Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

08/03/2016

Batania / Neorrabioso, Ο θάνατος

Επομένως,
η τρέλα γνωρίζει τ’ όνομά μου
και τα φέρετρα είχαν συκοφαντηθεί:
ο θάνατος είναι συνταξιοδότηση,
ο θάνατος είναι γκάργκοϊλ,
ο θάνατος είναι το χαλί και η απαραίτητη τύρβη,
αλλά εγώ
τότε
ρωτώ
γιατί με τον πρώτο πυροβολισμό μού πετάχτηκαν τα δόντια
τα νεογιλά,
γιατί ο πατέρας μου είναι νεκρός
και σώος
και νιώθω δικά μου τα σκουλήκια του,
γιατί εξακολουθούν να με τρώνε,
μέρα με τη μέρα,
κάθε λεπτό,
γιατί αυτή τη νύχτα
τα τρένα τρέχουν σαν λεοπαρδάλεις,
δεν σας καταλαβαίνω,
ο κόσμος πεθαίνει
και δεν τολμάτε να κόψετε τους δρόμους,
δεν καίτε τα κοντέινερ,
δεν πετάτε πέτρες ενάντιά τους,
δεν ξεφεύγετε από τους καταστολείς αντιταραξίες,
σας μισώ, με αηδιάζετε,
θα ήθελα να σας χώσω έναν κάκτο στο στόμα
ή να καείτε στην ίδια πυρά
μαζί με τις καταραμένες Βίβλους σας για δειλούς,
θέλετε να συνηθίσω τον θάνατο
αλλά ο θάνατος
δεν είναι κάποιος δάσκαλος,
δεν είναι κάποιο τηλεσκόπιο,
ο θάνατος δεν είναι άτλας,
δεν προσφέρει σοφία,
ο θάνατος δεν προσφέρει τίποτα
παρά μόνο φόβο,
σιωπή,
μοναξιά
και οργή.

[μετάφραση: Σπύρος Πρατίλας]

Περισσότερα ποιήματα του Batania / Neorrabioso μπορείτε να διαβάσετε στο τχ. 14 του Τεφλόν.

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: