Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

31/01/2015

King Missile, Πάρε πράγματα απ’ τη δουλειά

Filed under: Τέντωσε τ' αυτιά,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 7:37 μμ

Πάρε πράγματα απ’ τη δουλειά. Είναι ο καλύτερος τρόπος να νιώσεις καλά για την εργασία. Μην αγοράζεις ποτέ στιλό ή μολύβια ή χαρτί. Πάρ’ τα απ’ τη δουλειά. Λαστιχάκια, συνδετήρες, σημειωματάρια, φακέλους –πάρ’ τα απ’ τη δουλειά. Είναι ο καλύτερος τρόπος να νιώσεις καλύτερα για τον χαμηλό μισθό σου και τις φρικτές συνθήκες εργασίας.

Πάρε ένα τασάκι –έχουν κάμποσα. Πάρε κρεμάστρες. Πάρε –πάρε έναν κάδο σκουπιδιών. Γιατί ν’ αγοράσεις συρταροθήκη; Γιατί ν’ αγοράσεις τηλέφωνο; Γιατί ν’ αγοράσεις υπολογιστή ή επεξεργαστή κειμένου; Πάρ’ τα απ’ τη δουλειά.

Εγώ πήρα ένα ολόκληρο γραφείο απ’ το τελευταίο μέρος που δούλευα. Δεν το πήραν χαμπάρι ποτέ και ταιριάζει τέλεια στο διαμέρισμά μου. Πάρε μια ηλεκτρική ξύστρα. Πάρε ένα κουτί μπλάνκο˙ ίσως το χρειαστείς μια μέρα. Έχεις καθήκον ως καταπιεσμένος εργαζόμενος να κλέβεις απ’ τους εκμεταλλευτές σου. Πάρε πράγματα απ’ τη δουλειά. Και κωλοβάρα την ώρα εργασίας. Όλ’ αυτά τα ’γραψα στη δουλειά. Με πληρώνουν να γράφω για πράγματα που τους κλέβω. Η ζωή είναι ωραία.

Περισσότερα ποιήματα του John S. Hall, τραγουδιστή των King Missile, μπορείτε να διαβάσετε στο ενδέκατο τεύχος του Τεφλόν.

11/01/2015

Τεφλόν #12 | Κυκλοφορεί!

Filed under: Τεύχος Δώδεκα — kyokokishida @ 9:45 μμ

12teflonCOVER

Πατήστε εδώ για να δείτε τα σημεία διανομής.

 

07/01/2015

Γιάννης Ξούριας, Οι ουρανοκατέβατοι των φοράδων

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 12:58 μμ
.
Ψοφάνε
Για μαρμαρόμπαλες (κλασικές, εξολοκλήρου
Από λύσσα απόλυτη) για να κλωτσάνε πάνω σε λαρύγγι /
Λαρύγγι ξερό λαρύγγι φαλακρό με ψύχωση βραχώδη αστραγγάλιστο
Σκιστό
Γεμιστό με αφάνες
Σαλιωμένες με λιοπύρι /
.
   ΚΑΙ Ο ΜΕΛΑΝΩΜΕΝΟΣ (επεισόδιο)
Ο νούμερο Ένα απλώς
Καθισμένος σ’ ένα σωρό ιερές τσιμεντόπλιθες βαστά τσαμπί πολύ
Βαρύ από μιλιούνια μουρμουρητά
Μπλεγμένα και ψιθύρους, να μπήγεσ’ αγαλματένιος ακούγοντας με τους βουβώνες:
.
Νεκροταφεία φιλμαρισμένα σε 8mm με κέρατα άσπρα και λουλούδια
Με φούξια λουλούδια του πικάπ –μοναδικά– ανύπαρκτα σ’ όλο το ίντερνετ
Και με κέρατα άσπρα που λάμπουνε από πάστρα
.
Αγαλματένιος με τη βελόνα του πικάπ να γρατζουνά τα πλευρά
Να εξελίσσεται εν στάσει η πύκνωση
Της πεύκης με μια τζαζ τζιτζικιών ανισόρροπων ένα σισίρισμα
Υφασμένο σφιχτά
Αυθόρμητο
Και παχύρρευστο στα σπλάγχνα
Στα μαλλιά της και στα
Φανερά / Τελικά όλο κι όλο το περιβόητο κρυφό ήταν το μονοκόμματο μάρμαρο
.
Όπου αυτό που δε φαίνεται είναι αυτό που φαίνεται
 .
Περισσότερα ποιήματα του Γιάννη Ξούρια μπορείτε να διαβάσετε στο ενδέκατο τεύχος του Τεφλόν.

03/01/2015

Π. Ένιγουεϊ, Ανακουάτρος

Filed under: Τεύχος Έντεκα — kyokokishida @ 2:14 μμ

Καμιά φορά ο Δημοσθένης αναπολούσε τα παιδικά χρόνια στο χωριό με τη μητέρα του και την αδερφή του. Πατέρα δεν γνώρισε. Είχε σκοτωθεί σε τροχαίο στις στροφές του Δομοκού δύο μήνες πριν έρθει στον κόσμο. Η μάνα του όλη μέρα στο καφενείο, μόνη, να τα φέρει βόλτα. Ήθελε να τον κάνει δικηγόρο ή γιατρό. Έγινε δημοσιογράφος. Τη θυμάται να γυρίζει αργά το βράδυ κουρασμένη, να τρώει μια σαλάτα και να κοιμάται.

Με την αδερφή του αταίριαστοι. Παιδικούς φίλους δεν είχε. Όλα τα παιδιά του χωριού τον περιέπαιζαν. Αυτός δεν τους έδινε σημασία. Το μόνο που ήθελε ήταν να φύγει απ’ το χωριό. Και γι’ αυτό διάβαζε. Όχι για να σπουδάσει, «να μορφωθεί», όπως του έλεγε η μάνα του, αλλά για να φύγει και να μην τους ξαναδεί.

Και τα κατάφερε. Έφυγε. Πέρασε σε μια σχολή δημοσιογραφίας και έπιασε αμέσως δουλειά, αρχικά σε μια μικρή δημοτική εφημερίδα και έπειτα στο Βήμα. Όχι όμως σε κάποιο δυνατό πόστο, αλλά στο δικαστικό-εγκληματολογικό. Το είχε επιλέξει επειδή γενικά δεν είχε τρέξιμο. Μοναδική εξαίρεση, όλα αυτά τα χρόνια, η υπόθεση Κοσκωτά.

Το χωριό σπάνια το επισκεπτόταν ως φοιτητής. Χριστούγεννα και Πάσχα. Και αυτό για χάρη της μάνας του. Μέχρι που η κακομοίρα πέθανε. Μετά δεν ξαναπήγε. Δεν τον ξανάδαν. Ούτε και ο ξάδερφός του, ο Κώστας, που τα λέγανε καμιά φορά στα πεταχτά στο Φλοράλ, στην πλατεία Εξαρχείων. Εξαφανίστηκε από προσώπου γης.

(more…)

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.