Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

13/10/2014

Johannes Jansen, Πορτρέτο

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 9:13 πμ
 
Ina4
…αυτός ο εν δυνάμει αυτόχειρας που επαναλαμβάνεται διαρκώς στις πράξεις του. οριστικά έτοιμος να πεθάνει ρίχνει το μαγεμένο σχοινί πάνω απ’ το κλαδί. όμως το σχοινί προσπερνά από μόνο του (όμοια μ’ ένα ιπτάμενο αντικείμενο) το κλαδί για να σταματήσει τελικά στον ουρανό λες και είναι γαντζωμένο σ’ ένα σύννεφο. ο αυτόχειρας συγκλονισμένος από τη βούληση του σχοινιού προσπαθεί να το τραβήξει προς τα κάτω καταβάλλοντας όλες του τις δυνάμεις και μ’ όλη αυτή την κούραση ξεχνάει την ψύχωσή του με τον θάνατο. όταν όμως αυτό βρεθεί και πάλι στα πόδια του σε όλο το μήκος του τον κυριεύει εκ νέου η παλιά γνώριμη απόγνωση και πρόθυμος να πεθάνει δοκιμάζει για ακόμα μια φορά να πετάξει το σχοινί πάνω απ’ το κλαδί. αυτός ο εν δυνάμει αυτόχειρας που επαναλαμβάνεται διαρκώς στις πράξεις του. οριστικά έτοιμος να πεθάνει ρίχνει το μαγεμένο σχοινί πάνω απ’ το κλαδί. όμως το σχοινί προσπερνά από μόνο του (όμοια μ’ ένα ιπτάμενο αντικείμενο) το κλαδί για να σταματήσει τελικά στον ουρανό λες και είναι γαντζωμένο σ’ ένα σύννεφο. ο αυτόχειρας συγκλονισμένος από τη βούληση του σχοινιού προσπαθεί να το τραβήξει προς τα κάτω καταβάλλοντας όλες του τις δυνάμεις και μ’ όλη αυτή την κούραση ξεχνάει την ψύχωσή του με τον θάνατο. όταν όμως αυτό βρεθεί και πάλι στα πόδια του σε όλο το μήκος του τον κυριεύει εκ νέου η παλιά γνώριμη απόγνωση και πρόθυμος να πεθάνει δοκιμάζει για ακόμα μια φορά να πετάξει το σχοινί πάνω απ’ το κλαδί. αυτός ο εν δυνάμει αυτόχειρας που επαναλαμβάνεται διαρκώς στις πράξεις του. οριστικά έτοιμος να πεθάνει ρίχνει το μαγεμένο σχοινί πάνω απ’ το κλαδί. όμως το σχοινί προσπερνά από μόνο του (όμοια μ’ ένα ιπτάμενο αντικείμενο) το κλαδί για να σταματήσει τελικά στον ουρανό λες και είναι γαντζωμένο σ’ ένα σύννεφο. ο αυτόχειρας συγκλονισμένος από τη βούληση του σχοινιού προσπαθεί να το τραβήξει προς τα κάτω καταβάλλοντας όλες του τις δυνάμεις και μ’ όλη αυτή την κούραση ξεχνάει την ψύχωσή του με τον θάνατο. όταν όμως αυτό βρεθεί και πάλι στα πόδια του σε όλο το μήκος του τον κυριεύει εκ νέου η παλιά γνώριμη απόγνωση και πρόθυμος να πεθάνει δοκιμάζει για ακόμα μια φορά να πετάξει το σχοινί πάνω απ’ το κλαδί…

PORTRÄT

 …dieser potentielle und sich ständig in seinen handlungen wiederholende selbstmörder. endgültig zum tode bereit wirft er das verhexte seil über den ast. das seil aber selbständig genug steigt (einem flugobjekt ähnlich) am ast vorbei um schließlich wie an einer wolke befestigt im himmel zu verharren. der selbstmörder vom eigenen willen des seiles erschüttert versucht es unter aufbringung all seiner kräfte herunter zu ziehen und dermaßen angestrengt vergißt er die todsucht. liegt es ihm jedoch in seiner ganzen länge wieder zu füßen überfällt ihn die alte verzweiflung von neuem und sterbenswillig probiert er nochmals das seil über den ast zu werfen. dieser potentielle und sich ständig in seinen handlungen wiederholende selbstmörder. endgültig zum tode bereit wirft er das verhexte seil über den ast. das seil aber selbständig genug steigt (einem flugobjekt ähnlich) am ast vorbei um schließlich wie an einer wolke befestigt im himmel zu verharren. der selbstmörder vom eigenen willen des seiles erschüttert versucht es unter aufbringung all seiner kräfte herunter zu ziehen und dermaßen angestrengt vergißt er die todsucht. liegt es ihm jedoch in seiner ganzen länge wieder zu füßen überfällt ihn die alte verzweiflung von neuem und sterbenswillig probiert er nochmals das seil über den ast zu werfen. dieser potentielle und sich ständig in seinen handlungen wiederholende selbstmörder. endgültig zum tode bereit wirft er das verhexte seil über den ast. das seil aber selbständig genug steigt (einem flugobjekt ähnlich) am ast vorbei um schließlich wie an einer wolke befestigt im himmel zu verharren. der selbstmörder vom eigenen willen des seiles erschüttert versucht es unter aufbringung all seiner kräfte herunter zu ziehen und dermaßen angestrengt vergißt er die todsucht. liegt es ihm jedoch in seiner ganzen länge wieder zu füßen überfällt ihn die alte verzweiflung von neuem und sterbenswillig probiert er nochmals das seil über den ast zu werfen…

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: