Μαρλένο, Τσίχλα

Έχω πατήσει με το παπούτσι μου μια τσίχλα
και εχεικολλησει
το έχω
……….τρίψει
σε πλακάκια, στο γρασίδι, στο άλλο μου καθαρό παπούτσι
αλλά χωρίς αποτέλεσμα,
ητσιχλαδενλεειναξεκολλησει
(ακαδημαϊκό γέλιο)

Και στον δρόμο
ένας κύριος με γαμψή μύτη
με είπε σοδομίτη
(γέλια)

Μύτη, σπίτι, Κρήτη,
ο κύριος με είπε σοδομίτη!

Κι έχω πατήσει με το παπούτσι μου (το άλλο)
μια ομοιοκαταληξία
κι ούτε αυτή λέει να ξ-εκολλήσει
(ταχυδακτυλουργικά)

Και μόλις δεις τον
ρατσισμό
ως
υλικό
συμφέρον
πίσω από τον ρατσισμό που κρύβεται στη μύτη
ή και μέσα στη μύτη
(ιγμορίτιδα ρατσισμού)

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙΣ ΠΙΑ ΤΙΠΟΤΑ

Μα τι λες; Σε είπε σοδομίτη; Απίστευτο!
Μόλις δεις τον ρατσισμό-ως-υλικό-συμφέρον
(πολύ πιο πίσω από τη μύτη):
δεν μπορείς να πιστέψεις πια τίποτα.

Σο όπως σώσε με
και δο όπως δώσε μου.
Και μι όπως μην κάνεις
και τη όπως τισυμβαινειπιαμεαυτητηντσιχλα.
Τι συμβαίνει πια μ’ αυτή τη μύτη,
σοδομίτη;

(με ρυθμό:)
ο ρατσισμός ως
ολικό υλικό
συμφέρον
ως σοδομίτης
ως κοπρίτης
ως μύτη
ως σπίτι.

Κι η τσίχλα που έχω πατήσει
συμβολίζει ξεκάθαρα τη λέξη στη
φωνητική λούπα της μνήμης επεξεργασίας.
(Οι νευρώνες ανθίζουν σαν τριαντάφυλλα
και δυο και τρεις και τέσσερις φορές
μόνο για σένα
και το ηλεκτρικό ρεύμα σε σοκάρει –απίστευτο!–
μόνο και μόνο
για να μπορείς να θυμάσαι, σοδομίτη.)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s