Τεφλόν #25 | Νέο ποιητικό σκεύος

ΘΕΜΑΤΑ

Σύγχρονη ρωσόφωνη φεμινιστική και κουίρ ποίηση
Σε αυτό το εκτενές αφιέρωμα στη σύγχρονη ρωσόφωνη φεμινιστική και κουίρ ποιητική σκηνή, η ανθολόγος ποιήτρια Γκαλίνα Ρίμπου μιλάει για τις «νέες γλώσσες» που πλάθει η φεμινιστική και κουίρ ποίηση προκειμένου να αναδείξει «τη σύνδεση της κρατικής βίας με την έμφυλη και ενδοοικογενειακή, καθώς και με τα εγκλήματα μίσους εναντίον κουίρ ατόμων». Σε έναν κόσμο όπου «η βία έχει γίνει υποχρεωτική συνθήκη στη ζωή [μας]» και «τις γυναίκες/ που λένε την αλήθεια/ τις βαφτίζουν μάγισσες και τρελές», «η ποίηση πρέπει να μεταναστεύσει σε μια γλώσσα που να σταματά τη βία». Ανθολόγηση-Κείμενo: Γκαλίνα Ρίμπου, Μετάφραση: Νίκη Κ.

Lütfiye Güzel: Για τη ζωή που ποτέ δεν έρχεται
«Η ζωή σαν κούτσουρο,/ εκ των προτέρων θλιβερή, και η σελήνη/ είναι μονάχα μια σημείωση». Με γλώσσα γυμνή, αμακιγιάριστη, χωρίς φραστικά στολίδια, ποιητικές φιοριτούρες και ρητορισμούς, η Τουρκογερμανίδα ποιήτρια περιγράφει τη στείρα και μουντή καθημερινότητα της εργατικής τάξης στη σημερινή Γερμανία, μια καθημερινότητα όπου κυριαρχεί η υπαρξιακή και υλική ένδεια, ένα αίσθημα ασφυξίας: «αν δεν έχεις λεφτά/ τότε δεν έχεις τίποτα/ όμως σου παίρνουν ακόμα κι αυτό». Κείμενο: Jazra Khaleed, Μετάφραση: Μαριάννα Τσάτσου

Ilse van Staden: Κοιλάκανθοι, μονόκεροι, βασιλίσκοι, ψάρια του ονείρου
Η Νοτιοαφρικανή ποιήτρια παρατηρεί –άλλοτε συνεπαρμένη και άλλοτε μελαγχολική– τους κύκλους ζωής και θανάτου της φύσης, σχεδιάζει «μια τοπιογραφία της ακινησίας για τα μάτια των κουρασμένων». Παίρνει τα αφρικάανς, μια γλώσσα που έχει συνδεθεί με το απαρτχάιντ, και την οδηγεί σε νέες, θαρραλέες κατευθύνσεις, ώστε αυτή να συμπεριλάβει όλα τα πλάσματα του κόσμου, ακόμα και τα «παράξενα όντα [που] μεταλλάσσονται μέσα σε σπηλιές». Κείμενο-Μετάφραση: Peter Constantine

Trish Salah: Ποιητική φυλολογία
«Δεν έχετε λέξεις για μένα»: Η Αραβο-καναδή ποιήτρια επιχειρεί να δημιουργήσει μια νέα γλώσσα προκειμένου να μιλήσει για όλα τα αμφίσημα, περίπλοκα και οδυνηρά που καραδοκούν εκτός της αυστηρής περιχαράκωσης του φύλου και της καπιταλιστικής γραμμικότητας. Τα ποιήματά της μιλούν για καταστάσεις βίας, επισφάλειας και εκμετάλλευσης που είναι αποτέλεσμα της τρανσφοβίας και του ρατσισμού, διερευνώντας τι σημαίνει να έχεις φύλο, να αλλάζεις φύλο ή να βρίσκεσαι κάπου ανάμεσα και πώς όλα αυτά συνδυάζονται με τη φυλή και την τάξη. Κείμενο: Kyoko Kishida, Μετάφραση: Jazra Khaleed, Kyoko Kishida

Ποιήματα: Δημήτρης Γκιούλος, Γιάννης Κάρκης, Καρτ, Χρήστος Κολτσίδας, ΜΚΧ, Mochi, Tilsa Otta, Σαμ Π., Sylvie, Γιώτα Τεμπρίδου, Ιβάν η τρομαγμένη, Αλέξανδρος Φαρμάκης, Σοφία Χατζοπούλου.

Εξώφυλλο & εικονογραφήσεις: elis talis

Σελιδοποίηση: Morgan S. Bailey

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s