικά ανάποδα από το δεύτερο. Δεύτερον, ένα χάος μέσα στη σαφήνειά του η ποίηση που αγαπώ να διαβάζω, στους μακρινούς φαίνεται ασυνάρτητο εκείνο που για τον ποιητή και τους όποιους συγγενείς του είναι καθαρό, προσεκτικά δομημένο. Πρώτον, στο νησί αυτές τις μέρες έκανα μια καινούργια φίλη, την Ήρα, που ωραία ξεκαθάρισε ότι «είναι κοντόφθαλμο να ονοματίζεις πειραματικό οτιδήποτε δεν είναι οικείο σε σένα, ειδικά τη στιγμή που ο δημιουργός ξέρει πολύ καλά τι θέλει να κάνει.» Παρεπιπτόντως, η Ήρα φτιάχνει κοσμήματα, πήλινες χρωματιστές μπαμπούσκες, κουνελάκια και άλλες ωραίες προσωπικότητες, και ο πάγκος της στην κεντρική πλατεία παρά την πρωτοτυπία, το χιούμορ και την προσωπική αισθητική, θεωρήθηκε, ανάλογα άδικα με τις συνθέσεις του Σιγανίδη, «πειραματικός» , εξ’ ου και μικρή η επισκεψιμότητα. Πάντως, κάποιες μέρες αργότερα, παρακολουθώντας το ντοκιμαντέρ για τον Μιχάλη Γκανά, γέλασα ιδιαίτερα με το περιστατικό όπου ο Σαχτούρης επισκέπτεται τον προαναφερθέντα ποιητή στο βιβλιοπωλείο Δωδώνη όπου ο τελευταίος εργαζόταν, αφενός για να ανατρέψει την εικόνα του γι’ αυτόν (ο Γκανάς τον φανταζόταν μικρόσωμο και γεμάτο, αλλά ο Σαχτούρης ήταν ψηλός και είχε ρώμη), αφετέρου για να τον συγχαρεί για το βιβλίο του, ολιγόλεκτα –«επειδή κι εγώ υπήρξα κυνηγός, μπορώ να εκτιμήσω τον στίχο σας όταν εκθρονίζονται μπεκάτσες..»– και να σηκωθεί να φύγει. Ναι λοιπόν, δεν ξέρω τι θα είχε να πει ο Μίλτος για τον Σιγανίδη, όμως ο Σιγανίδης, αισθάνομαι πως έπιασε το πνεύμα, ή ένα εκ των πνευμάτων. Τέλος, ο εντεκάχρονος ξάδελφός μου Γιώργος, συνακροατής και εξαιρετικός μουσικός, έκρινε με υποτίμηση τη συναυλία. Βεβαίως, δεν παρέλειψε να αντλήσει μερικά σλόγκαν, σαν «το ζουμί του κεφτέ στα σκουλαρίκια της χοντρής», και, καθώς σημειώνει επανειλημμένως και εξόχως ο Ζάφοντ Ρέπλικαντ, «όπως μπορεί ο καθένας».
[εδώ μπορείτε ν’ ακούσετε τις Μικρές Αγγελίες του ’99· παραπάνω και παρακάτω θα βρείτε μουσικά βίδεο που έχωσε ύπουλα η σιγανιδοπαπαδιά τεφλοναρχισυντάκτρια στην μαρβινέζικη ανάρτηση σε μια προσπάθεια να εξουθενώσει τα νεύρα και το κόλον των όποιων περδόμενων αυγουσταναγνωστών]

Advertisements

2 Σχόλια »

  1. http://www.mic.gr/stili.asp?id=33861
    κι εδώ η Νάντια Πούλου βάζει μουσικά κομμάτια στον Μ.Σ. ο οποίος καλείται να τ’ αναγνωρίσει..

    Σχόλιο από kyokokishida — 30/08/2010 @ 1:45 πμ | Απάντηση

  2. Try to listen while watching this awesome animation: http://zoomquilt2.madmindworx.com/zoomquilt2.swf

    :)

    Σχόλιο από Lonely Writer — 05/09/2010 @ 4:33 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: