Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

26/08/2010

Παύλος Αβούρης, Οκτώ ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Τρία — kyokokishida @ 1:28 πμ

 

Το πόδι

 

ο λόξυγγας
ο κλότσιγγας
ο μπερδεψοβαρότσιγγας
ο πόντικας
ο Γόντικας
ο μύρμηρος ο ρόντικας
ο μπίκανης
ο μήκανης
ο αρχιμπερδομπίκανης
ο ζήτουλας
ο γύφτουλας
ο φύσουλας ο φύσουνας
ο ζήμαντρος ο αρχιεπής
ο φως ο ζην ο γείσος
ο σώος ο φιλότιμος ο άτιμος ο γείτονας
ο κιεγωδέν ξερωαπαυτά
ο κιεγωδέν σεβρήκα.

Μακριά απ’ τα παιδιά αυτά
τα σπίρτα σου τα ζήτα σου τα άσπρα τ’ απαυτά σου
ο κόκκινας ο πράσινας ο πούλης ο πουλάκης
ο παύλαρχος ο ύποπτος που θε να ’ρθεί κοντά σου

πολύτιμος πολλάκριβος μονάκριβος και μολερός
τριχόστιφτος αργύθυμος μα πάντα τόσο πρόθυμος
απίστευτος ανήστευτος ζητάει την αρχοντιά σου.

Ο αγαπιός ο φοβερός ο παρελθός ο μέλλος
κι αυτός εκεί, διπλός-μονός, κούκος απλός και πάμε
ίσως εδώ, ίσως πιο κει, ίσος μόνο με σένα
ίσος και πάνισος που λες, ίσος που δεν το είπες
αυτός είναι, δεν έχει αλλιώς, δεν έχει άλλη προίκα
σε θέλει, σε γυρεύεται, σε μαγειρεύεται.

Ο φίδαρχος, ο φύλλαρχος, εδώ είναι βρε, ναι, νάτος!

 



Το στραπόνι

Αλαφιασμένη εστύλωσα το πέος κι ετράπην εις άτακτον φυγήν. Έτρεχα έμπροσθεν με τα τακούνια· στραβοπατούσα κι ερχόταν να με βρει. Με σημάδι τα τρυφερά μου οπίσθια, ανέμελα και τροφαντά, με ακολουθούσε. Είχεν το πέος της ζεστό, γεμάτο, κατά τι χονδρότερον του ιδικού μου. Ήξευρα τι θα ακολουθούσε.

Σιωπούσα πάντα έντρομος μπρος στην ορμή της. Τα μάτια της εσπίθιζαν, τα χέρια της επρόσταζον να ανοίξω. Αν άνοιγα με όρεξη, με λίπασμα αλειμμένος, αφρίζοντας –με βρυχηθμόν– θα με πολιορκούσε.

Εις μάτην αντιστάθηκα.

Κορίτσι μου πολύτιμο
κατακτητή μεγάλε
το πέος σου είναι σκληρό
και δε νομίζω να μπορώ
τέτοια υπέρμετρο δοκό
ξωπίσω μου να βάλω

άγριο μού φαίνεται, τραχύν
πολιορκητής των όλων
εκδικητής και τιμωρός
κομμάτι επίφοβος, θαρρώ
μα και γλυκός στον κώλον.

Εσούρωσον εις τη γωνιά
κι είπα να υπομένω
με λόγχην άπονη σβουρνιά
μυστήριον ξαναμμένον.

Λούφαξα κι ήρθες γλυστερή
οπάνω μου η σκιά του
ατράνταχτο ήταν το πουλί
κι όρχεις τα φυλαχτά του
όρθιον με κοίταξες με φως
στρίμωξες την καπόταν
έφτυσες λίγο, μ’ έτσουξες
κι εχτύπησες την πόρταν

Σαν μου το πίεσες πολύ
τραντάχθηκα ολούθε
λίγο κεφάλι ένοιωσα
και λούστηκα στη ζέστη
εστύλωσα τη φύση μου
σε κοίταξα που μ’ ήθελες
και δόθηκα αναφανδόν
σ’ αυτό που ξέρω πια καλά
σ’ αυτό που τρώγεται γλυκά
και φτάνει η ώρα κάποτε
να χύσει τον ασβέστη.


Διασταύρωση [απόσπασμα]

Άγριο ρόδο
είμαι η μαργαρίτα σου
κατασπαρμένη
είμαι η πέτρα στα νεφρά σου
αφοδευμένη
ταμπόν ανάγκης και στιγμής
πετσέτα που ’πεσε στο πλάι
το μπάνιο του Μωυσή
τ’ αλλόκοτο ζωύφιο που ξέπεσε στη νύχτα·
τα χάπια που διπλάρωσες
σκίσαν το φως κάτω απ’ τα νύχια
κάτω απ’ την τρίχινη συνήθεια
ζυγώνουν τώρα οι κηλίδες σου
κάτω απ’ το έμπλαστρο
ο πόνος ζωγραφίζει·
αυτό που είδα ’π’ το μπαλκόνι να χορεύει
η ηλικία το ’στειλε
και το παιδί ρυτίδιασε
αφέθηκε να σβήνει μέσ’ στα σκεύη.

Ντανιέλ

Οι άνθρωποι
με τον ένα τρόπο
ή με τον άλλο
ξύνουν βρωμίζουν προσκυνούν
από και προς ανατολίζουν
γυρνούν και φέρνουν διαρκώς
το μυτερό της μύτης σου της μύγας
το πράσινο του σηκωτού
τη γλώσσα σου του φουσκωτού
όπου κι αν είν’ ο λυγερός, ο τρομερός
θηλιός, τρεχάτος και φευγάτος·
όσ’ άρπαξες δεν τα πιστεύω
δεν ημπορούσες ρε ψυχή
να δεις μπροστά το φως σου
δεν ημπορούσες τίποτα
κι ήρθα εγώ για να σ’ το βρω
να πω πως είδες κάτι εδώ
δεν είναι όλα πια κλειστά
μα είν’ τα μάτια αλλιώτικα
από αυτά που ήξερες, δεν είδες.



Μάρμαρο

Ρίξε λίγο απορρυπαντικό στο γιαούρτι σου
και δες μια ζουληγμένη φάτσα στον καθρέφτη
ποτέ δεν είναι αργά

χειμωνιάτικα απογεύματα γεμάτα απόγνωση
φράουλες στο μέλι
αρβύλες στο βούρκο

εκείνο που μ’ ενοχλεί στη ζάχαρη είναι που δεν υπάρχει άμα ανοίξεις
το παράθυρο.

Ο πανδέκτης

Δύο δάχτυλα έχουν δύο νύχια
μία γνώμη προδιαθέτει άλλες δύο
μία στιγμή αφανίζει όλες τις προηγούμενες.


Ο πράσινος άγγελος ΙΙ

Γλυκά και ήπια και γερτά
με μάτια πιο στριφτά
κι από τα στήθη·

ακουμπιστά
πρήζονται λίγο
ακουμπιστά
και κρεμαστά
η ρόγα γέρνει τρυφερά
κι ανοίγει χώρο στα κλεφτά

κάτω απ’ αυτά
σαν αμασχάλη
δροτσαλίζει η σκιά

κι είν’ μεσημέρι στ’ ανοιχτά
και μ’ υπνωτίζεις
απάνεμη στέκ’ η γητειά
κρυφό καμάρι που στα πόδια το λυγίζεις

πάλλετ’ η ζέστη σου πνιχτά
κι αφήν’ η ανάσα
την ισχύ στη σιγαλιά.

Κάθε σου φλούδα
με τυλίγει
διπλώνομαι
απ’ τις βελόνες σου
το ρόδι ξεμυτίζεις.


Ξ

Μέσ’ στο δωμάτιο
της ψυχής μου
κατοικεί
και κάποιος άλλος.
Είν’ μόνο ένα δωμάτιο
φτιαγμέν’ όλο για μένα·
παρ’ όλο που ’ν’ κλειστό, ερμητικό
και με μια μόνο πόρτα
κλείνει
παρ’ όλο που απ’ τ’ άνοιγμα
μόνο εγώ μπορώ να μπω
και κανείς άλλος
παρ’ όλο που ο χώρος του
για έναν είναι μονάχα,
τον έχω δει
να τριγυρνά

τον άκουσα στη σιγαλιά

μέσ’ στο μικρό δωμάτιο
μέσ’ στη μοναδική φωλιά
στ’ άχρονο τ’ άντρο
είναι κι άλλος περασμένος στη θηλειά.

[«Το πόδι», ο «Ντανιέλ», «Ο πανδέκτης» και το «Μάρμαρο» περιέχονται στη συλλογή Ανάλωση κατά προτίμηση πριν από το τέλος πάντων (1999). «Το στραπόνι», η «Διασταύρωση», «Ο πράσινος άγγελος ΙΙ» και το «Ξ» είναι από τη συλλογή ΑΝΙΜΑ (2007).
περισσότερα στο τχ. 3
pic: Βίκυ Βέργου]

 

Advertisements

4 Σχόλια »

  1. «…εκείνο που μ’ ενοχλεί στη ζάχαρη είναι που δεν υπάρχει άμα ανοίξεις
    το παράθυρο».

    Τέλειο!!

    Σχόλιο από takatatou — 27/08/2010 @ 1:36 μμ | Απάντηση

  2. το «πόδι» μού άρεσε πολύ! ωραία ποιήματα κ Αβούρη!

    Σχόλιο από Θανάσης Αθανάσιος — 04/09/2010 @ 1:52 μμ | Απάντηση

  3. «Το στραπόνι» είναι όλα τα λεφτά!

    …Και δε νομίζω να μπορώ
    τέτοια υπέρμετρη δοκό
    ξωπίσω μου μου να βάλω…

    Ο Σουρής συναντάει τον Ντε Σαντ στη γωνία
    κι αποδεικνύεται απ’ τους δυο ο πιο queer!

    Σχόλιο από Koni the Adorable — 19/12/2010 @ 1:38 μμ | Απάντηση

  4. Καταπληκτικά!

    Σχόλιο από Annita — 21/12/2010 @ 11:14 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: