Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

05/06/2014

Στράτος Φυντανίδης, Τέσσερα ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Δέκα — kyokokishida @ 8:50 μμ

Εμφύλιος

1
Σφουγγάριζα το κατάστρωμα ενώ φάλαινες καταπίνανε πλοία φαντάσματα. Λίγο πιο πέρα, ο καπετάνιος πέταγε αναμμένα σπίρτα στο νερό. Λες να τη βγάλουμε καθαρή, με ρώτησε. Φίλε, του είπα, ο έρωτας δονείται στις φλέβες της πούτσας μου. Γέλασε. Όλα είναι αστεία στη μέση του ωκεανού.

2
Όλα μου τα πουκάμισα έχουν τρύπες, ανοιγμένες από φλεγόμενα κομμάτια καπνού, ξεκολλημένα από πρόχειρα τσιγάρα. Καμιά φορά η καύτρα τσουρουφλίζει τις τρίχες και το δέρμα μου κι αφήνει τη μυρωδιά καμένης σάρκας. Πετάγομαι, τινάζω από πάνω μου τη στάχτη, και για μια στιγμή λυπάμαι τον εαυτό μου, που πάντα καίγεται.

Γιατί μαχαιρώνει τις αποστάσεις μου επαξίως ο Μινώταυρος;
(κολάζ, Αύγουστος του ’13)

Παροιμιώδης εξοστρακισμός
αυτός του ανθρώπου
απ’ τον λαιμό και πάνω,
αθροίζοντας νομίσματα
αφαιρώντας στοιχεία.
Αυτοεκπλήρωση,
ένα είδος παρωδίας
διασφαλισμένης
τυχαία
μέσω τηλεχειριστηρίου.
Στη μαζική είσοδο
δεν κατανοούν
σιδηρόδρομους
ή τα κράτη συλλήβδην
από κόκκινο δέρμα.
Πρωτίστως ύφος
του υπουργείου ενισχυμένο
να γνωρίζει π.χ.
επί δεκαετίες
τόπους συνύπαρξης.
Κατά προτίμηση
παρκαρισμένο στο σημείο
το μίζερο κάτουρο
προκαλεί την οργή
της εκάστοτε αστυνομίας.
Όργανα θεσμών
εκτόνωσης
εκτοξεύουν
παράλληλες διαδικασίες
εσωτερικής αιμορραγίας.
Να ανθίσουν
συνειδητά
οι παλινδρομήσεις
της ροής των γεγονότων
ως ανώδυνη επιλογή.

Στέλλα

Παγκράτι, Αύγουστος του ’83. Η Στέλλα κάθεται στο μπαλκόνι και ξεψειρίζει τη μικρή. Ρίχνει ματιές στους περαστικούς την ώρα που βουρτσίζει τα μακριά ξανθά μαλλιά. Η μικρή βγάζει πνιχτές κραυγές πού και πού και η Στέλλα σταματάει για λίγο και συνεχίζει πιο αποφασιστικά.
Χτυπάει το κουδούνι, σηκώνεται και πατάει το κουμπί. Ανοίγει την πόρτα πριν εμφανιστεί ο άντρας μέσα απ’ το ασανσέρ. Τον κοιτάει να βγαίνει και να στέκεται μπροστά της. Κρατάει μια μαύρη δερμάτινη τσάντα, την αφήνει κάτω, απλώνει το χέρι του. Η Στέλλα το σφίγγει. Τον καλεί μέσα και κλείνει την πόρτα. Κλειδώνει. Δεν θέλει ν’ αγοράσει εγκυκλοπαίδεια, δεν ξέρει τι θέλει. Ο άντρας την πλησιάζει, την ακουμπάει σχεδόν. Κάνει πίσω, αυτός ξανά.
Περίμενε, του λέει. Σπρώχνει την μπαλκονόπορτα και γυρίζει το πόμολο. Αυτός αφήνει το χοντρό βιβλίο στο τραπεζάκι κι αυτή ξαπλώνει στον καναπέ. Πέφτει πάνω της, κατεβάζει άγαρμπα την μπλούζα της, παίρνει τη ρώγα στο στόμα του.
Η Στέλλα κοιτάει το κεφάλι του, τ’ αραιωμένα μαλλιά, το βλέμμα της κολλάει πάνω σ’ ένα ζωύφιο που κάνει βόλτες ανάμεσα στις τρίχες. Έχει ψείρες.

Το στόμα

Δύο σκαλιά βγάζανε στο στενό πεζοδρόμιο. Μπροστά τους η γιαγιά ήταν καθισμένη σε μια παλιά, χαμηλή καρέκλα κι έβλεπε τους ανθρώπους να πηγαινοέρχονται, άλλοτε πλέκοντας, άλλοτε καθαρίζοντας μ’ ένα μαχαίρι μήλα κι άλλοτε με τα χέρια αδειανά, μόνο να κοιτάζει.
Για να πάω στο σχολείο, περνούσα από τον δρόμο της γιαγιάς. Με παρακολουθούσε μέχρι να στρίψω στη γωνία, γύριζα καμιά φορά το κεφάλι και τα μάτια της ήτανε καρφωμένα πάνω μου. Όλους τους ακολουθούσε με το βλέμμα της, μέχρι να χαθούν στο τέλος του δρόμου.
Ένα πρωί, ήτανε κόσμος μαζεμένος μπροστά στην πόρτα της. Έτρεξα κοντά και στήθηκα να δω. Ένα στόμα με τεράστια, κοφτερά και κίτρινα δόντια έτρωγε τη γιαγιά. Είχε καταβροχθίσει το ένα της πόδι και προχωρούσε καταπίνοντας και το δεύτερο, μέχρι που έφτασε στα δάχτυλα, κι αφού τα εξαφάνισε, πήδηξε πάνω στο κεφάλι της. Αυτή χαμογελούσε, σχεδόν υπνωτισμένη. Το στόμα χίμηξε στο πρόσωπό της και έσβησε το χαμόγελο. Στη στιγμή έφαγε ολόκληρο το κεφάλι και άρχισε να ροκανίζει το σώμα. Τα δόντια μασάγανε σαν μηχανή, η γιαγιά δεν υπήρχε πια.
Θυμάμαι ν’ αναρωτιέμαι πού να πήγε η γιαγιά, το στόμα δεν είχε στομάχι. Είχε ξαπλώσει στο πεζοδρόμιο εξουθενωμένο.

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: