Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

14/12/2012

Ο Χιούι είπε

Filed under: Αφορμές — kyokokishida @ 4:00 μμ

Panthers - Cover

BOBBY SEALE
Όταν οι Μαύροι Πάνθηρες πήρανε τα όπλα
Μετάφραση: Jazra Khaleed, Kyoko Kishida
ΤΟΠΟΒΟΡΟΣ εκδόσεις εξαρχείων

Ο Χιούι ήταν μες στ’ αμάξι και το γουρούνι ήρθε στο παράθυρο. «Έχεις άδεια οδήγησης;» Ο Χιούι κατέβασε λοιπόν το παράθυρο –όχι περισσότερο από δέκα εκατοστά– και του έδωσε την άδεια. «Αυτό είναι το πραγματικό σου όνομα;» ρώτησε το γουρούνι. Κι ο Χιούι είπε, «Ναι, αυτό είναι το πραγματικό μου όνομα, Χιούι Π. Νιούτον.» «Είναι αυτή η πραγματική σου διεύθυνση; Τεσσαρακοστή Έβδομη οδός, αριθμός 841;» Κι ο Χιούι είπε, «Ναι, αυτή είναι η πραγματική μου διεύθυνση. Τεσσαρακοστή Έβδομη οδός, αριθμός 841.» «Τι κάνετε με τα όπλα;» Κι ο Χιούι είπε, «Εσύ τι κάνεις με το όπλο σου;» Το συγκεκριμένο γουρούνι αποφάσισε να μην λογοφέρει και πήγε πίσω να πάρει τη φόρμα που συμπλήρωναν διάφορα.

«Ονομάζεσαι πράγματι Χιούι Π. Νιούτον;» Ο Χιούι είπε, «Ακριβώς.» Το γουρούνι το σημείωσε. «Διαμένεις στην Τεσσαρακοστή Έβδομη οδό, αριθμός 841;» Ο Χιούι είπε, «Ακριβώς.» Μετά το γουρούνι κοίταξε την άδεια οδήγησής του. «Ποιος είναι ο αριθμός τηλεφώνου σου;» Κι ο Χιούι του λέει, «Το Πέντε!» και σταματάει εκεί. Και το γουρούνι λέει, «Ποιο Πέντε;»

Εκεί ξεκίνησε η όλη φάση μεταξύ των γουρουνιών και του Κόμματος. Ο Χιούι είπε, «Το Πέμπτο Άρθρο του Συντάγματος. Το έχεις ακουστά; Δεν γνωρίζεις το συνταγματικό δικαίωμα κάποιου να μην πει τίποτα που θα χρησιμοποιηθεί εναντίον του; Το Πέντε! Δεν είμαι υποχρεωμένος να σου δώσω άλλα στοιχεία πέραν της ταυτότητάς μου, του ονόματος και της διεύθυνσής μου και ως εκ τούτου δεν θέλω καν να σου μιλάω. Μπορείς ν’ αφήσεις τ’ αυτοκίνητο κι εμένα ήσυχους. Δεν θέλω καν να σε ακούω.» «Τι εννοείς;» είπε το γουρούνι. Κι ο Χιούι είπε, «Αυτό που άκουσες. Είναι συνταγματικό δικαίωμα του καθένα να μην πει τίποτα που θα χρησιμοποιηθεί εναντίον του.» Κι ο Χιούι είχε ένα μεγάλο Μ-1 στα δεξιά του με το χέρι πάνω του. Εγώ είχα ένα πιστόλι των 9 χιλιοστών παρά πόδα κι ο Χιούι το Μ-1. Ο Χιούι καθόταν στη θέση του οδηγού. Τέσσερα ακόμα αδέλφια κάθονταν πίσω και ένας απ’ αυτούς ήταν ο Μπόμπι Χάτον. Δεν έβγαλαν άχνα καταπώς τους είχε πει ο Χιούι. Και το γουρούνι είχε τρελαθεί. Ήταν μόνος του, ενώ ο Χιούι είχε όλους αυτούς τους μαύρους μέσα στο αμάξι που τον είχανε για τα καλά τον καριόλη.

Εν τω μεταξύ, ενόσω το γουρούνι προσπαθεί να το παίξει κακός, τρία περιπολικά παρκάρουν πίσω μας κι ένα μπροστά. Βάλε και μερικά ακόμα στον δρόμο. Τσουπ, τσουπ, τσουπ, μπατσούπ. Έπειτα ήρθε κι ένα ακόμα από μπροστά. Ένα γουρούνι πετάχτηκε έξω απ’ το περιπολικό και κατευθύνθηκε προς εμάς και είπε μέσα απ’ το άνοιγμα του παραθύρου, με γουρουνίσια φωνή, προσπαθώντας να μας τρομάξει, «Τι έχουμε εδώ;» Κι ο Χιούι είπε, «Τις γνωστές βασικές διαδικασίες!» Ο Χιούι κατέβασε το παράθυρο καμιά δεκαριά εκατοστά ακόμα. Τα γουρούνια κοζάρανε τα όπλα μες στο αμάξι.

«Μπορώ να δω αυτό εκεί το πιστόλι;» είπε ένα απ’ τα γουρούνια. «Όχι, δεν μπορείς να το δεις», του ’πε ο Χιούι. Είχα αρχίσει να προβληματίζομαι σχετικά με όσα συνέβαιναν μιας και είχε δείξει το δικό μου όπλο των 9 χιλιοστών. Ο Χιούι ήταν υπό επιτήρηση κι αν νομίζανε πως αυτό ήταν δικό του πιστόλι… Δεν ήξερα αυτά τα νομικά που ήξερε ο Χιούι, μετακίνησα λοιπόν το πιστόλι αρκετά κοντά προς την πλευρά μου. Πριν βρισκόταν στη μέση του μπροστινού καθίσματος. Είπα, «Όχι, δεν μπορείς να το δεις.» Ο Χιούι είπε, «Όχι, δεν μπορείς να δεις το πιστόλι, ούτε αυτό (δείχνοντας το τουφέκι του) και δεν θέλω να το κοιτάς. Δεν χρειάζεται να το κοιτάς.»

«Δικό σου είναι το πιστόλι;» ρώτησε τον Χιούι. Κι εγώ είπα, «Όχι, δεν είναι δικό του, το πιστόλι είναι δικό μου!» Το είπα αυτό γιατί σκέφτηκα πως ο τύπος θα την έπεφτε στον Χιούι, όπως μου είχε ήδη πει, επειδή ήταν με αναστολή –κι αν τον ’πιαναν με πιστόλι κάηκε. Αλλά αν τον ’πιαναν με τουφέκι, οι λευκοί εξουσιαστές δεν μπορούσαν να του κάνουν τίποτα, επειδή ο αξιωματικός που τον επιτηρούσε του είχε πει πως μπορεί να κουβαλά τουφέκι ή καραμπίνα, και δεν θα μπορούσαν να τον σταματήσουν. Το γουρούνι είπε, «Μπορώ να το δω, ή όχι;» Ο Χιούι τότε μου είπε, «Θα μιλήσω εγώ.» Και κατόπιν στο γουρούνι, «Όχι δεν μπορείς να δεις το πιστόλι. Απομακρύνσου απ’ το αμάξι. Δεν σε θέλουμε κοντά στ’ αυτοκίνητο και τέρμα.» «Τότε μπορώ να ρωτήσω αυτόν αν μπορώ να δω το πιστόλι του ή όχι», λέει το γουρούνι. Λέω τότε κι εγώ, «Λοιπόν, δεν μπορείς να δεις το πιστόλι!» Τα καριόλια προσπαθούσαν να το παίξουν αγανακτισμένοι. Γκαρίζανε μεταξύ τους, «Ποιοι νομίζουν ότι είναι τέλος πάντων», και, «Σύνταγμα και μαλακίες. Απλά το παραφράζουν.» Μετά ένα γουρούνι είπε στον Χιούι, «Ποιος στο διάολο νομίζεις ότι είσαι;»

«Κοίτα, που να σε πάρει», κι ο Χιούι ανοίγει την πόρτα του αυτοκινήτου, κι εκεί είναι που άρχισε να τα παίρνει στο κρανίο. Δηλαδή, προσπαθήστε να φανταστείτε αυτόν τον αράπη. Τα πήρε επειδή αυτά τα σκυλιά δεν είχαν σκοπό να σταματήσουν και κάνανε επίδειξη δύναμης. Ο Χιούι δεν τα γούσταρε καθόλου κάτι τέτοια. Τα πήρε πολύ άσχημα. Άνοιξε την πόρτα λέγοντας, «Εσύ ποιος νομίζεις πως είσαι; Κατ’ αρχάς, αυτός ο άντρας (δείχνει το γουρούνι) ήρθε και ζήτησε την άδειά μου, σαν να ετοιμαζόταν να μου κόψει κλήση ή να μου κάνει παρατήρηση για κάτι. Αυτός ο αστυνομικός υποτίθεται πως πρέπει να εκτελεί το καθήκον του και νάσου εμφανίζεστε εσείς και μιλάτε για τα όπλα μας.» Ο Χιούι έβαλε το χέρι πάνω στο Μ-1 του και συνέχισε, «Είναι συνταγματικό μας δικαίωμα να φέρουμε όπλα, όπως και να ’χει, και δεν θέλω ν’ ακούσω λέξη επ’ αυτού.»

Τα γουρούνια οπισθοχώρησαν μερικά βήματα κι ο Χιούι πήγε να βγει απ’ το αμάξι. Είχε το χέρι στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου και έπιασε το Μ-1, κι αν έχεις δει ποτέ τον Χιούι, ξέρεις: μπορεί ν’ αρχίσει να φωνάζει, αλλά συνεχίζει να μιλάει καθαρά. Βγήκε απ’ το αμάξι με το Μ-1 του. Ο Χιούι ξέρει πολύ καλά τον νόμο και δεν θα είχε φυσικά το όπλο γεμάτο μέσα στ’ αμάξι. Όταν βγήκε απ’ το αυτοκίνητο, όπλισε. Κλικ, κλακ.

«Ποιοι νομίζετε πως είστε όλοι σας τέλος πάντων;» είπε ο Χιούι στα γουρούνια. Και τα γουρούνια τραμπούκιζαν στο πεζοδρόμιο τους αδελφούς και τις αδελφές που είχαν μαζευτεί: «Ε! Εσείς! Φύγετε από δω!» Ο Χιούι μπήκε στη μέση. «Δεν χρειάζεται να πάτε παρακάτω! Μην πάτε πουθενά! Τα γουρούνια δεν μπορούν να σας εμποδίσουν να παρακολουθείτε. Έχετε το δικαίωμα να παρακολουθήσετε έναν αστυνομικό να εκτελεί το καθήκον του.» Και τα γουρούνια τ’ ακούγανε όλα αυτά. Βλέπεις ο Χιούι επικαλούνταν τον νόμο και λοιπά. «Έχετε το δικαίωμα να παρακολουθείτε έναν αστυνομικό ενώ εκτελεί το καθήκον του. Έχετε το δικαίωμα. Εφόσον στέκεστε σε μια λογική απόσταση απ’ αυτόν, και σεις είστε σε λογική απόσταση. Μην πάτε πουθενά

Τα γουρούνια συνέχισαν να προσπαθούν να μετακινήσουν τον κόσμο λέγοντας, «Θα συλληφθείτε.» Ο Χιούι λοιπόν πήγε και άνοιξε την πόρτα των γραφείων των Πανθήρων και είπε, «Μπείτε εδώ μέσα. Δεν μπορούν να σας βγάλουν.» Πήρε το κλειδί του, άνοιξε την πόρτα κι ο κόσμος μπήκε μέσα. «Τώρα παρακολουθήστε όσο θέλετε!» Το γουρούνι είπε, «Τι σκοπεύεις να κάνεις μ’ αυτό το όπλο;»

«Τι σκοπεύεις να κάνεις με το δικό σου όπλο;» είπε ο Χιούι. «Γιατί αν προσπαθήσεις να μου ρίξεις, ή να μου πάρεις το όπλο, θα σου ρίξω κι εγώ, σκουλήκι. Επιπλέον» –και εκεί άλλαξε απλά θέμα– «δεν είσαι παρά ένας χωριάτης όπως και να ’χει. Ήρθες από κάποιο μέρος της Τζώρτζια, ζεις στο κέντρο βγάζοντας 800 δολάρια τον μήνα και έρχεσαι εδώ και τραμπουκίζεις και δολοφονείς τη μαύρη κοινότητα. Σου δώσανε μερικά γαλόνια, αλλά εγώ λέω ότι δεν είσαι παρά υπάνθρωπος, βρωμερό γουρούνι. Ένας βλάχος απ’ τη ρατσιστική Τζώρτζια κάπου στον Νότο. Αν λοιπόν βγάλεις το όπλο θα σε πυροβολήσω και θα σου τινάξω τα μυαλά στον αέρα!» «Πα, πα, πα…» το γουρούνι ήταν έξω φρενών. «Παραφράζεις το Σύνταγμα. Αυτό κάνεις.» Ο Χιούι είπε, «Δεν παραφράζω τίποτα. Και έχω το όπλο μου. Εσύ τι θα κάνεις με το δικό σου;» Αυτό τους αποτελείωσε. Δεν ήξεραν πού να πάνε, μάγκα μου. Ο Χιούι απλά πήγε και στάθηκε μπροστά απ’ το αμάξι. Πήγε μπροστά, μιλώντας, μετά πήγε και άνοιξε πάλι την πόρτα των γραφείων και έβαλε μερικό ακόμα κόσμο μέσα, λέγοντάς τους πως δεν χρειάζεται να πάνε πουθενά, αναφέροντας τα συνταγματικά τους δικαιώματα κι όλα αυτά, μετά όρμησε ξανά έξω απ’ τα γραφεία και είπε, «Τώρα τι σκοπεύεις να κάνεις;»

Ένα άλλο εύσωμο είδος γουρουνιού στάθηκε στα πέντε μέτρα απ’ τον Χιούι με τα χέρια στη ζώνη, που την έκρυβε η κοιλάρα του. Ρώτησε τον Χιούι, «Είσαι μαρξιστής;» Ο Χιούι τον ρώτησε, «Είσαι φασίστας;» «Είσαι μαρξιστής;» ρώτησε το γουρούνι υψώνοντας τη φωνή. Κι ο Χιούι πιο δυνατά, «Είσαι φασίστας;» Τότε το γουρούνι τον ρώτησε με πολύ δυνατή επιτακτική φωνή. Σηκώνοντας το χέρι απ’ τη ζώνη το γουρούνι είπε, «Είσαι μαρξιστής;» Κι ο Χιούι ακόμα πιο δυνατά, «Εσύ είσαι φασίστας;» Το γουρούνι ρώτησε τρεις ακόμα φορές πιο μαλακά κι ο Χιούι επανέλαβε τη δική του ερώτηση. Μετά το γουρούνι είπε σαν μαλακισμένο της πέμπτης δημοτικού, «Εγώ ρώτησα πρώτος.» Ο Χιούι κούνησε το κεφάλι μην μπορώντας να το πιστέψει και είπε, «Εγώ ρώτησα δεύτερος. Είσαι φασίστας;» Όλοι γελάσανε με το γουρούνι.

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: