Τεφλόν | νέο ποιητικό σκεύος

12/01/2018

Shpëtim Selmani, Πάντα μου άρεσε

Filed under: Τεφλονομεταφράσεις,Τεύχος Δεκαοχτώ — kyokokishida @ 12:18 μμ

Πάντα μου άρεσε όλες
Τις πρώην μου να τις ρωτάω πώς τα περνούν
Σ’ αυτή τη ζωή. Κι αν θα πίνανε
Καμιά μπίρα μαζί μου.

Έτσι μετά παίρνω απαντήσεις
Πολύ ευχάριστες όπως:
Είμαι καλά, έχω μια κόρη και ασχολούμαι μόνο μαζί της,
Τώρα είμαι στην Ταϊλάνδη για μια επιστημονική μελέτη πάνω στη γνώση,
Είμαι στο Πεκίνο για ένα συνέδριο με θέμα τη μόλυνση του περιβάλλοντος,
Αυτό το καλοκαίρι θα το περάσω με την αγαπημένη μου
Και απολαμβάνουμε η μία το σώμα της άλλης,
Εσείς οι άντρες ποτέ δεν μαθαίνετε το σώμα μιας γυναίκας,
Γνώρισα έναν ποιητή που με παράτησε,
Ήταν μεγάλος βλάκας,
Είμαι στη Βουδαπέστη σε μια σχολή χορού,
Σ’ έχω δει στον ύπνο μου να με σκοτώνεις,
Παντρεύτηκα και χώρισα έναν ψυχοπαθή,
Ο άντρας μου γουστάρει να χύνει στο στήθος μου και μετά να τραγουδάει,
Κυρίως τραγούδια για τον πόλεμο,
Δεν θέλω να γνωρίσω κανέναν άλλον μετά από σένα,
Γράφω ένα βιβλίο για την εποχή μας,
Δουλεύω χωρίς σταματημό και τρέχω πολύ,
Έχω σκεφτεί ν’ αυτοκτονήσω, τα παράθυρα μένουν ανοιχτά,
Ο εαυτός μου δεν μου αρκεί, την έλλειψή μου την ψάχνω σε σένα,
Σε θαυμάζω ως άνθρωπο,
Εργάζομαι ως δασκάλα σε μια μικρή πόλη,
Δεν πίνω πια μαριχουάνα, τώρα πίνω μόνο γάλα,
Εσύ δεν αξίζεις να είσαι ούτε ζώο,
Ακόμη σε θέλω σαν τρελή.

Και όλες χωρίς εξαίρεση
Ακόμη θέλουν να πιούν μια μπίρα μαζί μου.

Ύστερα.
Νιώθω οίκτο για όλους τους ανθρώπους.

Και ξεσπάω δυνατά
Σε οδυρμό πίνοντας μια μπίρα
Σαν μια κλωστή ολομόναχος,
Σαν ένας γίγαντας.

[μτφρ. Ελένη Ντούξη, Χρήστος Αρμάντο Γκέζος]

Περισσότερα ποιήματα του Σπετίμ Σελμάνι μπορείτε να διαβάσετε
στο αφιέρωμα στη σύγχρονη αλβανόφωνη ποίηση που δημοσιεύεται
στο τχ. 18 του Τεφλόν.

 

Gjithmonë më ka pëlqyer që të gjitha
Ish të dashurat e mia, t’i pyes se si ja cojnë në
Këtë jetë. Dhe se a do ta kishin pirë edhe
Nga një birrë me mua.

Kështu që pastaj marr përgjigje
Shumë të këndshme të tilla si;
Jam mirë, kam një vajzë dhe merrem vetëm me të,
Tani jam në Tajlandë, në një punim shkencor mbi dijen,
Po qëndroj në Pekin, në një konferencë mbi ndotjen,
Këtë verë do ta kalojë me të dashurën time dhe
Po kënaqemi me trupin e njëra-tjetrës,
Ju burrat kurrë nuk e njihni trupin e një gruaje,
Kam takuar një poet dhe më ka lënë,
Ishte një budalla i madh,
Jam në Budapest në një kurs vallëzimi,
Të kam parë në ëndërr sikur po më vrisje,
Jam martuar dhe jam ndarë nga një psikopat,
Burri im ka qejf të më derdhet në gjoks e më pas të këndojë,
Kryesisht këngë mbi luftën,
Nuk dua ta takoj askënd tjetër pas teje,
Po shkruaj një libër mbi kohën tonë,
Po punoj pandërprerë dhe po vrapoj shumë,
Kam menduar ta vrasë veten, dritaret po rrinë hapur,
Vetja ime nuk më mjafton, mungesën time e kërkoj në ty,
Të adhuroj si njeri,
Po punoj si mësuese në një qytet të vogël,
Nuk e pi më marihuanën, tani pi vetëm qumësht,
Ti nuk e meriton të jesh as kafshë,
Ende të dua si e cmendur.

Dhe të gjitha pa asnjë përjashtim,
Ende duan të pinë birrë me mua.

Më pas.
Ndjej mëshirë për të gjithë njerëzit.

Dhe shpërthej fuqishëm
Në vaj duke pirë birrë
Fillikat i vetëm,
Si një gjigant.

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: