Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

28/06/2013

Θεόφιλος Τσώρης, Ήταν μια καλή απόδραση

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Οκτώ — kyokokishida @ 5:04 μμ

Ήταν μια καλή απόδραση δε νομίζεις;
Τρεις κωλοτούμπες στον αέρα και
έξω απ’ το συρματόπλεγμα
Πέρα στα βουνά, έξω απ’ το συρματόπλεγμα
Ήταν μια καλή απόδραση.
Παίχθηκε και στο σινεμά της γειτονιάς

Ηρωικά αποδράσαμε έτσι δεν είναι;
Φορέσαμε τη σωστή στολή
και τα γυαλισμένα παπούτσια
Καθόμασταν και το τραγουδάγαμε
σαν τα γλαροπούλια σε οίστρο.
Ήταν μια φίνα απόδραση

Κάπου προς τη μέση όμως είδαμε
τον Τζο το δεσμοφύλακα που έβλεπε
τηλεόραση και σηκωνόταν κάθε μέρα για δουλειά
στις 8
Δεν πήγε πουθενά ο Τζο

Ήταν μια ωραία απόδραση
καθώς είδαμε τα κάγκελα να κατεβαίνουν
απ’ το τέλος του δρόμου
Ήταν μια σπουδαία απόδραση
χωρίς τέλος
όταν σφηνώθηκε η χειροπέδα στο χέρι μου.

Στραβώσαμε την κόρνα του συσσιτίου
και έκανε άλλο ήχο
και όλοι μας τραγουδήσαμε το εμβατήριο
παράφωνα
γιατί ήμασταν ελεύθεροι˙ νομίζαμε

Φύσηξε το αεράκι απότομα
απ’ την τελευταία απόδραση
και έπρεπε να φύγουμε κι από κει.

Κωνσταντίνα Γεωργαντά, Τέσσερα ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Εφτά — kyokokishida @ 5:03 μμ

Κυοφορούσα σιωπή

Σήμερα, καθώς σκάλιζα
κάποιος μου ψιθύρισε ένα μυστικό
πως τα τριαντάφυλλα αίμα θέλουν
από ψάρι ή από άνθρωπο
από σώμα θρεπτικό
που να τα σώσει
και να τα μεγαλώσει
να τα μικρύνει σαν την Αλίκη
για να τα θεριώσει˙
να τα λυτρώσει
από τ’ ανθρώπινα χέρια
στα οποία πάντα προσπαθεί
να τρυπώσει
ν’ ακούσει τον ήχο του
δέρματος να σπάει
να ανοίγει να αφήνει
χυμούς να ξεχυθουν
να απορροφηθούν
από ένα νέο σώμα
αντρίκιο
μα με θηλή γυναίκας.
Ζώα που ποθούν το σώμα,
τα τριαντάφυλλα.

Η ρίζα του γρασιδιού

Ο κος Σίσυφος
Βερολινέζος Βερσαλλιώτης
γλυκός μας ταξιδιώτης
μα άναρχος καλεσμένος
κάθεται πάνω στην ώρα
μιας ωριαίας πρωΐας
να ξεπεζέψει˙
μα μαγκώνεται
στέκει κοιτάζεται
παραμιλά και λιώνει
μέσα στις συνθήκες του κόσμου
που του στέρησαν την ελευθερία
της επιλογής.
Τώρα πια μήτε ονοματίζει
μήτε φαντάζεται
και έτσι τραγικά
το τέλος επέρχεται
έξαφνα
σαν μαχαίρι
ξερνώντας τους στίχους:
«Στο Παρίσι και στη Θήβα
στις εφτά πύλες απάνω
κάθονται οι Πολυνείκεις
οι Αντιγόνες από κάτω.»

(more…)

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.