Κωνσταντίνος Παπαχαράλαμπος, Δύο ποιήματα

Τμηματική υλοποίηση

ένα κέρδος κάθε μέρα επιτρέπω
στο παράδοξα οικείο φως
νερό που δροσίζει
το σώμα μου ατσάλι μετρημένο
ένα μπλε άγχος είναι
μα χωρίς λίγο εγωισμό πώς να ζήσω
όχι πια κλειστά τα παράθυρα λέω
στο φως τώρα τα σχέδια μόνο
| τ μ η μ α τ ι κ α |

Τα φώτα

τα φώτα | ηλεκτρονικά στο αστικό σκοτάδι | μπορώ να διακρίνω τα φώτα | κίτρινα κι εκτυφλωτικά πορτοκαλί | με αύρα διαφημιστικής εκστρατείας | αχνά σε μακρινή γειτονιά | οικεία στο δρόμο με τα φυλλώματα | ήσυχα με διακριτική αισιοδοξία | μπορώ να διακρίνω την αισιοδοξία | στα φώτα μακριά | ηλεκτρονικά μέσα στο σκοτάδι | μπορώ να διακρίνω το σκοτάδι | μαύρο με μαύρο σκοτεινό | με αύρα αποκλεισμένης μέρας | μακριά σε άλλη μέρα

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s