Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

24/03/2015

Π.Ε. Δημητριάδης, Σάκος του μποξ (…που έφυγε)

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Δώδεκα — kyokokishida @ 2:08 μμ

These rivers of suggestion are driving me away

Γερό ζευγάρι

Ήταν γερό το ζευγάρι μου απόψε. Η πιο στρέιτ ύπαρξη εκεί μέσα. Αγνή καρδιά ομοφυλόφιλη. Δεν της κάθεται η Ελένη, αυτή χάνει: άπερκατ, κλοτσιά, δεξί-αριστερό κροσέ κι αποτελείωμα με το γάντι ανάποδα. Είχες ακούσει στο νοσοκομείο πως έχω χάσει τον ένα όρχι μου; Απ’ όταν έχασα και σένα είμαι απολύτως ανίκανος.

Τα αντρικά αποδυτήρια

Βρωμάνε ιδρωτίλα, τρίχα σκληρή που στάζει, τα αντρικά αποδυτήρια. Μα τους αγαπάω αυτούς τους άντρες. Γιατί είναι καθαροί από μέσα τους. Για το ψωμί σέρνονται στα καρτόνια κάτω από τ’ αυτοκίνητα, χορεύουνε τα καλοκαίρια στις ταβέρνες τα φολκλόρ. Και με γυναίκες μαζί, και φοιτητές, κάνουν προπόνηση. Κι ο δάσκαλος με διαβεβαίωσε: «Χρυσαύγουλο εδώ δε μπαίνει».

Ο ποιητής Σαμσών Ρακάς έξω από το προπονητήριο

Πιάσαμε την κουβέντα μετά την προπόνηση με την καγκουροφοιτήτρια, την Έλενα. Μας είπε ότι είναι από την Πάτρα (έκανε μπαμ), αλλά η οικογένειά της μένει στη Σαλαμίνα. Της λέω, με συγκεκαλυμμένη περιπαικτικότητα, «σίγουρα θα έχεις πετύχει και τον Σαμσώντα Ρακά, τον ποιητή, στο πρακτορείο». Έμεινε κόκκαλο η Βίλμα. Μου λέει, «ένα στίχο του μου γράψανε σήμερα στο τετράδιο: καραβοτσακιστήκαμε αταξίδευτοι». Με γάμησε βαθιά ο συνειρμός. Κι ακόμα πιο βαθιά που η έκπληξή μου θά ’μενε αμοίραστη (όπως και για το «Μη με ρωτάς», που ετοίμαζαν οι πρωτοετούλες για τις 17 Νοέμβρη στη διπλανή αίθουσα στο Πανεπιστήμιο). Να θέλω να σ’ το πω, και πώς; Κι ούτε τουίτερ έχω να το γράψω, ούτε τίποτα; Άνοιξε έμαθα το μαγαζί. Κι ο Περικλής περιμένει να στείλει τα ούζα. Του λέω, δε μιλάμε. Και δε θέλω που δε μιλάμε. Κι όλο πάω να τείνω μια χείρα στο κεφάλι μου κι όλο πέφτω πάνω στο μάγειρα. Και χτυπιέμαι με τα κοριτσάκια μπας και βγει ο βράχος από μέσα μου.

Μόνο με γυναίκες

Σας είπα ψέματα πως ο λόγος που φωνάζω και πέφτω κάτω και διαρρηγνύω τα σορτσάκια μου είναι για να περάσω μηνύματα κατά του ανδρικού στερεοτύπου, του άτρωτου κι αλύγιστου. Ο κύριος λόγος είναι για να με βάζει μόνο με γυναίκες ο δάσκαλος. Μ’ αυτές το παίζω πάντα πιο ωραία το θέατρο.

Το εκπληρωμένο

Σήμερα είχα μπροστά μου την Κλαίρη. Μαυρομάλλα, με ελαφρά κύφωση, ατσούμπαλη στο τρέξιμο, γύρω στα 45. Και είχε μια γλυκιά ενθύμηση ο ιδρώτας της. (Η κόρη της ζωγράφιζε λουλούδια παραδίπλα μας.) Έφερα πάλι στο μυαλό μου, έντονα, τα οπίσθιά σου…
Ποτέ δεν είχα νιώσει τόσο ανεκπλήρωτο το εκπληρωμένο.

«Θέλεις να γεράσουμε μαζί;»

Κάθε φορά που βγαίνω απ’ την προπόνηση στο κρύο, διαπιστώνω πως μετά από σένα αγάπησα το χειμώνα (και μίσησα το καλοκαίρι, κατά συνέπεια). Και νομίζω πως απέκτησα για πρώτη φορά κι ένα φετίχ ερωτικής τάξεως: τη δύση. Όλα στον ίδιο παρονομαστή (ή όλα σε θυμίζουν;…). Κι εκείνο το ερώτημα, που με τυράννησε μια νύχτα και μας έφερε εδώ που μας έφερε, νομίζω πως δεν το φοβάμαι πια. Αλλά εν τη απουσία είναι πολύ πιο εύκολα τα πράγματα. Πόσο μάλλον εν τη αντικαταστάσει…

Για την παγκόσμια ημέρα της μπριζόλας

Σήμερα η μελαμψή, αδιευκρινίστου ηλικίας, τύπισσα από το καράτε που καμιά φορά κάθεται και στο μποξ μού ζήτησε το τηλέφωνό μου. Την είχα ρωτήσει αν καπνίζει και κουράζεται εύκολα. Και καταλήξαμε στο «πίπες λίγο-πολύ όλες κάνουμε». Της έδωσα (κατά λάθος;) το κινητό του νεκρού παππού μου. Μα όσο πλησιάζει η παγκόσμια ημέρα της μπριζόλας, το ξανασκέφτομαι. Δε θά ’ναι το ίδιο, μα μια μπριζόλα είναι πάντοτε παρήγορη…

Fantasy reconciliation scenarios, μέρος 2ο

Κλείνω τα μάτια μου και βλέπω
τα κατουρημένα ξύλα στο μπαλκόνι
κάτω απ’ το φως των Χριστουγέννων
και τη φωτιά να καίει ακόμα μέσα.
Το σπίτι αυτό είναι δικό μου
(εκεί έχω αφήσει τη χαρά μου)˙
μια μέρα θα το πάρω πίσω,
με τη βροχή στην κατσαρόλα
και με το τελευταίο αίμα.

«Η μέρα εκείνη δε θ’ αργήσει», μου είπε ο Β. στο τηλέφωνο όταν του εξιστόρησα την κατάσταση. Μα τό ’χουμε ξαναζήσει και ξέρουμε πώς λέγεται. Κι όμως, μας ξεγελάει ακόμα. Κι όσο δεν κλείνει η πληγή, βάζεις με τα μυαλό σου τα χειρότερα…

11.2014

 Αποσπάσματα της ενότητας «Σάκος του μποξ» δημοσιεύτηκαν στο δωδέκατο τεύχος του Τεφλόν.

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: