Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

17/11/2010

Παναγιώτης Αρβανίτης, Δύο δημοσιευμένα και δύο αδημοσίευτα ποιήματα

Filed under: Θραύσματα,Τεύχος Τέσσερα — kyokokishida @ 9:20 μμ

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΣΥΛΛΑΒΟΥ


Εις τους απανταχού της γης
Μουτζαχεντίν της ποιήσεως

Πάροδος

1

Είμαστε τα παιδιά του δεκαπεντασύλλαβου
Ωραίοι σαν τον Ρωτόκριτο
Περήφανοι Δον Κιχώτες του εικοστού πρώτου αιώνα

2

Είμαστε οι Χατζατζάρηδες της νέας εποχής
Σταυροκοπιόμαστε μονάχα όταν βρέχει
Δίχως να θυμόμαστε τα παραμύθια της γιαγιάς

3

Είμαστε τα παιδιά του δεκαπεντασύλλαβου
Ξέφρενοι ληστές κι ατίθασοι Ινδιάνοι των πόλεων
Που δε δίνουν δεκάρα στα φανάρια και στους τροχονόμους

4

Είμαστε τα παιδιά του μέλλοντος
Γιατί όλοι θα κάνουμε το μεταπτυχιακό μας
Και φυσικά τις ξένες γλώσσες μας

5

Είμαστε τα παιδιά του δεκαπεντασύλλαβου
Οι Τριστάνοι Κορμπιέρ των σύγχρονων θαλασσών
Υπνοβάτες της μέρας και μυημένοι στη μακρινή Ελευσίνα

6

Είμαστε οι κάμπιες του Μεσαίωνα
Χωρίς το Θεό πάνω από το κεφάλι μας αυτή τη φορά
Με την Ιερά Εξέταση πάντοτε στο πλευρό μας

7

Είμαστε τα παιδιά του δεκαπεντασύλλαβου
Παλιάτσοι βλάχοι ιθαγενείς
Τσιγγάνοι ειδωλολάτρεις

8

Είμαστε τα παιδιά του ψηφιακού ύπνου
Υπάλληλοι της επιτυχίας και θεματοφύλακες
όλων των υποχρεώσεων του κόσμου

Έξοδος

9

Είμαστε τα παιδιά του δεκαπεντασύλλαβου
Γνήσια μαθητούδια του τελευταίου θρανίου
Με διαγωγη άξεστου χωριάτη

10

Είμαστε κάτι δεκανίκια δίχως όνομα
Φαναριωτοδρουγγάριοι Φιλισταίοι
Των σύγχρονων Αυλών

11

Είμαστε τα παιδιά του δεκαπεντασύλλαβου
Από ράτσα αρβανίτικη που δεν έχει εξημερωθεί
Στο τακτ των καιρών και τα ήθη

12

Είμαστε σπουδασμένα παιδιά εις τας Ευρώπας
Γιατί όλοι θα κάνουμε τη διατριβή μας
Πάνω στο μέγα ζήτημα του μεταξοσκώληκα

13

Είμαστε τα παιδιά του δεκαπεντασύλλαβου
Ύποπτοι μουσαφίρηδες με τα γιαταγάνια μας
Στραμμένα στην Άγρια Δύση

14

Είμαστε οι τοκογλύφοι της καρδιάς
Σίγουροι για τις στατιστικές μας
Με μια ενοχή πολύ αμερικάνικη

15

Είμαστε τα παιδιά του δεκαπεντασύλλαβου
Κουνώντας το μαντίλι του πιο λευκού αντίο
Πίνοντας το ποτήρι των πιο λεβέντικων καημών

16

Είμαστε τα κανονικά παιδιά
Των καλών οικογενειών
Και των πιο προσοδοφόρων σταδιοδρομιών

Είμαστε τα παιδιά του δεκαπεντασύλλαβου
Ωραίοι σαν τον Ρωτόκριτο όμορφοι σαν ρόδα κι άνθη
Και παλικάρια σαν τον Διγενή μες στου καιρού το αγκάθι

ΣΥΝΤΑΓΗ ΒΙΒΛΙΟΔΕΤΟΥ


Τη σάρκα, το αίμα θα βάλω
Σε σχήμα βιβλίου μεγάλο.
Κ.Γ. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ

Να αποτιμήσουμε και το marketing της βιβλιοδεσίας
Συνάδελφοι
Διότι καλώς ή κακώς
Το καθετί θέλει την πολιτική του
Και την κερδοσκοπική του διαχείριση
Υπάρχει άλλωστε πληθώρα βιβλίων
Δόξα τω Θεώ η παραγωγή είναι ικανοποιητική
Υπάρχουν βιβλία όλων των τύπων
Ράφτες ραφιών βιβλιοθηκονόμοι
Γραμματιστές γεωλόγοι όλων των ειδών
Θα κάνω μια πρόποση
Με συγχωρείτε πρόταση ήθελα να πω
Ενίοτε βέβαια από σαρδάμ και όνειρα
Είναι που μαθαίνει κανείς την αλήθεια
Τα βιβλία τα ιστορικά και οι εκπονημένες διατριβές
Πρέπει να τυπώνονται σε μεγάλους τόμους
Κοτσονάτους ψυχρούς κι αδέκαστους
Παρακαλώ να παρέχεται δωρεάν κι έναν ζευγάρι γυαλιά
Ή αν προτιμάτε το μονόκλ του κυρίου Μαλακάση
Τα μελοδράματα και τα ρομάντζα τώρα
Λέω να τα τυπώνουμε σε βιβλία μετρίου μεγέθους
Έτσι που ‘ναι ευκολοχώνευτα και βολικά
Με όμορφα κι ελκυστικά εξώφυλλα
Που προκαλούν το μάτι του καταναλωτή
Δωρεάν διανομή στις κουζίνες των βορείων προαστίων
Μαζί με ένα ένθετο σκυλάκι σαλονιού
Και μια βρεγμένη κιλότα
Η ποίηση όμως είναι αλητεία και δεν καταχωρείται
Μήτε πουλιέται
Παρά μόνο σε μικρά βιβλιαράκια τσέπης
Να ταξιδεύει πρέπει το ποίημα
Ξεγελώντας τον έλεγχο των τελωνειακών
Στη μέσα τσέπη ενός μπουφάν
Ή στο καπέλο ενός ταχυδακτυλουργού
Σε σχήμα χειροβομβίδας να τυπώνεται το ποίημα
Με την περόνη στα αχαμνά των ποιητών
Να τρομοκρατούν το σύμπαν της φενάκης

[Μια στάλα κατράμι σ’ ένα βαρέλι μέλι, 2010]
***

ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

νοέμβρης
άδειες μέρες
το σκοτάδι στο απέναντι παράθυρο
δεν ήρθε για να μ’ αποκοιμίσει
ο δρόμος με τα χαρούμενα πρόσωπα
δεν ήταν για να μου δώσει ελπίδα

νοέμβρης
άδειες μέρες
η αμερικάνικη πρεσβεία των αναμνήσεών μου
με έτρεψε σε φυγή
και τα τανκς των φιλιών μας
περνούσαν από πάνω μου

χάθηκες
και δεν ξέρω αν έφταιγα εγώ
ή το σκοτάδι στο απέναντι παράθυρο

σωστά μάντεψες
ερωτικό είναι τούτο το ποίημα

ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

τα χιλιάδες προσωπεία σου
πότε θ’ απαρνηθείς

πότε θ’ απαρνηθείς
το εωθινό σου βλέμμα
οι βιαστικοί περαστικοί
κι οι πολυάσχολοι πολίτες
οι χαμερπείς τουρίστες σου
που ξεκοιλιάζουνε το χρόνο τους
επάνω στο γρασίδι
και το αστραφτερό λευκό σου πανωφόρι
που αντιφέγγει αντίκρυ στον Παρθενώνα

πότε θ’ απαρνηθείς
την απογευματινή σου πλάνη
με τα skate των παιδιών στην πλάτη σου
το γιορτινό σου χρώμα
τις σαχλοσυναυλίες με σπόνσορα το δήμαρχο
και τα περίπτερα τριγύρω
τους τρελούς που πάνε κι έρχονται
κι ένα παιδάκι απ’ το Ιράκ
που πουλάει ή πουλιέται

το αστείο σου ποδοπατείται
απ’ τη σοβαροφάνεια της υψηλά ιστάμενης Κυρίας
με μια φινέτσα ευρωπαίικη πάνω απ’ το κεφάλι σου
τα ξενοδοχεία της ντροπής πιο δίπλα
με τους ένστολους καρχαρίες της στεριάς
φωταγωγημένα όλα
κι ήρεμα

κάποτε σφύζεις από τον άνεμο των διαδηλωτών
κι η γαληνεμένη σου μαλακία ταράζεται
μια ασφυκτική ομίχλη δακρυγόνων
μπουκώνει τα ρουθούνια σου τα ευέξαπτα

τα δέντρα σου όμως μένουν πάντα εκεί
σε πείσμα των καιρών
κόντρα στα προσωπεία σου
και στωικά κοιτάζουν
τις μισερές σκιές των γεγονότων

ζηλεύω τη νωχελική σιωπή τους
μα κάποτε θ’ ανοίξουν τα χαρτιά τους
και θα μιλήσουν με πόνο για όλα αυτά

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: