Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

13/10/2011

Raegan Butcher, Aπό το Πέτρινο Ξενοδοχείο / μέρος α’

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Πέντε — kyokokishida @ 12:00 πμ

επιτήρηση για πρόληψη αυτοκτονίας

ο μικροκαμωμένος κοιλαράς μπάτσος στο γραφείο στις καταχωρήσεις, μοιάζει
με τον άνθρωπο-λουκουμά στη διαφήμιση της πίλσμπουρι, με μουστάκι
Χίτλερ μου κάνει τις διαδικαστικές ερωτήσεις
και όταν απαντάω ναι στο Είχατε Ποτέ
ή Έχετε Τώρα Τάσεις Αυτοκτονίας τα μικρά στρόγγυλα
διαπεραστικά μάτια του στενεύουν δείχνοντας βαριεστημένη περιφρόνηση και
η άψυχη φωνή του με διατάζει να τον ακολουθήσω
στο βάθος ενός διαδρόμου μια πόρτα οδηγεί σε ένα δωμάτιο όχι
μεγαλύτερο από μικρό χώρο αποθήκευσης βαμμένο πράσινο με
τίποτα απολύτως μέσα  εκτός από μια τετράγωνη
τρύπα στο πάτωμα γεμάτη ούρα και σκατά
και ροχάλες και τρίχες με βάζει να γδυθώ
να ανασηκώσω το πουλί τους όρχεις να περάσω τα δάχτυλα μέσα από
τα μαλλιά μου να ανοίξω το στόμα να βγάλω τη γλώσσα έξω
να σκύψω και να ανοίξω τα κωλομέρια ώστε
να μπορεί να ρίξει μια ματιά και μετά αρπάζει την στοίβα
με τα ρούχα μου και γρυλλίζει Κάποιος Θα Περάσει
Να Σε Δει και φεύγει κλείνοντας την πόρτα με πάταγο ακουμπάω τους
τοίχους και αισθάνομαι υαλοβάμβακα και κρύο
αέρα να βγαίνει από κάπου κάνω λοιπόν
κύκλους και σκέφτομαι την κόρη μου που μου λείπει
πολύ μετά 5 ώρες ανοίγει μια χαραμάδα φως
στην πόρτα εμφανίζεται μια παχιά φάτσα και ρωτάει
αν έχω ακόμα τάσεις αυτοκτονίας και εγώ βαριέμαι και κρυώνω
τόσο διαολεμένα λέω ψέματα Όχι Πια
και έτσι μου δίνουν μια μπλε φόρμα και με στέλνουν
πάνω στον 5ο όροφο της πολιτειακής φυλακής σνοχόμις
2 ιουνίου 1996

πολέμησα τον νόμο

κατά την διάρκεια της μεταγωγής μου
από την μια φυλακή
στην άλλη

μέσα στην κλούβα
ο φρουρός είχε
στο ραδιόφωνο
έναν σταθμό
με παλιά τραγούδια

ο Μπόμπι Φούλερ τραγουδούσε

«πολέμησα τον νόμο και ο νόμος νίκησε!»

και
ήταν
μια από
τις λίγες
στιγμές
από την σύλληψή μου
που ένιωσα
εντάξει

παράνοια

η παράνοια
κάνει θραύση
μέσα στη φυλακή

κανείς δεν είναι άτρωτος

κατά φαντασίαν προσβολές
τρέφουν μνησικακίες που σιγοβράζουν

τίποτα δεν θεωρείται
τυχαίο

το παραμικρό εκλαμβάνεται
ως επίθεση στον ανδρισμό του άλλου

είναι κουραστικό και ανόητο
παρ όλα αυτά με κάνει να υποφέρω
όπως κι όλους τους υπόλοιπους

εχθροί εμφανίζονται
εκεί όπου δεν υπάρχουν παρά
απερίσκεπτες πράξεις:

ο μαύρος που έπεσε πάνω μου καθώς μιλούσα στο τηλέφωνο
(το έκανε επίτηδες!)

το βλαχαδερό που με αγνόησε καθώς μιλούσε στον φίλο μου
(το κανε εσκεμμένα!)

ένα εκατομμύριο νεύματα, χειρονομίες
πόζες και σχόλια

αυτό το μέρος είναι τυραννικό
και γεμάτο απειλές

καυγάς

ο μικροκαμωμένος βιετναμέζος
πήγε στον
μεγαλόσωμο μαύρο
που καθόταν στο
τραπέζι του εστιατόριου
και του ριξε
στο πρόσωπο
ένα κύπελο
με βραστό νερό.
ο μαύρος
μούγκρισε σαν
πληγωμένος τάρανδος
και πετάχτηκε όρθιος.
ο βιετναμέζος έριξε πολλές
μπουνιές
στο κεφάλι του μαύρου
ο μαύρος άρπαξε
τον βιετναμέζο
από το πουκάμισο
και του κοπάνησε στα γεμάτα
την τεράστια γροθιά του
στο πρόσωπο.
είδα τα δόντια
του βιετναμέζου
να σπάνε
μέσα σε μια πλημμύρα αίμα,
και μετά επενέβησαν
οι μπάτσοι.
χώρισαν
τους καβγατζήδες
και τους πήραν σέρνοντας
μετά
είπαν σε
μας τους υπόλοιπους
να καθαρίσουμε
την ακαταστασία και να γυρίσουμε
στα κελιά μας.
όπως φαινόταν
το γεύμα
είχε τελειώσει.

[μτφρ. Ζάφοντ Ρέπλικαντ, pic: Ιλάν Μανουάχ,
περισσότερα στο τχ. 5]

suicide watch

little pot-belled cop in booking looks
like the pillsbury doughboy with a Hitler
mustache asks me the standard questions
and when i answer yes to Have You Ever Been
or Are You Now Suicidal his little round
gimlet eyes narrow in bored contempt and
his dead voice commands me to follow him
down a hallway a door opens to a room no
bigger than a broom closet painted green with
absolutely nothing in it except a square
hole in the floor full of piss and shit
and gobs of spit and hair he makes me strip
lift my dick my balls run my hands thru my
hair open my mouth stick out my tongue
turn around and spread my ass cheeks so he
can take a peek and then he grabs my pile
of clothes and snarls Someone Will Be By
To See You and slams the door i touch the
walls and feel spongy padding and cold
air blowing from somewhere so i walk
in circles thinking of my much missed
daughter 5 hours later the door
cracks light a fat face appears and asks if
i am still suicidal and i am so damn cold
and bored i lie and say Not Anymore
so they give me a blue jumpsuit and send me
upstairs to the 5th floor of the snohomish
county jail june 2nd 1996

i fought the law

being moved
from one prison
to another

in the van
the guard had
the radio
tuned to the oldies
station

Bobby Fuller sang

“i fought the law and the law won!”

and
it was
one of
the few
moments
since my arrest
that felt
right

paranoia

paranoia
is rampant
in prison

no one is immune

imaginary insults
breed festering resentments

there’s no such thing as
an accident

every slight is an attack
upon one’s manhood

it’s tiring and stupid
yet i suffer from it
like everyone else

enemies appear
where there are only
thoughtless acts:

the black guy who bumped me when i was on the phone
(he did it on purpose!)

the redneck who ignored me while he talked to my friend
(that was deliberate!)

a million signals, gestures,
postures and comments

this place is oppressive
and filled with threats

fight

the little vietnamese
walked up to the
big black guy
sitting at the
chowhall table
and tossed
a cup of
boiling water
in his face.
the black guy
bellowed like
a wounded moose
and jumped to his feet.
the vietnamese
threw several
punches at the black
guy’s head.
the black guy grabbed
the vietnamese guy
by the front
of his shirt and slammed
a huge
meaty fist
into his face.
i saw the vietnamese
guy’s teeth crunch
in a wash of blood,
and then the cops
intervened.
they separated
the combatants
and hauled them
away.
then
told the
rest of us
to clear
out and go
back to
our cells.
it looked like
lunch was
over.

[Stone Hotel, 2003]
Advertisements

1 σχόλιο »

  1. Καλή συνέχεια στην αξιόλογη προσπάθεια της Ομάδας σας!

    Σχόλιο από anthrwpokentrika — 03/11/2011 @ 8:47 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: