Simone Kornappel, hall of ποιου (λούπα)

να υπομένεις. βάλσαμο για τα πάντα. στους εφιάλτες η κοινωνιόλεκτος επιθυμητή, η θολότητα κάποιων, όταν υπάρχει. κοινωνική επίσης. χαλαρώνει. memento mori. σαν ντόμινο σώματα διασκορπισμένα. ωστόσο η πλειοψηφία επιθυμούσε να συμπεριφέρομαι σαν άνθρωπος. στη βιογραφία. έτοιμη για συζήτηση. και όσον αφορά εμένα εδώ: η ανάμνηση των μηχανών. πόσο φρανσίν η εναλλαγή εξειδίκευσης και αργομισθίας. ένας άλλος κόσμος. ατυχής κόπωση του υλικού και κάποιες φορές αυτό το υλικό είμαι εγώ. το τραπέζι, το αδιάλειπτο χλαπάκιασμα, τα πρόσωπα. μια αιώνια ανοησία όπως μπροστά στις βιτρίνες, στις τεφροδόχους. hall of ποιου; άκουσα ότι αν τα κακαρώσεις στον ύπνο σου, το όνειρο μένει να αιωρείται εκεί ανάμεσα στους κροτάφους σαν κρύσταλλος. θ’ αφήσω πίσω μου μήνυμα. μια φωτογραφία που θα με δείχνει να τραβώ το βύσμα, χαμογελαστή. το βουητό των φαναριών. early bird. νυσταγμένη σε μια γωνίτσα. αυτός ο άβακας από παραγραφοποιημένα περιστέρια. pigeon pigeoff. παντού αντιπρόσωποι άδειων ακινήτων. δράμα στο τέλος της παραγράφου. the german word for dream. το τραύμα ενός σκρίνιου. μητέρα. δευτερεύουσα πλοκή. απ’ τα δέντρα της λεωφόρου. πόσο όμορφα κατοικεί μέσα σε όλους ο θυμός, η κωμικότητα δουλεύει πάνω στην κωμικότητα. πώς ξύνονται μαζί και πότε.

*

μεγάλη παραμονή στη διαφορά. ανοίγει τα μάτια λες και είναι τσόφλια αυγού. ένας άλλος κόσμος. μια αποτυχία εδώ στο κατώφλι της διοίκησης. διάδρομοι προς διαδρόμους. όπου o αέρας είναι βαρύς, μαθαίνει. να φυλλομετράς τις πόρτες, από μια ανάγκη, σαν χαρτιά. έλα, θ’ ανοίξουμε μια τρύπα στο μέσο του πλήθους.

*

κι εδώ κάποιος γίνεται ορατός πίσω απ’ την πόρτα με μια εντολή, κάποιος που δεν βρήκε ακόμα την άκρη, κάποιος που οφείλει να το μεταδώσει, αν πράγματι είναι έτσι. ή το εγώ σ’ έναν βαθύ, αναζωογονητικό ύπνο εμποτίζει μια ομιλία πέρα μακριά πάνω απ’ το κεφάλι μου ή πιθανώς ένα εφέ που παράγει κάποιος μηχανισμός αντίλαλου από προηγούμενες ηχογραφήσεις ή μια έλικα εγκεφάλου που συνδυάζει κάτι με κάτι. μπορεί να οφείλεται σ’ ένα εφέ ήχου, εμάς τους δύο μπορεί και να μας παρακολούθησαν κάποιοι. μπορείς να το μεταδώσεις, αν είναι έτσι. θα μπορούσαμε να είμαστε εμείς οι ίδιοι, για παράδειγμα εκείνη μου μίλησε, είπαμε εκτός λειτουργίας μπροστά μας: δεν βρήκα ακόμα την άκρη ή δικές μας ηχηρές ηχογραφημένες σκέψεις ή αντιγνωμίες, ένα είδος τηλεφωνίας.

*

μεγάλη παραμονή στη διαφορά. ανοίγει τα μάτια λες και είναι τσόφλια αυγού. ένας άλλος κόσμος. μια αποτυχία εδώ στο κατώφλι της διοίκησης. διάδρομοι προς διαδρόμους. να φυλλομετράς εδώ τις πόρτες, από μια ανάγκη, σαν χαρτιά. συγκρατημένες είναι οι σφεντόνες.

*

εναλλακτικά συγκεκριμένες εκφράσεις ευγένειας για την απάθεια. υποκατάστατο της μουσικής ασανσέρ. απ’ τον ανελκυστήρα, το προστατευμένο περιβάλλον, ύστερα φύση. στη λιμνούλα του χωριού ορθώνεται ένας γερανός. πλαστικό. το κοπρόσκυλο γαβγίζει σε φιμπονάτσι και εδώ ναι εδώ μια κούνια αιωρείται άδεια στον αέρα. όλα στη θέση τους. εδώ δεν υπάρχει κανείς πια, μόνο η φύση. πολλά αχ στο ευρετήριο, λες και το κενό πάει να πιαστεί σαν… ένα προσφάτως πνιγμένο γατάκι. απαρχαιωμένη τεχνική. αυτό το βουητό στα κουτιά του ρεύματος παραμένει 1. δημογραφικός θόρυβος. ένα ρ. που αδιαλείπτως θα γινόταν ρολάρισμα. χειμώνας. ένα με την άδειά σας για τις κενές θέσεις. συνηθισμένο ευχαριστώ των κοτσυφιών. η επιμονή στα ρίνγκτοουν, στο τιτίβισμα. μια μικρή χαλκομανία τοπίο αναστεναγμών. ενοχλητική στο λυόμενο. σκουπίδια. η επιθυμία να πέσεις με το κεφάλι στην αλεπότρυπα. σε καλλιεργημένα μπάζα, λεπτές μπάλες φελιζόλ. η πρόσκρουση εκεί μέσα, ένα πυρετώδες θρόισμα, καταλαγιάζει όμως.

*

μπορεί να οφείλεται σ’ ένα εφέ ήχου, εμάς τους δύο μπορεί και να μας παρακολούθησαν κάποιοι. μπορείς να το μεταδώσεις, αν είναι έτσι. θα μπορούσαμε να είμαστε εμείς οι ίδιοι, για παράδειγμα εκείνη μου μίλησε, είπαμε εκτός λειτουργίας μπροστά μας: δεν βρήκα ακόμα την άκρη ή δικές μας ηχηρές ηχογραφημένες σκέψεις ή αντιγνωμίες. ένα είδος

*

μεγάλη παραμονή στη διαφορά. ανοίγει τα μάτια λες και είναι τσόφλια αυγού. ένας άλλος κόσμος. μια αποτυχία εδώ στο κατώφλι της διοίκησης. διάδρομοι προς διαδρόμους. κουπαστή. να φυλλομετράς εδώ τις πόρτες, από μια ανάγκη. μονάχα ο ύπνος αιτείται. τα δίχτυα των επάνω ορόφων.

*

ψιλόβροχο πέφτει πάνω μας μες στο σπίτι και αφήνουμε τα πράγματα ως έχουν. είναι ένα παλιό σπίτι που κατοικείται από μια παιδική χορωδία –είναι λίγο τρελούτσικοι αλλά καλοί τραγουδιστές. ήρθαν και άλλοι ν’ ακούσουν, ήρθαν και οι μανάδες τους να τους αφήσουν κέρματα στην παλάμη. λίγα. γιατί σε κανέναν δεν αρέσουν αυτά τα τραγούδια. και αφήνουμε τα πράγματα ως έχουν

*

το τοπίο στην πίλτσερ ήδη δημόσια-νομικά γρασίδια μεστωμένη μιμική στο βίδωμα των πορτών τίποτα περισσότερο το εννοεί σαν συνέχεια της φύσης τα κατά τον ίττεν φυτεμένα χωράφια ήρεμα από τα βασικά χρώματα φοβισμένα κοράκια δεν θα μπορούσα να πω με βεβαιότητα ποιος είχε κόψει το αυτί ποιου το κομματάκι τσίριγμα γι’ αυτό μεταξύ 2 ατόμων ντυμένων με tag-clouds αριστερά ύστερα δεξιά γκουάς πάνω σε ξύλο η χωροφυλακή κοινότοπη όπως στη γονυκλισία τα χέρια περιπλανιούνται εγκάρσια στους καταλόγους τρίξιμο ένα όργανο στις αρθρώσεις αξιοπρόσεκτο συγγενικό με την εικόνα ομαδικά κυριακάτικα βήματα οικεία σαν νεκρή φύση με πατάτες συνοδεύουν τους απογόνους προς την έξοδο, χαιρετισμός και το αναμενόμενο: ψαρόνι καταρρέει σε υψηλότερες δομές

*

αυτά όσον αφορά τον αισθησιασμό. χονδρικά απλωμένο κραγιόν. το πρόσωπο κόκκινο, το στόμα απαλλαγμένο απ’ την εξιδανικευμένη εικόνα. αρχειοθετημένο. όπως ο φόβος για το βουλοκέρι. ασφυξία. δίφυλλες πόρτες. η πνευματική των χειρονομιών. από πίσω συσσωρεύεται ευπρέπεια, πόδια, πες: the beautiful is perhaps the first uniform

*

πες βήχας με φλέγμα απ’ την πρώιμη αναγέννηση εννοεί πτύελο ή γκομενάκια με κραγιόν to / tenderize your tongue όπως γλώσσα ν’ ακουμπά στην μπαταρία αν χρειαστεί / αυνανισμός μπροστά από καλούπωμα του ικάρου αργότερα κάποιος αναστενάζει στο άναμμα των εντόμων / λάμπα ακόμα νύχτα ύστερα μη αντέχοντες επίσης πολύ γουόρχολ και μέσα τεράστιος ιησούς προσαρμοσμένος σε σπιτάκι για πεταλούδες σαν freeze frame εικονογραφικός βελονισμός η βελόνα / μόνο στην ίδια πάντα θέση να ξεκινά να κάθεται πάει να καθίσει τώρα παίζει το πικάπ αλλά / μέσα απ’ τ’ αυλάκια το δάχτυλο αυτό ιδρώνει μόνο 1 σφυγμός εξωτερικά η απόλυτη δερματολογική ψύχρα σταθερα αξιομνημόνευτη στην αεριώθηση των κεντρικών ηλεκτρικών υποθέτοντας ότι είχαν γίνει σέπια ακριβώς σαν όργανο θώρακος μες στη μόδα εμένα μου φαίνεται από άποψη στιλ δαιδαλικό περισσότερο η στεφανιαία έως αριστερά ένα κόκαλο σουπιάς στο πτηνοτροφείο κρέμεται προς στιγμήν ακούω επίσης πουλιά μόνο από μέσα ήσυχα ήσυχα ήσυχα

*

τι είναι άραγε ακόμα δημοτικό διαμέρισμα και τι στατιστική. πόσα ερωτηματικά γνωρίζει άραγε το νερό. είναι απλά κύκνοι. κανείς δεν φωνάζει

ή δικές μας αντιγνωμίες, ένα είδος τηλεφωνίας

*

να υπομένεις. βάλσαμο για τα πάντα. στους εφιάλτες η κοινωνιόλεκτος επιθυμητή, η θολότητα κάποιων, όταν υπάρχει. κοινωνική επίσης. χαλαρώνει. Memento mori. σαν ντόμινο σώματα διασκορπισμένα. ωστόσο η πλειοψηφία επιθυμούσε να συμπεριφέρομαι σαν άνθρωπος. Στη βιογραφία. Έτοιμη για συζήτηση. και όσον αφορά εμένα εδώ: η ανάμνηση των μηχανών. πόσο φρανσίν η εναλλαγή εξειδίκευσης και αργομισθίας. Ένας άλλος κόσμος. Ατυχής κόπωση του υλικού και κάποιες φορές αυτό το υλικό είμαι εγώ. Το τραπέζι, το αδιάλειπτο χλαπάκιασμα, τα πρόσωπα. Μια αιώνια ανοησία όπως μπροστά στις βιτρίνες, στις τεφροδόχους. Hall of ποιου; Άκουσα ότι αν τα κακαρώσεις στον ύπνο σου, το όνειρο μένει να αιωρείται εκεί ανάμεσα στους κροτάφους σαν κρύσταλλος. Θ’ αφήσω πίσω μου μήνυμα. μια φωτογραφία που θα με δείχνει να τραβώ χαμογελώντας το βύσμα. Το βουητό των φαναριών. Εarly bird. Νυσταγμένη σε μια γωνίτσα. Αυτός ο άβακας από παραγραφοποιημένα περιστέρια. Pigeon pigeoff. Παντού αντιπρόσωποι άδειων ακινήτων. Δράμα στο τέλος της παραγράφου. The german word for dream. Tο τραύμα ενός σκρίνιου. Mητέρα. Δευτερεύουσα πλοκή. Απ’ τα δέντρα της λεωφόρου. Πόσο όμορφα κατοικεί μέσα σε όλους ο θυμός, η κωμικότητα δουλεύει πάνω στην κωμικότητα. Πώς ξύνονται μαζί και πότε. Ρωτώ άλλη μια φορά: hall of ποιου;

*

φοράω τα υπερβολικά μακριά παντελόνια μιας αρρώστιας. έλα, θ’ ανοίξουμε μια τρύπα στο μέσο του πλήθους

H Simone Kornappel (1978- ) είναι ποιήτρια, μεταφράστρια και συνεκδότρια του λογοτεχνικού περιοδικού Randnummer. Ζει και εργάζεται στο Βερολίνο.

[μετάφραση από τα γερμανικά: Jazra Khaleed]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s