Ορέστης Φω, Μαυραγκάνα

α! δώσκαισεμένα τον φτωχό
……………………………..καλέ κυρά
……………………………..λίγη δύναμη
ν’ απλώσω τις σταφίδες μου
……………………………..στην πλατεία
……………………………..μέρα μεσημέρι
δώσκαισεμέ τον βασιλιά
……………………………..ένα μαξιλάρι
……………………………..για να κοιμηθώ.
όλ’ οι βαγκαμπόντες ξάπλωσαν
……………………………..πάνω απ’ τους
……………………………..καφέδες τους
ψάχνοντας αιώνια
……………………………..ν’ αδράξουν
……………………………..την αλήθεια τους
κι η τελευταία μάνα
……………………………..εντέλει ληστεμένη
……………………………..στα κουρελιασμένα
……………………………..της φουστάνια
……………………………..γεμάτα λεκέδες
το αιώνιο παιδί
……………………………..απλώνει τα χέρια
……………………………..του στον ουρανό
το τελευταίο δάκρυ της.
……………………………..χαρά. στο
……………………………..φρεσκοπλυμένο
……………………………..πουκάμισο έτοιμο
……………………………..να λερωθεί ξανά.
δώσκαισεμέ μωρέ
……………………………..λίγη αγάπη
……………………………..τώρα στο
……………………………..τέλος της μέρας
συνήχηση μιας παύσης
……………………………..πάνω στην
……………………………..απογευματινή αποτυχία
θαρρείς πως όλη η απογοήτευση
……………………………..πλανιέται
……………………………..στον αέρα˙
δώσκαισεμέ όλα τα ερείπια
……………………………..τοιχογραφίες
……………………………..κάτω απ’ το νερό
κιόλα τα μικρά λάθη
……………………………..να πάρουν
……………………………..την απόφασή τους
δώσκαισεμένα το αίνιγμα
……………………………..και σόλη την
……………………………..περιέργεια
……………………………..να πάρω μορφή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s