Κορίνα Γκουτσίδου, Ύμνος στις υποχρεώσεις

Το βάρος
στα δάχτυλα,
στη μέση και
στους αστραγάλους.
Το βάρος
από τα ψώνια μιας βδομάδας,
μέσα σε νάιλον σακούλες
που μαρκάρουν βίαια το δέρμα.
Φορτωμένη η νοικοκυρά
που έχει ξεπεράσει πια τη μέση ηλικία,
μα εργάζεται ακόμα.
Η νοικοκυρά
που έχει παρκάρει μακριά το αυτοκίνητο
και δεν έχει ελεύθερο χέρι
να ψαρέψει το κλειδί από την τσάντα της.
Αφήνει στην άσφαλτο τις σακούλες
και το βάρος
τσακίζει το πρωινό του Σαββάτου.
Κομμάτια γίνεται
σε προσφορές,
1+1 και μισές τιμές.
Εκείνη μπαίνει μέσα.
Ξεφυσά.
Σπάζει δυο τρία δάχτυλα
να την ανακουφίσει ο ήχος.
Ελέγχει τις αποδείξεις και βάζει μπρος.
Το ράδιο ακόμα χαλασμένο.
«Πόσα μαλακτικά, σα να λέμε, χρειάζονται, ρε μάστορα;»
Σκέφτεται,
«Έτσι κι αλλιώς φτάνει η άνοιξη.
Θα μοσχοβολά φρεσκάδα παντού,
εκτός από τα ρούχα μας».
Μέχρι τότε,
καλή και η βουή του κέντρου.
Θυμίζει ζωή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s