Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

27/03/2013

Όμορφη σαν φυλακή που καίγεται

Filed under: Αφορμές — kyokokishida @ 5:06 μμ

daal_coverJulius Van Daal
Όμορφη σαν φυλακή που καίγεται
Μετάφραση: Ελένη Γιώτη
ΤΟΠΟΒΟΡΟΣ εκδόσεις εξαρχείων

Άγρυπνοι φτωχοδιάβολοι χωρίς μέλλον ξεπήδησαν μέσα στη νύχτα, εφορμώντας ανά δεκάδες χιλιάδες από τα slums [φτωχογειτονιές] του Γουαϊτσάπελ και του Σάδαρκ, από τις τρώγλες και τα φτωχοκομεία, από τα εργαστήρια των μαστόρων και τις λιμεναποθήκες, τα μπουρδέλα και τα καπηλειά. Τούτοι εδώ οι άνθρωποι χλευάζουν τον Πάπα και τον Βασιλιά, τους Τόρις και τους Ουίγους, τις θρησκευτικές τελετές και τις ράντες, την τέχνη του κυβερνάν και του διοικείν. Θέλουν να κόψουν τη γλώσσα των ιεροκηρύκων και να καταβροχθίσουν το χέρι που τους πετά τα ψίχουλα της εμπορικής επέκτασης. Θέλουν την κατάργηση όλων των νόμων και των αρχών κι όλα να ανήκουν σε όλους. Θέλουν να δουν τα κάτεργα τυλιγμένα στις φλόγες, σε μια πόλη από την οποία λιποτάκτησαν τα μεγάλα πορτοφόλια και τα μεγάλα κεφάλια. Επιθυμούν διακαώς το τέλος της τάξης πραγμάτων. Φλέγονται να πραγματοποιήσουν το παλιό όνειρο Επαγγελίας των μεγάλων λονδρέζικων εξεγέρσεων: να δουν επιτέλους τα δημόσια σιντριβάνια ν’ αναβλύζουν γλυκό κρασί.

Όλη αυτή η αφρόκρεμα απλώνεται στους δρόμους με πρωτοφανή κινητικότητα, χωρίζεται κι επανενώνεται, συγκεντρώνεται και διασκορπίζεται, ανάλογα με τις εμπνεύσεις. Η εξέγερση δεν κλείνεται πίσω από οδοφράγματα ή μέσα στα εργατικά γκέτο, διατρέχει τη μητρόπολη σε σχηματισμούς περιοδεύουσων σπειρών, οι οποίες μαζεύουν ενισχύσεις όπου κι αν βρεθούν. Με αργές, μαζικές παρελάσεις, προτιμά τη διασπορά, την περιπλάνηση αλλά και το τρεχαλητό. Χωρίς να επιδιώκει την ανάληψη της εξουσίας παρά, αντίθετα, τη διάλυσή της, καθιστώντας άκυρη κάθε αρχή, κάθε προνόμιο κάστας, η εξέγερση επιλέγει τους στόχους της σύμφωνα με την ψυχογεωγραφική τους εγγύτητα: λογαριασμοί προς ξεκαθάρισμα, πλούσιες κατοικίες προς πλιάτσικο, σύμβολα της σκλαβιάς προς κατεδάφιση. Δεν ψάχνει ούτε να δώσει μάχη, ούτε να στρατιωτικοποιήσει τη σύγκρουση˙ με την πανταχού παρουσία της και το σφρίγος της στοχεύει στην εκμηδένιση όλων των διαχωρισμών. Απομονώνει και ταπεινώνει τους εχθρούς της, καταργεί τα στολίδια του παρελθόντος, αλλά ελάχιστα σκοτώνει ή αιχμαλωτίζει.

Συνδεδεμένη με την απουσία πειθαρχίας και συντονισμού, η έλλειψη δυνατότητας για μια στρατηγική αποδεικνύεται για λίγο ένα πλεονέκτημα για αυτήν την πανταχού παρούσα εξέγερση. Τα ανεπαρκή στρατεύματα που είναι παρόντα ακολουθούν νωθρά τις στρατιές ταραχοποιών, χωρίς να τολμούν ποτέ να τις πλησιάσουν. Οι λιγοστές αστυνομικές περιπολίες που οργώνουν τις γειτονιές –η εποχή είναι ακόμη περισσότερο της τιμωρίας παρά της επιτήρησης– αναγκάζονται να το βάλουν στα πόδια ή να συναδελφωθούν μπροστά στον αριθμό και την αποφασιστικότητα των ξεσηκωμένων.

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: