Τεφλόν #25, Ilse van Staden

ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ

δεν θέλω δηλητήρια εδώ,
ούτε μαζικές δολοφονίες με δολώματα ή θανατηφόρες σταγόνες,
ούτε φόλα σε φωλιά ή χοντρό αλάτι σε σαλιγκάρια
ο ύπνος μου ταράζεται
–θέλω να δολοφονώ με τα ίδια μου τα χέρια:

με τα δάχτυλα λιώνω φυτόψειρες
και με το πόδι πολτοποιώ μια κάμπια
ξεριζώνω ζιζάνια και κόβω το κεφάλι μιας μαργαρίτας
το κούτσουρο που επιμένει να μεγαλώνει
το χτυπώ με φτυάρι και τσεκούρι έως ότου υποκύψει
–ελέφαντας που μέσα σε λίγες βδομάδες θρυμματίζεται–
διώχνω το μαυροπούλι που ’ρχεται να φωλιάσει στη στέγη του σπιτιού μου
και στρίβω τους λεπτούς λαιμούς των νεοσσών,
χιλιάδες μυρμήγκια πνίγω σε μια λεκάνη.

τη μέρα που ο καρκίνος ή ο πυρετός εξαπλωθεί στις φλέβες μου,
δέσε μου τα χέρια,
κρύψε τσεκούρια, φτυάρια, λεπίδες,
και απλά φέρε μου
το δηλητήριο.

Μετάφραση από τα αφρικάανς: Peter Constantine

Η Νοτιοαφρικανή ποιήτρια Ilse van Staden παρατηρεί –άλλοτε συνεπαρμένη και άλλοτε μελαγχολική– τους κύκλους ζωής και θανάτου της φύσης, σχεδιάζει «μια τοπιογραφία της ακινησίας για τα μάτια των κουρασμένων». Παίρνει τα αφρικάανς, μια γλώσσα που έχει συνδεθεί με το απαρτχάιντ, και την οδηγεί σε νέες, θαρραλέες κατευθύνσεις, ώστε αυτή να συμπεριλάβει όλα τα πλάσματα του κόσμου, ακόμα και τα «παράξενα όντα [που] μεταλλάσσονται μέσα σε σπηλιές».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s