Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

25/02/2015

Γεωργία Διάκου, Δύο ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Δώδεκα — kyokokishida @ 4:33 μμ
 .
Σκέψη λέξη
.
όταν σκέφτομαι ότι
ο τοίχος γράφει
για ποντίκια
που πετάνε
γελάω κ΄
λέω δεν είμαστε
ρατσιστές μωρό μου
μπορούμε να φοράμε
φορέματα κ΄ να βγαίνουμε
για τσιγάρα
ο περιπτεράς δεν θα σε κοιτάει
μπορώ όμως να δείξω λίγο
από τα χλωριούχα μου σκέλια
κ΄ να πάρεις το πακέτο σου
Ύστερα να τριγυρνάμε με πλαγκτόν
στις μασχάλες
τρώγοντας κρακεράκια
με κατσαρίδες
συζητώντας δυνατά
για τους πολέμους
κ΄ τις μαύρες τρύπες
–Ο Αϊνστάιν θα ήταν περήφανος
που δύο θεωρητικοί
παίζουν το σύμπαν στα δάχτυλα–
.
Οι κυβερνήτες θα έχωναν ένα χαρτονόμισμα
στο στόμα μας
δεν είναι λόγια αυτά από τόσο
μακριά
στις πρόστυχες διατυπώσεις σας
Γιατί δεν γράφετε γράμματα αγάπης;
Εμείς προσπαθήσαμε –
μα το μόνο που έβγαινε
ήταν
«ΕΣΥ ΓΕΛΑΣ
ΜΕ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΑ
ΠΙΑΤΑ
ΗΔΟΝΗΣ
ΥΠΟΣΧΟΜΑΙ
ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΩ
ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ
Ή
ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΚΗ.»
Μετά έχασα τις λέξεις
κ΄ όλες τις εκθέσεις
του νηπιαγωγείου
με τα ευφάνταστα
ορθογραφικά.
Γύρισα τρομαγμένη
στην κουζίνα
παρατηρώντας το φαλλικό μαχαίρι
στα σκουπίδια
κ΄ δυο απέναντι κορμιά
να γεννούν
όλες τις πίστες τους
σε πλάτες τύπων
κ΄ λογαριασμούς κρεοπωλείων.
Συντηρήθηκα με το κυκλικό
σχέδιο
στην επιφάνεια
του γραφείου
κ΄ το ρολόι που μετρά
τη ρωσική ρουλέτα
από κάτω.

.

Πάρτι μασκοφόρων

Δεκαπέντε διαφορετικά είδη ακροβασίας δεκαπέντε είδη ακροβατικών
Το ραβδί σου και το δικό μου ξύνονται σε επικλινή οράματα
την ώρα αυτή, η Ντόλυ κορωνίζει τραγούδια και τραγουδά
καθώς ο χειμώνας πέρασε στωικά με κιτρινόπτερο αδελφό
καθώς χαϊδεύεις την Ανατολή σαν κυρτωμένο ηφαίστειο
και η κυρία με τις πορτοκαλάδες ξεχύνεται στους διαδρόμους
Τα παγάκια κρυώνουν στο φως το φως θερμαίνεται
ο ιππόκαμπος στολίζει τα πυρομαχικά του νερού
και οι στεριανοί παλαίμαχοι αποσύρονται θριαμβευτικά
Είναι λαχταριστό το φαγητό πάνω στο τραπεζομάντηλο της Μπάρμπι
με θέα τους σοβαρούς εμπειρογνώμονες να διαβάζουν εφημερίδα
Εφημερίδες δετές και συντεταγμένες
Είναι η πρόοδος των διανυσμάτων
Αγάλματα/ Κτερίσματα/ Ταφικά μνημεία
Ήσυχη κατάποση με περίσσιο σάλιου
καθώς τα πόδια αναποδογυρίζουν τα δέντρα/ πιο εύκολη καταστολή
Και η τούρτα φτάνει –κεριά σύριγγες–
Όλοι νιώθουν αγαλλίαση στο κομμάτι κοπής που τους αναλογεί
και τους επιτρέπει να δοξάζουν την Κατατονία με καταλανική γλώσσα
456 εγώ είμαι αυτή που τα προσθέτω 4+5=9+6=15 1+5=6
6 διά το μισό του είδωλο μας κάνει μια πανοραμική δυαδικότητα
σαν τα ρομαντικά ντουέτα αστρικών ταξιδιών
Περνάμε συριστικά στον κήπο με τις ξιφολόγχες
και σκορπάμε τις μάσκες στο ζωικό βασίλειο
που κουβαλάμε σε φλεβικά κιβώτια

Περισσότερα ποιήματα της Γεωργίας Διάκου μπορείτε να διαβάσετε στο δωδέκατο τεύχος του Τεφλόν.

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: