Τεφλόν #24, Zaina Alsous

ΜΙΑ ΘΕΩΡΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ

Στην πόλη της Γάζας μεγαλώνουν καναρίνια
για να τα πουλήσουν: καρδερίνες υβρίδια,
στολίδια που τραγουδούν

εδώ πέρα
εδώ πέρα
εδώ πέρα

απ’ το ατομικό κλουβί˙
το ισοδύναμο
ενός μηνιάτικου.

Σπάνια πουλιά τρώνε
σκόνη στην αλ Τουφάχ,
μετοικούν στη μνήμη

αφότου πολεμικά αεροσκάφη
κυνηγήσουν το σμήνος.
Στη Βόρεια Καρολίνα είδα

κάποτε έναν καρδινάλιο
που θα μπορούσε να ’ναι
η γιαγιά μου,

η οποία πουλούσε ποπκόρν
στη λάθος πλευρά
μιας ακτογραμμής από γυαλί.

Τελικά,
της δίνεται η ευκαιρία
να ταξιδέψει. Προσπάθησα

να εκμυστηρευτώ πόσο
καιρό επιζητούσα
την αγάπη περισσότερο

απ’ την ιστορία˙
να μ’ έχει επιλέξει
ένα άλλο πουλί,

μια συστάδα ηλιοτρόπιων
σε διάταξη, να γεννούν
περισσότερο ήλιο,

μια ποικιλία ήλιου,
ίσως έπειτα
μια επιστροφή,

ίσως άνοιγμα φτερών,
κάπου αλλού.
Δεν είμαι

περήφανο άγριο ζώο.
Αυτά εδώ τα φτερά
είναι απλώς καρφιτσωμένα

στη μέση του ώμου˙
μιμούνται τον ήχο
του δειλινού. Σε λίγο, σε λίγο.


Μετάφραση από τα αγγλικά: Jazra Khaleed

Ορμώμενη από μια υλιστική αντίληψη της ιστορίας και με ελλειπτική γραφή που αντλεί στοιχεία από τον δοκιμιακό λόγο και την πολιτική οικονομία, η Αμερικανο-παλαιστίνια ποιήτρια μάς καλεί να θυμηθούμε, και να ονοματίσουμε, όσα χάθηκαν στις στάχτες που άφησε πίσω της η αποικιοκρατία, να μην αφήσουμε τη μνήμη «υπό κρατική επιτήρηση». Μας παροτρύνει να αφουγκραστούμε τη γλώσσα των δέντρων και των πουλιών, να επινοήσουμε «μια θεωρία αέναων ξεκινημάτων», μη λησμονώντας ότι η άνοιξη πάντα «έρχεται διασχίζοντας τη χώρα».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s