Jazra Khaleed & A. A. Fokurov – Η ελπίδα έχει πάντοτε πλαν μπι

στην ελλάδα από άκρη σ’ άκρη περιμένουν την ελπίδα

στις πόλεις περιμένουν την ελπίδα/ στις κωμοπόλεις περιμένουν την ελπίδα/ στα χωριά περιμένουν την ελπίδα/ στα βουνά περιμένουν την ελπίδα/ στις πεδιάδες περιμένουν την ελπίδα/ στη θάλασσα περιμένουν την ελπίδα/ στην κάτω ραχούλα περιμένουν την ελπίδα/ στην άνω ραχούλα περιμένουν την ελπίδα/ στις ειδήσεις είπαν ότι κανείς δεν ξέρει πότε και από πού θα έρθει η ελπίδα

Το ποίημα «Η ελπίδα έχει πάντοτε πλαν μπι» περιλαμβάνεται στο δέκατο ένατο τεύχος του περιοδικού Τεφλόν.
.
Advertisements

κ. λλάμα, Νουρ

Διέρχεται απ’ το σκοτάδι στο φως
στα χιλιόμετρα μετρά απόσταση
το φως
12 χιλιάδες εικόνες από ειδήσεις γι’ αυτήν
αυτή που φόρεσε νωρίς το πέπλο
φόρεσε νωρίς
τι κρίμα 12 χιλιάδες ειδήσεις για 1 διαφορά χρόνου υποτιθέμενη
Κρέμεται από μια απόχη
σύντομα ψαράδες έντρομοι
την έπιασαν
6 χιλιάδες κραυγές από τρόμο γι’ αυτήν
αυτή που θέλησε μόνο να περάσει
θέλησε μόνο
τι κρίμα 6 χιλιάδες κραυγές γιατί δεν ήταν ψάρι
Και στήσανε ένα γλέντι γι’ αυτήν
Νουρ σημαίνει φως
έφαγαν ήπιαν γι’ αυτήν
Νουρ σημαίνει φως
είπαν πολλά γι’ αυτήν
Νουρ σημαίνει φως
κι όταν πια πήγαν για ύπνο
στην παλάμη της έγραφε:
«Εμένα δε με ρώτησε κανείς»

Elife Krasniqi, Το σπίτι μου με τις ρίζες

Μια μέρα θα ’χω ένα σπίτι
Ένα σπίτι με βαθιές ρίζες στη γη θα ’χω
Μικρό, ζεστό και με πολύ φως
Με κόκκινη σκεπή, χωρίς κορφή
Μέσα στο σπίτι η ευχή του πατέρα θ’ αντηχεί
Είχε συνήθειο στο κεφάλι να μας φιλά κι ύστερα
«Ο Θεός μαζί σου» έλεγε
Όλες τις αναμνήσεις θα τις κρεμάσω κορνίζες στον τοίχο

Όταν θα ξυπνάω το πρωί στο σπίτι με τις ρίζες
Θα μυρίζω τη μάνα μου στο σβέρκο
Κάθε μήνα θα της βάφω τα μαλλιά καστανά
Κάθε μέρα στον κήπο θα περπατάμε
Και κάτω απ’ τη σκεπή των δέντρων που γλυκά στάζουν
Ώρα πολλή θα ξαποσταίνουμε

Στο σπίτι εκείνος δεν θα είναι
Δεν πειράζει, θα προσποιούμαι πως είναι
Η γλυκιά γκρίνια για το ποιος θα πιάσει πρώτος τη γωνιά του γραψίματος
Το παιχνίδι με τα παιδιά. Οι εποχές του χρόνου στο μέτωπό του
Όσες σκέψεις απώθησα
Όλες με αναμνήσεις θα τις ανταλλάξω Continue reading «Elife Krasniqi, Το σπίτι μου με τις ρίζες»