Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

04/09/2015

Μαρία Πασχαλίδου, Οικογενειακό τραπέζι

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Δεκατρία — kyokokishida @ 8:40 μμ

ο πατέρας στη κεφαλή
όλοι σιωπηλοί
ηρεμία και αγάπη
αγάπη πολλή
να φας αγάπη
μέχρι η κοιλιά σου να χορτάσει
για το καλό σου
παιδί μου
σπλάχνο μου
ζωή μου

ο σκύλος παρακολουθεί
τι ευτυχισμένη στιγμή
πόσο θα ήθελα το πιάτο μου
να εκσφενδονιστεί
στον απέναντι τοίχο
με τις φωτογραφίες από τις διακοπές
το 1994
θυμάμαι λίγα
σα να μην ήμουν εκεί
και όμως ήμουν
μητέρα

αχ, μητέρα
εξασκούσα την ακοή μου το ’96
σπίτι με φτωχή ηχομόνωση
τι να κάνω
τα γαμοσταυρίδια είναι εθιστικά
και το φως σβηστό
πάντα σβηστό
επούλωνε τον τραυλισμό μου
μητέρα
κι όλα καλά το πρωί
δε φταις κι εσύ
και τα α πα πα και
και τα μη και τα χριστός και παναγία
δε φταίνε κι αυτά

κι όλα καλά το πρωί
για φαντάσου, μητέρα
όλα καλά
πώς να καταλάβεις μετά
το 2007

Advertisements

1 σχόλιο »

  1. Reblogged στις To Koskino.

    Σχόλιο από Το κόσκινο — 12/10/2015 @ 7:51 πμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: