Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

17/12/2016

Τεφλόν #16 | Νέο ποιητικό σκεύος

Filed under: Μαντάτα,Τεύχος Δεκαέξι — kyokokishida @ 10:16 μμ

16teflon_cover_blog2

ΤΕΦΛόΝ #16
Χειμώνας-Άνοιξη 2017

Πατήστε εδώ για να δείτε τα θέματα του τεύχους και τα σημεία διανομής.

Γίνετε συνδρομητές στο Τεφλόν και… αποκτήστε αντικολλητική προστασία!
Διαβάστε περισσότερα εδώ.

12/12/2016

Το Τεφλόν στo διήμερο «Σημεία & Τέρατα» | 17 & 18 Δεκ.

Filed under: Μαντάτα — kyokokishida @ 12:09 πμ

simeiaterata

Το Σάββατο 17 και την Κυριακή 18 Δεκεμβρίου το περιοδικό Τεφλόν θα συμμετέχει μαζί με δημιουργούς φανζίν, περιοδικών, κόμικ και βιβλίων στο διήμερο «Σημεία & Τέρατα: Έντυπα, ανέντυπα πειράματα και μεμονωμένα περιστατικά», το οποίο θα πραγματοποιηθεί στον 7ο όροφο της Πανεπιστημίου 64 (είσοδος από την στοά). Πατήστε εδώ για να δείτε το πλήρες πρόγραμμα του διημέρου.

(more…)

01/12/2016

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ: Max Ritvo | Αιώνες

Filed under: Μαντάτα — kyokokishida @ 4:29 μμ

aeons_cover

Max Ritvo
Αιώνες
Εκδόσεις Σαιξπηρικόν

Κυκλοφόρησε η βραβευμένη από την Poetry Society of America ποιητική συλλογή Αιώνες (Aeons) του Max Ritvo, σε μετάφραση και επιμέλεια της συντακτικής ομάδας του Τεφλόν.

Ο Μαξ Ρίτβο, τον οποίον παρουσιάσαμε στο τχ. 12 του περιοδικού, γεννήθηκε το 1990 στο Λος Άντζελες. Από μικρή ηλικία έπασχε από το σάρκωμα του Ewing, μια σπάνια μορφή καρκίνου των οστών. Ποιήματα, συνεντεύξεις και δοκίμιά του έχουν δημοσιευτεί σε διακεκριμένα περιοδικά όπως τα The Los Angeles Review of Books, New Yorker, Poetry, Boston Review και Yale Literary Magazine. Σπούδασε ποίηση στο Πανεπιστήμιο Γέιλ και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Έφυγε από τη ζωή στις 23 Αυγούστου 2016.

[ Λίγα λόγια για το βιβλίο ]

Στους Αιώνες ο Μαξ Ρίτβο περιστοιχίζεται από πρόσωπα σε ένα σύμπαν μέδουσα. Το όνομά του βρίσκεται στο στομάχι μιας χήνας. Η γλώσσα είναι ένα φύλλο που σκίζεται, ένα βουλωμένο υδραγωγείο. Οι επιθυμίες δεν φωτίζουν στιγμιαία την οθόνη του μυαλού αλλά χρωματίζονται αργά καθώς περνούν μέσα από το σώμα. Το σώμα που είναι άλλοτε ουρανός, άλλοτε καβούκι, άλλοτε ύφασμα. Η βελόνα του πικάπ εισχωρεί στο κεφάλι. Στην καρδιά φυτρώνουν νύχια. Το δέρμα βρίσκεται σε ανοιχτό διάλογο με τον φλοιό και τον οπό των δέντρων. Το μυαλό είναι ένα μαύρο γάντι. Ο βολβός της τρίχας κάτι που μασιέται μέχρι να βγάλει χυμό. Το αίμα χαρούμενο κι εξουθενωμένο. Ο θάνατος καρδιοκατακτητής.

(more…)

Blog στο WordPress.com.