Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

22/09/2010

Άλογοι Λιμερικοδιάλογοι



ήταν ένα μπάτσος από το Τιμποκτού,
μια πόρνη κι ένας γέροντας από κάπου αλλού
——μαζεύτηκαν μα ήταν λειψεροί
——κάτι τους έλειπε, μήπως γνωρίζεις τι;
στείλε απαντήσεις μέχρι τις 30 του μηνού!

Αρχικά, για να μην ξεχνιόμαστε, υπενθυμίζω ότι η λιμερικοϋποβολή λήγει στις 30/9, σπεύσατε!

Που λέτε, για τις ανάγκες του αφιερώματος (βλέπετε Τεφλόν #3) είχα στείλει λιμερικοπρό-σ-κληση σε φίλους γνωστούς και αγνώστους που υπέθετα, ή μάλλον προσδοκούσα, πως θα ενδιαφέρονταν για το εν λόγω εγχείρημα. Οι απαντήσεις που έλαβα ήταν διαφόρων ειδών: αόρατες, τύπου ευχαριστούμε αλλά δεν ή τύπου μπράβο, υποστηρίζουμε αλλά δεν, τυπικές, ένθερμες, σκέτες, ενθουσιώδεις, άμεσες, κλπ. Υπήρχαν και περιπτώσεις που η απάντηση δυναμίτισε μια άλλη απάντηση, κι αυτή μια άλλη και έπειτα η άλλη μια επόμενη και ούτω καθεξής. Έτσι δημιουργήθηκε ένα είδος λιμερικοδιαλόγου-τσιγκλίσματος, το οποίο απόλαυσα ιδιαίτερα. Ιδού, λοιπόν, ορισμένα λιμερικοδιαλογοαποσπάσματα:

α. Εμμανουήλ Λαμπρίδης – Ράνια

Εμμανουήλ Λαμπρίδης:

Ήταν δυό στρουμπουλά μωρά απʼ τη Νεμέα
τα καημένα γεννηθήκαν σιαμαία
——και τα έκοψαν στα δύο
——μέσα σʼ ενα ξυλουργείο
δεν τo ʼκανε ο ξυλουργός, μα τo ʼκανε η μαία

….

Πες  μου μια πόλη για να γράψω το τελευταίο λιμεράκι με μεράκι

Ράνια:

Εμμανεκ, Μανού Νεκ, Μαν ίκι
για να γράψεις νέο λιμερίκι
—–τις ευγένειες τις βράζω
—–αποφασίζω και διατάζω
να ταξιδέψεις ως τη Μοζαμβίκη!

Εμμανουήλ Λαμπρίδης:

Ήταν ο Sam, μαύρος από τη Μοζαμβίκη
άνεργος καθώς ήτανε δεν πλήρωνε το νοίκι
——με τέτοια ψωλή
——δεν ήθελε πολύ
τον πήρε η ιδιοκτήτρια, το σπίτι του ανήκει.

***
Ήταν ο Sam μαύρος από τη Μοζαμβίκη
πουλούσε ομπρέλες έβγαζε το νοίκι
——ξηρασία στην Αθήνα,
——πριν πέσει η πείνα
πήρε τον μπόγο του και πήγε Σαλονίκη.

β. Ράνια – Γιάννης Ευθυμιάδης

Ράνια:

…ευχαριστώ θερμά για τις συμμετοχές και για το ενδιαφέρον, είστε ταχύτατος!

Γιάννης Ευθυμιάδης:

τον πολύ πληθυντικό κοίτα να κόψεις
άμα θες λίγο μαζί μου να… προκόψεις
—–έχω…κάποια ηλικία… (δε λέω)
—–αλλά δεν έχω…βλακεία
κι η ευγένεια έχει πάντα… κι άλλες όψεις

Ράνια:

ήταν ένα κορίτσι απ’ το Κιλκίς
που μίλαγε με το σας και με το σεις
ώσπου βρήκε ψαλίδια γλωσσοδέτες
κι έκοψε τις λέξεις φέτες
το ευγεν κο κορ τσ απ το Κ λκις

γ. Γιάννα Μπούκοβα – Ράνια

Γιάννα Μπούκοβα:

Ήταν μια ποιήτρια από τη Βουλγαρία,
που ήθελε να γράψει ποίημα με τη μία.
—-Το αποτέλεσμα μετρούσε θύματα πολλά,
—-το ποίημα εκδικήθηκε και μάλιστα σκληρά:
σηκώθηκε κι έφυγε δίχως σημασία.

[δημοσιεύθηκε στο Τεφλόν #3]

Ράνια:

ήταν μια κοπέλα από την Αχαΐα
π’ αγάπαγε έναν κήπο απ’ τη Βουλγαρία
—–κι αν ελάχιστο τον είχανε βαφτίσει
—–πελώριος στην καρδιά της είχε ανθίσει
ο κήπος δώρο από τη Βουλγαρία

[ pic: Ορέστης Συμβουλίδης]
Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: