Julio Cortázar, Η πατρίδα

Πατρίδα του μακριά, χάρτη,
χάρτη του ποτέ.
Γιατί το χθες είναι ποτέ
και το αύριο αύριο.

Κρατώ μια μυρωδιά τριφύλλι,
ένα δρόμο δέντρα,
του χεριού ένα μέτρημα,
του ποταμού μια αχτίδα.

Πατρίδα, γράμματα που πηγαίνουν
κι έρχονται,
χάρτινα πουλιά
πετώντας πάνω από το χάρτη.

Γιατί το χθες είναι ποτέ
και το αύριο αύριο.

La patria

Patria de lejos, mapa,
mapa de nunca.
Porque el ayer es nunca
y el mañana mañana.

Guardo un olor de trebol,
una calle con arboles,
un recuento  de manos,
una luz sobre el rio.

Patria, cartas que legan
y otras que vuelven,
pajaros de papel
sobre el mapa volando.

Porque el ayer es nunca
y el  mañana mañana.

[μτφρ. Σωτήρης Κακάτσης,
pic: Serratia Marcenses,
περισσότερα στο τχ. 3]

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Julio Cortázar, Η πατρίδα

  1. LA LENTA MAQUINA DEL DESAMOR

    La lenta máquina del desamor,
    los engranajes del reflujo,
    los cuerpos que abandonan las almohadas,
    las sábanas, los besos,
    y de pie ante el espejo interrogándose
    cada uno a sí mismo,
    ya no mirándose entre ellos,
    ya no desnudos para el otro,
    ya no te amo,
    mi amor.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s