Αντριάνα Μίνου, Δύο ποιήματα

ΤΟ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΟ ΦΟΡΕΜΑ

Το φόρεμα της γυναίκας αλλάζει χρώμα κάθε φορά που μπαίνει σε άλλο δωμάτιο. Γίνεται κίτρινο στην κουζίνα, κόκκινο στην κρεβατοκάμαρα, άσπρο στο μπάνιο. Το φόρεμα της γυναίκας ταιριάζει πάντα με το χρώμα των τοίχων. Δοκιμάζει να βγει στον κήπο και το φόρεμα γίνεται πράσινο. Τηλεφωνεί στη μοδίστρα να παραπονεθεί. Αγόρασε αυτό το φόρεμα για να κάνει εντύπωση αλλά φαίνεται πως είναι ελαττωματικό. Η μοδίστρα ζητά συγγνώμη και υπόσχεται να έρθει να του ρίξει μια ματιά το βράδυ. Η γυναίκα κάθεται σε μια πολυθρόνα και διαβάζει ένα περιοδικό μόδας για να περάσει η ώρα. Όλη αυτή η ριζοσπαστική μόδα την αποκοιμίζει. Είναι πια μαύρα μεσάνυχτα και ακόμη κοιμάται, ονειρεύεται πως μπαίνει σε δωμάτια και κάνει εντύπωση. Η μοδίστρα μπαίνει στο σαλόνι. Ψάχνει τη γυναίκα με το ελαττωματικό φόρεμα αλλά είναι τόσο σκοτεινά που δε βλέπει τη μύτη της. Το μόνο που βλέπει είναι ένα σκοτάδι πιο πηχτό κι απ’ την ίδια τη νύχτα.

TEA-TIME

Ώρα για τσάι
Στο σαλονάκι του κρεμασμένου
Ρουφάμε το τσάι
Με πάταγο
Βουτάμε τα μπισκότα
Στα σάλια του που στάζουν
Τεντώνουμε τα πόδια
Και το παίζουμε νεκροί
Μιλάμε για σχοινιά
Και ευχές και τελευταίες επιθυμίες
Κουνάμε τα μέλη του
Και χορεύει στον αέρα
Χτενίζουμε τα μαλλιά του
Και κυματίζουν στον άνεμο
Βουρτσίζουμε τα δόντια του
Γιατί είναι σχεδόν ώρα για ύπνο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s