Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

08/11/2015

Στέλιος Γιαννίκης, Δύο ποιήματα

Filed under: Τεφλονοποιήματα,Τεύχος Δεκατρία — kyokokishida @ 2:03 μμ

Ανταπάντηση προς τις θετικά πολωμένες κλίκες του Άδη

Τριβή ολίσθησης
η κοινή σκέψη
το λάδι
μεταξύ μας
στη σαλάτα
του πληθυσμού

Η Πηγή γεννά:ήδη,
στο έδαφος
η ουρά
μιας
γουλιάς

Δυστυχώς για εσάς
μαζί με τις πρόκες της ψυχής μου
θα πέσουνε και τα κάδρα σας.


Τα αποσιωπητικά της ουσίας

(Αλείφοντας το λογικό –γένι με υπόκωφη σαπουνάδα
το αφαίρεσε σε χρόνο μηδέν
ο Πιστός–
δεν θα αφήσει τις αμφιβολίες να μακρύνουν
κρατά μια πέτρα και διακόπτει
τον καταρράκτη του μέτρου
προκαλώντας:θαυμαστικό)
ένα κλειδούχο φτέρνισμα
και το κουνούπι που απογειώνεται
με ανεβάζει
Κατακόκκινο
στον Ευκάλυπτο.
Όλων των ειδών καλλιτεχνών τα σύνολα
έχουν μια κλίση προς το σημείο που χωλαίνουν
έναν θάνατο που κάποιος πρέπει να τραβήξει
σαν την αλυσίδα στο καζανάκι.

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: